Calorieen zijn niet je vijand

Gepost op Donderdag 16 maart 2017 19:00 door Danique in Proud2Live.

Tegenwoordig lijkt de standaard in onze samenleving te zijn dat we calorieën moeten mijden. Van veel dingen worden ineens light-varianten gemaakt zoals bijvoorbeeld van frisdrank, limonadesiroop, toetjes, etc. Het schept het beeld dat calorieën niet goed voor ons zijn. We kiezen dan ook massaal voor de varianten waar geen calorieën inzitten, want dat zou beter voor ons zijn. Dit beeld vind ik zorgelijk, omdat we calorieën nu eenmaal nodig hebben en ze zeker niet als onze vijand zouden moeten zien.

Letterlijk is een calorie de hoeveelheid energie die nodig is om één gram zuiver water één graden Celsius te verwarmen. Een calorie is dus iets wat energie geeft en wat we daarom ook nodig hebben. Je hebt energie nodig voor alles wat je lichaam doet: van ademhalen tot groeien, lopen en fietsen. Ook heeft je lichaam energie nodig om bijvoorbeeld wondjes te herstellen. We hebben dus energie nodig om in leven te blijven. Geen energie betekent geen leven. Ook al zouden we de hele dag op bed liggen en niks doen, dan nog heeft je lichaam de calorieën (dus de energie) nodig om alle organen te laten werken en om dus in leven te blijven.

calorieën zijn niet je vijand meisje

Hoeveel calorieën we nodig hebben, verschilt per persoon. Dit hangt af van onze lengte, leeftijd, geslacht, gewicht en de activiteiten die we ondernemen. Maar één ding is zeker: we hebben het echt allemaal nodig om in leven te blijven. Niemand houdt ervan om zich slap te voelen en tot niets in staat te zijn door gebrek aan energie. Dit gaat heel raar klinken, maar om de een of andere reden was ik tijdens mijn eetstoornis ervan overtuigd dat ik wel zonder het eten en dus zonder de calorieën zou kunnen. Volgens mij zijn er meer mensen met eetstoornissen die dat denken. Ik praatte voor mezelf goed wat ik aan het doen was en maakte mezelf wijs dat mijn lichaam anders zou werken dan die van de rest. Ik dacht namelijk dat ik wel in leven zou kunnen blijven zonder eten. Dat ik gewoon nog in staat zou zijn om leuke dingen te doen, zou kunnen leren en ook nog zou kunnen werken.

Wat ben ik hard van dat idee teruggekomen. In eerste instantie ging het best een tijd goed. Ik functioneerde nog best aardig. Ik kon nog steeds redelijk meekomen met school, het fietsen naar school ging nog goed en ik kon nog gezellig met iedereen meepraten en leuke dingen doen. Langzaam maar zeker veranderde dat. Ik begon steeds meer voeding te schrappen en nam steeds minder calorieën tot me. De dingen die ik dan nog wel at, bevatte vaak weinig calorieën. De gevolgen hiervan merkte ik. Ik kreeg steeds meer moeite met concentreren. Op school ging niet meer zo goed. Ook merkte ik dat bijvoorbeeld het fietsen naar school steeds moeizamer ging. Ik kon het tempo vaak niet meer bijhouden en was echt kapot als ik eenmaal op school was.

Als je lichaam de energie niet meer uit eten kan halen, dan gaat het de energie ergens anders uit proberen te halen. In tijden van extreme hongersnood begint het lichaam langzaam de reserves te gebruiken. Eerst gaat het lichaam de vetten gebruiken, vervolgens zal het spieren gaan afbreken voor meer energie en tot slot zijn de organen aan de beurt. Je organen zullen minder goed gaan werken vanwege de tekorten. Ook zal je bloeddruk lager worden wat als gevolg hartritmestoornissen of een hartinfarct kan hebben.

Voor veel mensen met eetstoornissen is het moeilijk om te gaan met het feit dat zij meer moeten gaan eten als zij besluiten te herstellen van hun eetstoornis. Vaak moeten zij tijdelijk meer eten dan de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid, omdat het lichaam alle energie nodig heeft om weer te herstellen van bovengenoemde schade. Je lichaam moet weer uit de spaarstand komen en dat heeft tijd nodig. 

Van alles wat ik at, wist het aantal calorieën. Dit was vermoeiend, want eten was zo niet leuk meer. Ook toen ik beter wilde worden vond ik het lastig dat ik er zoveel over wist. Het liefste had ik toen gewild dat ik alles kon vergeten en dat ik eten dus ook weer opnieuw kon leren eten zonder dat meteen het aantal calorieën ervan door mijn hoofd spookten. Jammer genoeg was dit natuurlijk niet mogelijk. Mijn relatie met eten moest dan ook veranderen.

calorieën zijn niet je vijand meisje

Je kan er natuurlijk voor kiezen om gewoon nooit meer achterop de verpakking te kijken van voedingsmiddelen. Je weet dan niet hoeveel calorieën iets bevat. Dit kan rust geven, maar toch is dit niet altijd mogelijk. Vaak staat er namelijk alsnog groot voorop de verpakking hoeveel calorieën iets bevat. Zoals in de inleiding ook al schreef, maken we ons in onze maatschappij met z'n allen heel erg druk om de hoeveelheid calorieën en daarom wordt het ook zo vol in beeld geplaatst. Je kan er dus eigenlijk bijna niet omheen.

