Hoe snel kom je aan?

Vroeger dacht ik dat wanneer ik vandaag bijvoorbeeld een extra boterham zou eten, ik dat morgen meteen op de weegschaal terug zou zien. Ik was ervan overtuigd dat een Magnum inplaats van een Raketje meteen aan mijn lijf zou gaan zitten. Ik dacht dat, wat ik ook at, het direct invloed zou hebben op mijn gewicht. Dit is theorisch gezien helemaal niet mogelijk. Het is simpelweg niet hoe een lichaam werkt, maar hoe werkt een lichaam dan wel? Hoe snel kom je aan wanneer je iets eet?

In deze blog wil ik het gaan hebben over aankomen. Het woord ‘aankomen’ was altijd een onwijs beladen woord toen ik in mijn eetstoornis zat. Ik heb moeten aankomen terwijl ik dat niet durfde. Ik was bang aan te komen terwijl het niet gebeurde. Ik vulde vanalles in over aankomen. Wanneer het ging gebeuren, hoeveel het ging gebeuren en dat het ging gebeuren. Ik vond aankomen in elke zin van het woord verschrikkelijk, maar waren al mijn gedachtes hierover wel terecht? 

Aankomen door losse producten
Ik gaf in het intro al het voorbeeld dat ik heel bang kon zijn om aan te komen wanneer ik bijvoorbeeld een extra boterham had gegeten. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Dit kan niet. Het is onmogelijk om aan te komen door losse producten. Wanneer je een ijsje, boterham, snoepje, koekje, appel of paprika meer eet op een dag, zal je daar niet van aankomen. Je moet echt behoorlijk wat extra eten voordat er ook maar een halve kilo bijkomt. Hierover vertel ik later meer. 

Vocht vasthouden
Wat wel zou kunnen is dat wanneer je een product eet waar veel zout in zit, je vocht vast gaat houden. Ik ben pas tijdens mijn eetstoornis bewust geworden van het feit dat je vocht vast kon houden. Ongetwijfeld deed ik dat eerder ook al, alleen was ik nu zo obsessief met m’n lichaam bezig dat elke kleine verandering enorm aan leek te voelen. Wanneer ik op een avond wat zoute popcorn had gegeten kon ik dat meteen voelen in mijn gezicht. Ook woog ik dan de volgende ochtend wat meer op de weegschaal. Zout kan ervoor zorgen dat je vocht vast gaat houden en daardoor ga je wat meer wegen, maar dit betekent niet dat je bent aangekomen. Goed drinken en één of twee keer naar het toilet en je bent het alweer kwijt. 

Vocht vasthouden is voor mij wel echt heel erg ‘een ding’ geweest. Zeker wanneer ik eetbuien had en/of braakte, kon mijn lichaam zo ontregeld zijn dat ik echt veel vocht vast hield. M’n klieren waren helemaal dik en ik voelde me vies en opgeblazen. Het kan dan heel lastig zijn dit niet aan je ‘echte’ gewicht te koppelen en daar niet naar te handelen, maar toch is het belangrijk hier bewust van te zijn. Vocht is vocht en geen vet of spier, de volgende dag ben je het weer kwijt. 

Aankomen na veel eten
Af en toe ga ik wel eens uiteten of gaan we met een groepje vrienden lekker zelfgemaakte hapjes eten. Dan kan ik best wel behoorlijk wat meer eten dan ik op een gemiddelde dag doe. Vroeger had ik dit nooit gedurft, dan was ik meteen bang dat ik de volgende dag meteen tien kilo aangekomen was, maar is dit reëel? Nee, dat is het niet. Zoals ik al zei moet je echt best wel veel eten wil je een beetje aankomen. Nouska schreef al eens eerder een blog over hoeveel je aan kunt komen in een dag en daarin schreef zij dat je om een halve kilo aan te komen ongeveer 3500 kcal extra zou moeten eten bovenop wat je normaal gesproken al eet. Dit is echt heel heleboel eten! Daar kom je niet zomaar aan met een avondje uiteten gaan. Als je na zo’n avondje waarop je wat meer eet gewoon je normale eetpatroon weer oppakt, komt je lichaam weer in balans en is er uiteindelijk niks met je gewicht gebeurd. 

Het zou wel zo kunnen zijn dat je je na een dag of avond veel eten, de volgende ochtend wat vol voelt zitten. Het volume van het eten zelf zit natuurlijk nog in je maag en dat weegt ook wat. Je kan je opgeblazen voelen en misschien wat vocht vasthouden, maar dit raak je gedurende de dag wel kwijt en zit dus niet meteen aan je lichaam. 

