Ik heb body dysmorphic disorder

 

Ik zie iets wat jij niet ziet... Dit thema is iets wat ik jaren heb vermeden en verzwegen. Ik durfde er nooit echt over te praten. Ik wilde niet op die manier in het middelpunt staan, niet als aandachtstrekker of complimentenvisser gezien worden, of dat de problemen die ik zie benadrukt werden voor anderen en ze die ook zouden zien. Ook bij hulpverleners heb ik dit lang verzwegen omdat ik me schaamde, en het toch ook normaal vond hoe ik naar mezelf keek. Toen ik opener praatte over de 'problemen' zeiden anderen dat ze het niet zagen, of dat het tussen mijn oren zat. Sinds 3 weken heeft dit probleem waar ik het over heb een naam. Ik werd gediagnosticeerd met body dysmorphic disorder. Ook wel bekend als: ingebeelde lelijkheid.

Hier heb ik veel moeite mee. Dit betekent namelijk dat dat wat ik zie niet klopt, niet werkelijk is. Dit zou betekenen dat ik niet lelijk en mismaakt ben, terwijl ik dit toch heel duidelijk zie. Ik heb me altijd voor mijn uiterlijk geschaamd. Als kind was ik al heel erg onzeker over mijn uiterlijk, werd veel vergeleken en kreeg veel commentaar over mijn lichaam en gezicht. Vanaf mijn vroege pubertijd begon ik te worstelen met mijn gewicht, ik kreeg overgewicht. Mensen zeiden vaak tegen me dat ik lelijk was, dat ik nooit een vriend of baan zou vinden, want die willen alleen slanke en mooie meiden en dat was ik niet. Ik kreeg van kleins af aan geleerd, dik zijn is lelijk, slank zijn is mooi. Naderhand was ik niet meer slank. Ook heeft jarenlang seksueel misbruik een bijdrage geleverd aan mijn 'verstoord' lichaamsbeeld. Ik was onzeker, maar het heeft nooit mijn leven zo bepaald als nu. Ook worstelde ik op een gegeven moment met een eetstoornis, boulimia, waar ik nu vanaf ben.

vrouw vrouw

Het sloeg echt door toen ik 23 was. Ik was net bevallen van mijn dochter, hartstikke slank na jaren geworsteld te hebben met overgewicht. Ik was niet alleen meer onzeker over mijn lichaam, maar ik walgde van mezelf en het werd steeds en steeds meer een obsessie. De spiegel werd mijn grootste vriend en vijand. Ik begon steeds meer fouten te zien in mijn gezicht en mijn lichaam die ik koste wat het kost moest verbergen.

Naast mijn chronische PTSS en zware depressies kon ik aan niks meer anders denken dan mijn 'fouten' en mijn uiterlijk. Ik voelde me steeds walgelijker, wat erger werd toen ik daadwerkelijk bij kwam toen ik weer begon met al mijn medicijnen, waaronder een medicijn met cortison. Ook walgde ik steeds en steeds meer van mijn gezicht. Nu durf ik het huis niet meer uit omdat ik overtuigd ben dat andere mensen zien hoe lelijk en mismaakt ik ben. Zodra ik toch de stap naar buiten zet controleer ik mezelf in iedere reflectie die ik tegen kom. Iedere autoruit, ieder winkelraam, ieder raam in een woonhuis is een spiegel waar ik mezelf in controleer en mezelf MOET bekijken. Ik kan niet anders. Het moet. En iedere keer ben ik natuurlijk teleurgesteld.

Als mensen keken wist ik meteen dat ze me lelijk vonden, dat ik mismaakt was. Mijn uiterlijk werd het belangrijkste voor mij, en dat is het nooit geweest. Ik durf niet met vrienden af te spreken omdat ik me constant met hun en andere mensen vergelijk, en als ik me vergelijk verlies ik altijd. Ik ben uren bezig met mijn uiterlijk. Ik ben uren bezig met mezelf te controleren, mijn make-up bij te werken en het nadenken en verbergen van mijn 'fouten'. Het is ontzettend vermoeiend. Het ging ook allemaal om de controle en dat ik moest toegeven aan mijn obsessies.  Ik ben bang om te eten in het openbaar, omdat anderen misschien gaan denken: Ze is al zo dik en dan eet ze nu dit? Maar het moeilijke hiervan is.. ik ben flink. Dus dit is iets wat klopt en niet iets dat 'verstoord' is.

