Wat ik van mijn eetbuien heb geleerd

 

Tijdens mijn eetstoornis heb ik veel last gehad van eetbuien. Vaak heb ik het gevoel gehad dat ik er nooit van af zou komen. Ik had ook helemaal niet zo'n goed idee hoe ik er dan vanaf moest komen. Hoe harder ik het leek te proberen het niet te doen hoe erger het leek te worden. De drang werd elke keer zo groot dat het leek of ik er niks aan kon doen. Ik heb m'n eetbuien goed onder de loep moeten nemen, om uit te vinden dat ik er wel iets aan kon doen. Het was een lange, lastige strijd, die ik uiteindelijk toch heb overwonnen en waar ik heel veel van heb geleerd. In deze blog wil ik daar wat meer over vertellen. 

♥ Leg jezelf niet te veel restricties op
Wanneer ik mezelf te veel beperkte in mijn dieet kon je haast met zekerheid zeggen dat ik een eetbui zou krijgen. Wanneer het eindelijk een beetje goed ging dacht ik vaak "Oh, dan kan ik nu wel wat minder gaan eten, dan val ik ook een beetje af." In mijn hoofd kon ik alleen maar of eetbuien hebben of afvallen. Hoe meer controle ik over mijn lichaam en eten probeerde te hebben hoe meer een eetbui als vrijheid voelde. Hoe meer vrijheid ik in mijn dieet toe stond, hoe minder ik de zogenaamde vrijheid van een eetbui nodig had.


Wanneer je eetmomenten overslaat zal je lichaam toch om voedsel gaan vragen. Hierdoor kan je soms ineens wat meer of anders eten dan je van plan was. Hier kreeg ik dan een enorm schuldgevoel over wat resulteerde in een eetbui. Luister goed naar wat jouw lichaam aangeeft nodig te hebben. Je hebt jezelf lange tijd van vanalles ontzegd, het kan dus best dat jouw lichaam om meer vraagt dan je voorgeschreven eetlijst. Het is dus helemaal niet gek om af en toe iets meer te eten dan je had gepland. Als je voelt dat je dat nodig hebt, gun jezelf die vrijheid, anders zal je lichaam er alleen maar harder om gaan vragen.

♥ Bekijk de dingen per dag
Wanneer ik geen eetbuien meer wou hebben besloot ik dat ik dat meteen voor de rest van m'n leven niet mocht. Dit werkte echter averechts. Wanneer je iets niet meer mag wordt de drang om het wel te doen alleen maar groter. Het hielp mij heel erg het per dag te bekijken en stelde m'n eetbui steeds uit tot morgen. Ik mag het wel, maar ik kies er nu voor om het niet te doen. Op deze manier maakte ik het behapbaar.

Als het dan een keertje fout ging, probeerde ik het ook niet te zien alsof alles dan meteen helemaal verpest was. Vaak kon ik denken: Het is nu toch al mislukt dus nu maakt het niet meer uit. Het maakt wel uit! Je hoeft jezelf niet te straffen voor een misstap, het is ook niet makkelijk, maar het is wel belangrijk meteen de draad weer op te pakken. Je zal dan ook steeds meer vertrouwen krijgen in het feit dat je er wel zelf iets over te zeggen hebt en dat het je niet gewoon maar overkomt.

♥ De opluchting is niet duurzaam
Wanneer er te veel druk op de ketel kwam te staan door onrustige of stressvolle situaties zocht ik naar een uitlaatklep. Zo'n eetbui luchtte me dan onwijs op, ik kon daar echt m'n gevoel in kwijt. Dit fijne en rustige gevoel was enkel maar van korte duur. Al snel voelde ik me rot en was ik alweer aan de volgende eetbui toe. Ik moest m'n opluchting en goede gevoel ergens anders vandaan zien te halen. Dit besef dwong mij dieper in mijzelf te kijken en uit te zoeken waar ik nou echt gelukkig van word. Welke dingen haal ik op lange termijn voldoening uit?

Meestal zijn dit dingen die je niet meteen merkt wanneer je er mee bezig, dat maakt het lastiger ze te herkennen. Neem bijvoorbeeld een studie volgen, dat is echt niet iets wat je elke dag heel erg leuk vind, maar waar je onwijs veel voldoening uit haalt op het moment dat je je diploma hebt behaald. Het is dus een meerjarenplan. Ik heb ook niet elke dag zin om naar de sportschool te gaan, toch voel ik me fijn naarmate ik het langer en regelmatiger doe. Het is een heel ander beloningssysteem, wat langzamer opbouwt, maar veel langer duurt en een diepere waardering heeft.

