Focus anorexia behandeling te veel op gewicht

 

gewichtPatiënten met een ernstige vorm van chronische anorexia hebben meer kans op verbetering wanneer de focus van reguliere psychische behandelingen wordt bijgesteld van gewichtstoename naar kwaliteit van leven. Dit komt uit onderzoek dat gedaan is door St. George, de Universiteit van Londen, de Universiteit van Sydney en de Universiteit van Chicago. Het onderzoek werd in mei gepubliceerd in het tijdschrift Psychological Medicine.

Door de focus van de behandeling te verleggen van gewichtsherstel naar kwaliteit van leven, ontdekten de onderzoekers dat 85% van de deelnemers hun behandeling afmaakte. Dat is ongeveer drie keer zoveel als normaal gesproken gebeurt. Dit zijn de eerste resultaten die bewijzen dat een langdurige vorm van anorexia op deze manier kan worden behandeld.

De studie werd gedaan onder (slechts!) 63 vrouwelijke patiënten in twee klinische behandelcentra. Eén bij St. George's aan de Universiteit van Londen en een andere aan de Universiteit van Sydney. Ook werd er gekeken naar het BMI van de deelnemers. Alle deelneemsters leden minimaal 7 jaar, met een gemiddelde duur van 15 jaar, aan een ernstige vorm van anorexia nervosa.

‘'Anorexia Nervosa heeft het hoogste sterftecijfer van alle psychiatrische stoornissen. Patiënten met een ernstige en langdurige vorm van anorexia zijn moeilijk te behandelen. De meeste van deze patiënten hebben een geschiedenis van verschillende mislukte behandelingen. Hierdoor daalt het zelfbeeld en de motivatie. Na een lange periode van ondervoeding hebben ze problemen hun baan te behouden, zijn er neurocognitieve problemen, is er sprake van osteoporose en hart-of leverproblemen.'' Zegt Professor Huber Lacey, de leider van deze studie.

Na het onderzoek melden de deelneemsters een betere kwaliteit van leven te hebben, minder last te hebben van stemmingswisselingen en symptomen/klachten. Ook op sociaal gebied meldden de deelneemsters verbeteringen. Alhoewel gewicht geen rol speelde in het onderzoek, waren de meeste deelnemers aangekomen en was niemand gewicht verloren.

‘'Deze resultaten dagen de behandelaren uit die zeggen dat iemand met een langdurige ernstige eetstoornis geen motivatie heeft om te veranderen of waarschijnlijk niet reageert op reguliere behandelingen.'' Zegt Professor Lacey.

De meeste huidige behandelingen hebben de neiging zich bij ernstige eetstoornissen te richten op gewichtsherstel.

Professor Lacey zegt over de methode: ‘'We hebben de negatieve focus op de nadelen van anorexia naar de achtergrond verbannen, door ons te focussen op de kwaliteit van leven. Door het doel van de behandeling opnieuw te focussen, waren we in staat individuen met ernstige en langdurige anorexia te helpen de behandeling niet voortijdig te stoppen en hun leven een beetje prettiger te maken.''

Op 31 patiënten werd cognitieve gedragstherapie toegepast en op de overige 32 gespecialiseerde ondersteunende klinische behandeling. Beide behandelingen bestonden uit 30 poliklinische therapiesessies, verdeeld over 8 maanden. Patiënten beoordeelden aan het eind van de behandeling, zes maanden later en 12 maanden later het effect. Beide groepen kregen dus op een andere manier therapie die gericht was op een betere kwaliteit van leven.

De resultaten van beide onderzoeken waren vergelijkbaar. De onderzoekers beschrijven een verbeteringen variërend van middelmatig tot groot. Cognitieve therapie had een grotere impact op de eetstoornis symptomen en de bereidheid om te veranderen. De gespecialiseerde klinische behandeling leverde een grotere verbetering op in de gezondheid en depressie, wat een grote rol speelde in de kwaliteit van leven. Ook was het gemiddelde BMI ongeveer vier procent gestegen.

‘'De resultaten waren veel beter dan de meeste mensen in het werkveld hadden verwacht.'' Zei professor Daniel Le Grange van de Universiteit van Chicago. ‘'Veel van deze patiënten waren ernstig ziek. Hun mening was dat bijvoeding in het ziekenhuis niet de beste manier was en dat zij niet effectief genoeg waren behandeld in het verleden. De resultaten van dit onderzoek wijzen dan ook uit dat uitval van behandeling sterk verminderd kan worden door de focus te verleggen, zonder daarmee het resultaat van de behandeling tegen te houden.''

