Mateloos Moedig: 30 jaar eetbuien

 

Vanuit Proud2Bme vinden we het belangrijk om de mensen die hersteld zijn van een eetstoornis wat vaker onder de aandacht te brengen. Niet alleen omdat we het mateloos moedig vinden dat ze hun angsten zijn aangegaan en hebben overwonnen, maar ook in de hoop jou hiermee te inspireren en nét dat beetje meer hoop te geven... Wil jij zelf meedoen of ken jij iemand die ook mee wil doen aan deze interviewreeks? Stuur ons dan een mailtje via: redactie@proud2Bme.nl.

Laurence is 52 jaar, getrouwd en heeft twee kinderen. Ze woont in Den Haag, maar komt oorspronkelijk uit België. Ze heeft altijd met veel plezier in communicatie gewerkt, maar vorig jaar is ze aan een nieuw hoofdstuk begonnen. Het is haar namelijk gelukt om na meer dan 30 jaar ellende een einde te maken aan haar eetbuistoornis. "Ik leef nu eetbui-vrij, ben niet meer angstig als er eten in de buurt is én niet meer bezorgd over mijn gewicht. Dat hoeft niet meer: mijn hele systeem is gereset. Ik heb rust in mijn hoofd en in mijn lijf. Ik kan weer van alles eten en ervan genieten! Dit gun ik iedereen. Vandaar dat ik nu lotgenoten help."

Hoe zag jouw leven met een eetstoornis eruit?

"Er woedde continu een strijd in mijn hoofd over wat ik wél en wat ik níet mocht eten. In mijn hoofd zat een automatisch programma dat mij telkens weer naar eten stuurde. Wat er ook gebeurde, hoe ik me ook voelde. Of ik alleen was of in gezelschap, thuis of elders. Eten is ALTIJD een goed idee, luidde de boodschap. Dat was eetdrang. Ik beoordeelde iedere hap die ik nam. Hoe meer ik mezelf in bedwang hield, hoe vaker ik uit de bocht vloog.

De eetbuien waren heftig. Ik at stiekem, loog tegen mijn naasten, verbraste geld. Ik schaamde me diep voor mijn gedrag. Door de vele dieetpogingen werd ik erg dik. Op mijn 33ste belandde ik in de morbide obesitas. Mijn lichaam voelde als één blok vet. Ik walgde ervan en raakte depressief. Ik liet een maagband plaatsen en viel 45 kilo af. Maar na twee jaar kwamen de eetbuien - en dus de kilo’s - terug." 

Wat zat er achter jouw eetstoornis?

"Ik had eerst niet door dat ik een eetstoornis had. Voor mij was het gewoon een gewichtsprobleem en een gebrek aan discipline. De naam Binge Eating Disorder bestond toen nog niet. Mijn ‘eetprobleem’ hield ik geheim. Alleen mijn gezin, mijn ouders en enkele vriendinnen wisten ervan. De rest zag mij jojoën. Ik kreeg dus vaak ongevraagd advies: eet minder, beweeg meer. Als ze eens wisten!

Ik volgde diverse therapieën en ging op zoek naar een reden voor mijn gedrag, maar vond hem nergens. Ik heb een leuke jeugd gehad, geen trauma’s. Ik had alleen altijd trek in eten en geen rust in mijn hoofd. Omdat ik mezelf een grote mislukking voelde, kon ik moeilijk genieten van het leven. Ik durfde een heleboel niet, zette mijn dromen op pauze.

Eetdrang grenst aan de dwang die mensen met een obsessieve compulsieve stoornis (OCS) ervaren. Dit werd me helder nadat ik in aanraking kwam met het werk van neuropsychiaters zoals Jeffrey Schwartz ('Brain Lock'). Ik leerde over het feit dat we ons brein kunnen herprogrammeren, zonder apparaat. Later ontdekte ik dat Kathryn Hansen een soortgelijke techniek had toegepast om haar boulimia te overwinnen. Dat beschreef ze in het boek 'Brain over Binge'. Ik ging oefenen met de technieken en vond zo mijn weg naar herstel."

Wat is voor jou de beste hulp geweest in herstel?

"De eerder genoemde boeken hebben mij enorm geholpen in mijn herstel. En natuurlijk mijn brein. Dat is mijn ware bondgenoot gebleken! Ik begrijp nu hoe hij werkt en waarom hij me telkens eetdrang stuurde. Het was een overlevingsmechanisme, geen ziekte. Ik ben mijn brein enorm dankbaar voor zijn bijdrage aan mijn herstel.

