God en een eetstoornis

Gepost op Maandag 28 oktober 2013 16:15 door Jeanine in God en eetstoornissen.

godSchuldgevoel richting God heeft een lange periode een rol gespeeld in mijn leven. Voordat mijn eetstoornis begon had ik dat al. Ik deed altijd wel iets verkeerds, ik kon me nooit houden aan de geboden die God ons heeft gegeven. Toen ik een eetstoornis kreeg bereikte dit schuldgevoel het toppunt. Hoe kon God ooit nog van mij houden terwijl ik totaal niet goed voor mijn lichaam zorgde?

In de Bijbel staat dat je lichaam een tempel is van de Heilige Geest. Daarom is het belangrijk om goed voor je lichaam te zorgen. Wanneer je een eetstoornis hebt ben je daar echter totaal niet mee bezig. Integendeel zelfs, je sloopt langzaamaan je lichaam. Veel gelovige meiden met een eetstoornis krijgen een schuldgevoel en/of schaamte richting God over wat zij doen, want ‘God wil echt niks meer met mij te maken hebben nu ik mijn lichaam sloop.'

Het is lastig: het (christelijk) geloof combineren met een eetstoornis. Ik ben er van overtuigd dat God inderdaad verdriet heeft om wat wij met ons lichaam doen. Maar ik wil de nadruk leggen op verdriet. God is namelijk niet boos, Hij houdt van je. Hij heeft je gemaakt en vindt jou mooi zoals je bent. Het feit dat wij zonden doen, dat doet Hem verdriet en daar heeft Hij pijn van. Maar dat betekent niet dat Hij ons afschrijft.

Dat betekent niet dat Hij niks meer met ons te maken wil hebben. God wil dat je voor je lichaam zorgt. Hij wil dat je gelukkig kan leven. Maar dat betekent niet dat Hij jou niet meer hoeft wanneer jij niet meer in staat bent voor jezelf te zorgen.

Hierbij moet ik denken aan een verhaal uit de Bijbel: de verloren Zoon. Daarin staat beschreven hoe een zoon zijn deel van de erfenis opeist aan zijn vader en vervolgens de wereld intrekt. Hij geniet van het leven en verspilt al zijn geld. Uiteindelijk breekt er honger uit en heeft hij niks meer. Hij besluit terug te keren naar zijn vader. Wanneer hij terug komt, staat zijn vader daar op hem te wachten en sluit hem meteen in zijn armen. Er wordt een groot feest gevierd omdat de zoon weer terug is.

God is die Vader. Hij veroordeelt jou niet om wat je doet. Hij heeft er verdriet van. De vader uit het verhaal had ook verdriet over het feit dat zijn zoon bij hem wegging, maar toch stond de vader elke dag te wachten op zijn zoon. Net zoals God doet. God wacht tot jij weer terugkomt. Hij weet dat je fouten maakt, maar het enige wat Hij wil is dat je terugkomt in Zijn armen. En wanneer dat gebeurt, zal er groot feest zijn in de hemel.

Zeg ik hiermee dat God het goedkeurt wanneer je niet goed zorgt voor jezelf door niks, of juist teveel te eten? Nee, zeker niet. Ik geloof zelfs dat het een zonde is. God staat echter op de uitkijk en wil je vergeven. Zelfs meer dan dat, Hij wil met jou mee strijden om het kwaad te overwinnen.

in

In de Bijbel staat daarover het volgende: 'U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.' (1 kor. 10:13)

Hoe is het voor jou om een eetstoornis te hebben én te geloven?

 

Gerelateerde blogposts

19
OKT
29
12
MEI
14
11
FEB
8
 

Reacties

Vivienne - Maandag 28 oktober 2013 16:27

prachtig geschreven, zo voelde ik precies hetzelfde toen ik nog anorexia en alle andere ellende had.. Maar idd zo fijn om te weten dat God sowieso van ons houdt en t beste met ons voor heeft. Sterkte en God's zegen toegewenst!

PluiS - Maandag 28 oktober 2013 16:37

Zo voelde het bij mij inderdaad ook. Alsof de eetstoornis tussen mij en God in kon staan en ik eigenlijk geen hulp meer van Hem mocht vragen. Gelukkig mocht ik ook leren dat dat dus niet het geval is; God wil juist helpen en sterken om ons de overwinning te geven. May God bless us all!