Als je het niet kan vermijden, dan zit er niks anders op dan het te accepteren en er vooral niet bang voor te zijn. Ik kijk nu rustig achterop de verpakking van iets en val niet meteen meer van verbazing van mijn stoel als ik zie hoeveel calorieën iets bevat. Het doet me echt niks meer. Calorieën zie ik als iets wat energie geeft. Van één rijstwafel krijg ik namelijk geen energie om dingen te doen, maar van een goed gevuld bord pasta wel. Ik wil die energie ook, want ik wil zoveel dingen doen in het leven. Wees daarom ook niet bang voor calorieën, maar blijf jezelf eraan herinneren dat je calorieën nodig hebt om in leven te blijven, maar ook het leven aan te gaan en de dingen te doen die je leuk vindt.

Fotografie: Jane Rahman

 

Reacties

Dees - Donderdag 16 maart 2017 19:31 Beantwoorden

Mooie blog!

Leny - Donderdag 16 maart 2017 19:57 Beantwoorden

Prachtig verhaal heel goed verwoord een prima opsteker voor alle mensen met een eetprobleem/stoornis en helemaal waar!!!

Odette - Donderdag 16 maart 2017 20:23 Beantwoorden

Goede blog. Als je tv kijkt etc. zou je haast denken dat calorie√ęn een soort virussen zijn die moeten worden ontweken. Voor veel mensen is het natuurlijk ook goed om daarop te letten, maar fijn om ook de andere kant hier te lezen.

*** - Donderdag 16 maart 2017 20:27 Beantwoorden

Mooi geschreven. En weet je ... Mij lijkt volle kaas, volle yoghurt en zo nog veel gezonder (en lekkerder!) dan de light-variant. Als je eens kijkt wat voor chemische dingen er aan light-producten zijn toegevoegd, dan denk ik dat die paar kcal meer van volle producten veeeeel gezonder zijn.
Tenslotte blijft een calorie nog altijd een maat voor energie, niet een maat van bijkomen. Als mens hebben we nu eenmaal energie nodig. En als ik voor mezelf spreek: ik eet VOEDSEL, geen calorie√ęn ;)

Difference - Donderdag 16 maart 2017 20:46 Beantwoorden

Blij met deze blog!!!

Erna - Vrijdag 17 maart 2017 04:45 Beantwoorden

Mooi geschreven.


Het tellen van calorie√ęn werkt volgens mij alleen maar averechts. Je vertrouwt niet meer op je eigen gevoel en je raakt volledig in de war rondom eten .
Het is net als wanneer iemand je zou vertellen hoe veel zuurstof je per dag nodig had en hoe veel keren je moest/mocht ademen. Je kunt nergens anders meer aan denken en je vergeet dat je het ooit gewoon uit jezelf deed zonder te tellen of erover na te denken.

Voeding is meer dan calorie√ęn, het zijn de stoffen waaruit wij bestaan. We zijn er helemaal afhankelijk van en dat MAG ook.

isaazorro2011 - Vrijdag 17 maart 2017 09:32 Beantwoorden

Wauw echt een hele helpende blog! ‚̧

isaazorro2011 - Vrijdag 17 maart 2017 09:32 Beantwoorden

Wauw echt een hele helpende blog! ‚̧

Fiona - Vrijdag 17 maart 2017 19:32 Beantwoorden

Yes! Goeie blog!
Ik heb hier ook na mijn herstel een heerlijke ommekeer in gemaakt. Terwijl ik eerst bang was van calorie√ęn, zie ik ze nu als iets wat ik erg nodig heb als ik vrolijk rond wil kunnen huppelen. Er ging zo'n ontzettende wereld voor me open toen ik die klik maakte :) Een dagje shoppen? Dan mo√©t ik ergens een stevig stuk taart of een ijsje als tussendoor, of ik ben bekaf tegen dat ik alle winkels gedaan heb, haha ;)

Jo - Zaterdag 18 maart 2017 07:34 Beantwoorden

Heel fijne blog!! Dit is typisch iets dat ik wel weet, maar waaraan ik af en toe gewoon herinnerd moet worden op moeilijke momenten.. (soms "vergeet" ik gewoon dat ik niet meer in de afval-modus zit, dus dat ik niet op zoek hoef naar de producten met de minste calorie√ęn! )

Elise - Donderdag 23 maart 2017 22:13 Beantwoorden

Wat het voor mij echter heel moeilijk maak, is dat woordje "tijdelijk". Ik eet tijdelijk méér dan anderen, omdat mijn lichaam moet herstellen. Maar wanneer komt dan het punt dat je weer "terug" moet naar wat normaal is? Hoe ging dat bij jou? Was dat een automatische overgang of komt er echt een bewust moment dat je weer een stap terug moet doen op het moment dat je niet stabiliseert? Ik ben ontzettend bang om te wennen aan dat extra "tijdelijke" eten en ik straks wéér een strijd moet leveren om het bewust te laten staan. Heeft iemand hier ervaring mee?

Geschreven door Danique

Danique werkt sinds kort als redactrice en ervaringsdeskundige voor Proud2bme en heeft maatschappelijk werk gestudeerd.

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?