Mijn verwachtingen kloppen niet
Ik kon er heel erg van in de war raken wanneer ik meer had gegeten en mijn gewicht lager was of andersom! Vooral wanneer ik aangekomen was terwijl ik minder had gegeten kon ik erg in de stress raken. Ik wilde alles kunnen controleren en berekenen, anders voelde het alsof ik morgen ineens 10 kilo aangekomen kon zijn zonder het door te hebben. Dit maakte dat ik liever ‘veilig’ at en geen risico’s had. Toch heeft dit helemaal geen zin om te doen. 

Het is normaal dat je gewicht schommelt. In je lichaam vinden de hele tijd door allerlei processen plaats. Je zweet tijdens het slapen en sporten waardoor je vochthuishouding kan veranderen. Met warm weer houd je meer vocht vast dan met koud weer en ook wat je eet, denk aan zout, kan hier invloed op hebben. Daarnaast heeft je gewicht ook te maken met de inhoud van je maag. Sommige dingen zijn sneller verteerbaar en andere langzamer. Hierdoor zal ook het gewicht in je maag steeds verschillen. Een stabiel gewicht kan altijd schommelen tussen de 0.1 en 2.0 kilo. 

Omdat je gewicht altijd schommelt, heeft het helemaal geen zin om elke dag of zelfs vaker per dag op de weegschaal te staan. Je kan eigenlijk niet zoveel met deze informatie. Wanneer je echt wilt weten wat er precies met je gewicht gebeurt kan je het beste een paar weken lang op één vaste dag wegen. Pas dan kan je zien of je nou aankomt, afvalt of gewoon met een natuurlijke schommeling te maken hebt. 

Ik moet nog aankomen
Deze periode heeft bij mij maar kort geduurd. Eigenlijk kan ik er niet helemaal over meepraten, omdat ik uiteindelijk alleen maar ben aangekomen door mijn eetbuien. Toch weet ik de feiten wel te noemen en heb ik ervaringen van anderen meegekregen die bij mij in de groep zaten en ben ik dit soort situaties ook op mijn stage tegen gekomen. Aankomen is onwijs eng en moeilijk, zeker omdat je er gewoon behoorlijk veel voor moet eten en, het allerbelangrijkste, moet blijven eten.

Het gebeurde vaak dat iemand in de groep een onwijs goede week had en naar verwachtingen of zelfs daarboven was aangekomen. “Oh, dan kan ik wel weer even wat rustiger aan doen.” Was dan vaak de gedachte en hup, het aangekomen gewicht, waar zo hard voor was gewerkt, was er de volgende week allemaal weer af. Dit zie je heel vaak gebeuren. Mensen denken wel even pauze te kunnen nemen van hun harde werk of schrikken zo van het gewicht dat ze weer minder gaan eten. Zonde, want nu moet je weer opnieuw beginnen. Het is echt belangrijk om het vol te blijven houden en door te gaan.

Ik kan me heel goed voorstellen dat wanneer je bent aangekomen het lijkt alsof de rem eraf is, maar zo’n vaart zal dat niet lopen. Wanneer je onderwicht hebt kom je aan met een normale eetlijst, maar wanneer je een gezond gewicht begint te bereiken zal het aankomen ook minderen en uiteindelijk stoppen. Je zal niet voor altijd blijven aankomen van dezelfde eetlijst. 

Hoeveel is normaal om aan te komen?
Wanneer je nog moet aankomen kan je natuurlijk niet in één week weer terug op een gezond gewicht komen. Het is normaal om per week 3 ons tot 1 kilo aan te komen. In sommige gevallen kan het zelfs meer zijn. Hierin kan je doelen stellen en afspraken maken met je therapeut. Toch is het niet altijd zo precies te bepalen hoeveel je aankomt. Naast dat je temaken hebt met de gewone schommelingen in je lichaam is niet elke week hetzelfde. Heb je veel bewogen? Was je gestrest? Moet je (weer) ongesteld worden? Ben je een beetje ziekjes geweest? Al deze dingen kunnen invloed hebben op je gewicht. Soms kom je dus wat meer en soms kom je wat minder aan.

Schrik daarom niet als je ineens een hele kilo aan bent gekomen terwijl je een halve kilo als doel had gesteld. Het zou zomaar zo kunnen zijn dat je de volgende week maar een ons aankomt, dat het hetzelfde blijft of zelfs een ons afvalt terwijl je hetzelfde hebt gegeten. Je lichaam is geen machine, je kan het allemaal niet zo precies plannen en controleren. Ik weet hoe lastig het is, maar probeer er toch bij stil te staan, het te relativeren en het een beetje los te laten. Volg je eetlijst en vertrouw op je omgeving. 


