De toekomst kan groot en spannend voelen. Hoe ga je hiermee om met de aanwezigheid van psychische kwetsbaarheden, wanneer het leven enerzijds stil lijkt te staan en anderzijds doorgaat? In een maatschappij die blijft veranderen, kan het tempo soms niet bij te houden voelen. Hoe blijf je herstellen van een eetstoornis die blijft trekken, en hoe ontwikkel je tegelijkertijd je eigen identiteit in een snel veranderende wereld? Hoe houd je hoop op de toekomst, in het heden met een eetstoornis?
Soms voelen sommige perioden beweeglijker en moeilijker dan andere. Tijdens deze momenten kan het verschil tussen goed genoeg voelen en genoeg doen gemakkelijk door elkaar gaan lopen. Toch hangt jouw waarde als mens niet af van wat je doet, of van jouw buitenkant. Jij bent waardevol als geheel, ook als dat misschien niet altijd zo voelt.
Verschillende ideeën over mentale gezondheid tussen culturen
Binnen mijn leefwerelden waren gesprekken over mentale gezondheid niet altijd vanzelfsprekend; er werd anders over gedacht en er was weinig over bekend. Samen met angst voor stigma, droeg dit bij aan jarenlange geheimhouding van mijn eetstoornis en het uitstellen van hulpverlening. Hier kwamen eetstoornisgedachten bij die vertelden dat openheid het welzijn van een ander zou schaden. Toen ik de stap zette en om hulp vroeg, werden de gevoelens van schaamte uitgedaagd. De angst voor veroordeling bleek op dat ene moment niet te kloppen. Mijn openheid leidde tot passende hulp op een moment dat die stap onveilig voelde. Hierdoor kon ik de stap richting hulp en herstel toch zetten.
Van angst voor oordeel naar ruimte voor mezelf
Tijdens mijn dieptepunt vond ik het lastig om mijn worstelingen te delen waar dat nodig was, en om te gaan met de angst voor veroordeling. Later realiseerde ik me echter dat veroordeling te maken kan hebben met hoe eetstoornissen begrepen worden, en dat deze losstaan van mijn waarde en ervaringen. Dit van elkaar scheiden geeft mij ruimte om onbegrip over mijn worsteling niet persoonlijk op te vatten, dit los te zien van de sociale contacten waarvan ik mag genieten, en daarnaast de schaamte over deze ziekte los te laten
Leven in diversiteit en mooie (om)wegen
Herstellen hoeft niet altijd te gaan over het bereiken van een eindpunt en de start van een nieuw leven. Het mag gaan over leren omgaan met het leven in al zijn diversiteit, waarbij een comfortabelere relatie met kwetsbaarheid, negatieve emoties, imperfecties, feedback en tegenslagen onderdeel mogen zijn van de beleving. Dit met de realisatie dat dit ruimte kan bieden voor stilte, om vervolgens lerend te groeien via mooie (om)wegen die zonder tegenslagen moeilijker bereikbaar waren geweest.
Emotionele verbinding met de stille strijd
Ik wil je op het hart drukken dat je trots mag zijn op alle momenten waarop je vecht. In het bijzonder op de onzichtbare strijd die je elke dag alleen voert, misschien wel elke minuut. Soms staan we daar onbewust minder bij stil. Weet dat je de momenten die alleen jijziet, mag koesteren. Misschien met een moment van stilte. Voor het gevecht en alles wat je in stilte meemaakt. Ook de momenten die alleen jij ziet en doormaakt, zijn van onschatbare waarde; deze minuten dragen veel bij aan herstel en jouw unieke helingsproces.
Kun je de stappen die je mét angst zet, wellicht zien als een uiting van moed? Het aangaan van uitdagingen is een prachtig onderdeel van jouw pad. Het kan bijdragen aan een helpende overtuiging voor het leven: dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een bron van kracht en thuiskomen bij jezelf.
Het schilderij van de toekomst
Na mijn opname vulde de verwerking van deze periode zich met vraagtekens die ik graag wilde beantwoorden. Achteraf reflecterend mag verwerking ook gaan over stilstaan. Door het idee van een perfect uitgevogeld herstelplan los te laten, kun je meer vrijheid ervaren in flexibiliteit en ruimte. Waarbij zelfacceptatie en compassie voor de persoon die onderweg herstellende is, helend kunnen werken.
Tegelijkertijd voelde de vraag “Wie ben ik buiten de overheersende rol van de eetstoornis?” vervreemdend, vooral omdat het accepteren van de realiteit dat de eetstoornis jarenlang een overheersende en ongezonde rol heeft gespeeld in mijn leven, erg moeilijk was. Dit onder ogen komen voelde bijna onmogelijk. Alsof er geen tijd voor was en herstel volgens een afvinklijst en afspraak zou moeten gebeuren. Ik heb geen pasklare planning gemaakt voor een “perfect” pad. Door stil te staan bij de emoties merkte ik dat de overtuigingen over negatieve gevoelens geneutraliseerd werden. Hierdoor kon ik mijn kwetsbaarheden makkelijker accepteren en een passend pad volgen. Het schilderij van de toekomst hoeft niet binnen een deadline geschilderd te worden. Dit mag vormgegeven worden door de focus te verleggen naar de volgende uitdaging en de volgende maaltijd van vandaag.