Ik ben flink, dat klopt, dus klopt de rest ook, toch? Urenlang heb ik met mijn man gediscussieerd over plastische chirurgie om mijn fouten te verbeteren. Ik vraag hem ook continue om bevestiging: Ben ik niet walgelijk? Ben ik mooi genoeg? Wil je geen gezonde en mooie vrouw hebben? Ben ik goed genoeg voor je? Iedere keer beantwoord hij mijn vragen op dezelfde manier: Ja, ik ben mooi genoeg, ik ben goed genoeg, ook met mijn overgewicht. Maar ik kan dit niet van hem aannemen. In mijn ogen liegt hij. Want dit kan gewoon niet kloppen. Ook als anderen zeggen dat ik goed uitzie, kan ik het niet aannemen. Ik zou het wel heel graag willen geloven.

Ik zou heel graag in de spiegel willen kijken en tevreden zijn met wie ik ben en een beeld zien wat klopt. Want als dat wat ik in de spiegel of op foto's zie niet klopt, wie ben ik dan? Hoe zie ik er dan wel uit? Ook vind ik, ben ik ervan overtuigd, dat ik niet mag bestaan en dat ik niks waard ben door mijn uiterlijk en mijn overgewicht. Dat ik geen plezier mag beleven, dat ik niet voor mezelf mag kiezen, dat ik geen hulp mag hebben, omdat mijn uiterlijk mijn waarde bepaald.

Na 7 jaar mannelijke behandelaren te hebben gehad, heb ik eindelijk een vrouwelijke behandelaar waar ik dit mee heb besproken, mede door mijn man. Ik zal gerichte therapie krijgen voor de BDD. Maar eerst moet mijn chronische depressie (en depressieve persoonlijkheidsstoornis) een beetje onder controle zijn, omdat ik pas een crisisopname heb gehad die ze willen vermijden en ik ook psychosegevoelig ben. Mijn behandelaar zei dat ik veel moed en kracht nodig zal hebben voor deze behandeling. Ik ben eerlijk, ik ben banger voor deze behandeling als voor een jaar EMDR die ik pas heb gehad en helaas vroegtijdig beeindigd moest worden vanwege zware crisis. Ook zal mijn ontwijkende persoonlijkheidsstoornis en sociale fobie de therapie moeilijk maken.

Ik zit nu nog in de intake fase en heb geen idee wat voor een soort behandeling ik zal krijgen. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Ik ben eerlijk, ik ben bang. Maar ik wil me eindelijk goed kunnen voelen in mijn lichaam, het gevoel hebben dat ik er mag zijn en dat ik waardevol ben. Ook met overgewicht.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

LeRose - Donderdag 20 juli 2017 19:14
Bij deze en ik moet het toch echt even zeggen, ik vind jouw juist heel knap.
En slank is niet per definitie mooi en dik niet lelijk.
De mensen die dit zeggen hebben zelf problemen met dat soort dingen.
Ik hoop dat jij je een keer goed over jezelf gaat voelen.
anne - Donderdag 20 juli 2017 19:52
Misschien ( en eigelijk weet ik het wel ) hebben al heel veel mensen je verteld dat je een prachtige verschijning bent ,en ik denk een nog mooier mens van binnen !! Laat je niet gek maken door wat andere vinden of zeggen en volg je innerlijk gevoel . weet waar ik over spreek ben nu bijna 50 ( nog 14 dagen ) en worstel nog steeds met jojo gewicht en een verstoord zelf beeld na een nare jeugd ,waar ik nu nog de gevolgen van merk . Maar heb ondertussen wel geleerd dat ik op mezelf moet vertrouwen en naar mezelf moet luisteren .Daarnaast heb ik het geluk gevonden 10 jaar geleden Mijn man leren kennen, die luistert naar me en me zelf vertrouwen heeft gegeven en me de ruimte heeft gegeven om goede therapie te vinden . En langzaam ,beetje bij beetje voel ik mezelf steeds meer Anne
Mae - Donderdag 20 juli 2017 19:59
Succes Mandy met je reis naar een beter leven en meer zelf acceptatie.
Het enige lelijke is het feit dat uiterlijk er zo toe 'moet' doen, en als dat is waar het leven om draait, dan zou dat heel sneu zijn.

Weet je wat pas waanzinnig is.. als je een bangin' personality bent 😄

Lees tip: je kunt je leven helen - louise hay

Succes!
ik - Vrijdag 21 juli 2017 21:17
Mooie reactie van Mae...hier sluit ik me bij aan..knokken Mandy, je kan het! Wat hoop ik dat je zelf kunt gaan zien dat je werkelijk een prachtige vrouw bent met een heel mooie uitstraling.. sterkte in de strijd jezelf te gaan accepteren..houd hoop, houd moed ! Je verdient het dappere, knappe vrouw!
X - Donderdag 20 juli 2017 20:00
Ik hoop dat je ooit kunt geloven dat een ander jou ook mooi kan vinden ondanks wat je over jezelf denkt. Ik vind jou een mooi mens en ik gun het je van harte dat je dit kan gaan zien in de toekomst als je in de spiegel kijkt. Daarnaast zijn er ook veel mensen die niet zo oppervlakkig zijn dat ze je alleen beoordelen op je uiterlijk;)