Succes en veel liefs,
♥ Irene

Fotografie: Jonas Weckschmied 

Irene

Geschreven door Irene

Reacties

20 reacties op “Hoe snel kom je aan?”

  1. Goede blog weer, Irene šŸ™‚ Ik denk alleen dat je niet wilde zeggen dat je het beste een paar weken lang elke dag kunt wegen?!

    1. Hey Marije, haha, nee, dat wilde ik inderdaad niet zeggen. Ik bedoelde een paar weken lang op 1 vaste dag te wegen. Ik heb het even aangepast. šŸ™‚ Thanks!

  2. Inderdaad relativeren maar als je, zoals ik moet aankomen van ondergewicht is dat best moeilijk. Zeker wat die stem in je hoofd je allemaal wijsmaakt.. Ɩ

  3. Geen probleem :)!

  4. Was het maar een machine….

  5. Ik de kliniek waar ik zat was dat 0.5 – 2.5 en zeker bij flink ondergewicht. Omdat je dus ook rekening moet houden met schommelen. Mentaal ook haalbaar omdat het qua schommelen dus ook kan verschillen. Pas bij 3 kg word er bloed geprikt.

  6. Mooi geschreven en zo op het juiste moment … nu hopen dat mijn verstand de tegie van de eetstoornis overneemt en ik verder kan met leven… šŸ™

  7. Mooi geschreven en zo op het juiste moment … nu hopen dat mijn verstand de regie van de eetstoornis weer overneemt en ik verder kan met mijn leven… šŸ™

  8. En wat als je nou wel makkelijk aan die 3500 kcal komt door bed?

  9. Hele waardevolle blog!

  10. fijne blog

  11. Super bedankt voor deze blog! Vooral de zin over dat je op een gegeven moment stopt met aankomen als je een gezond gewicht hebt met dezelfde eetlijst stelt mij echt super gerust.
    Ik zit continu te malen in mijn hoofd, omdat ik bang ben dat ik blijf aankomen als ik zo doorga met mijn eetlijst.
    Heel erg bedankt Irene voor weer een stukje motivatie en wat minder stress…

    xxx

  12. Als je 3 dagen 9.500 CalorieĆ«n eet en daarna dagenlang 6.000, kom je echt wel kilo’s aan, zoals Lost Girl ook zegt. Als je BED hebt, heb je niet zomaar een eetbui van (maar) 3500 CalorieĆ«n. Het kan echt gaan om extreme eetbuien en soms dagen of weken lang.

  13. Goede blog!

  14. Precies dat D. Wanneer horen daar over in plaats van steeds de geruststelling dat je van een paar extra kcals niet aan komt. Ik heb nu al een half jaar eetbuien waar ik maar niet uit kom. Voor mijn lichaam is het dan heel normaal om tientallen kilo’s aan te komen. Hoe ga ik daar mee om?

  15. Het is vreselijk idd. Lost Girl. Ik leef met je mee en wel fijn dat je het herkent en het daarmee ‘bestaat’. Eenmaal ‘mis’ kan het idd. soms een half jaar duren voor je er weer uit bent en Ć©Ć©nmaal weer op de goede weg, kost het veel tijd en kracht om weer te herstellen voor je weer voelt dat je in een normaal levensritme zit en iedere seconde alert moet zijn op het krijgen van niet weer zo’n eetbuiperiode. Het is moeilijk om er mee om te gaan. Het beĆÆnvloedt je hele leven. Wat me helpt om er weer uit te komen is eerst maar ‘gewoon’ laten gaan. In die tijd ontstaat bij mij vaak, hoe naar de eetbui ook is, een nieuw plan voor mijn leven, gedachten, hoe met dingen om te gaan ed. Eenmaal een nieuw plan verzonnen, voel ik moed om er weer voor te gaan en als het moeilijk is, begin ik bv. met een halve dag goed, de volgende dag voel ik dan vaak weer moed om er helemaal voor te gaan. Ook let ik op suikerdips die je in het begin hebt. Ik probeer te eten op gevoel en het duurt even voor ik weer een ritme hebt. Ik probeer weer zo gezond mogelijk te eten en wat ik lekker vind. Een moestuin helpt voor verse groenten en herstel bij mij en geluk en bezigheid.
    Een ritme vinden wat, voor altijd, goed bij je past, zodat je ‘niets’ hoeft ‘vol te houden’ en gedachten waar je mee kunt leven en relativeren of dat je toch dingen verwerkt, door of ondanks de eetbuien, die je moest verwerken, iig dusdanig dat het je eten niet meer hoeft te beĆÆnvloeden. Wat mij ook helpt is, dat als je ouder wordt de tijd sneller lijkt te gaan, daardoor lijken de dagen korter en voor je het weet gaat het weer een week goed, als je besluit er weer voor te gaan en dat geeft mij ook kracht, van dat het me alsnog gaat lukken (dat heb ik dan iig. gemerkt). Ik hoop nogmaals dat je toch moed blijft houden dat ook jij hier uit kunt komen Lost Girl!