Mijn sleutel naar herstel lag in de nieuwe manier van denken over de ware reden van de eetbuien die ik in de neurowetenschap ontdekte. Ik geloof niet meer in eten als copingmechanisme. Ik heb niet al mijn uitdagingen hoeven oplossen om mijn eetbuien te kunnen stoppen. Ik hoefde alleen te werken aan het automatische programma in mijn hoofd. Dat scheelde veel tijd en energie!

Daarnaast – en dat is ook heel belangrijk: ik heb vrede gesloten met eten. Want toen de eetbuien weg waren, had ik geen idee hoe ik moest eten. Dat stuk heb ik zelf ontdekt. Vanuit mijn ervaring kan ik nu zeggen dat het loslaten van de dieet-mentaliteit en van het zwart/wit denken over eten (dus ook gezond/ongezond) mijn herstel heeft voltooid.

Wanneer je genoeg eet én alle eten toelaat – ook ‘verboden’ voedsel – dan word je meer ontspannen en verdwijnen de eet-obsessies. Het wonderlijke daarbij is dat mijn lichaam langzamerhand het overgewicht loosde en ik op een normaal gewicht kwam zonder dieet of sport."

Wat was jouw grootste uitdaging tijdens je herstel?

"Geloven in de technieken die ik toepaste. Vertrouwen op het zelf kunnen herprogrammeren van mijn brein. En daarna, toen de eetbuien weg waren, het vertrouwen hebben dat niet meer op mijn eten letten mij júíst zou helpen om maat te houden. Het was ongelooflijk moeilijk om mezelf daarvan te overtuigen! Maar het klopte allemaal. Hoe absurd het ook klinkt."

Hoe kijk je nu terug op jouw eetstoornis?

"Ik zou kunnen antwoorden dat ik heb geleerd van deze beproeving. Maar de werkelijkheid is anders. Ik heb jarenlang in rondjes gedraaid omdat de kennis die mij uiteindelijk geholpen heeft pas in een veel later stadium kwam. De neurowetenschap stond nog in de kinderschoenen; mijn therapeuten wisten niet beter.

Het is dus balen, maar ach… Ik ben eetbui-vrij en dat voelt geweldig. Ik sta iedere dag blij op en laat me verrassen door al het moois dat de komende 50 jaar (op zijn minst) nog gaat komen! Mijn herstel voelt als een tweede kans, een cadeau. Ik heb het daarom gevierd door - na al die jaren samen - in 2019 met mijn man te trouwen!"

Jouw herstel heeft je een nieuw levensdoel gegeven, kun je daar meer over vertellen?

"Ik wil mijn kennis en ervaring ten dienste stellen van vrouwen én mannen die met problematische eetbuien, een eetbuistoornis of boulimia kampen en er vanaf willen. Ik ben een coachingspraktijk begonnen - BINGE OVER - en help nu klanten uit heel Nederland en België met mijn online Dááág eetbuien-programma."

Wat zou je de Proud lezers mee willen geven?

"De belangrijkste les is dat je van je gewicht af moet blijven en nooit aan een dieet moet beginnen. Want hierdoor kan je in de ban van eetbuien raken. De waarheid is: hoe meer je je eten controleert, hoe meer het eten jouw leven controleert. En als je eetbuien hebt, komt je gewicht nooit waar je het hebben wil.

De tweede les is: het is nooit te laat om je probleem op te lossen. Ons brein is plastisch en kan je op iedere leeftijd herprogrammeren!

Ik hoop dat iedereen die dit leest – en het misschien niet gelooft – toch denkt: F*** IT, ik ga het proberen! Ik wil ook een eetbui-vrij leven! Dat zou ik fantastisch vinden. Nooit opgeven, nooit je erbij neerleggen. Heb er vertrouwen in dat je de oplossing vindt die bij je past, want dan vind je die ook!"