De onderzoekers zeggen wel dat deze studie erg beperkt is, omdat de onderzoeksgroep erg klein was en de follow-up periode slechts 12 maanden. De onderzoeksteams zijn nu een opvolging aan het plannen waarin zij patiënten vijf jaar willen volgen.

Professor Lacey zegt wel: ‘'Ondanks onze beperkingen zijn de uitkomsten van dit onderzoek zeer bemoedigend, vooral als we het hebben over een stoornis waarbij het slagingspercentage van behandeling en therapietrouw erg laag zijn.''

Lees ook: Eetstoornis behandeling en gewicht.

Bron: m.medicalxpress.com

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Multifruit - Woensdag 22 mei 2013 16:27
Please laat t ggz dit ook lezen!
doritos12 - Woensdag 22 mei 2013 16:33
Idd laat de ggz dit lezen!
Zelf kun je ook je levenskwaliteit relativeren he :)
Cranberries - Woensdag 22 mei 2013 16:39
OMG ja indd stuur dit naar de GGZ !!!!
tessa - Woensdag 22 mei 2013 16:46
@cranberrie en doritos

Hoezo dan? Veel LES behandelingen zijn hier toch al op gericht in NL? Het gaat hier in het onderzoek toch enkel over mensen met een langdurige, chronische eetstoornis en niet om de 'gewone' behandelingen?
m - Woensdag 22 mei 2013 16:59
Een eetprobleem heeft toch meestal te maken met levensangst ed. en juist niet met gewicht etc.?
Waarom een studie en onderzoek doen naar iets wat allang en breed bekend is?
Er mag wel eens een onderzoek en studie komen naar wat mensen met een eetstoornis de wereld werkelijk willen zeggen, misschien wel dat de maatschappij op vele vlakken, inclusief voeding niet zo handig bezig is en dat we daar overgevoelig voor zijn of we dat inzien, maar niet goed durven opstaan voor onszelf als individu daarin? We zouden dat juist vooral wel moeten doen, want die zogenaamde professoren lopen vooral steeds achter de feiten aan en stelen alle kennis van ons als cliënt en zij gaan promoveren met hun klinisch bewezen testen.
Laat je niet langer in de maling nemen, ga leven, met of zonder eetstoornis, geloof niemand meer, niemand weet het.
Cranberries - Woensdag 22 mei 2013 17:14
@ Tessa,

GGZ heeft in het verleden tegen mij gezegd dat mijn BMI/Gewicht te hoog was voor behandeling terwijl mijn psycholoog het zeer hard nodig vond dat ik hulp kreeg...
Rachel - Woensdag 22 mei 2013 17:25
Inderdaad, goed artikel voor het GGZ!
Door hun ben ik nóg meer gaan afvallen en met ondergewicht in een kliniek terecht gekomen..
Laura - Woensdag 22 mei 2013 17:49
@Rachel: "Door hun ben ik nóg meer gaan afvallen en met ondergewicht in een kliniek terecht gekomen.."

??????????

Sorry, maar ik neem aan dat je hier zelf ook een groot aandeel in hebt gehad?
Draafster - Woensdag 22 mei 2013 17:58
Anorexia is vaak een uitingsvorm van onderliggende problematiek. Mijn visie is dan ook dat de bron (de onderliggende problematiek) aangepakt, in plaats van symptoombestrijding (het eetprobleem).
Rachel - Woensdag 22 mei 2013 18:11
@Laura
Ik voelde die opmerking al aankomen :')
Tuurlijk ben ik gaan afvallen, maar als hun mij serieus hadden genomen en niet als stront hadden behandeld (want ja, dat deden ze) en me gewoon hulp hadden aangeboden.. dan had ik me niet hoeven te 'bewijzen' door tot ondergewicht af te vallen. Want zo is het gegaan.
Ik moest laten zien dat ik ziek genoeg was..
En ik weet 100% zeker dat dit niet de eerste en laatste keer was dat zoiets bij het GGZ is gebeurt..
C. - Woensdag 22 mei 2013 18:14
Gewichtsherstel is soms ook noodzakelijk om pas goed de therapie aan te gaan (te dealen met alle gevoelens e.d.). Het is béide nodig.

Overigens gaat dit artikel over de langdurige eetstoornispatiënten, waarbij andere therapieën niet zinvol waren. Als genezing niet meer mogelijk lijkt, lijkt het me idd goed om vooral te richten op kwaliteit van het leven (zoals ook bij normale 'ziekten' er palliatieve zorg verleend wordt). Ik heb het idee dat er in Nederland op de LES-afdelingen ook wel zo wordt gewerkt?