  16. Ik heb de afgelopen 9 jaar niet langer dan drie maanden zonder eetbuien geleefd. Het lukt me steeds twee of drie dagen en dan gaat het weer mis. In die drie maanden wat me twee keer is gelukt val ik heel veel af wat ik als de eetbuien weer beginnen allemaal weer aan kom.
    Voor mij duurt de tijd ellenlang. Het maakt niet uit hoe oud ik ben. Alles voelt als “voor zolang ik het vol houdt”. Het word niet “gewoon”. Ik moet blijven eten op verstand want van mijn gevoel kan ik nooit op aan.
    Maar ja, misschien idd ooit.

  17. Bij mij wordt het ook niet gewoon, ik zal altijd met verstand moeten eten en bepaalde, verslavingsgevoelige producten, weg moeten laten, ik bedoel dan meer op gevoel, dat ik, als ik goed eet, niet hoef te voldoen aan eoa schema, maar het ok is als ik meer of minder eet, zolang ik zelf nog maar voel, dit valt, voor mij, onder ‘normaal’ en goed en niet ‘doorschiet-gevoel’ met eetbuiperiode weer als gevolg. Heftig wat je verteld. Tijd duurt ellenlang dan idd. echt naar dat het maar zo kort goed mag gaan. Ik herken dat als het langere tijd goed gaat je vaak weer heel hard valt. Ik vraag om bed op recept, mocht het weer misgaan en wil er nog een keer voor gaan. Ik gun jou een goede start en begeleiding, want op een gegeven moment ga je er fysiek aan onderdoor. Ik hoop dat je huisarts achter je staat en ECHT je nood ziet, want dit is vreselijk voor jou. Iedere poging is er Ć©Ć©n. Het is zo knap dat je steeds toch weer probeert.

  18. Dankjewel D voor je uitgebreide reacties. Doet me goed. Ik ben door mijn huisarts net weer ergens anders aangemeld omdat ik nergens word aangenomen voor eetstoornisbehandelingen. Ik ga nu eerst kijken of ik hulp kan krijgen bij een expertisecentrum voor depressie.

  19. Ik werd ook nergens aangenomen. Heel erg typisch en deprimerend en tegenstrijdig want BED is niet veel anders dan andere eetstoornissen, qua mood/verslavingsgevoeligheid ed. Ik heb eerst anorexia gehad maar ik vind persoonlijk, BED een veel ergere en naardere eetstoornis. In de toekomst wordt het beter, vind je de clou, ik ga zelf-actie; praktisch dan maar, want met praten kom ik niet verder, niet voldoende diepgang omtrent hoe ik denk en wat er gebeurd is/was, wat ik nodig heb/had. Dan maar praktisch handelen, waaronder dus opname in geval van nood om zo iig proberen negen maanden/Ć©Ć©n jaar rond te komen. Als het negen maanden goed mag gaan, voel ik denk ik meer hoop voor de toekomst zonder BED, of eetverslaving noem ik het: ik doe overmatig aan sport; dan is het ‘officieel’ boulimia, maar kan onderhand niet meer zoveel sporten.
    Ook zo raar dat niemand met die optie van time-out/bed op recept komt, op het moment dat je vraagt om behandeling en er ECHT voor wilt gaan, niemand begrijpt dat je echt serieus bent daarin en daarin iemand nodig hebt die je daarin werkelijk verstaat, werkelijk de ernst van een eetbui inziet, dusdanig dat iemand je als vanzelfsprekend een opname ‘gunt’ voor een paar dagen, time-out, net zolang tot je zegt, het lukt weer alleen, om te voorkomen dat iemand zich helemaal te barsten eet, met weken herstel of weken(maanden) uit de ‘running’ als gevolg en nog meer depressief dan je al was. Het kan nog zoveel beter wat dat betreft, in de toekomst zijn er mensen die daar voor gaan zorgen. Wie weet ik wel. Take care. Heel veel sterkte Lost Girl en jij ook dank voor je reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *