Moederdag: alles over moeders en eetstoornissen

 

Vandaag is het moederdag en ook hier op Proud2Bme staan we daar even bij stil. Voor moeders met kinderen met een eetstoornis en voor moeders die zelf een eetstoornis hebben. Voor leren leven met een moederlichaam en fysiek en mentaal goed een zwangerschap doorkomen. Voor de vrouwen die bang zijn om onvruchtbaar te zijn en zij die eigenlijk helemaal geen moeder willen worden. Voor zij wiens roze wolken donkergrijs blijken te zijn. En voor hen die hun moeder moeten missen. Er is in de afgelopen 12 jaar al ontzettend veel geschreven over moeders, moederschap en zwangerschap. In deze blog deel ik een aantal van deze artikelen.

Ouders met een eetstoornis

Vaak hoor je verhalen over kinderen met een eetstoornis, maar er zijn ook veel ouders die zelf een eetstoornis hebben. Het is een misvatting dat een eetstoornis een ziekte is die alleen bij tienermeisjes voorkomt. Een eetstoornis discrimineert niet en kan voorkomen bij alle leeftijden, geslachten, afkomsten, vormen en maten. In de interviewserie 'Ouders met een eetstoornis' deelt een aantal stoere ouders hun verhaal over hun eetstoornis in combinatie met ouderschap. 


bron foto

De wens om moeder te worden

Moeder worden... Kan dat nog wel na mijn eetstoornis? Lonneke heeft de antwoorden niet, maar deelt de voor velen herkenbare gedachtengangen in de blog 'Bang om onvruchtbaar te zijn'.  Zwangerschap, een kind krijgen, een gezin stichten. Het is voor velen een wens en iets groots in het leven. Je moet er niet aan denken dat je eetstoornis(verleden) daarvan in de weg komt te staan. Hoe ga je om met dit soort angsten? Uiteindelijk kan een arts jou hiermee verder helpen, maar de blog van Lonneke biedt wat troost en herkenning. Je bent niet alleen.

Maar niet iedereen wil moeder worden, en daar kan ieder zijn eigen redenen voor hebben. Ik hoor regelmatig dat mijn vriendinnen de druk of verwachting voelen om een kind te krijgen wanneer hun dertigste levensjaar eraan zit te komen. "Nu kan het nog he", zegt die ene tante op de verjaardag nog tegen je. "Wanneer gaan jullie nou eigenlijk eens beginnen?" Zelf heb ik ook (nog) geen kinderwens en dat is helemaal prima. In de blog 'Ik wil geen moeder worden', schrijft Sandra hier ook haar verhaal over. 

Zwanger zijn en een eetstoornis

Je hebt een eetstoornis, maar in de tussentijd gaat het leven ook door. Dat is mooi en belangrijk, want je bent zo ontzettend veel meer dan je eetstoornis en dat is een waardevol en belangrijk besef om te hebben. Maar een eetstoornis kan je levensloop wel ingewikkeld maken. Het heeft overal invloed op, zo ook op je mogelijke zwangerschap. Hierover hebben wij een aantal ontzettend waardevolle ervaringsverhalen op onze site staan, die wat steun en herkenning kunnen bieden. 

In de blog 'Mateloos moedig: hersteld door mijn kinderwens' vertelt Marion over haar eetstoornis, kinderwens en zwangerschap. Hoe dat zowel valkuilen als een enorme kracht en motivatie met zich mee heeft gebracht voor haar. In de blog 'Zwanger: help ik word dik' schrijft Vera over haar veranderende lichaam tijdens de zwangerschap en hoe ze daarmee om is gegaan. In de blog 'Eetstoornis en zwangerschap' vind je informatie vanuit onze diëtist over dit onderwerp.

Meer lezen over zwangerschap? Volg dan deze link.  

Fysieke en mentale veranderingen door zwangerschap

Een zwangerschap verandert een hoop in je leven - je hele leven, kan je wel stellen. Voor de één gaat dit gemakkelijk en voelt het als een roze wolk. Zwangerschap, jouw lichaam dat vanuit liefde nieuw leven creëert en jouw pasgeboren kleintje waar je zielsveel van houdt, dat is toch het mooiste wat er is? Helaas is dat niet voor iedereen zo. In de blog 'Mijn roze wolk was donkergrijs' vertelt Phoi Cai over hoe zwaar ze het vond en hoe schuldig ze zich daarover voelde. Ik zou me nu toch gelukkig moeten voelen? Krijg ik wel een band met mijn kind? Het is een ontzettend naar gevoel, waar je je misschien wel voor schaamt, maar weet dat je hier niet alleen in bent. En dat het niet hoeft te betekenen dat je niet van je kindje gaat houden of geen goede moeder zou zijn. Het verhaal van Phoi Cai en het volgen van haar blogs en photo blogs geven een mooi en eerlijk inkijkje in het moederschap met alle ups en downs. 