--- - Maandag 28 oktober 2013 16:39

Wat een fijne blog! En de laatste Bijbel tekst vind ik heel erg mooi. Daar sluit deze quote ook wel op aan: God gives the toughest battles to his strongest soldiers.

B. - Maandag 28 oktober 2013 16:40

Heel mooi geschreven..

LoveLive - Maandag 28 oktober 2013 16:53

Mooie geschreven chick. Je mag trots zijn op jezelf! Je bent zo ontzettend dapper. Liefs xx

Lottexxx - Maandag 28 oktober 2013 17:09

Mooi geschreven, ik voel me ook vaak schuldig. Wanneer ik voor mijn es kies heb ik het idee dat ik tegen God en kies, en soms kan ik hier heel veel steun uit halen om toch te vechten, maar wanneer dit niet lukt voel ik me heel erg schuldig.

Ingrid - Maandag 28 oktober 2013 17:20

Heel mooi geschreven! Zelf geloof ik niet in God ik ben niet gelovig opgevoed, maar ik kan het schuldgevoel heel goed begrijpen. God is zonder oordeel en laat nooit meer op je pad komen dan je aan kunt zei een heel lieve meid ooit eens tegen mij waar ik mee in een kliniek zat. Dat ben ik niet vergeten.
Iedereen kan op zijn eigen manier in een hogere macht geloven en daar veel steun en kracht uit putten. Ik heb dat weer gevonden in de Yoga ik voelde me ook vaak schuldig en slecht nu zeg ik tegen mezelf dat er geen oordeel is en dat ik het aan kan. Succes met alles dappere dame!

Black Rose - Maandag 28 oktober 2013 17:25

Wauw, ik kom misschien wel op de themachat!
Ik heb individueel gesprekken met een jeugdwerker uit de kerk over het geloof (en een es)

-Loved- - Maandag 28 oktober 2013 17:25

Mooi geschreven Jeanine!!

aphrael - Maandag 28 oktober 2013 18:19

Dat is zo cool he, dat Jezus stierf voor onze "dingen" . Voor alles !Oh wat heb ik er een potje van gemaakt, maar oh .. wat mag ik ook weten dat God van me houd. Het heeft Hem Zijn Zoon gekost ... poeh :-)

Smurfieee - Maandag 28 oktober 2013 18:29

Wat een prachtige blog! Ik herken er veel in; het schuldig voelen richting God vooral maar ik weet dat ik ook veel kracht uit Hem zal halen in mijn genezingsproces.

-likeaskyscraper- - Maandag 28 oktober 2013 18:39

Wauw... Deze blog komt precies op het goede moment

GodsChild - Maandag 28 oktober 2013 18:56

@likeaskyscraper..mag ik vragen waarom deze blog op het goede moment komt voor jou?

ilovetoeat - Maandag 28 oktober 2013 19:16

wauw!
ik geloof zelf niet in god! maar ik vind dit wel een prachtig geschreven blog die ook voor mij en andere niet-gelovigen nuttig is.

angstig meisje - Maandag 28 oktober 2013 19:27

mooi gedaan meis!

Hippohippo - Maandag 28 oktober 2013 19:57

Echt jammer dat ik niet naar de chat kan vanavond! Leek me erg fijn.
Hopelijk komt er nog eens een waar ik wel bij kan zijn.
En verder, ja ik voel me eigenlijk ook wel heel schuldig naar God.
Helaas kan ik hier met niemand over praten dus blijft het een beetje op de achtergrond, maar nu ik er over na denk voel ik dat wel echt ...

m - Maandag 28 oktober 2013 21:30

Moeilijk,moeilijk, moeilijk...je niet schuldig voelen t.o.v. God. Blijft een gevecht, vind ik.

