Mijn eetstoornis versus mijn God 2

Gepost op Donderdag 10 december 2015 13:00 door Gerlieke in God en eetstoornissen.

Vorige keer had ik ook al een blog geschreven over god en mijn eetstoornis. Ik kreeg hier veel positieve reacties op en vond het wel tijd voor een vervolgje,.. Nu de tijd naar kerst, voor christenen de tijd naar de geboorte van Jezus. Een tijd, die voor veel mensen met een eetstoornis een lastige periode is. In mijn vorige blog begon ik met een kinderliedje en de vraag: Waarom kunnen wij volwassenen niet gewoon leven zoals een kind, en vol voor ons geloof gaan? Niet nadenken over wat we niet kunnen,.. maar juist stappen zetten met dingen die we wel kunnen. We kunnen namelijk meer dan we denken.

Had jij van tevoren gedacht dat je zo’n doorzetter was, dat je het zo ver hebt kunnen laten komen dat je een eetstoornis hebt? Nou,..? nee ik ook niet,… maar dit laat dus wel zien dat we veel in onze mars hebben. Een eetstoornis, voor veel mensen een diep dal,.. qua emoties en qua lichaam, laat staan dat je daarnaast nog tijd en moeite moet steken in je geloof. Aan je emoties en lichaam heb je al genoeg zorgen wanneer je een eetstoornis hebt, is het niet. Je ziet veel dingen niet meer zo zitten, het geloof is daar vaak 1 van. Je faalt tegen over God, je gaat recht tegen hem in. Wat brengt het geloof je eigenlijk, je hebt toch al genoeg aan de gedachtes van je eetstoornis?

meisje

Je lichaam is een tempel van God, hij heeft jou gemaakt naar zijn evenbeeld. Hij heeft zijn best op jou gedaan, en precies zo gemaakt als dat je bedoeld was. Je eetstoornis wil je juist het andere laten voelen, hoe minder er van jou is, hoe meer je jezelf uithongert, hoe blijer je zal zijn. Hoe minder van jou, hoe minder om je zorgen over te maken. (terwijl je weet dat je eigenlijk alleen maar de dingen ontloopt waar het daadwerkelijk om draait) Iemand zei eens tegen mij: "Jouw lichaam is hoe je anderen God mag laten zien, wil je dit vermageren, uithongeren,… of wil je juist vol zijn van de vruchten die Hij geeft.’’

Ook ik heb veel moeite gehad met mijn geloof in de tijd van mijn eetstoornis. Aan het begin liet ik God een beetje achterwege. Ik had een doel voor ogen: zo dun mogelijk worden. Ik was zo met mezelf bezig dat er niet eens tijd was om vol voor God te gaan. Totdat daar eindelijk een beetje besef kwam: Waarom deed ik het eigenlijk? Ik was toch door God zo mooi geschapen? Ik kwam op het moment dat ik hulp ging vragen aan anderen, zij hielpen me, baden voor me en ik kon altijd alles van me af praten. Stukje bij beetje ging het beter, maar ook daar kwamen tegenslagen. Ik viel terug in oude patronen en stelde toch weer mijn eetstoornis boven God.

god god

Ik heb me vaak schuldig gevoeld tegenover God, ik wou voor hem kiezen, heb dit ook meerdere keren uitgesproken, maar toch stelde ik mijn eetstoornis boven Hem. Ook dit voelde weer als falen. Mensen die voor me baden, tijden die beter gingen, maar nee hoor, ik koos er weer om voor mijn eetstoornis te kiezen. Wel ben ik erachter dat God me juist door deze tijden heen leidt. Hij helpt me om hier doorheen te komen. Hij zorgt dat ik sterker uit de storm kom dan dat ik er in ging. Ook al is het raar om te zeggen, ik geloof dat hij mij in laat zien door mijn eetstoornis dat ik er juist voor anderen mag zijn. Dat ik hierdoor en door alles wat ik meegemaakt heb mensen nog beter aan kan voelen. Mee kan voelen en dat ik er juist voor hen mag zijn. Als bemoediging op het juiste moment, of als een praatpaal voor als iemand gewoon even iemand nodig heeft om tegen te praten.

God heeft me namelijk niet alleen op deze wereld gezet, we zijn hier met elkaar en voor elkaar. Om er voor te zorgen dat iedereen zich geliefd en gewaardeerd voelt. Nu ben ik zoals jullie in mijn eerste blog "mijn eetstoornis versus mijn God’ hebben kunnen lezen een actief kerkeling. Ik houd ervan om me in te zetten voor de kerk. Nou ja, eigenlijk voor alles wat met God te maken heeft. Nu wil ik hierin ook uitstappen, gaan bidden voor anderen en hun helpen om van hun eetstoornis of andere negatieve dingen af te komen. Nu kan ik daar natuurlijk alleen niet voor zorgen, wie ben ik nu om iemands eetstoornis weg te kunnen nemen? Maar ik weet : God kan dit!