Ik kan ook een heel eetstoornisgericht voorbeeld geven. Uit een normaal eetpatroon, haal je misschien niet op het moment zelf niet veel voldoening, maar op de langere termijn zoals het eind van de dag, maand en in de loop van de jaren merk je pas hoe veel goeds het je doet. Welk doel heb jij voor ogen in het leven? Probeer daar een extra bewustzijn voor te creëren en verlies hem niet uit het oog.

♥ Ik wou alles of niets
Als ik iets wilde ervaren wilde ik dat ook extreem ervaren, anders kon het net zo goed niet. Ik wou iets extreem leuks doen of iets extreem goed doen. Ook mijn eten moest extreem lekker of extreem veel zijn. Ik was bang dat ik anders maar half zou leven en niet genoeg ervaringen zou hebben. Ik kon dan echt genieten van een eetbui, mezelf helemaal laten gaan. Het fijne gevoel woog echter niet op tegen de gevolgen.

Mijn lat in het leven lag zo ongelooflijk hoog dat geen ervaring ooit goed genoeg zou zijn. Alleen door die lat bij te stellen zou ik niet meer hoeven streven naar zulke extreme gevoelens. Altijd iets in extremen willen ervaren is iets wat onbereikbaar is en waar je je uiteindelijk alleen maar ongelukkig door zal voelen. Goed is goed genoeg. Door mindfulness oefeningen te doen en bewuster in een moment te leven leerde ik dat ik ook van niet extreme dingen heel erg kon genieten en bewust kon meemaken.

Ik herinner me een oefening dat ik van m'n behandelaar er een kwartier over moest doen om een rozijntje op te eten. Ik moest de rozijn helemaal bestuderen. Hoe voelt hij? Hoe ruikt hij? Hoe ziet hij er precies uit? Vervolgens mocht ik hem in mijn mond stoppen, maar nog zonder er op te kauwen. Hoe voelt hij in je mond? Wat is de structuur? Ik moest hem zachtjes plat drukken in mijn mond zonder hem stuk te bijten. Verandert de smaak en textuur? Wat gebeurt er in je mond? Wanneer je zo ver bent om te kauwen, waar plaats je de rozijn dan in je mond om te kauwen? Probeer alles heel langzaam en bewust te doen. Zelfs het moment dat je het rozijntje doorslikt.

Ik geloof niet dat ik welke eetbui dan ook ooit zo intens heeft gevoelt als dat ene rozijntje. Het was voor mij een hele helpende oefening dat je mindset een grote invloed heeft op de ervaring die je ondergaat. Als ik bewuster de dingen in het leven zou ervaren, niet eens alleen het eten, zou ik minder behoefte hebben extreme gevoelens op te zoeken.


♥ Ik hoef het niet alleen te doen
De drang naar eetbuien kon zo ongelooflijk groot zijn dat ik het soms heel moeilijk vond nog rationeel na te denken en tot bovenstaande punten te komen. Ik moest en zou het alleen kunnen, maar ik merkte dat ik te moe werd van deze strijd. Sommige dingen zijn te groot en te moeilijk om alleen te dragen. Toen ik mensen die ik vertrouwde hier over vertelde en om hulp vroeg ik hoe het me opluchtte. Ik hoef dit niet alleen te doen. 

Wanneer ik drang voelde een eetbuien te hebben belde ik mijn moeder. Als ik met vriendinnen iets was wezen eten sprak ik hardop met ze af hierna niet door te slaan in een eetbui. Tijdens feestjes waar ik kon overeten vroeg ik of iemand een beetje op me wou letten. Zelfs toen ik echt op mijn dieptepunt zat wat eetbuien betreft was er een meisje op school die me wilde helpen. Ze nam mijn geld in bewaring zodat ik wel tekenspullen kon kopen op de Academie, maar geen voedsel kon kopen om eetbuien mee te hebben. Ik kende dat meisje toen helemaal nog niet zo goed, maar ik was ten einde raad en had haar in paniek een mailtje gestuurd met de vraag of ze dit voor me wou doen. Ik was zo verbaasd hoe lief en begripvol de mensen om me heen reageerden. Niet iedereen kon het altijd even goed begrijpen, maar ze waardeerden mijn eerlijkheid en wilden me graag helpen. 

