Ik ben Amber, 17 jaar en ben net klaar met mijn havo examens, ik weet nog niet precies wat ik wil gaan doen, dus daar moet ik een beetje mee op gaan schieten. Mijn grootste hobby’s zijn shoppen ( ik kan echt gelukkig worden van een mooie blazer, lieve sandaaltjes, een perfect jurkje of precies de vans die ik zocht), veel leuke dingen doen met vriendinnen, shoppen (goh!), filmpjes kijken, koken en lekker feesten en uitgaan en ik houd ontzettend van reizen.
Als ik er zin in heb loop ik wel eens een rondje hard en verder werk ik in een restaurant, als serveerster en om af te wassen (dat is dan weer geen hobby). En ohja, ik heb een eetstoornis, gehad. Ik was altijd wat steviger, hield niet zo van gewoon eten en wel van snoep.
Ik ben verder nooit gepest ofzo, en ik had er voorheen ook nooit problemen mee gehad, tot ik in de derde kwam. Ik begon me te irriteren aan mijn gewicht en ging me vergelijken met vriendinnen. Ja ik was toch echt steviger, en daar moest wat aan gebeuren. In januari vorig jaar begon ik ermee.
Snoep was mijn grote vriend dus dat ging een beetje lastig, en mijn gewicht bleef eigenlijk alleen maar stijgen. Totdat ik de heldere (ehh niet dus) ingeving kreeg om te gaan Sonja Bakkeren. Ik kocht het boek op marktplaats en ging aan de slag. Na 8 weken (zolang duurt het boek geloof ik) was er een paar kilo af en ik kreeg complimentjes. Leuk! Maarja, ik vond het niet genoeg. Dus ik begon weer van vooraf aan. ###
Ik merkte toen al dat ik van mezelf niet zoveel meer mocht, maar het was toen nog niet echt een probleem. Toen ging ik op vakantie begin mei, met de hele familie. Dat was echt een geweldige vakantie, en het was all inclusive, dus ze hadden heel veel en lekker eten. Die week genoot ik lekker van alles en ik merkte dat ik helemaal niet snel aankwam. Hey! Dat was fijn. Maar eenmaal thuis zette ik weer gewoon door, vriendinnen vonden het niet meer leuk en zeiden dat ik echt op moest houden. Net als mijn ouders trouwens. Maarja, daar luisterde ik natuurlijk niet naar.
Nouja, zo is het een paar maanden doorgegaan totdat ik in juli/ augustus op mijn dieptepunt zat, ik voelde me ellendig om alles wat ik at, maar ik ben nooit gestopt met eten. Daar ben ik nu achteraf erg blij mee, want dat had het denk ik nog moeilijker gemaakt om weer omhoog te klimmen.
Ook toen ging ik op vakantie, naar Spanje die keer. Ik at heel weinig en voelde me verdrietig als ik lekkere croissantjes, pizza’s en van die dingen zag. Want ja, ik mocht het niet.
Ik vond het niet meer leuk en wilde er vanaf, zag in dat ik een eetstoornis had. Ik ging naar de dokter, en ja inderdaad. Verder heb ik nooit hulp gehad. Ik meldde me aan op proud, en op een ander forum en ging meeposten, steeds kreeg ik tips op wat ik beter kon doen en werd ik gesteund in mijn strijd.
Het ging steeds een beetje beter. Ik at weer genoeg en kwam aan, maar alles was nog heel gestructureerd. Langzaam aan overwon ik al wel veel angsten.
Februari dit jaar, ik ging weer op vakantie. Deze keer naar een verre bestemming. Wederom All Inclusive. Ik voelde dat ik veranderd was, ik voelde me sterk. Ik liep zonder problemen in mijn bikini, en ik had toch alweer bijna een gezond gewicht. Ik at alles waar ik zin in had, want ja, ik stap niet wekelijks in het vliegtuig om er 11 uur later pas weer uit te stappen. Toen ik thuiskwam, kon ik dit patroon voortzettend.
Ik ben sinds toen steeds meer angsten gaan overwinnen, en ik durf nu te zeggen dat ik (bijna) ben genezen. Soms zijn die gedachtes er weer maar dan denk ik, hé ga weg! En dan gaan ze ook weg. Zo’n heerlijk gevoel is dat. Ik ben nu met de laatste loodjes bezig, ik heb nu gezond gewicht, maar ik wil niet op het randje bungelen, ik wil dat mijn lichaam wat reserves heeft zodat ik volop van het leven kan genieten!
Als ik nu bijvoorbeeld ‘s ochtends vraag wat we eten, en mama zegt aardappelen met groente en vlees, en het is als ik ‘s avonds thuis kom een pizza, of een patatje omdat er weinig tijd was, of gewoon omdat het lekker is, dan is dat totaal geen punt voor mij, eet gewoon lekker mee.
Trakteert er iemand op iets? Mij hoor je geen nee meer zeggen hoor! Ik bak ook regelmatig zelf dingen, want daar ben ik echt gek op. Taart, cupcakes, hartige hapjes, maar ook lekkere ovenschotels en pasta’s bijvoorbeeld. Ik kan me echt uitleven in de keuken en daarna genieten van het eten.
Met vriendinnen een dagje shoppen? Lekker ergens wat drinken met een taartje erbij en een paar uurtjes later de Mac binnenwandelen? No problemo. Ik ga over een paar maandjes met vriendinnen op vakantie, en ik ga gewoon non-stop genieten! Ik eet weer gewoon wat ik wil, wanneer ik wil. En ohja, en snoep.. dat is weer gewoon m’n grote vriend 🙂
Ik voel me de laatste tijd gewoon zo goed, dat ik dit met jullie wilde delen. Ik weet dat veel meiden denken dat het niet mogelijk is, maar als je vecht en doorgaat dan is die weg er zeker! Ik voel me beter dan ik me in tijden heb gevoeld, en ik hoop dat jullie dat gevoel ook snel terug kunnen vinden. Keep on fighting!
Geef een reactie