Ik heb in de tijd van mijn eetstoornis al voor andere mogen bidden, soms met gelijk resultaat en soms ook niet, maar ik weet dat het niet altijd gaat zoals wij het willen, alles heeft zijn tijd en God zal er voor zorgen dat het het goede moment is. Vaak genoeg heb ik gedacht: Waarom kan ik niet gewoon van mijn eetstoornis af zijn, kan God mij niet in 1 keer even helemaal genezen? Zorgen dat de gedachtes uit mijn hoofd zijn en ik me juist weer op de goede dingen kan focussen. Maar toch merk ik wel echt dat hij me juist nu gebruikt! "hoe donkerder het is, hoe feller de sterren zullen schijnen’’ Dus hoe dieper je met jezelf in de knel zit, hoe meer je ziet dat je niet zonder God kan.

Ook al zie ik het zelf ook nog niet altijd zitten, ik ben nu aan het herstellen. Ik ben al meerdere kilo’s aangekomen en zit bijna rond een gezond gewicht. Maar toch, de gedachtes zijn er nog steeds, ik compenseer nog steeds, ik durf het niet los te laten. Ik wil gewoon afvallen! Iedereen om me heen complimenteert me: "wat doe je het goed,… Je bent een kanjer,…. Ik vind je zo echt veel mooier dan toen je zo dun was’’ Maar waarom voelt dit voor mij dan niet als de waarheid? Waarom kan ik mezelf niet zien zoals zij mij zien, waarom kan ik wel van andere houden maar niet van mezelf, wie zegt me dat ze niet gewoon jaloers zijn,…..? Allemaal vragen waarmee ik nu rond loop, is het nou werkelijk beter, is dit wat God nou echt van mij verwacht, het blijft zo in je hoofd rondspoken.

Eigenlijk ga je aan God twijfelen, alleen al door aan jezelf te twijfelen zeg je dat God zijn werk eigenlijk niet goed gedaan heeft, dat hij alles goed gemaakt heeft maar dat hij toch wel wat meer zijn best op jou had kunnen doen. Je bent tenslotte te dik, niet mooi genoeg, niet dun genoeg, niet leuk genoeg. Allemaal gedachtes die je vast weleens gedacht hebt met een eetstoornis. Die compleet niet kloppen! Jij bent namelijk uniek! Misschien voldoe je niet aan het plaatje dat de wereld koppelt aan schoonheid of het ideaalbeeld, maar jij bent in zijn ogen nog veel beter, veel mooier en veeeeeeel leuker!!

pray

Geniet van je leven, hoe moeilijk dit soms ook kan zijn. Ikzelf ben ook nooit zo goed geweest in genieten. Ik zag uit naar dingen, maar voor ik eenmaal iets ging doen had ik het in mijn hoofd al zo opgedoft dat het in mijn hoofd van tevoren al helemaal geweldig was en het op het moment zelf altijd tegen valt. Tegenwoordig probeer ik echt van momenten te genieten, me hier goed van bewust te zijn en mijn verwachtingen neutraal te stellen. Zodra ik mijn focus op mezelf leg, kom ik erachter dat ik nooit tevreden kan zijn, het is nooit goed genoeg en ik kan altijd wel dingen verbeteren. Was ik ook maar zo in het geloof,… dat ik nooit tevreden kan zijn, altijd meer zou willen en alles zou willen verbeteren. In plaats van andere dingen voorop te stellen.

Dit zie ik nu als mijn doel, op het gebied van leven, maar ook op het gebied van geloof. Eigenlijk loopt dit een beetje hand in hand met mij. Ik wil meer uit mijn geloof halen, ik wil er meer tijd en energie in steken. Mijn zegeningen tellen en vertrouwen op Hem dat uiteindelijk alles goed zal komen!

 

Reacties

Mariella - Donderdag 10 december 2015 13:40

Mooie blog! Echt waar, ga zo door! En best wel herkenbaar allemaal.

yoyootje - Donderdag 10 december 2015 14:25

Mooi weer, dankjewel!

BT - Donderdag 10 december 2015 14:28

dankje! mooie blog en idd herkenbaar.
Het is heel fijn om iets te lezen over mensen die ook geloven en het zelfde hebben meegemaakt. Ik vond het ook heel moeilijk om God te betrekken bij wat ik deed en van mezelf te houden.
x

aljalaura - Donderdag 10 december 2015 15:59

Jaa heel mooi geschreven weer en wat bijzonder dat je God wil betrekken ook in de moeilijke momenten van je leven. Zonder God had ik ook nooit kunnen genezen. Hou vol en vertrouw op hem en ook op jezelf !

anoniempje - Donderdag 10 december 2015 16:18

mooi geschreven !

Jeanne - Donderdag 10 december 2015 17:32

Als je los laat wat je verdriet is, heb je twee handen om je geluk te grijpen

Hanna - Donderdag 10 december 2015 18:11

Dankjewel lieve meid! Ga zo Door! God bless you!