Liefs
Ronja - Donderdag 20 juli 2017 20:38
Ik denk wel eens, wat zou het fijn zijn als we geen lichaam hadden. Gewoon geesten of zo. Maar ja dan kan je niet op aarde leven. Nu kunnen we mensen helpen.
Ik vind het stoer dat je de moed hebt om te blijven vechten. Je bent echt heel sterk!
F - Donderdag 20 juli 2017 20:44
Wat een dapper geschreven blog!
3,5 jaar geleden heb ik een behandeling gehad voor BDD, je verhaal is erg herkenbaar.
Ik wil je heel veel sterkte wensen, maar vooral ook hoop. Ik heb de behandeling als heel helpend ervaren, ik merkte al snel verbetering en ben er nu helemaal van af. Ja het is heel zwaar, maar niet zo zwaar als de rest van je leven je spiegelbeeld haten. Zet hem op, je hebt al veel overwonnen. Dit lukt je ook!!!!!
Tineke - Donderdag 20 juli 2017 22:52
Houdt moed. Bij mij is een 6 maanden terug BDD vastgesteld. Eindelijk had t een naam gekregen. Daar was ik al blij om. Andere psycholoog begreep er geen snars van. Deze psycholoog kwam t 2e consult met deze stoornis. Het probleem wat ik had...was haaruitval. Maar door de stress had ik enorme last van nog meer haaruitval. Het beheerste mijn leven steeds meer en meer. Pure angst dat het zichtbaar was voor andere mensen. Het liefst wilde ik thuisblijven en weinig ondernemen. Maar ik moest toch werken 4 dagen in de week. En de maandag was vaak een crime. Moed verzamelen om weer te gaan werken... valdispert slikken. Al na een paar bezoekjes bij deze psycholoog voel ik me al zoveel beter. Ik heb geen last meer van mijn hoofdhuid...had letterlijk last van hoofdhuidpijn...en last van veel jeuk....nu al weinig tot geen haaruitval meer...haar wordt ook dikker. Kortom.... houdt ook moed en vertrouwen dat het met jou ook echt goed komt. Ik had ook niet verwacht dat ik me na jaren van onzekerheid nog zo zou voelen zoals ik me nu voel. Veel sterkte en kracht....en ik vind je heel mooi....
Anne-Maria - Vrijdag 21 juli 2017 11:41
Meis, wat een worsteling, iedere moment van de dag. Ik voel met je mee en hoop door alle strijd heen dat, hoe eng het ook gaat worden, de behandelingen die je gaat krijgen, helpend gaan zijn. Ik gun het je zo! Ik vind je een prachtmens, van buiten en van binnen, mag ik dat vinden? ♥♥♥
X0X - Zaterdag 22 juli 2017 14:46
Je bent prachtig!

Heel erg veel sterkte de aankomemde tijd! Liefs xx
ann - Zondag 23 juli 2017 19:30
Laat ik beginnen met het positieve: goed dat je je verhaal vertelt en dat je aan jezelf werkt.
Dan mijn feedback: je verhaal benoem je in totaal 7 diagnoses. Wie jij bent, is meer dan je diagnose, de hoeveelheid behandeling of behandelaren die je hebt gehad!
Gabi s ohsoylatte - Zondag 23 juli 2017 20:28
Heel veel herkenning hierin
britneyangel - Zaterdag 29 juli 2017 09:59
ik vind je een mooie vrouw, ik vind je absuluut niet lelijk, sterkte ermee, het gaat vast goed komen dat weet ik zeker
Man en BDD - Dinsdag 27 november 2018 20:41
Hey, ik heb je bericht gelezen en ik herken mijzelf er zo erg in. Ik ben een man en ik heb hier ook al een tijd last van, ik denk nu 10 jaar. Ik heb ook heel erg last van zware depressies en ik durf mijn huis niet uit. Ik kan niet leven met mezelf omdat ik mezelf lelijk, ouder dan mijn leeftijd en grauwig uit vind zien. Ik vermijd mijn werk en sociale contacten. Het is inderdaad ontzettend zwaar en iedereen in mijn omgeving gaf aan dat het allemaal meeviel en dat ik er goed uit zie. Ik geloof het zelf gewoon niet. Anders dan jij vermijd ik juist spiegels en het liefst sluit ik mezelf se hele dag op thuis.. sterkte en ik hoop dat je er vanaf komt !