Stoppen met compenseren

Gepost op Zaterdag 10 maart 2018 19:00 door Lotte V in Proud2Live.

Toen ik een eetstoornis had wilde ik niets liever dan de cirkel van lijnen, eetbuien en braken doorbreken. In theorie wist ik dan ook precies wat ik moest doen om mijn eetbuien te verminderen en grip te krijgen op het probleem. In therapie had ik bijvoorbeeld geleerd wat ik kon doen wanneer ik last had van eetbuidrang, zoals afleiding zoeken, zorgen dat ik niet alleen was, opschrijven hoe ik me voelde en het huis uit gaan. Bovendien wist ik wat ik kon doen om eetbuien te voorkomen: genoeg eten, mezelf af en toe iets lekkers toestaan, voldoende rust nemen en lief voor mezelf zijn. Toch leek het op de één of de andere manier niet te lukken om controle te krijgen over de eetbuien.

Er waren twee grote denkfouten die ik maakte in de tijd dat ik probeerde van mijn eetbuien af te komen. De eerst denkfout was dat ik dacht dat ik genoeg at. Ik volgde toen een eetschema vergelijkbaar met de basislijsten hier op Proud. Het drong echter niet goed tot me door dat dit dus een basislijst was, en dat een gezond mens, zonder eetstoornis, veelal meer eet dan wat zo'n lijst voorschrijft. De meeste mensen volgen geen strikt eetschema en eten op gevoel. De ene dag eten ze wat meer dan de andere, afhankelijk van wat ze op die dag doen en van hoe ze zich voelen.

Ook al vond dat ik dat ik genoeg at met een basislijst, eigenlijk wist ik in mijn achterhoofd wel dat het niet zo was. Ik had namelijk bijna altijd honger, een duidelijke vraag van mijn lichaam om meer voedsel. Toch negeerde ik dit gevoel, omdat ik een gezond gewicht had en vond dat mijn lichaam 'zich niet zo aan moest stellen'.

foto bron

Ik at te weinig omdat ik graag af wilde vallen, een wens die mijn eetstoornis lang in stand heeft gehouden. Daarnaast wilde ik ook best van mijn eetstoornis herstellen, maar het was een absolute 'no go' als dit betekende dat ik daardoor misschien zou aankomen in gewicht. Idealiter wilde ik wel herstellen van mijn eetstoornis, maar tegelijk ook door kunnen gaan met afvallen. Ik wilde echt graag hersteld zijn, maar op voorwaarde dat ik ook slank kon zijn. Met deze gedachte hield ik, zonder het door te hebben, stug vast aan mijn eetstoornis.

Ik wilde dus alleen herstellen op voorwaarde dat mijn gewicht en figuur na mijn herstel perfect zouden zijn. De constante voorwaarden en 'ja maar' gedachten stonden in de weg van mijn herstel en door eraan toe te geven hield ik mijn eetstoornis in stand. Dit is een denkfout die veel mensen met een eetstoornis bekend zal voorkomen. Het is alsof je continu compromissen aan het sluiten bent met je eetstoornis. Op deze manier hou je de eetstoornis tevreden, maar ondermijn je je herstel.

De denkfout die ik maakte toen ik probeerde om te stoppen met compenseren was dus enerzijds dat ik te weinig at, en anderzijds dat ik vast bleef houden aan de wens om af te vallen. Ik was bang dat mijn gewicht zou toenemen als ik de cirkel van lijnen, eetbuien en compenseren zou doorbreken, doordat ik dacht dat het juist deze cirkel was die mijn gewicht in stand hield.

Voor de mensen die me probeerden te helpen was stoppen met compenseren vanzelfsprekend. Het was dan ook één van de eerste dingen die aan bod kwamen in mijn behandeling. Natuurlijk had mijn psycholoog gelijk, maar voor mij lag dit niet zo simpel. Ik voelde me verslaafd aan eetbuien en compenseren en had niet het gevoel dat ik een keuze had hierin.

Het gevoel geen keuze te hebben kwam door mijn tweede denkfout. Ik beschouwde namelijk het compenseren een als onoverkomelijk 'logisch' gevolg van de eetbuien. Het waren de eetbuien die ervoor zorgde dat ik moest compenseren. Als de eetbuien maar weg waren, dan hoefde ik ook niet meer te compenseren, toch? In plaats van het compensenseren aan te pakken, schoof ik de oorzaak van de vicieuze cirkel waarin ik zat af op mijn eetbuien.

Het was juist het compenseren wat de cirkel van lijnen, eetbuien en braken in stand hield. Ik ben jarenlang bezig geweest met allerlei pogingen om de eetbuien onder controle te krijgen, maar zonder succes. Totdat ik de sprong waagde om een keer niet te braken na een eetbui.

 

foto bron

Stoppen met braken is misschien wel één van de engste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. De eerste paar keren dat ik na een eetbui niet overgaf had ik last van paniekaanvallen. Er kwamen een hoop emoties en onderdrukte angsten los. Dit vond ik heel moeilijk, omdat ik er al zo lang omheen draaide en er erg bang voor was.

De eerste keer was het moeilijkst, maar tegen alle verwachtingen in werd het al snel iedere keer een stukje makkelijker om niet te braken. Het duurde niet lang voordat ik er zelfs een enorm gevoel van trots op nahield als ik niet had gebraakt. Natuurlijk ging het ook nog wel eens mis, maar mijn gevoel vertelde me dat ik op de goede weg zat.