Er is ook een dagboekje van en voor mensen die hier mee stuggelen:
'Overleven met God en een eetstoornis'

Geschreven door een ervaringsdeskundige ;)
Aanrader!

hilda - Maandag 28 oktober 2013 21:50

Ik zelf heb het dagboekje leven met God en een eetstoornis. Hier haal ik ook veel kracht en troost uit.

m - Dinsdag 29 oktober 2013 00:09

Ik voel me gelukkig niet schuldig naar een God toe, ik voel me alleen maar heel erg rot dat dit in mijn leven is gekomen. Ik kreeg denk ik mijn eetstoornis ook oa om me juist af te zetten tegen het strakke in hoe ik mijn geloof beleefde en de taboes die er in heersten.

j. - Dinsdag 29 oktober 2013 06:45

vind het wel lastig hoor. willens en wetens doorgaan met de eetstoornis terwijl je weet dat het niet goed is. ik kan het ook niet meer, met het geloof bezig zijn en tegelijkertijd boven de pot hangen. het klopt niet. ik voel me dan zo'n smerige hypocriet. ik heb het idee dat dat gewoon niet samen gaat.

Sjampiee - Dinsdag 29 oktober 2013 07:43

wat mooi dat God & geloven een plek heeft binnen een site over eetstoornissen. want its the true, heel erg moeilijk om God & eetstoornis samen te laten gaan... en wat een mooie tekst!!

pettie - Dinsdag 29 oktober 2013 08:53

wow

Tamaar - Dinsdag 29 oktober 2013 10:23

Het doet me pijn om te lezen dat het een zonde is... Ik vind het verschrikkelijk dat ik een eetstoornis heb, al zo lang, en dat het nogsteeds niet helemaal over is. Ik heb hier niet voor gekozen, maar vecht er tegen, al jaren. En dat het dan een zonde is... Voel me echt rot door het lezen hiervan...

Joyce - Dinsdag 29 oktober 2013 11:22

@ Tamaar: Je mag weten dat Jezus aan het kruis stierf voor al onze zonden (en opstond!) Wanneer God naar jou kijkt, ziet hij Jezus! door jou heen! Hij is verheugd en vol liefde over jou en ons allemaal. Een eetstoornis, daar kies je niet voor. Dat weet God maar al te goed. Maar Jezus heeft jou strijd al gestreden! De Bijbel zegt ook dat er in Hem (Jezus) geen veroordeling is. Kijk naar Jezus, Hij heeft gevochten, de duivel heeft geen enkel recht op jou of wie dan ook hier om je aan te klagen met schuldgevoelens of het besluit om niet te eten. God wil helpen weer gezond te worden, omdat Hij van je/jullie houdt.

*God heeft mij genezen van anorexia. Dat was een proces, en toen heel plotseling. Maar het gaat er niet om dat het 1, 2, 3 gebeurd. Juist in dat proces wil God heel veel tot ons spreken en mogen we leren.

Karen - Dinsdag 29 oktober 2013 11:33

Geweldig, het stuk dat hierboven geschreven is, en de reactis zijn ook allemaal respectvol en vaak zelfs bemoedigend. Fijn dat ook dit onderwerp ter sprake komt hier bij Proud. Meiden, jullie zijn allemaal parels, gemaakt door God Zélf. Hij houdt van jullie, en van mij. Zijn liefde is zó onwijs groot dat Hij Zijn eigen zoon opofferde... Die liefde van God is voor iedereen, ook voor jou en voor mij.
Wees gezegend, iedereen die hierover leest. Ik hoop en bid dat je Gods grote liefde gaat zien en ervaren in je leven, en door alles heen. God bless you XXX

-likeaskyscraper- - Dinsdag 29 oktober 2013 14:20

@GodsChild
Dat mag. ;) ik denk omdat deze gevoelens de laatste tijd heel herkenbaar zijn en dat je soms het idee hebt dat je daar alleen in bent, maar als je dan zoiets leest weet je dat dat niet zo is... uit zo'n blog haal ik dan veel steun, plus dat het natuurlijk een ontzettend bemoedigende boodschap heeft van/over God, ook al voel ik me soms schuldig tegenover Hem door mijn es enz..

L. - Dinsdag 29 oktober 2013 14:38

Supermooi geschreven, ik heb met tranen in mijn ogen dit gelezen, het is ook heel herkenbaar!

Jeanine - Dinsdag 29 oktober 2013 15:48

Wauw, wat een mooie reacties. Echt gaaf om te zien. Bedankt allemaal!

@Tamaar.
Kan je vertellen waarom je schrikt? Weet je, toen het voor het eerst tegen mij werd gezegd werd ik boos. Ik heb toch gewoon een ziekte, daar kan ik niks aan doen toch?!

Maar wanneer je een eetstoornis hebt leef je in een leugen. Je leeft in de leugen dat je dik bent. Je leeft in de leugen dat je het niet waard bent. Je leeft in de leugen dat je niks kunt.
God heeft jouw de waarheid gegeven, de waarheid in de Bijbel. Daar staat dat Hij van je houdt zoals je bent. Dat Hij jouw mooi heeft gemaakt en dat je talenten hebt gekregen. Dat is de waarheid, niet die leugens die je eetstoornis je heeft verteld.

Eigenlijk zeggen we dus indirect tegen God. 'Agh, je hebt me niet mooi gemaakt.' We slaan God in Zijn gezicht door in die leugen te leven. En daarom is het een zonde.

God weet dat het een ziekte is en wil je eruit helpen. Dat is het enige wat Hij wil. Het is aan ons om ons naar Hem toe te keren en ons ook echt te laten helpen. Zijn hand te pakken...

Jij bent zo kostbaar in mijn ogen,
zo waardevol, en ik houd zo veel van je
dat ik de mensheid geef in ruil voor jou,
ja alle volken om jou te behouden.
(Jesaja 43:4)

Liefs.

@Jeanine - Dinsdag 29 oktober 2013 16:29

Ik vind dat je wel een beetje stellig roept "En daarom is het een zonde". Jij mag het voor jezelf zo zien, maar ik vind het te ver gaan dat je andere mensen met een eetstoornis op die manier veroordeelt. Het hebben van een eetstoornis is immers geen keuze. Vervelend dat het tegen jou zo gezegd is maar ik zou me toch houden aan het "het is een ziekte, daar kan ik niks aan doen".

sterke_ik - Dinsdag 29 oktober 2013 21:36

Te laat voor de themachat........ :S

Maxine - Woensdag 30 oktober 2013 00:08

Ikzelf ben zonder religie opgevoed. Mijn ouders wilden geloof graag buiten mijn opvoeding houden, om te voorkomen dat ik gelovig zou zijn enkel en alleen omdat het er met de paplepel is ingegoten. Als ik mezelf wil bekeren tot een geloof, mag ik dat gerust doen wanneer ik achttien ben. Mijn moeder is wel gelovig, mijn vader niet.

Ik heb mijn twijfels bij het bestaan van een hogere macht. Ooit las ik eens een realistische quote (ik zal maar niet "mooi" zeggen), die ik nooit meer vergeten ben;

"If I die and there is a god, he's gotta beg on his bare knees for my forgiveness."

En daar sluit ik me voor nu bij aan.

amanda - Woensdag 30 oktober 2013 09:42

heel mooi verwoord.

ik zit er zelf heel erg mee en heb twee weken geleden heartbeatweekend van onze kerk gehad. en ik voelde toen dat ik vrij gemaakt werdt. maar voel me nu weer gebonden. de bijbeltekst hier onder aan spreekt me heel erg aan. heel mooi beschreven. jammer dat die themachat al is geweest komt zo'n chat nog is.


liefs amanda

twinklestar - Vrijdag 15 november 2013 04:39

Heel mooi geschreven dikke knuffel

Babbeltje - Dinsdag 26 november 2013 15:19

Ik kreeg een brok in m'n keel.
Je zou dus kunnen zeggen dat het me raakte ;)

Ik snap de schaamte en het verdriet dat je ervaart (en het verdriet dat Hij waarschijnlijk daar ook om heeft).

Maar zelf zou ik het geen zonde durven noemen. Dat gaat mij eerlijk gezegd echt te ver. Ik kan het niet concreet benoemen. Daar moet ik even goed over nadenken.
Als ik het wel concreet heb - in woorden dus - kom ik er op terug.

kim - Zaterdag 28 december 2013 17:41

Ik ben verliefd op deze topic

yoyootje - Donderdag 19 februari 2015 17:39

Ik vind het heel mooi wat je hebt geschreven.
Het raakt me echt om het zo te lezen. Zelf vind ik het altijd heel lastig om mijn problemen, waar ik dan ook tegenaan loop te zien in combi met mijn geloof.
Ik vind het ergens heel "eng" om dan te blijven geloven, omdat ik vaak het gevoel heb dat het niet goed genoeg is.
Ik weet wel dat het voor mij het enige is waar ik me aan vast kan blijven houden, maar dat is wel een strijd om dat elke keer weer te doen.

Dankjewel dus voor het delen!

feed