Ook schrijft Phoi Cai over hoe ze moest leren leven met haar moederlichaam. Wanneer je zwanger bent en kinderen krijgt, verandert er ook op lichamelijk gebied een hoop. Dit ziet er voor iedereen anders uit en kan je best onzeker maken. Zeker als je een gevoeligheid hebt voor eetstoornissen of een negatief lichaamsbeeld. Je leest haar verhaal in de blog 'Leven met mijn moederlichaam'. 

Voor moeders met een kind met een eetstoornis

Veel verhalen over moeders met een eetstoornis, maar wat als jouw kind juist degene is die een eetstoornis heeft? Van mijn eigen moeder weet ik dat dat ontzettend zwaar is. Voor je gevoel heb je die eetstoornis samen. Je voelt de pijn van je kind, je eigen pijn en je hebt er alles voor over om je kind te helpen. Zo veel, dat je er zelf bijna aan onderdoor gaat. Hierover ontvingen wij een gastblog van Tijgermoeder Ilonka. Lieve moeders, wees er voor je kind, maar pas ook goed op jezelf, want het kan ontzettend veel van je vragen.

Hoe kan je er dan wel zijn voor je kind? In de blog 'Voor moeders met een kind met een eetstoornis' vind je een hoop herkenning, tips en houvast. 

Het gemis van een moeder 

Moederdag, een dag waarop we stilstaan en wat extra aandacht geven aan onze moeder. Maar helaas is dit niet voor iedereen mogelijk. En kan het ook zo zijn dat moederdag het gemis van jouw moeder pijnlijk naar voren haalt. Of dat nou is omdat je moeder is overleden of omdat jouw moeder om een andere reden niet meer in jouw leven is. Het gemis van een moeder kan ontzettend veel zeer doen. En die zeer kunnen wij niet wegnemen met een blogbericht, dat hoeft ook niet. Wel zijn er blogs geschreven over dit onderwerp die je hopelijk wat minder alleen laten voelen. En die je een hart onder de riem kunnen steken, wanneer moederdag om deze reden een lastige dag is voor jou. Lees bijvoorbeeld de blog 'Zonder moeder op Moederdag' van Laura of de gastblog 'Afstand houden bij ongezonde familierelaties'. 

Deze blog kwam oorspronkelijk online in 2021


Kom bij Proud2Bme gratis en anoniem in contact met lotgenoten, ervaringsdeskundigen, psychologen en dietisten. Op ons forum kun je jouw verhaal delen en/of vragen stellen. Ook kan je dagelijks met ons chatten (de agenda vind je hier). Wij staan voor je klaar. 

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

F - Zondag 9 mei 2021 15:56
Ik mis een stuk over moeders met een ES die dat voor hun familie verborgen proberen te houden. Strugglen met een ES in combinatie met de dagelijkse zorg voor kleine kinderen en huishouden.
Maar ook met grote kinderen, pubers of studenten. Angst om hen aan te steken, dat ze zich spiegelen. Angst om hen uit de studiefocus te halen vanwege zorgen om hun moeder.
Irene - Team Proud2Bme - Maandag 10 mei 2021 14:07
Hey F,

Goede inderdaad. In het eerste kopje benoem ik de interviewserie 'Ouders met een eetstoornis'. Je kan op het roze linkje in dat kopje klikken! In die reeks vind je bijvoorbeeld dit interview: https://www.proud2bme.nl/Interviews/Ik_wil_niet_dat_ze_dit_overneemt_%7C_Ouders_met_een_eetstoornis

Als je het gevoel hebt dat er nog een verhaal mist dat je zelf zou kunnen/willen delen, kan je altijd overwegen om een gastblog in te sturen naar info@proud2bme.nl (mag anoniem). Al deze verschillende verhalen vinden we erg waardevol!

Liefs
Mar - Zondag 12 mei 2024 17:00
Ik voel mij verdrietig vooral juist met moederdag
Ik ben nu 41 en al sinds ik jong ben heb ik een kinderwerns, maar door alles wat er gebeurt is (en nu nog) heb ik nooit een relatie gehad, en helaas geen kinderen gekregen.
en het doet mij zo een pijn als ik lees of hoor over moederdag, fotos op fb zie of mensen (moeders/dochters) in de stad zie lopen of kinderen met hun vader wat voor moeder kopen.
Ik heb zelf geen goede relatie met mijn moeder ook dus dubbel zo verdrietig nu. .

Ik wil iedereen die dit artikel leest een hart onder de riem steken en zeggen je bent niet alleen, en ook deze dag gaat weer voorbij..
Wees lief voor je zelf (ga ik ook proberen te doen :) Is lastig i know vindt ik ook.


Enne voor alle moeders, of moeders to be Veel liefde voor jullie
Liefs Xx