Een Christen met een eetstoornis verhaal

Gepost op Dinsdag 15 mei 2012 16:16 door Scarlet Hemkes in God en eetstoornissen.

god en eetstoornis‘Ik geloof in God de Vader, de Almachtige Schepper van de Hemel en de aarde.' Misschien komt dit Christelijk over voor je. En dat ben ik ook, een Christen met een verhaal. Een verhaal waardoor ik God heb mogen leren kennen. Ik ben Christelijk opgevoed en heb altijd in God geloofd, maar de dalen van de laatste jaren zorgden voor een leven zonder geloof. Het klinkt raar, maar het is waar. Leven zonder God, is eigenlijk als een school zonder leraren, als ik het zo mag vergelijken.

Ik was vroeger een klein en vrolijk meisje. Een ook wel mollig meisje, maar ondanks dat altijd vrolijk, gezellig en was niet op mijn mondje gevallen. Ik speelde altijd alleen want mijn ouders werkten en mijn grote broer en zus gingen al naar school. Als klein meisje was mijn moeder al bezig met lijnen en ik moest op mijn tiende de waarheid ook maar onder ogen zien. Toen ik 10 jaar werd zei mijn moeder ‘Je hebt overgewicht, dit is heel erg. Je moet afvallen.' Ik ben nooit gepest op de basisschool en dacht dat het wel mee viel, maar het kwam keihard binnen op mijn jonge leeftijd. Ik weet nog dat ik naast de computerkast ging zitten, huilend en de hond kwam naar mij toe. Op dat moment besefte ik wel dat ik er wat aan moest gaan doen. Ik heb een tijdje het dieëet van Sonja Bakker gedaan en geprobeerd iets af te vallen.

Op mijn twaalfde ging ik naar de middelbare, met nog steeds overgewicht. Ik was nog steeds heel klein. In dat jaar heb ik een 6 maanden niet mee kunnen doen met gym, vanwege buikklachten. Hier over werden dingen gezegd zoals dat ik niet mee kon doen vanwege mijn gewicht. Ik heb vele lijnpogingen ondernomen, maar zat er niet echt mee. Ik begon me wel steeds meer te hechten aan de Bijbel en aan het feit dat God mijn hand vast had en mij niet in de steek liet. Einde van klas 1 ben ik een keer naar de drogisterij geweest om een pakje laxeermiddelen te kopen. Aan zo'n klein, schattig meisje die 10 gaven ze het natuurlijk niet mee. Daarom ben ik nu best blij, anders weet ik niet wat ervan was gekomen.

in de ban van eten

Aan het einde van de zomervakantie heb ik een crashdieet gedaan. Heel ongezond en eigenlijk overbodig en ik denk dat het hier ook fout ging. Ik kwam bij bijna dezelfde kinderen in de klas en dezelfde mentor. De meiden waren allemaal al aan het menstrueren en iedereen praatte erover. Daardoor voelde ik mij buitengesloten. Ik praatte wel mee maar ik wist niet waar ze het over hadden.

Ik was begonnen met afvallen. Ik ging de zogenaamde 'slechte dingen' vervangen door gezonde dingen en sloeg af en toe een tussendoortje over. Tja, dat was niet zo erg. Een vriendin van mij begon met minder eten, zij had een grote invloed op mij, maar ik beheerste mij. Ik begon langzaam minder te eten en at alleen de drie hoofdmaaltijden. Zo ging het door tot een moment na de kerst. Ik raakte helemaal in de ban van weinig eten en wel eten. Ik ging dingen bedenken om nog meer af te vallen, zoals laxeermiddelen stelen. Gelukkig heb ik dit nooit gedaan.  

Ik merkte wel dat ik steeds verder van God afdwaalde. Twee vriendinnen wisten van mijn problemen. Op een gegeven moment zat ik een keertje alleen tijdens godsdienst, niet zo erg zou je denken, maar toen kwam de leraar na mij toe en vroeg ‘Gaat alles wel goed met je?'. 'Natuurlijk.', zei ik dan meteen. Een paar dagen later werd er gezegd dat ik wel gehandicapt leek op de manier hoe ik gymde.

Na een poosje heb ik die leraar bijna alles verteld en dat voelde goed. Hij gaf het aan mijn mentor door en die belde mijn ouders. Heibel in de keet natuurlijk. Ik werd in de gaten gehouden maar verder ondernamen mijn ouders geen actie.