@Rachel, durf ook zelf verantwoordelijkheid te nemen. Je bent niet machteloos.
Rachel - Woensdag 22 mei 2013 18:30
Ik zeg ook dat ik zelf ben gaan afvallen, ik heb er tenslotte ook zelf weer wat aan gedaan. Maar ik ben nog steeds ontzettend boos over de manier waarop ik toen ben behandeld.
Verder is niemand behalve ik en mijn moeder daarbij geweest, en zelfs zij denkt er hetzelfde over als ik.
Dus ik laat het hierbij.
Ik ben ondertussen vrij eetstoornis-loos aan het leven namelijk :)
annah - Woensdag 22 mei 2013 20:05
ik ben in principe best tevreden over mijn behandeling bij de ggz.
maar vind indd wel dat er nog veel focus op het gewicht ligt, maar is dit niet in veel behandelingen zo?
R. - Woensdag 22 mei 2013 22:07
Ik kan me er wel wat bij voorstellen maar alleen als echt gebleken is dat het chronisch is. En dan gebleken in de zin van dat normale behandeling geen goed effect blijft hebben.

Ik ben zelf eigenlijk meteen al chronisch bestempeld vanwege duur eetstoornis en diepte van onderliggende problematiek. Zo moet het dus niet vind ik. Uiteindelijk bleek het ook helemaal niet zo te zijn en heb ik eerst de eetstoornis aangepakt en ben heel ver gekomen en daarna de onderliggende dingen waar ik nog iets minder ver mee ben maar ook heel ver.
M.L. - Woensdag 22 mei 2013 23:22
Wah.
Vandaag kreeg ik te horen dat ik chronisch/altijd anorexia/eetstoornis zou houden.
en dat ik meer motivatie moet hebben. Telkens raak ik in een wip, gaat het een beter gaat het ander slecgter.
Al veel behandelingen geprobe erd maar het voelt steeds meer alsof ze tegen iemand die verdrinkt zeggen:joh, gewoon zwemmen!'.

Herkent iemand dat?
krol~ - Donderdag 23 mei 2013 09:23
Goed dat wat ze onderzocht hebben nu wetenschappelijk bewezen is (ook al was de proefgroep klein),alleen denk ik inderdaad dat er toch al wat klinieken met dit principe werken. In ieder geval weet ik van m'n behandeling bij Emergis dat er daar personen waren met een chronische eetstoornis, die inderdaad meer aan kwaliteit van leven gingen werken en bv niet meer aan de gezonde gewichtseis moesten voldoen (al moesten ze wel een minimum hanteren).
Voor eetstoornissen die niet chronisch zijn, lijkt me dit niet handig.
Bovendien vind ik de definitie chronisch vs niet-chronisch erg vaag. Zelf zou ik volgens de normen onder een chronische patiënt vroeger zijn gevallen, maar ik ben blij dat ze me nooit zo hebben behandeld, aangezien ik nu zo goed als genezen ben. Wat maakt iemand chronisch? Het feit dat ze al zoveel jaar een eetstoornis hebben (wat vaak als definitie wordt gebruikt) OF het feit dat ze al zoveel jaar een eetstoornis hebben EN weinig motivatie vinden, of evt nog iets anders?
Iis - Donderdag 23 mei 2013 10:28
Dit heb ik Ze letterlijk 4 jaar aan het verstand proberen te brengen / om gevraagd !
En Ze hebben me Alleen maar zieker gemaakt en Niet geluisterd.
Nu maar hopen dat Ze na dit verslag- onder zoek wel wat verbetering gaan boeken in behandeling !
Nista - Donderdag 23 mei 2013 13:42
'Chronische' ?? anorexia... ik haak maar gelijk af!!
angstig meisje. - Donderdag 23 mei 2013 14:39
AMEN!

anorexia is een psychische stoonis/probleem, gewicht is een een gevolg van dat probleem.
Gevolgen blijven terug komen als het probleem niet opgelost wordt en daarbij komt als je een gevolg oplost blijft het probleem je pijn doen!
Sophie - Zondag 2 juni 2013 13:56
Laat de GGZ dit inderdaad eens weten. Ik ben nu een jaar in behandeling en het enige, echt het enige wat ik heb gehad is symptoom bestrijding. Het was echt zo van: je gaat nu heel snel x kilo aankomen en als je dat gedaan hebt gooien we je er zo snel mogelijk weer uit.
demilover - Dinsdag 4 juni 2013 16:02
hey, ik heb zelf ook een eetstornis alleen nu is het probleem ik durf er echt met niemand over te praten!! Ik ben ook bezig mezelf pijn te doen, snijden en mezelf (expres) verbranden!! help me pleaseee!!!!xx