In tegenstelling tot wat ik had verwacht ging het leven gewoon door toen ik stopte met braken. Ook kwam ik niet zo veel aan in gewicht als ik had gedacht. Maar even ben ik wat zwaarder geweest dan ik was gewend. Mijn lichaam was toen bezig om de balans te herstellen. Het hebben van een hoger gewicht vond ik erg vervelend, maar feitelijk veranderde het niet zo veel aan mijn leven, en het viel andere ook nauwelijks op.

Toen ik stopte met compenseren kon ik pas echt gaan werken het verminderen van mijn eetbuien. Het stoppen met compenseren gaf me veel inzicht in hoe mijn eetstoornis werkte en waarom ik telkens eetbuien had. Met dit inzicht nam de eetbuidrang dan ook langzaam af. De druk ging van de ketel en ik had de eetbuien niet langer fysiek of mentaal nodig. Stoppen met compenseren bleek noodzakelijk om mijn eetstoornis de baas te kunnen.

Ik hoop dat deze blog je wat inzicht geeft in de denkfouten die veel gemaakt worden wanneer iemand vastzit in de vicieuze cirkel van lijnen, eetbuien en compenseren.

Wil jij proberen te stoppen met compenseren?

 

Reacties

ohoh - Zaterdag 10 maart 2018 20:41

die eerste foto lijkt net een foto die je op pro-ana blogs tegenkomt yike

anoniem - Zaterdag 10 maart 2018 20:41

Hoezo?

anoniem - Zaterdag 10 maart 2018 20:41

Ik blijf dit moeilijk vinden. Ook al ben ik super ver in mijn herstel, als ik een dag meer gegeten heb en niet met honger wakker word is er altijd paniek. Wil ik altijd minder eten. Terwijl ik nooit echt eetbuien heb maar gewoon iets meer eet af en toe. echt heel vervelend en moeilijk soms

Sterregoesforit - Zaterdag 10 maart 2018 20:56

Herkenbaar!! Goede blog :) Maar supermoeilijk om die stap te zetten. Ik ben nu zelf wel gestopt met braken (nu 3 weken), maar ben nu weer bang om genoeg te eten daarna (dus het braken heb ik nu weer vervangen door minderen met eten... wat ook niet helpt). Dus ja, stapje voor stapje alle compensatiestrategieen afbouwen dan maar ;) Goed inzicht, want het is de enige manier om te herstellen! En dat weet ik (en veel mensen hier) eigenlijk ook gewoon. We kunnen dit! Liefs :)

Beemo - Zaterdag 10 maart 2018 23:19

"vast bleef houden aan de wens om af te vallen" dit zit mij nu heel erg in de weg. Goede blog, komt op het juiste moment.

L - Zondag 11 maart 2018 10:53

"Ik wilde echt graag hersteld zijn, maar op voorwaarde dat ik ook slank kon zijn." Deze zin is zo herkenbaar en daardoor zo pakkend. Ik zie heel veel mensen 'herstellen' of 'hersteld zijn' door middel van veel te hebben gesport (in combinatie met 'gezond' eten) en daardoor voornamelijk in spier te zijn aangekomen en een 'perfect' afgetraind lichaam gecreëerd te hebben op een gezond gewicht.. Dit triggert mij enorm, het geeft mij het idee dat je alleen op deze manier 'goed' kunt herstellen. Dat alleen dan het verschil goed en mooi is, mensen je kracht bewonderen en je er dan écht mag zijn. Dat je dan ook geen last meer hebt van negatieve gedachtes over je lichaamsbeeld want je hebt immers het 'perfecte' lichaam met veel spier en weinig vet percentage.. Toch vraag ik me af in hoeverre die mensen dan écht hersteld'zijn? Als zij tevreden en gelukkig zijn om op deze manier verder te leven na hun eetstoornis, is er zeker niks mis mee. Maar als je doel is om helemaal vrij en los te komen van die eetstoornis, denk ik niet dat je die op deze manier behaald.. Je bent alsnog geobsedeerd door je lichaamsvormen en wat je daarvoor zou moeten doen/eten. En mijn doel is zéker helemaal vrij zijn, en dus níet op die manier 'herstellen'. En dus weet ik dat ik afstand zal moeten nemen van al die 'perfecte' recovery social media's die mij alleen maar het idee geven dat ik het niet goed doe op mijn manier. Maar dat doe ik wél! Ik doe keihard mijn best mijn lichaam te laten herstellen zoals hij dat zelf wil, mijn hoofd te laten loskomen van álle regels rondom eten en beweging en van de voorwaarde "alleen als ik slank blijf"....

Dit moest even van mijn hart. En ik hoop dat mensen dit lezen en het ze een beetje zal helpen. Want ik weet dat er nog veel meer zijn die hiermee strugglen, door al die "hypes" op social media.... Laat je niet kisten, doe het op JOU manier! ♥

Bellefleur - Maandag 12 maart 2018 10:52

Heel goed geschreven. Met alle sport- en dieethypes is het moeilijk om tevreden te zijn met 'gewoon' hersteld. Want dat is helaas allesbehalve gewoon.
Heel veel sterkte en alle goeds

Lost girl - Zondag 11 maart 2018 18:38

Stoppen met compenseren: ckeck. Heel fijn. Maar hoe stop je met de eetbuien? Want ik kan je vertellen dat je tientallen kilo's aankomt ale je dat niet doet. Je kan mij niet wijs maken rdat jij stopte met compenseren, nog wel eetbuien had en bijna niet aankwam. Dit zeg ik niet om bang te maken, maar omdat ik van boulimia naar bed ging en het niet zo rooskleurig is als jullie vaak schrijven wanneer je stopt met compenseren.

Geschreven door Lotte V

Lotte werkt als redactrice en ervaringsdeskundige bij Proud2Bme en heeft Communicatiewetenschappen gestudeerd.

Vind je dit waardevol?


feed