Het spijt me

 

Een brief aan het meisje wat zo ver weggestopt was. Kwetsbaar, lief, dansend op de camping, uiteindelijk gebroken. Haar buitenkant aan elkaar gelijmd, met een glimlach als masker. Een doodsbang meisje, wat in alles en iedereen gevaar zag. Beschadigd, vernederd en mishandeld. Wat al jong leerde te zwijgen over haar pijn. Het spijt me, dat je dat door hebt moeten maken. Het spijt me dat ik je zo lang negeerde, omdat ik zo bang was naar je te kijken.

Sorry, voor het gaan geloven wat jou is aangedaan. Nu zie ik in dat je niet vies bent, dat je niet dood hoeft. Dat het niet goed gepraat kan worden dat er op je gespuugd is, je spullen gestolen en gesloopt werden, je haar uitgetrokken werd, je uitgescholden werd, je geslagen en getrapt werd. Dat er later een hele grote inbreuk op je integriteit werd gedaan, je alle vertrouwen in mensen verloor en in het bijzonder in mannen. De douche zo heet mogelijk moest en jouw kleren in laagjes en ruim.

het spijt me

Sorry voor het kapot maken van je huid, sorry voor de keren dat die zonder verdoving en zonder empathie weer aan elkaar gehecht werd, om vervolgens weer eindeloos door mij open gemaakt te worden. Dat ze op de EHBO zeiden: "We hebben geen tijd, en je hebt het toch zelf gedaan". Sorry voor de hoeveelheid pillen die je in het ziekenhuis deed belanden. Dat was eng, hoewel ik me ervoor probeerde af te sluiten voelde ik hoe ontzettend bang je was. 's Nachts op de afdeling cardiologie, bedrading die van stickers naar een piepend apparaat liep.

Mag ik nu naast je staan? Zullen we samen? Ik heb namelijk een aantal mensen leren kennen die te vertrouwen zijn, die onze pijn nu kennen en geen slechte intenties hebben. De fase waar ik nu in zit is raar, een beetje eng zelfs. Ik mag leven van mezelf, dat is een heel ander beeld dan wat ik mezelf zo lang voorhield. Dus dat ik eraan moet wennen, dat snap ik en dat komt wel goed. In deze nieuwe fase wil ik je laten weten dat ik jou nodig heb, dat je kwetsbaar bent is juist mooi. Spring in plassen, zing liedjes, dans en als het soms weer eng en verdrietig in je hoofd is, hoef je niet te doen alsof.

Er is licht aan het einde van de tunnel, en dat licht is nog bereikbaar ook. Waar de tunnel eerst afgesloten was voor verkeer, hij om mij heen ingestort was en de donkerte mij in zich op nam, is hij nu open gebroken en mensen mogen zelfs helpen met het beperken van het instortingsgevaar. Ik weet, dit is een heftige tekst, maar het is niet goed om te zwijgen. Door dit te vertellen geef ik mezelf ruimte om er te zijn en misschien, al is het maar bij één iemand, helpt het de schaamte te doorbreken.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Pams - Vrijdag 7 oktober 2016 13:35
Oh Karo, ik heb het al gezegd, maar ik vind je zo sterk. Prachtig geschreven, zo rakend, zo intens en zo puur. Ik geef om je mooie meid. Heel veel.
m - Vrijdag 7 oktober 2016 13:43
prachtig geschreven en wat knap van je!
ik ken je niet maar vind je echt een super krachtige vrouw
en je bent mooi!!
je verdiend het.
liefs
Mandy - Vrijdag 7 oktober 2016 13:52
Heel erg dapper van je Karo! Heel mooi geschreven...
Lievus - Vrijdag 7 oktober 2016 13:59
Echt onwijs mooi geschreven en fijn dat je nu de mensen om je heen hebt waarop je kunt vertrouwen, je mag er echt zijn, jij bent absoluut de moeite waard.
-angel - Vrijdag 7 oktober 2016 14:14
Wauw....
Iki - Vrijdag 7 oktober 2016 14:20
Wauw, gewoon wauw. Zo ongelofelijk mooi geschreven. Zo herkenbaar... ik wens je ongelofelijk veel kracht in de weg die nog voor je ligt, niet alleen maar met mensen om je heen!
Vlinder - Vrijdag 7 oktober 2016 14:21
Wat mooi geschreven,
Respect.
En jij mag er helemaal zijn, je bent een sterke vrouw alleen omdat je dit met ons deelt.