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

sunny - Vrijdag 24 januari 2020 13:43
dankjewel voor het delen van je verhaal, inderdaad heel moedig, heel erg bedankt!

en @ proud; fijn dat jullie luisteren naar de enquete die jullie laatst deden en wat meer (oudere) volwassen content plaatsen, waardeer dit heel erg
w - Vrijdag 24 januari 2020 14:12
Idd.!
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 15:15
Graag gedaan, Sunny. Bedankt voor je lieve opmerking. Als mijn verhaal kan helpen en hoop geven, dan deel ik het graag. 😊
w - Vrijdag 24 januari 2020 14:11
Geweldig, super en heel erg bedankt voor je verhaal, het klinkt echt heel erg overtuigend. Ik hoop dat je veel succes gaat krijgen om anderen te helpen. Ik ga nog eens verdiepen in je blog en hopelijk kan ik de boeken lezen via een bieb of elders en me er meer in verdiepen. Maar het is iig wel zo, hoe meer er niet mag.. hoe obsessiever het wordt. Nogmaals dank voor je hoopgevende blog!
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 15:17
Ja, doe dat, w! Verdiep je in deze materie want daar zou zomaar de sleutel voor je ook kunnen liggen. Blijf nieuwsgierig en hou het vertrouwen erin dat je van je eetstoornis kan genezen. Niet voor een paar maanden maar voor altijd! 🍀
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 15:18
En natuurlijk hartelijk dank voor je lieve commentaar!
Fleur - Vrijdag 24 januari 2020 16:07
Wat een mooi verhaal! Er straalt zo veel positiviteit en kracht vanuit...
Ik ben heel blij voor je dat je het hebt weten te overwinnen en wens je alle geluk en moois in je verdere leven! Je bent een top mens.
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 18:42
Super lief, Fleur! Dank je wel en succes voor jou ook. ❤️
Lezeres - Vrijdag 24 januari 2020 16:28
Mooi verhaal, Laurence. Mooie, stralende foto's ook!
Maar ik vind het wel dapper dat je na een jaar al coach bent en durft te zeggen dat het voor altijd goed zal blijven gaan. Ben je niet bang voor een terugval?
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 18:52
Ja, het is voor altijd. Dat weet ik gewoon! Het is bizar maar ik ben daadwerkelijk gereset. En wat betreft het coachen, misschien vind je dat voorbarig maar ik kan je verzekeren dat het mij telkens weer het bewijs levert dat de methode ook voor anderen werkt. Ik sta 100% achter de technieken die ik gebruik en raak niet uitgepraat over hoe bijzonder ons brein werkt. Ik gun iedereen het welzijn dat ik nu ervaar. ⭐️
*** - Vrijdag 24 januari 2020 17:18
Prachtig! Ik vind het echt enorm hoopgevend om verhalen te lezen van mensen die al langer met een eetstoornis worstelen en er toch nog uit geraken. Niet per se met de 'klassieke' behandelingen maar door zelf inzicht te verwerven in hun probleem en te kijken wat voor hen persoonlijk werkt.
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 18:54
Dank je wel! Mijn verhaal is inderdaad een beetje atypisch. Let wel: ik heb de waarheid niet in pacht. Ik bied alleen een ander perspectief voor mensen die al alles geprobeerd hebben. Iedereen moet blijven zoeken voor de oplossing die het beste bij hem/haar past. Dat is de sleutel naar genezing. 🍀
Ilse - Vrijdag 24 januari 2020 18:22
Mooi stuk maar ik vind het echt gevaarlijk om te zeggen dat eten geen copingmechanisme is.. Dat kan in jouw geval zo geweest zijn, maar in heel veel gevallen werkt het wel zo.
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 19:02
Ilse, ik respecteer iedereen z'n overtuiging. Als deze overtuiging je helpt om van je eetstoornis af te komen, dan heb je die te houden. Pas als het je niet helpt om te herstellen, heb je met een nieuwsgierige blik naar andere denkwijzen te zoeken. Dit is wat ik uiteindelijk heb moeten doen. Want hoe grondig ik ook het concept van coping onderzocht (en geloof me, ik heb er heel veel tijd en energie aan besteed), de eetbuien gingen niet weg. En ik bleef met de ellende zitten en rondjes draaien. Vandaar. En zoals ik eerder zei, het is een persoonlijke reis. En die ziet er voor iedereen anders uit. 😊
