Informatie

Boulimia nervosa

By S

Natuurlijk zouden we hier nu een van de vele definities kunnen plaatsen van wat boulimia is. Die definities zijn immers in grote aantallen op internet en in allerlei boeken te vinden. Maar, heb jij daar nu echt wat aan? Krijg je dan ook een goed idee van wat boulimia is? Wij denken van niet.

Om je een beter beeld te geven van wat boulimia betekent, hebben we een meisje met boulimia gevraagd om voor ons te beschrijven hoe zij zich iedere dag voelt en bezig is met haar ziekte. Natuurlijk zijn haar gedachten en ervaringen niet hetzelfde als bij alle andere meiden (en jongens) met boulimia, maar het geeft wel een goed beeld van de ziekte.

Ik ben eigenlijk een heel gewoon meisje. Ik ben 19 jaar en zit in het eerste jaar van de studie geneeskunde. Mijn hobby's zijn dansen, winkelen en films kijken. Als je mij zou kennen, zou niemand denken dat ik een eetstoornis heb. Ik ben zelfverzekerd, slim en een tikkeltje brutaal. Ik ben best klein en heb stevige ronde vormen, maar echt dik ben ik niet hoor! Toch zou ik graag wat willen afvallen, want dan staan mijn kleren me leuker en krijg ik vast wat meer aandacht van de mannen. Een jaar geleden maakte ik met veel pijn en moeite mijn relatie van 2 jaar uit. Ik hield nog zielsveel van Joris, maar het klikte gewoon niet meer. Toen hij binnen een week een andere vriendin had, stortte mijn wereld in. Ik begon mezelf in die tijd ook te zien als lelijk en dik. Ik woog toen 52 kilo en was 1,60 met lang. Een prima gewicht dus.

Eten bood me troost. Maar hoe meer ik at om niet te voelen, hoe meer ik nodig had. De eetbuien werden dan ook steeds extremer. Ik kon in een half uur een hele cake, een liter ijs en een zak chips wegwerken. Daarentegen wilde ik natuurlijk liever afvallen dan aankomen, dus moest het eten er weer uit. Ik weet nog goed dat ik voor het eerst met mijn hoofd boven het toilet hing. Ik dacht nog zo "oké, wat ik nu doe is heel fout en onzinnig, dit doe ik nooit weer" Een maand later gaf ik op een dag zeker drie keer over.

Ik raakte de controle over het eten volledig kwijt. Eigenlijk kon ik gewoon niets meer in huis hebben. Alles wat er in de kastjes lag, at ik op. Ik jatte soms eten van huisgenoten en heb zelf een keer een bevroren brood gegeten. Heel gênant allemaal. Meestal had ik na een paar dingen te hebben gegeten ook vaak zoiets van "nu heb ik al zo veel op, ik gooi het er straks toch allemaal uit, nu kan er net zo goed nog een zak M&M's bij". Ik kon soms bijna niet meer lopen van de pijn in mijn opgezette maag.
Op school voelde ik me afwezig en alleen. Ik ging in de uren op school vaak al nadenken over de eetbui die ik die avond zou krijgen: "Wat zou ik gaan eten, waar zou ik het gaan kopen en hoe zou ik het eruit krijgen." Ik kon niet meer zonder de eetbuien. Ik werd echt helemaal gek als ik niks in huis had. Ik weet nog wel dat ik een keer om 1 uur 's nachts naar het centraal station ben gefietst en in totaal 15 euro in diverse snoepautomaten heb gegooid om eetbui-voedsel te krijgen. En iedere dag schreef ik in mijn dagboek: "Als die eetbuien weg waren, was alles beter".

Dit verhaal geeft goed weer hoe iemand met boulimia bezig is met eten. Dit is slechts het verhaal van 1 meisje. Denk nu dus niet, dat wanneer jij meer/ minder eet of meer/ minder bezig bent met compenseren dan het meisje hierboven, je geen boulimia kan hebben.

Boulimia zou je deels ook kunnen zien als een eetverslaving. Je bent voortdurend bezig met eten en het plannen van eetbuien. Omdat je daarentegen niet wil aankomen moet je de inname van al dit voedsel compenseren door over te geven, te laxeren of heel veel te sporten. Je raakt volledig de controle kwijt over het eten en je bent vaak niet meer in staat om, als je eenmaal bent begonnen, te stoppen met eten. Het eten geeft een tijdelijk goed gevoel en is een uitvlucht voor andere nare gevoelens. Na het eten voel je je schuldig.