Perfectionistisch in je uiterlijk

De een is veel met haar uiterlijk bezig en de ander kan het allemaal niet zoveel schelen. Toen ik op de middelbare school zat, werd ik me steeds bewuster van mezelf en van hoe ik eruit zag. Ik lette hierdoor meer op hoe ik mogelijk over zou komen op anderen én hoe anderen eruit zagen. Ik voelde me onzeker en wilde er net zo leuk uitzien als mijn vriendin en er graag bij horen, zoals de meeste meiden van mijn leeftijd. Dit zorgde er echter wel voor dat ik vaak erg veel bezig was met mijn uiterlijk.

Bron

Zo wilde ik per se iedere dag mijn haar wassen omdat ik bang was dat het anders vet zou worden en ik voor schut zou staan. Ook kan ik zwaar chagrijnig worden als een plukje haar niet zat zoals het naar mijn idee zou moeten zitten en dit kon ook echt mijn dag verpesten, terwijl ik helemaal niet door had dat andere mensen daar echt niet zo mee bezig waren.

Vanaf de tweede klas droeg ik ook regelmatig make-up en dit wilde ik graag hebben zoals andere de andere meiden in mijn klas. Mijn oogpotlood was halverwege de dag om de een of andere reden echter gewoon weg terwijl het bij de populaire meiden altijd mooi zat en goed bleef zitten. Ik stond iedere pauze in de wc om te checken of het nog goed zat en of mijn mascara niet uitgelopen was door de wind of regen.

Ik kan me ook nog wel herinneren dat ik tijdens mij puberteit wat meer zweette dan tegenwoordig en ik als de dood was dat ik gele zweetplekken kreeg in mijn witte shirtjes waardoor ik echt panisch was met het dragen van witte kleding op warme dagen. Ik deed er alles aan om niet te zweten en gebruikte liters Odorex tot mijn oksels helemaal stuk waren.

Inmiddels ben ik niet zo perfectionistisch meer met mijn uiterlijk bezig. Ik ga ook gerust zonder make-up de deur uit en ik baal er nog steeds wel van dat mijn haar vrij snel vet is, maar ik ga het niet meer obsessief iedere dag wassen. Daar wordt mijn haar immers niet minder vet van, het maakt het eerder erger.

Bron

In die periode vroeg ik me vooral af wat anderen wel niet van me zouden denken als ik er op een bepaalde manier uit zou zien en dit maakte me erg onzeker, vooral omdat ik van mezelf al niet zo’n hoog zelfbeeld had. Inmiddels wil ik er vooral leuk uitzien voor mezelf waardoor de druk om zo met mijn uiterlijk bezig te zijn, behoorlijk is afgenomen. Ik voel me niet verplicht om er op een bepaalde manier uit te zien voor iemand, behalve als ik dat zelf wil.

Ik kan me goed voorstellen dat als je je ook erg onzeker voelt en misschien problemen hebt met eten, je misschien ook een stuk meer bezig bent met je uiterlijk en hier wellicht heel perfectionistisch in bent. Als je een negatief zelfbeeld hebt, dan kun je dit (bewust of onbewust) proberen op te krikken door met make-up en dergelijken je uiterlijk te veranderen.

Dat is deels ook helemaal niet erg, ik voel me ook mooier als ik wat make-up op heb, maar het is goed je te realiseren dat al deze dingen je negatieve zelfbeeld niet wegnemen. Dat gaat immers niet enkel over je uiterlijk, dat is met name een gevoel van binnenuit. Als je daar iets aan wil veranderen, zul je ook daar iets aan moeten doen en niet enkel aan je uiterlijk.

Bron

Ben jij veel bezig met je uiterlijk?

Sandra

Geschreven door Sandra

Reacties

12 reacties op “Perfectionistisch in je uiterlijk”

  1. Bij mij is het erg dubbel : enerzijds doe ik vanalles en nog wat om er “mooi” uit te zien, maar tegelijkertijd denk ik : “het kan me eigenlijk niets meer schelen, er valt toch niets aan te doen”.

  2. Precies wat L zegt.
    Soms dan ga ik alle dingen opschrijven van top tot teen die ik perfecter kan maken en hoe ik dat dan ga doen ( Haar wassen en in model brengen, perfect schoon gezicht, perfecte lengte nagels en gelakt etc. etc)
    En soms dan sta ik op en dan denk ik, het heeft toch allemaal geen zin. En dan ga ik gewoon met haar in een staartje en een dik vest naar school. Niet dat het erg is om zo naar school te gaan, maar om de gedachte die je erbij hebt. Als je zo lekker in je vel zit met een trui doe dit dan! maar met de gedachte, ik zie er toch niet uit, ik kan net zo goed ´stom/lelijk´ naar school gaan is helemaal geen goede gedachte.

    xx

  3. Toen ik nog heel depressief was kon ik uren mijn kast overhoop halen om de goede outfit te vinden. Ik raakte helemaal in paniek en eindige altijd in tranen,

  4. Ik herken dit wel een beetje. ‘s Avonds leg ik al mijn kleren klaar voor de volgende dag maar ‘s ochtends staat het voor geeeeen meter. Dan ben ik een halfuur bezig met iets anders zoeken, maar dan is net je lievelings t-shirt in de was of ruikt je favo jurkje niet helemaal fris meer. Het punt bij mij is dat ik heel veel kleren gekregen heb en mij net niet staan. het was even “iets tijdelijks” wat toch wat langer bleef dan verwacht.

    Ik heb daarom mijn tante gevraagd om samen met mij tijdschriften door te speuren om te kijken wat mij echt leuk staat, wat ík leuk vind om te dragen in plaats van dat je oude dingen draagt die je wel leuk vind, maar alleen draagt omdat het niet anders kan.

    nog een tip:
    Als je veel oude spul in je kast hebt of veel dingen die maar wat hangen, maak een bak of krat (ligt er maar net aan hoeveel dignen je niet meer draagt) met kleren die je al minstens een jaar niet meer gedragen hebt. Zet deze weg, ergens onder je bed of onder de trap, maar gooi ze niet weg. Als je uit deze bak niets pakt, zal je dat dat ook in de toekomst niet doen. Dan weet je dat je deze kleren met een gerust hart weg kan doen 🙂 een goed excuus om te gaan shoppen voor echt leuke kleren hahah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *