Inmiddels werk ik alweer een aantal maanden bij Proud! Als je ons nauw volgt, weet je misschien al dat ik een maagverkleining heb. Ik krijg daar wel eens vragen over. Waarom eet ik op een bepaalde manier, en waarom heb ik überhaupt gekozen voor een maagverkleining? Het leek me fijn om mijn verhaal te vertellen in een blog.
Mocht je nog niet goed weten wat een maagverkleining is: het is eigenlijk een overkoepelende term voor verschillende operaties. De gastric bypass en de gastric sleeve zijn het vaakst voorkomend. Ik heb zelf de gastric bypass. Wist je dat je maag de grootte is van ongeveer een meloen? Mijne is nu de grootte van een kiwi! Als je meer wil weten over wat er letterlijk wordt gedaan tijdens de operatie, kan je dit hele korte filmpje kijken.
Mijn verleden
Al zo lang als ik mij kan herinneren, ook ver voor mijn eetbuistoornis, ben ik dik geweest. Ik zat op jonge leeftijd al op diëten en afvalprogramma’s om op een gezond gewicht te komen. Als ik daar heeeel hard mijn best voor deed, ‘lukte’ het wel om op een stabiel gewicht te blijven. Maar het was duidelijk niet op een natuurlijke wijze vast te houden. Ik was een grote eter, met meer voedselbehoefte dan een gemiddeld meisje van mijn leeftijd.
Toen ik ging puberen, worstelde ik met hormonen. Ik werd onregelmatig ongesteld, kreeg last van hirsutisme en ik werd een nog grotere eter. Dat laatste linkte niemand met mijn hormonen, waardoor ik werd gedwongen om mijn eetpatroon aan te passen op wat de maatschappij van mij verwachtte: een van de triggers voor wat uiteindelijk mijn eetbuistoornis werd.
Vanaf mijn veertiende ongeveer begon ik weer aan te komen. Eerst nog redelijk geleidelijk, maar naarmate mijn eetstoornis erger werd, ging de gewichtstoename steeds sneller. Net als veel tienermeisjes was ik onzeker en wilde ik afvallen, maar ik was ook bijna mijn hele leven al dik. Ik was het gewend om als voller meisje door het leven te gaan. Ik kon mezelf nog steeds mooi vinden, mezelf uiten in kleding, en zin hebben in het leven.
Het keerpunt
Tot ik in 2022 écht heel diep zat in mijn eetstoornis, en mijn gewicht escaleerde tot het punt dat ik mezelf niet meer herkende. Ik kon niet meer in spiegels kijken en ik verloor het plezier dat ik kreeg van investeren in mijn stijl. Dingen waar ik vroeger energie uit haalde, zoals dansen of een dagje naar de stad, werden steeds lastiger omdat mijn mobiliteit afnam. Toen besefte ik dat het echt niet langer zo kon.
Ik trok aan de bel voor mijn eetstoornis en ging later professioneel aan de slag met mijn herstel. Maar ik wist van binnen ook dat herstellen van mijn eetstoornis niet de oplossing was voor alles. Ook vóór mijn eetbuien was het al lastig om een gezonde relatie met eten te hebben, omdat er iets niet leek te ‘kloppen’ in mijn lichaam. Het (eind)doel van herstellen van Binge Eating Disorder is niet afvallen. Als ik vanaf dat punt niet meer aan zou komen zou dat al een grote stap zijn, maar ik zou nog steeds vervreemd zijn van mijn lichaam.
In 2023 liet ik mij testen op PCOS (PMOS) en de uitslag was duidelijk. Eindelijk kon ik zo veel medische vraagstukken verklaren! Niet alleen mijn overgewicht zelf, maar ook de wortel ervan: dat ik door een hormonale disbalans meer behoefte had aan eten dan mijn lichaam normaal gezien nodig had. Toen begon de gynaecoloog over een maagverkleining.
Een grote beslissing
Ik schrok. Heel erg. Ik had nog nooit over een maagverkleining nagedacht. Mijn moeder heeft een maagverkleining gehad in 2009, en is door misstanden nauw aan de dood ontsnapt. Dat wil ik niet… is dit mijn enige oplossing? Dagenlang heb ik in mijn bed erom gehuild. Wat als ik moet kiezen tussen misschien doodgaan, of voor altijd mij zo ontzettend slecht voelen?
Maar ik begon mij meer in te lezen en las toch dat er ook heel veel succesverhalen waren. 2009 is lang geleden en inmiddels waren steeds meer artsen gespecialiseerd in bariatrie. Steeds meer twintigers kozen ook voor de operatie. Ik volgde mensen op social media die hun dagelijks leven na de operatie lieten zien en ik zag hoe blij ze waren. Niet alleen in de eerste maanden, maar ook na al die jaren.