Klas 2 kwam ik door met ups en downs. Toen kwam klas 3 eraan. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten. Ik had weer dezelfde mentor, waar ik op zich wel blij mee was. Ik kreeg heel veel dezelfde leraren en ook dezelfde godsdienst leraar.

Opnieuw kreeg ik buikklachten en werd ik door mijn arts doorverwezen naar de gynaecoloog. Daar heb ik nachtmerries aan over gehouden. Gelukkig, kon ik even later een beetje mee praten over maandelijkse periodes en andere vrouwenkwaaltjes. In de zomervakantie was ik voor het eerst ongesteld.

god en een eetstoornis

Ik had mijn godsdienst leraar gevraagd om Bijbelteksten. Zo hoopte ik God weer terug te vinden, terwijl ik eigenlijk steeds meer van Hem af dwaalde. In dit jaar begon ik steeds meer in Pro-Ana sites te bezoeken. Proud2bme zette ik tijdelijk ‘stop' en dat was geen slimme actie. Ik begon steeds minder te eten en voelde me eenzamer en eenzamer. Alleen in mijn eigen wereld was het eigenlijk.

Ik ben dankzij mijn godsdienst leraar en mentor en een hoop goede vrienden niet veder afgedwaald. Het viel me niet op dat mijn vrienden en ouders het door hadden dat ik zo weinig at. Mijn ouders hebben op een gegeven moment met school contact opgenomen. Of andersom, ik weet het niet meer, maar in ieder geval zeiden ze van beide kanten ‘Het kan niet zo langer!'.

Ik ben in klas 3 veel afgevallen en dat terwijl ik ook langer was geworden. Ik zat op het rantje van gezond gewicht en ondergewicht. Ook herkende ik mezelf eigenlijk niet meer. Ik dwaalde nog veder eigenlijk van God af. Ik had pieken dat het geloof bovenaan stond en dalen dat ik dacht van waar bent U? Het gedicht ‘Voetstappen in het zand' heeft me heel erg geholpen.

Ik heb ook eetbuien gehad, en vooral begin klas 4, daarom de gewichtstoename voor een deel. Mijn eetbuien waren niet enorm, maar het voelde wel rot. Dit compenseerde ik weer door te vasten en ik automutileerde soms.

Deze zomer wordt het dan ook geen bikini en geen jurkje. De littekens zijn zichtbaar en hier schaam ik mij voor. Ik deed het in een opwelling van paniek zonder na te denken over die bikini en dat zomerjurkje.

Nu zit ik in klas 4 en ik ben aangekomen in gewicht. Heel eng. Eerst was ik toch nog meer afgevallen, maar doordat mensen op me gingen letten ben ik weer aangekomen en me gewicht licht nu iets boven het gemiddelde. Ik ben er soms wel trots op en soms niet. Ik ben blij dat de periodes dat ik down ben minder zijn. Maar de wens om af te vallen bestaat nog wel. Maarja, je kunt niet alles hebben.

Ook heb ik nog steeds last van angsten. De angst in groepen te eten is er nog steeds, maar ik werk hier aan. Ik hoop dat het beter wordt, zodat ik me prettiger kan voelen. Dat mijn masker geheel af gaat en dat ik kan zijn wie ik ben en mezelf zie zoals ik echt ben.

god en een eetstoornis

Mijn vader heeft de volgende tegen mij gezegd over automutilatie:

‘Zie jezelf als een tekening van God, gemaakt door God. Je bent immers ook gemaakt door God. Nu geef jij iemand een mooie tekening. Degene zet er een kras in of scheurt het kapot of maakt er met pennen allemaal lelijke vlekken in. Jij bent toch niet blij als je dat ziet? Zou God het leuk vinden als je zijn werk vernielt? Nee, dat zou hij niet leuk vinden. Hij houdt van jou! ‘

God houdt van mij! God houdt van mij ik mag Zijn schepping niet verpesten, omdat ik er niet blij mee ben. ‘Ik moet me geen zorgen maken voor de dag van morgen want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf'. Ik ben nu op een punt beland dat ik wil vechten, vechten samen met God.

‘Evenzo is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zocht. Toen Hij een kostbare parel gevonden had, ging Hij heen en verkocht al wat Hij had, en kocht die.'

Dit stukje staat in Mattheüs 13:45-46. Jezus is de koopman en Hij zocht ons als mensen en Hij vond ons. Wij zijn kostbaar voor Hem en wij worden gedragen in Jezus' armen. God houdt van ons allemaal, en als ik hier aan denk, krijg ik weer nieuwe energie, energie om niet terug te vallen in het oude patroon, en te vechten.

I Will say: I'm proud to be me.

I will say YES to my Saviour, Creator and my God.
When can I?
Now, tomorrow and yesterday
I say YES to my Saviour, Creator and my God when I can say I'm proud to be me!

 

Reacties

Merla - Dinsdag 15 mei 2012 16:31

Mooi verhaal! Paar herkenbare dingen.. Meid houvol ! Je kan dit :)

Veerle - Dinsdag 15 mei 2012 16:40

Ik herken hier wel wat dingen in..
Maar knap hoe je het verteld! Hou vol he, God wil je altijd helpen! :)

Sjampiee - Dinsdag 15 mei 2012 16:48

wauw... mooi beschreven over wat God vind van automutilatie.. it's the true! maar makkelijker gezegd en een moeilijke strijd om te geloven!

Espoir - Dinsdag 15 mei 2012 16:50

Ontzettend mooi verhaal met veel herkenning ook! Houd vol, Hij is bij je

Dorien - Dinsdag 15 mei 2012 17:06

Heel mooi verhaal. En als je het even niet ziet zitten: God zal je helpen! (:

CJS - Dinsdag 15 mei 2012 17:10

Nog een aanrader voor iedere christen met een eetstoornis: lees het boekje eens: Leven met God en een eetstoornis. Van Angelique Bols.

En vergeet nooit dat niets ons kan scheiden van de liefde van God!

t..z. - Dinsdag 15 mei 2012 17:12

wat mooi!

(ik heb er geen woorden voor hoe je over god en jou vertelde super mooi beschreven!)

chr. - Dinsdag 15 mei 2012 17:17

Wat moedig zeg, dat je je verhaal durft te vertellen.
En inderdaad, ook al voel je je vaak heel ver bij God vandaan, Hij is er echt, altijd, ook om jou te helpen!
Ik bedenk dan vaak: als God zoveel van ons houdt, dan mogen we ook wel - goed, gezond - zorgdragen voor ons lichaam. Mij helpt dat vaak, jou misschien ook.. :)

Keep on going, and keep the faith!

Xottiex - Dinsdag 15 mei 2012 17:44


AMEN!!!

Echt heel mooi geschreven!
ook heel herkenbaar..

veel sterkte verder :)

ducky - Dinsdag 15 mei 2012 18:55

Allereerst wat moedig om je verhaal te vertellen.
En wat fijn dat je steun en zekerheid vindt bij God. Ik ben ook een christen.
Hoewel het geloof mij zker helpt, geeft het mij soms ook schuldgevoelens, omdat ik God toch een beetje buiten mijn anorexia-deel houd.
Toch weet ik ook dat Hj mij nooit afwijst en dat je samen met Hem de strijd tegen de eetstoornis mag ngaan.Ik wens je Zijn kracht toe.

Rosa - Dinsdag 15 mei 2012 19:00

Ik heb het gedicht opgezocht! Wat mooi!
Maar jou verhaal is ook echt prachtig! Keep going en houd vol! Samen met God lukt het je zeker, maar in je eentje ook! Zolang je weet dat God je helpt in moeilijke tijden!

twinklestar - Dinsdag 15 mei 2012 19:15


heeij,

bedankt voor jullie lieve reacties

ikkuh - Dinsdag 15 mei 2012 19:37

Dat boekje wat CJS noemt is idd een aanrader! Hou vol! Dat gedicht 'Voetstappen in het zand' is heel erg mooi, ook als lied.

amanda - Dinsdag 15 mei 2012 20:25

zo mooi geschreven ook dat stukje van die tekening en die automutilatie, herken er zo veel in super knap

liefs

Somebody19 - Dinsdag 15 mei 2012 21:37

Wauw! Dat stukje, wat je vader tegen je zij, echt prachtig!

Anoniem - Dinsdag 15 mei 2012 21:48

Goed zo meid! Ik ben trots op je, blijf vooral vechten! Je kunt dit samen met God overwinnen. Ik ben ook christen en ook ik vecht samen met God en het is het allemaal waard!

struggle4life - Dinsdag 15 mei 2012 22:03

Ik wil niemand kwetsen maar ik vind het persoonlijk een hoop b*s*!

