schoonheidsidealen, botox en trends | Proud podcast

Één reactie op “schoonheidsidealen, botox en trends | Proud podcast”

1. Bas

   20 augustus, 2026

   Goede podcast dames!
   Mooi hoe jullie zo open, eerlijk en relateerbaar deze onderwerpen bespreken.

   Eerst een algemene vraag; als we het hebben over; “wanneer ben je opgegroeid?” over welke leeftijd/periode hebben we het dan precies? Oftewel; wanneer ben je “klaar” met “opgroeien”?
   Ik ben zelf geboren in 1985, maar als ik denk over “opgroeien” (het vormen van een identiteit/persoonlijkheid en de beinvloeding door cultuur), dan denk ik dus aan de jaren ’80, ’90 en 2000.
   Hoewel ik daarin nooit extreem veranderd ben, mijn ontwikkeling redelijk geleidelijk ging en je nooit echt helemaal “klaar” bent, heb ik wel het gevoel dat eind 20/begin 30 (voor mij/tot nog toe) de leeftijd was waarin mijn zelfbeeld/persoonlijkheid/identiteit stabiliseerde.
   Hoe denken jullie daar over?

   En voor de diversiteit, wat het mannelijk perspectief betreft; ik heb nooit bewust/actief nagestreven om er op te lijken, maar ergens in mijn achterhoofd vergeleek ik mijn lijf wel altijd met de actiesterren (en top-atleten) waar mijn generatie mee opgroeide; Arnold Schwarzenegger, Sylvester Stallone, Jean-Claude van Damme, Wesley Snipes, Bruce Lee, etc.
   De enige momenten waarop je als man (bewust) geconfronteerd werd met lichamen waren als een bovenlijf ontblood (of schaars gekleed) was, en de enige momenten waarop dat gebeurde was in het geval van extreme (onrealistische) lichamen.
   Wat dat betreft is het mannelijke “schoonheidsideaal” eigenlijk altijd wel constant/hetzelfde gebleven; grote strakke borst, schouders, armen en sixpack…
   “Looksmaxxing” en alle TRT, steroïden en andere supplementen waren -buiten de niches van bodybuilding subcultuur- helemaal geen ding in de mainstream, maar toch vergeleken wij ons zelf met de vertegenwoordigers van dat lichaamsbeeld. Ergens was je als man nooit genoeg, maar was de verwachting ook veel minder dat je ooit aan dat ideaalbeeld zou voldoen…
   Voor mannen zijn ook je persoonlijkheid, (fysieke) functioneele capaciteit en prestaties veel belangrijker voor sociaale status dan je uiterlijk…

   Ook heb ik het idee dat het “schoonheidsideaal” waar mannen verwacht worden aan te voldoen voor zowel mannen als vrouwen (“the-opposite-sex”) hetzelfde is, waar het mij niet altijd duidelijk is of het “schoonheidsideaal” wat vrouwen nastreven is om indruk op mannen, of juist meer op elkaar te maken…
   Hoe denken jullie daar over?

   Ook is/was het onder (heteroseksueele) mannen veel minder geaccepteerd om (uitdrukkelijk) met je uiterlijk bezig te zijn, laat staan te experimenteren, creatief te zijn, of af te wijken van de norm.
   Het oer-Hollandse; “Doe normaal (dan doe je al gek genoeg)!”
   Dat gezegd ben ik daar toch wel blij mee, als ik zo naar jullie luister over make-up, botox, plastische chirurgie, etc…

   P.S.
   Het probleem met plastische chirurgie en botox, etc. is dat je lichaam/huid een natuurlijke verhouding heeft (en meebeweegt met de onderliggende spieren en botstructuur), dus als je die ergens gaat opvullen of straktrekken, dan valt die verhouding ergens anders weer uit z’n verband.
   Cameron Diaz quote on regrets after botox usage;
   “I’d rather see my face aging, than a face that doesn’t belong to me.”

   Beantwoorden