Lost girl - Vrijdag 24 januari 2020 20:09
Maar je zegt dat het een overlevingsmechanisme van je was. Dus coping, of zie jij daar een verschil tussen?
Bedoel je misschien dat het voor jou een coping wás, maar het nu niet meer is en je het zo ook niet meer herkend omdat jou brein het eten niet meer als coping ziet? Of dat je het in ieder geval niet als effectieve coping meer ziet en er dus andere dingen voor in de plaats hebt weten te zetten? Gewoon benieuwd.
May - Vrijdag 24 januari 2020 22:50
Dit vond ik ook tegenstrijdig.
Ik ben zelf genezen van AN en BN ook pas na 25 jaar en nu +/_ 5 jaar is het zonder toestanden. Voor mij werkte het ook niet zo goed om elke keer uit te zoeken waarom ik zo hongeren moest of eetbuien had in periodes met eetbuien. Ik benaderde het meer als een soort van verslaving.
Ondanks breinplasticiteit was het voor mij wbt eetbuien ook duidelijk iets biochemisch en dat afleren kost best veel moeite en exposuretraining. Zo heb ik het aangepakt in elk geval.
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:37
Heel goed van jou, May. Zoals ik zeg: er is niet één weg naar herstel of één waarheid. Iedereen heeft zijn eigen formule te vinden. Jij hebt duidelijk die gevonden voor je en daar kan ik alleen blij om zijn voor je! Fantastisch dat je jezelf uit dat hel hebt weten te halen. Vier het leven en geniet volop! 💯🏆😊
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:34
Bedankt voor je reactie. Wat ik bedoelde met een 'overlevingsmechanisme' is dat eetdrang vanuit een deel van je brein komt dat je tegen verhongering wil beschermen. Als je jezelf voedsel ontzegt, dan denkt dat deel van je brein dat er schaarste is, en stuurt het je eetdrang. Dat is evolutionair zo geregeld. En dat heeft dus niets te maken met coping of emoties. Formuleer ik het nu duidelijker voor je? Sterkte in je proces! ❤️
MissBeta - Vrijdag 24 januari 2020 18:45
Wat een mooi en krachtig verhaal. Bedankt voor het delen! Dit soort verhalen helpen mij om na 25 jaar strijd toch nog een beetje hoop te houden. Het brein is vermoeiend maar inderdaad ook heel flexibel. Ik blijf koppig hopen dat de aanhouder wint!
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 19:02
YES, MissBeta. That's the attitude!! 💯🚀
Arwen - Vrijdag 24 januari 2020 19:29
Hallo Laurens wat knap wat je hebt bereikt ik ben blij voor je en goed dat je anderen mensen wil helpen
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 21:04
Hartelijk dank, Arwen! 😁
L - Vrijdag 24 januari 2020 21:09
Wat ontzettend hoopgevend je verhaal! Ik kamp nu bijna 17 jaar met afwisselend boulimia en eetbuistoornis. Heel toevallig ben ik ook weer in het boek brain over binge bezig. Eerder leek het me erg goed geholpen te hebben en was ik een tijd van mijn eetbuien af (wat daarvoor nooit gelukt was). Toen ben ik me alleen weer gaan richten op afvallen vanwege veel overgewicht. Ik ben erg veel afgevallen, maar belandde daarna/daardoor weer in de boulimia. Bedankt voor dit extra zetje deze kant op!
Laurence - Vrijdag 24 januari 2020 21:54
Graag gedaan, L. Heel veel succes met je herstel! En als je niet uitkomt weet je mij te vinden. 😉
Gerda - Vrijdag 24 januari 2020 23:09
Wat een prachtig verhaal! Zonder van de methode gehoord te hebben lijkt de manier van herstel erg op de weg die ik zelf een jaar geleden ben ingeslagen. Ik geloof ook beslist dat het brein te herprogrammeren valt en dat het ondanks dat het niet bewezen en/of vooralsnog onderzocht is, toch werkt. Na 28 jaar lang intensief aan een eetstoornis geleden te hebben voel ik voor het eerst in mijn leven dat ik echt aan het herstellen ben. Voor mij was mijn eetstoornis beslist een manier van coping. Dat deel pak ik aan met dans en bewegingstherapie. Mijn lichaam volgt nu langzaam maar steeds duidelijker in het hele proces. Hoofd - lijf zijn wat mij betreft toch onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik wordt blij van je hier deelt. En wens je alle geluk toe!