Maar...ieder moet zijn/haar kracht ergens vandaan halen.

Twinklestar - Dinsdag 15 mei 2012 22:51

Vind je het geloof bulshit? Dat is jouw keuze struggle. Maar ik geloof dat God bestaat en dat hij er voor een ieder is! Liefs schrijfster verhaal

Chelsey - Woensdag 16 mei 2012 01:29

Heel herkenbaar! Zo ervaar ik mijn geloof nu ook God is heel ver weg en ik dwaal steeds meer af. Ik ga iedere zondag naar de kerk en ik voel me ook schuldig over hoe ik leef en,niet eet. Daarvoor haat ik mezelf teveel.

struggle4life - Woensdag 16 mei 2012 01:32

Ik geloof idd niet.Voel me daar overigens prima bij. Ieder zijn/haar ding toch?

twinklestar - Woensdag 16 mei 2012 07:27

Ja struggle iedereen heeft een eigen keuze

GLM1993 - Woensdag 16 mei 2012 09:00

Wauw! Dit is zoo mooi! Bedankt voor het delen!
Gods liefde is d 'tool' om ons te redden uit een ES!
De gaven en talenten die God ons heeft gegeven laten ons ook echt zien dat we ertoe doen.
Ik hoop echt dat je hier samen met God weer uit komt! (:

marleen - Woensdag 16 mei 2012 09:16

wauw die vergelijking van die mooie tekening is echt wel knap :)

Maar - Woensdag 16 mei 2012 10:26

wauw echt een super mooi verhaal..
hou vol meisje! He loves you!

struggle4life - Woensdag 16 mei 2012 10:28

Inderdaad. Ik hecht meer waarde aan bestaande mensen!

Cherelploe - Woensdag 16 mei 2012 20:49

Mooi verteld, k herken r best veel in :O
Echt mooi ook die vergelijking met die tekening!

Mira - Woensdag 16 mei 2012 20:50

Oh, dat is zo herkenbaar, super bedankt
voor deze artikel, geeft mij ook weer
motivatie. :)Stay strong en zet door!!
De Heer is mijn Herder en mij zal niets ontbreken!
(probeer ik zelf altijd te onthouden)
God zegen je, en iedereen trouwens.

GLM1993 - Donderdag 17 mei 2012 13:08

@ struggle: Jezus leeft!

twinklestar - Donderdag 17 mei 2012 18:38

ey,

Lees prediker eens, staan ook mooie dingen in, die je kunt herkennen

x

twinklestar - Donderdag 17 mei 2012 19:57

@ glm1993

idd Jezus leeft!!!!
Hij is opgevaren (vandaag) na de Hemel en zit aan de rechter hand van God de almatige Vader van daar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden!

Liefs

lizeth36 - Woensdag 23 mei 2012 18:22

mooi zeg!!!

Lisanne - Vrijdag 25 mei 2012 14:14

Wauw! supermooi, vooral het laatste stukje! Dat had ik ook echt even nodig! :)

evadagmar - Zaterdag 16 juni 2012 01:14

Wauw, wat knap van je om dit te kunnen vertellen.

Terwijl ik dit verhaal las, kwam er nog een bijbeltekst bij me naar boven.
1 die mij altijd heel veel kracht geeft;
Jesaja 43: 2-4

lees m maar een keer!

Liefs

anoniempje - Zondag 24 juni 2012 22:51

Zo goed van je meis echt respect.ik ben ook christen maar ik heb ook het gevoel dat ik steeds meer van GOd afdwaal. Het gedichtje voetstappen in het zand is prachtig ik heb het in mn agenda staan en lees het vaak en ik hop dat het me lukt om me van de gedachte af te zetten dat ik me te dik vind want God heeft iedereen gemaakt. En ik zie het zo : god heeft iedereen gemaakt en heb je kritiek over hoe je bent zeg je dus eigenlijk dat god zn werk niet goed heeft gedaan en die zin moet ik goed onthouden
I