Gedachten ontmoeten met mildheid en zelfacceptatie
In de tijd dat de eetstoornis heel luidruchtig was, wilde ik kennis opdoen. Ik zocht naar een gids om op een duurzame manier om te gaan met de eetstoornisgedachten die zich vastklampten aan mijn eigenwaarde en een terugval — die in werkelijkheid geen voorspeller is voor mijn toekomst of wie ik ben los van de eetstoornis. Hoe kon ik, ondanks die donkere gedachten, die kennis inzetten voor een volgende maaltijd? Bovenal zocht ik naar een manier om, ondanks die donkere gedachten, toch te kiezen voor gedrag dat in lijn stond met mijn persoonlijke waarden. Niet door te vechten tegen de negatieve gedachten, maar juist met observatie, acceptatie en mildheid.
De gedachte om tijdens herstel en leerprocessen nooit meer een negatieve gedachte tegemoet te komen, laat ik graag los. Mijn relatie met moeilijke momenten herstellen en de negatieve associaties met moeilijke emoties loslaten, geeft mij steeds meer vrijheid terug. Dit gaat vaak gepaard met een zoektocht naar acceptatie van perfectionistische gedachten, en met een doelgerichte inzet om het leven met kwaliteit te beleven.
Loslaten van het perfectionistische streven
Werken aan herstel en het ervaren van moeilijke momenten bestaan vaak naast elkaar. Soms kunnen we struikelen in dit proces, dat vaak uit onzekerheid én waardevolle leermomenten kan bestaan. De verwachting om nauwelijks te worstelen in het leven als voorwaarde voor herstel, zou een nieuwe variant van perfectionisme kunnen zijn. De eetstoornis loslaten kan er divers uitzien, waar ook het verbreden en oppakken van het leven onderdeel van kan zijn.
De stappen die je met spanning zet, kunnen momenten zijn waarbij de blik op jezelf kwetsbaar opstellen kan veranderen in vertrouwen. Dat kan gebeuren door verbinding te vinden in de erkenning dat iedereen kwetsbare kanten met zich meedraagt. Bij het toelaten van emoties kan vrijheid, authenticiteit en innerlijk vertrouwen groeien.
Een Haven Tussen Voelen en Denken
Na uitdagende momenten kan er ruimte ontstaan om te ontdekken wat de plek van eetstoornisgedachten mag opvullen. Hierbij kan acceptatie voor mindere momenten helpen, waardoor er steeds meer ruimte mag ontstaan voor mildheid voor jouw worsteling. Dit hielp mij om vertrouwen te hebben in mijn herstelstappen en mijn interesses om geleidelijk een eigen leven op te bouwen met emotionele connectie.
Nare emoties bij uitdagingen worden voor mij draaglijker door deze te verbinden met de lichtpunten van vandaag en mijn doelen voor morgen. Deze blik helpt mij om de redenen voor herstel te blijven zien. Door mezelf steeds opnieuw te herinneren aan de mooie momenten die de uitdagingen brengen, maak ik actief verbinding met het positieve. Om stil te staan bij wat ik voel, helpt het mij om me een emotionele haven voor te stellen. Dat is een plek waar ik het voelen van mijn emoties kan verbinden met rationeel nadenken over situaties in mijn leven. Deze verbinding helpt mij om mijn relatie met het voelen te herstellen.
Hoe heb jij het (her)vinden van jouw indentiteit tijdens herstel ervaren?

Mijn naam is Ecem en op Proud schrijf ik over hoe ik eetstoornisherstel combineer met mijn culturele achtergrond. In mijn vrije tijd ben ik graag bezig met het maken van cartoontekeningen, klets ik met vriendinnen, wandel ik in de natuur en bouw ik Lego sets. Daarnaast studeer ik Toegepaste Psychologie en ben ik erg geïnteresseerd in het lezen van wetenschappelijk onderzoek over eetstoornissen. Lees alle blogs van Ecem
Kom bij Proud2Bme gratis en anoniem in contact met lotgenoten, ervaringsdeskundigen, psychologen en diëtisten. Op ons forum kun je jouw verhaal delen en/of vragen stellen. Ook kan je dagelijks met ons chatten (de agenda vind je hier). Wij staan voor je klaar.




Geef een reactie