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:41
Dank je, Gerda, voor het delen van jouw ervaring. Ik had ook vroeger het gevoel dat hoofd en lichaam van elkaar gescheiden waren. Op het moment dat ik de technieken toepasten om mijn brein te herprogrammeren begon mijn lichaam te bewegen, en op een bepaald moment is het net alsof het zich weer verenigde met mijn hoofd. Heerlijk, voelde dat. Als dans en beweging je dit gebracht hebben, en je ook hebben geholpen om uit je eetstoornis te komen, is dit een groot goed. Koester het en geniet van je vrijheid! 🍀🦋
Lisasjourney - Zaterdag 25 januari 2020 18:42
Laurence, wat ben jij een powervrouw! Ik worstel zelf helaas met eetbuien en vaak heb ik het gevoel dat ik ze nooit onder controle ga krijgen. Dit interview geeft me toch weer wat hoop en kracht!
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:44
Geloof in je eigen vermogen om je eetbuien de baas te worden. Dát kan! Het enige waar je voor hoeft te zijn is open staan voor alle mogelijkheden die zich aan je presenteren. Test diverse oplossingen, ERVAAR wat het met je doet. En vooral: blijf nieuwsgierig. Want als één oplossing niet werkt, dan zijn er nog anderen. En die heb je ook te testen. Geef dus nooit op! 🤗❤️
I. - Zondag 26 januari 2020 12:39
Wat een prachtige blog, Laurence. Erg geraakt, en dankjewel voor de boekentips.
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:45
Graag gedaan, I. !! 📘👀
Lisa12345 - Woensdag 29 januari 2020 07:49
Nog een tip:
Rehabilitate, rewire, recover! Een must read (ook voor Laurence super interessant denk ik. En ook eet vervolg: neutral rewiring van Tabitha Farrar.
Laurence - Vrijdag 28 februari 2020 21:25
Helemaal gelijk! Ik ga meteen haar boek kopen en de video's bekijken. Hartelijk dank voor de tips, Lisa! ❤️
britneyangel - Zondag 26 januari 2020 13:07
wat een heftig verhaal maar wat goed van je! heb je ook een eigen website of alleen op facebook?
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:48
Hai Britneyangel, ik heb helaas nog geen website (deze ben ik tussen de coachings door langzaam aan het bouwen). Je kan mij dus op dit moment alleen op Facebook vinden. Sorry voor het ongemak. ☹️ Zodra de website live is, dan bericht ik weer hier. Afgesproken? ✅
britneyangel - Zondag 26 januari 2020 13:07
ook mooie en vrolijke fotos!
Laurence - Maandag 27 januari 2020 10:48
Hihihi, dank je! Vind ik ook! 😁
britneyangel - Maandag 27 januari 2020 16:55
afgesproken! ik heb geen facebook dus vandaar. bedankt voor je bericht. ik heb al een tijdje een eetprobleem maar geen motivatie om er iets aan te doen.
Laurence - Vrijdag 28 februari 2020 21:30
Britneyangel, ik help je graag om iets aan je eetprobleem te DOEN. Want het geheim zit dáárin. Oftewel: 'Knowing without doing is not knowing'.
Stuur mij een PM (ik ben ook lid van deze forum onder de naam LaurenceB) en laten we in gesprek gaan. 😊
peggy bastiaens - Woensdag 29 januari 2020 20:47
Hoi, waar kan ik je ergens vinden? En zijn deze boeken ook in het Nederlands te verkrijgen? Onder welke titel dan?
Laurence - Vrijdag 28 februari 2020 21:32
Hai Peggy, ik ben als lid van deze forum onder LaurenceB te vinden als je mij een PM wil sturen. Op Facebook ben ik heel actief onder de naam BINGE OVER, mijn coachingspraktijk. Je kan ook klikken op deze naam in het interview. dan kom je bij mijn Facebook groep, de Braves.
Helaas zijn de boeken die ik vermeld (nog) niet in het Nederlands beschikbaar. Sorry. 😳
Lydie - Zaterdag 8 februari 2020 14:02
Hoi Laurence,

Ken je me nog? Ik kreeg het interview van mijn moeder doorgestuurd, wat goed en wat fijn om te lezen! Ik werk nu zelf als praktijkondersteuner GGZ en ik heb het interview met jou al aan een paar mensen meegegeven ter inspiratie. Groetjes, Lydie
Laurence - Vrijdag 28 februari 2020 21:34
Hey Lydie, wat leuk om je hier te vinden! Super lief van je om mijn verhaal te delen met lotgenoten! Hartelijk dank daarvoor. Het gaat je goed, we zijn nu weer gelinked. Leuk! Groetjes aan mama. ❤️🙏🏻🍀