“Wil je iets leuks doen binnenkort?” app ik naar een vriendin. “Ja leuk,” stuurt ze terug. “Kan je over 3 weken?” Uh, ja, maar ik kan ook morgen. Of overmorgen. Mijn agenda zit niet zo vol. Ik voel gelijk een soort schaamte. Is dat gek? Moet ik elke dag plannen hebben?
Wat is productief?
Het lijkt alsof je tegenwoordig altijd maar productief moet zijn. Iets nuttigs moet doen, moet bijdragen aan de maatschappij. Tot een zekere hoogte is dat ook heel goed en kan je daar ook veel persoonlijke voldoening uit halen. Maar niet als dat je hele leven overneemt: je leeft ook voor jezelf.
Ik heb ontzettend leuk werk waar ik met plezier een groot deel van mijn week mee opvul. Ik ervaar het wel soms als intensief. Na een kantoordag ben ik echt moe. Ik moet minstens de rest van de dag daarvan bijkomen, dus ik plan dan niks in. Als ik een intense werkweek achter de rug heb, vind ik het heel fijn en soms nodig om daar een goed plan-vrij weekend na te nemen. Dan slaap ik lekker uit, eet ik rustig mijn brunch, ga ik op de bank zitten… en dan komt het toch weer: moet ik niet eigenlijk iets productiefs doen? Ik heb nu wel de tijd om op te ruimen of om misschien toch nog even mijn mails te lezen. Ugh!!!
Hoe irritant en belachelijk is het toch dat dit voor zoveel mensen herkenbaar is? Waarom moet je elke dag iets ‘productiefs’ doen? Wat betekent dat überhaupt? Waarom moet alles wat je doet ook altijd nuttig zijn voor een ander? Je krijgt door de maatschappij aangeleerd dat je eigenlijk niet iets voor en met jezelf mag doen. Zelfs met een hobby bijvoorbeeld: je moet er een bedrijfje van maken, je moet het delen via social media, je moet er iets mee. Terwijl er maar één ding is dat je ‘moet’: doen waar jij zingeving van krijgt.
Schaamte
Ik probeer me te verzetten tegen deze maatschappelijke druk, maar soms voel ik toch schaamte. Op social media zie ik influencers die elke dag wel de deur uit gaan, vaak ook nog in volledige styling en met een to-do lijst van hier tot Tokio. Dan zeg ik maar tegen mezelf dat social media geen goed beeld geeft van iemands volledige leven en dat ik dat niet met mezelf kan vergelijken. Maar ik worstel hier ook mee in mijn persoonlijke kring. Zitten mensen echt al weken van tevoren stampvol in hun agenda? Hoe kan het nou dat het lijkt alsof iedereen om mij heen zoveel meer doet dan ik? Werk ik niet hard genoeg?
Terwijl ik dit zo typ, besef ik ook dat wat voor influencers geldt, eigenlijk voor iedereen geldt. Ook bij mijn vrienden zie ik niet hun volledige levens. Ik heb wel eens overvolle agenda’s letterlijk gezien bij ze, maar ik weet het verhaal daar ook niet achter. Soms vraag ik me af waarom ze dat doen. Of ze druk voelen om zichzelf zo vol te plannen, of ze dit echt volhouden, of het ze voldoening geeft. Maar ik doe het nooit. Het voelt om een of andere reden als een soort taboe om over te vragen.
Ik houd van mijn vrienden, heeeel veel zelfs. Maar ik hoef ze niet elke dag te zien. Ik spreek ook niet per se elke dag iemand op WhatsApp, hoewel ik dat dan al wel leuker en laagdrempeliger vind. Ik heb regelmatig getwijfeld of dit dan wel ‘normaal’ is. Heb ik niet genoeg vrienden? Ben ik antisociaal? Nu weet ik dat dat niet zo is. Ieder mens is anders, de een krijgt veel energie van constant met mensen zijn en de ander (ik) niet. Allebei is oké. Ook sociaal hoef je niet altijd aan te staan.
Ik mis de tijden van de app BeReal, waar je op een willekeurig tijdstip een foto van jezelf moest maken. Toen zag ik hoeveel mensen net als ik eigenlijk gewoon op bed liggen te chillen op vrijdagavond of maandagochtend. Helaas werd naarmate de coronatijd verdween, BeReal ook steeds minder gebruikt. En dat terwijl we zoiets eigenlijk nu meer dan ooit nodig hebben – mensen die laten zien dat je ook gewoon lekker niks kunt doen.
Ik doe genoeg, en jij ook
Dus daarom doe ik het maar. Want ondanks dat ik me soms erg alleen hierin voel, weet ik dat ik niet alleen bén. Sterker nog, ik denk dat veel meer mensen dit herkennen dan dat ze durven toegeven. Ik ben het zat dat ik me zo onzeker hierover voel. Eigenlijk ben ik blij met hoe ik mijn agenda wel en niet vul. Ik doe gewoon genoeg. Ik werk hard, ik doe mijn best in wat ik doe, en ik investeer in mijn vriendschappen en sociale kring. Meer hoef ik ook niet te doen. Ik zit liever op de bank omdat ik daar lekker de tijd voor neem, dan omdat ik te uitgeput ben om iets anders te doen.
Dit is ook precies wat je tegen jezelf moet zeggen. Het zal eerst moeilijk te geloven zijn, maar hoe vaker je het herhaalt, hoe meer je het gaat voelen.
Een lege plek in je agenda hoef je niet op te vullen. Sterker nog, soms is het veel beter om ’m expres lekker leeg te laten. <3
Kom bij Proud2Bme gratis en anoniem in contact met lotgenoten, ervaringsdeskundigen, psychologen en diëtisten. Op ons forum kun je jouw verhaal delen en/of vragen stellen en zijn er dagelijkse chats (de agenda vind je hier). Ook kun je starten met fEATback, een online zelfhulpprogramma. Wij staan voor je klaar.
Geef een reactie