Jansje - Donderdag 10 december 2015 20:11

Dank je wel, en Gods Zegen in alles wat je doet...
Fijn, dat Hij mensen zoals jou wil gebruiken om anderen te helpen en ondersteunen.
Zodat Zijn werk in ons zichtbaar wordt.

Lisa - Donderdag 10 december 2015 20:36

Hele mooie en inspirerende blog! God is altijd bij je, hoe donker het soms ook lijkt!
Hij is zelf het Licht!

Gerlieke - Donderdag 10 december 2015 23:09

Dankjullie !

Ik vind het zo lastig allemaal, ik ben lichamelijk en geestelijk de laatste tijd zo zwak dat ik het vaak even niet meer zie zitten. Het liefst wil ik weer afvallen, maar kan de disipline er niet voor vinden. Ik baal zo van mezelf ! En het feit dat alle dingen niet lukken.
God geeft me wel echt hoop ja, vandaar dat ik de blogs schrikt, daar haal ik voor mezelf weer hoop uit wanneer ik het weer teruglees.

Amanda - Vrijdag 11 december 2015 17:39

Heel herkenbaar, ook van dat je wilt dat God de eetstoornis in een keer weg zou moeten halen, dat heb ik ook heel vaak gezegd waarom helpt God anderen wel en die zijn super snel van hun zonde af en ik zit al 5 jaar hier mee. Maar God helpt je beetje bij beetje ook al merk je dat niet altijd. Hij is er. Ik merk ook dat ik ver van mijn geloof raak door mijn eetstoornis maar dat het ook toch wel fijn is als ik in de kerk ben. Je kunt dit samen met God, geef niet op hij is er denk aan voetstappen in het zand.

Je bent het waard je bent een parel in zijn hand.

Liefs Amanda
d

Marieke - Zondag 24 januari 2016 23:48

Echt heel mooi geschreven en verwoord! Ik heb je blogs allebei al 2 keer gelezen omdat ik ze zo bemoedigend vind!
Ik hoop dat je voor jezelf de kracht vind om er steeds weer opnieuw voor te gaan!
Liefs!

Me - Dinsdag 2 februari 2016 14:15

Echt een hele herkenbare blog!!

Ik maak nu ongeveer hetzelfde mee als wat jij hebt geschreven.. maar ook ik ervaar dat Hij bij me is!!

Xxx

maaike - Woensdag 13 juli 2016 15:31

Nu heb ik al een paar keer gehoord dat God een doel heeft met mijn leven. Dit wordt door jouw verhaal weer bevestigt. Maar ik worstel zo verschrikkelijk met mijn lichaam. Ik zit zit op bmi 17.5 maar durf niet meer aan te komen en ook niet te eten naar behoefte. Ik vind het verschrikkelijk als ik complimenten krijg over mn lijf, dan denk ik zie je wel ik zie er al goed uit en ik mag niet meer aan komen.
Hoe gaat het nu met je?

Gerlieke - Woensdag 26 oktober 2016 14:49

Hee Maaike,
Sorry dat ik nu pas reageer... heb deze blog niet heel vaak meer gekeken de laatste tijd. Shame in me!
Hoe gaat het inmiddels? Dat je hier boven schreef kan ik helemaal met je mee voelen! Aankomen is ook kut! Maar weet - ook dat is niet voor niks. Ga niet teveel denken aan wat iedereen om je geen zegt , want wat zij zeggen is net andere bedoelingen dan dat jij hoofd in gaat vullen. Jouw gedachtes worden op die momenten alleen maar aangestuurd door dat jou eetstoornis denkt!
Het niet meer aan mogen komen is dus totaal niet op iets zinnigs gebaseerd! Natuurlijk is aankomen tot en minimaal gezond gewicht WEL slim om te doen! Hoe moeilijk ook. Ik heb dat nu ook... en ben ik gelijk gelukkig met mezelf - nee... was ik dat toen ik zwaar ondergewicht had - nee.... ben ik nu gezonder en kan ik meer : ja....! Dus ook al voelt het ' piep ' soms is het wel gewoon beter. En om dan even terug te pakken op de christelijke insteek van mijn blog.... wat ik er dan altijd maar bij bedenk... zou God mij kunnen gebruiken voor een geweldig plan als ik mezelf uitmergel uithonger en verwaarloos... tot in hoeverre zou ik dan een plan uit kunnen voeren? Op die momenten kon ik niet anders dan denken aan slapen en rusten.... met daarbij de verschrikkelijke gedachtes of ik wel zou moeten leven... op dat moment kon ik wel zeggen dat ik Gods plan wou volgen... maar Gods plan op dat moment was dan eerste dat ik weer wat meer Gerlieke werd en dat minder eetstoornis! Dit is voor jou misschien ook wel de eerste stap... en daarna kunnen we samen schitteren in zijn koninkrijk!!!! Meer vragen ofzo kan ook altijd via mijn Facebook. Je vindt me vanzelf. :)

feed