linlin22 - Dinsdag 26 juni 2012 21:35

wat ik me zo vaak afvraag: waar komen die nare gedachtes toch vandaan en God is toch zo machtig en is toch in staat om deze gedachtes te stoppen, waarom doet Hij dat dan niet? Ik ben ook gelovig, maar mis een echte band met Hem, want er staat teveel tussenin - voornamelijk verdriet en frustratie

anoniempje - Woensdag 27 juni 2012 22:56

@linlin22

Dat is en vraag die denk ik niemand kan beantwoorden.. Maar ik geloof dat god met allees een bedoeling heeft dus ook met dit en ja hij kan onse gedachten stoppen maar dat gebeurt niet altijd. Maar blijf op god vertrouwen ookal doet hij niet precies wag wij willen. Hij heeft een plan met iedereen en de hele wereld dus uiteindelijj komt alles goed (dit is wat ik geloof!)

xxx

miepje - Woensdag 19 september 2012 23:03

'De Heer is een held, die zich over je ontfermt.' (sefanja)
Hij is blij met jou, zingt over jou, lacht als ie naar je kijkt.
Elk moment, wat je ook doet, Hij ziet je, en kijkt naar je met zó veel liefde.

En ook al lijkt er zo veel tussen God en jou te staan, Hij keert alles ten goede,
en Jezus is gestorven voor al die dingen, alles, zodat jij nu vrij kunt leven.

Hij houdt zó ontzettend ongelofelijk veel van je!

Lieve meiden, blijf vechten, samen met God heb je al overwonnen.
Hij is sterker dan wat dan ook.

loveyourlife - Dinsdag 2 oktober 2012 16:11

heei,,
wauw wat een super mooi verhaal,
idd god is altijd bij je !
zet hem op
god heeft je zo gemaakt hoe je bent
wees blij met elke dag die je van hem krijgt
x

loveyourlife - Dinsdag 2 oktober 2012 16:11

heei,,
wauw wat een super mooi verhaal,
idd god is altijd bij je !
zet hem op
god heeft je zo gemaakt hoe je bent
wees blij met elke dag die je van hem krijgt
x

olii - Donderdag 1 november 2012 21:16

wauw wat ontzettend mooi geschreven zeg!
ik ben zelf niet christelijk opgevoed, maar ik ben wel eens met een vriendinnetje mee geweest naar de kerk toen ik nog kleiner was.
toen mijn opa vorig jaar mei op sterven lag was ik in mijn eentje bij hem en kwam de dominee langs om te vragen hoe het ging, en om hem te zegenen.
ik zag hoe mijn opa hier kracht vandaan haalde om te vechten!
ontzettend dankbaar ben ik die dominee, want ik wil ook vechten, vechten voor mijn eetprobleem! vechten, vechten samen met God!

ik wil hiermee ook nog maar even zeggen dat mensen die niet geloven ook worden bijgestaan door God!

mijn verhaal - Zaterdag 3 november 2012 23:20

He

Ik wil jullie bedanken voor de lieve reacties. De strijd is nog niet gestreden.maar vecht door!

lena - Maandag 24 december 2012 15:13


Lena - Dinsdag 25 december 2012 09:32

Blijf doorzetten en vertrouw op God dan kom je er wel.

Vlinder - Dinsdag 12 maart 2013 08:43

Erg mooi hoe je alles beschrijft. Ik hoop en bid dat je je plekje mag vinden op deze aarde. Want God heeft een geweldig mooie toekomst voor jou! En Hij gaat jouw narigheid omzetten in iets goeds. Jouw leven kan dan een bemoediging zijn voor vele andere meiden en jongens die dezelfde problemen hebben (later). Sterkte en zegen!

twinklestar - Vrijdag 19 april 2013 22:35

Mooi gezegd vlinder!

Inmiddels gaat het hier wel redelijk

BlueEyes - Donderdag 25 juli 2013 00:16

Het is allemaal zo waar wat je schrijft, maar je gevoel zegt ook zóvaak iets anders helaas :(

doeterniettoe - Woensdag 21 augustus 2013 14:35

ik vecht al 30 jaar tegen een psychiatrische stoornis en ben ook een christen, zonder God zou ik dit nooit volhouden, Hij geeft mij kracht en draagt mij (zie gedicht voetstappen in het zand). HOUDT VOL. Al komt het hier niet goed, eens komt het goed, als we bij Hem mogen wonen in de Hemel! ZIek zijn is een gevolg van alle zonde en de zondeval in de wereld, de wereld is kapot.

feed