X vlinder
X - Vrijdag 7 oktober 2016 16:18
Wat mooi geschreven.. Mij inspireer je hiermee!!

X

Another survivor
Nathalie - Vrijdag 7 oktober 2016 16:36
Lieve karo wat mooi geschreven en wat heb ik respect voor je lieve meid.
Waauw!!
Thesunwillrise - Vrijdag 7 oktober 2016 16:51
Wouw. Dit zouden zo mijn woorden kunnen zijn. In alles. Prachtig geschreven!
Rainbow girl - Vrijdag 7 oktober 2016 17:15
Dit is zo mooi, je mag best een beetje trots zijn op jezelf!
Nelle - Vrijdag 7 oktober 2016 17:47
je bent een heldin!
... - Vrijdag 7 oktober 2016 18:05
Wauw...ik ben er stil van. Zo herkenbaar, zo pijnlijk. Heel veel kracht gewenst, vergeet nooit dat je de moeite waard bent.
Tine - Vrijdag 7 oktober 2016 18:12
Lieverd,
Al vaak heb ik je mogen zeggen wat een dapper mens ik je vind! En weer laat je bij mij mijn tranen stromen. Ik ben zó trots op je en ik ben zó blij dat ik je deze zomer heb mogen leren kennen. Ga maar samen met dat kleine meisje met een beetje angst en een beetje vetrouwen, je mag de uitgestoken handen daar aanpakken. ♡
Weer nieuwe gekke ontmoeten ;-)
Megan - Vrijdag 7 oktober 2016 20:25
Karo!

Mijn respect heb je. Ik ben trots op je! Wat prachtig ook geschreven! Heel knap!
Janouk - Vrijdag 7 oktober 2016 22:05
Je ben een pracht mens.
Mijn lal!
Hartje
ikkuh1985 - Vrijdag 7 oktober 2016 22:36
Zo dapper en zo sterk dat je dit geschreven hebt!Ik ken je helemaal niet maar respect en wat een kracht zit er in jou om dit te schrijven!!!!Het raakt me echt en zet me aan het denken in positieve zin. Veel sterkte met alles!
sasa - Zaterdag 8 oktober 2016 00:53
prachtig gewoon

Ellen - Zaterdag 8 oktober 2016 10:59
Zo herkenbaar...ik koester dat kleine meisje in mij dat af en toe nog boven komt. Ik praat tegen haar en hou haar stevig vast.
Ook bij mij is het goed gekomen, uiteindelijk, na jaren....
Je bent niet alleen xxx
Kim - Zaterdag 8 oktober 2016 11:23
Aangrijpend. Heel mooi. Bedankt voor het delen.
Lot - Zaterdag 8 oktober 2016 14:05
Mooi... En ontroerend...
Karo - Zaterdag 8 oktober 2016 20:27
Wow, wat een lieve reacties. Bedankt allemaal! ♡
ikki - Zaterdag 8 oktober 2016 23:10
Kippenvel...
SvenJa - Maandag 10 oktober 2016 00:18
Kort, duidelijk en krachtig! Bedankt voor 't delen 🤗
Prue - Woensdag 12 oktober 2016 09:18
Sterke mooie meid, jij gaat het heel ver brengen en vriendschap met jezelf is een belangrijke stap. Gefeliciteerd dat je tot hier toe bent gekomen!
Espoir* - Vrijdag 9 december 2016 13:57
Je woorden komen binnen. Wat een mooie brief naar jouw kwetsbare ik. Ik hoop dat ik dit uiteindelijk ook mag bereiken en mijn kwetsbare ik mag omarmen.
Sadness - Zaterdag 5 augustus 2017 21:12
Super
BLANCHE - Donderdag 16 augustus 2018 18:08
Je bent heel moedig,, sterk, . Begrijp dat je pijn vanbinnen zit,,. Ik herken mezelf in jou !! Toch ben je een sterke persoon,, . Tijd heelt alle.wonden, littekens vervagen. Er zijn nog mensen die je positief gaan benaderen... je bent wie je bent, vallen en opstaan. Ik leef met jou mee,,