Ik was vooral bang omdat dit een permanente ingreep is. Eenmaal geopereerd kan je niet meer terug. Je maag is voor altijd klein, je lichaam reageert voor altijd anders op voedsel, en je hele leven zal voor altijd veranderen. Opeens ging bij mij de knop om: is dat niet juist het voordeel? Eigenlijk gaat het niet eens écht om het afvallen, want ik hoefde al jaren niet meer het perfecte BMI’tje te zijn van mezelf. Ik ben gelukkig geweest met overgewicht, en dat ga ik ook weer kunnen zijn.
Wat ik echte wilde, was rust. Geen zorgen meer om mijn gewicht, mijn eetporties, of ik wel genoeg kan eten, of ik mee kan draaien in de maatschappij… ik wilde mezelf zijn, los van mijn gewicht. Afvallen, of zoals ik het misschien liever noem gewicht verliezen, was slechts het pad naar dat einddoel.
Open en eerlijk
12 februari 2024 kreeg ik uiteindelijk mijn maagverkleining. En poeh, het was me wel een traject. Ik heb me heel goed ingelezen voordat ik onder het mes ging, maar er blijven altijd aspecten die je niet kunt lezen van een ander: je moet ze echt zelf beleven. Voor mij was dit de verandering van mijn identiteit. Wie ben ik als ik niet meer dik ben? Wie ben ik als ik mezelf niet meer hoef weg te strepen? Wie ben ik als de maatschappij mij niet meer wegstreept? Het voelde alsof ik mezelf na 22 jaar opnieuw moest uitvinden. Dat heeft laaang gekost – waar het gewichtsverlies gemiddeld zo een jaar aanhoudt, heb ik wel twee jaar voor mijn gevoel een ‘transitieperiode’ gehad van mijn oude naar mijn huidige zelf.
Mijn maagverkleining is de beste beslissing van mijn leven geweest. Ik heb mijn leven namelijk weer terug, fysiek en mentaal. Het was echt wel zwaar, maar zo waardevol en ik heb nul spijt. Ik heb inmiddels mijn nieuwe leven omarmd, met de positieve en soms ook negatieve kanten. Ik geniet weer, ik lach weer, ik straal weer.
Mijn werk bij Proud2bMe
Toen ik bij Proud kwam solliciteren, vond ik het heel spannend om te vertellen over mijn maagverkleining. Ik was bang dat ik daarop zou worden afgewezen. Geef ik met mijn maagverkleining niet juist aan de leden mee dat je moet afvallen? Daarom schrijf ik nu ook deze blog, omdat ik heel duidelijk wil maken dat dat NIET zo is! Ik heb deze operatie gekozen om mijn kwaliteit van leven terug te krijgen, en niet voor een getal op de weegschaal. De maagverkleining was ook niet de oplossing voor mijn eetbuistoornis. Hier wil ik binnenkort ook een blog over schrijven, maar het leek me goed om eerst even de basis van mijn verhaal te hebben staan :).
Iets anders wat mij soms onzeker maakt: ik eet niet perfect. Je krijgt na je maagverkleining een hoop richtlijnen mee om je aan te houden. Wat ik ook zeker heb gedaan aan het begin, maar mijn hele doel was dat ik na mijn operatie af kon zijn van dieetregels en voedingsschema’s. Uiteraard zie je op social media de perfecte maagverkleiningpatiënten die nog exact volgens het boekje eten. Maar heel eerlijk? Ik vind hen niet heel anders dan die perfecte fitfluencers die voor altijd van plan zijn om al hun macro’s te tellen. Zo ben ik gewoon niet: ik wil leven!
Ik zou mezelf nu beschrijven als een kleine eter. Ook ik snack, eet niet altijd gezond, drink drankjes met suiker en eet soms net te veel, en dat vind ik normaal. Ik probeer waar het kan te voorkomen dat eten verkeerd valt, want die kans is bij mij wel aanzienlijk groter. Zo ontbijt ik vaak wat lichter, omdat ik dan later op de dag zwaarder kan eten. Bij eetporties die ik lastiger op krijg laat ik sneller groentes liggen dan bijvoorbeeld kaas, ei of vlees, omdat ik extra eiwitten nodig heb.
Voor mij is dit nu heel normaal, maar ik kan me voorstellen dat voor Proudies dat af en toe gek kan overkomen. Daarom hoop ik dat jullie zo een beter beeld hebben van mij en mijn eetkeuzes.
Let op: dit verhaal is mijn persoonlijke ervaring. Heb je vragen dan mag je die absoluut stellen, maar voor medisch advies moet je altijd je huisarts raadplegen! Ik kan niet (mee)bepalen of de operatie wel of niet voor jou is. <3
Kom bij Proud2Bme gratis en anoniem in contact met lotgenoten, ervaringsdeskundigen, psychologen en diëtisten. Op ons forum kun je jouw verhaal delen en/of vragen stellen en zijn er dagelijkse chats (de agenda vind je hier). Ook kun je starten met fEATback, een online zelfhulpprogramma. Wij staan voor je klaar.
Geef een reactie