Je hoeft natuurlijk niet tegen iedereen te vertellen dat je een eetstoornis hebt. Ik begrijp heel goed dat je dat niet zomaar vertelt tegen iemand die je niet zo goed kent, maar je hoeft het niet alleen te doen. Probeer, ondanks dat het spannend is, toch iemand er bij te betrekken die je vertrouwt. Niet iedereen zal het altijd precies kunnen begrijpen, maar het neemt zo'n zware last van je schouders als iemand je desondanks toch wil steunen. 

 


Morgen om 12:30 uur zijn we weer een half uur live op instagram. Let op! Dit is dus een half uur eerder dan keren hier voor. De eerste 20 minuten willen we graag besteden aan het thema eetbuien en de laatste 10 minuten aan overige vragen. Je bent van harte welkom om vragen te stellen of gewoon mee te kijken. Tot dan!

Fotografie door Photo and Share CC

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

mona - Donderdag 17 augustus 2017 19:23
Ik heb momenteel ook last van 'eetbuien' alleen ik heb zo'n 3 jaar mijn lichaam niet proper gevoed en de afgelopen 3 maanden eigenlijk nauwelijks. Ik ben begonnen aan recovery en heb nu 'eetbuien' ik eet alles wat ik zie en wat ik nooit van mezelf heb mogen eten en omdat ik gewoon honger heb, mijn lichaam schreeuwt, ik schreeuw! Ik zie deze eetbuien niet als een iets negatiefs, en ik heb het gevoel dat deze post eetbuien alleen wel zo neerzet. Ik snap dat eetbuien niet 'gezond' zijn, maar als je honger hebt: EET. Ga niet denken: oh nee een eetbui, slechte ik. Nee, als je honger hebt, voedt je lichaam. Soms tot je overvol zit, maar ook daar leer je van. Ik vind deze post dus een beetje triggering misschien voor mensen die zijn begonnen met herstellen en eten als een 'eetbui' gaan beschouwen hierdoor.
@mona - Donderdag 17 augustus 2017 19:41
Mona, ik vraag me af wat jij met eetbuien bedoelt omdat je ze zelf al tussen aanhalingstekens zet en je deze blog als trigger beschouwt. Misschien verschillen jouw eetbuien van de eetbuien die Irene bedoelt?
Ik moest door je bericht denken aan deze blog: https://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Wat_is_een_eetbui
Vlien - Donderdag 17 augustus 2017 20:51
Wat een fijne blog. Ik hoop dat ik er ook vanaf ga komen! Ik hoop dat ik het red met werken om morgen mee kan kijken op de live op instagram!
Ronja - Donderdag 17 augustus 2017 20:53
Bedankt voor deze blog.
Die oefening van dat rozijntje ga ik onthouden en ook eens doen.
Halli - Donderdag 17 augustus 2017 23:27
Bedankt voor de blog. Ik vind het helemaal niet triggerend, en juist goed toepasbaar, of je nu boulimia, BED,of welke eetstoornis dan ook hebt.
Ook als je ondervoed bent (en/of ondergewicht) kun je inderdaad eetbuien krijgen, en ook hier vind ik deze tips goed werken. Ik denk dat iedereen zich al vreselijk rot voelt als een eetbui gebeurd en dat iemand denkt als bijvoorbeeld Mona niet veel voorkomt. (Wat wel heel knap is hoor!)
D. - Vrijdag 18 augustus 2017 03:57
Goed geschreven.

Tip : Een goed boek

"The Binge Code " door Ali Kerr.




D. - Vrijdag 18 augustus 2017 04:02
O ja,
Het boek is te koop bij Amazon.
R - Vrijdag 18 augustus 2017 07:44
WoW bedankt hiervoor! Het is net of ik het zelf geschreven heb. momenteel ben ik ten einde raad want de eetbuien zijn zo enorm, het word steeds erger en ik verbaas me erover dat mijn Lichaam nog normaal functioneert af en toe. Zo herkenbaar dat je voor jezelf weer streng bent na een eetbui en je je voorneemt 'nu NOOIT meer een eetbui' vervolgens gebeurt het weer omdat je de dagen erna amper eet en weer obsessief bezig bent. Ik ga proberen niet meer te compenseren en het te bekijken per dag. Bedankt je hebt me echt geïnspireerd.
Bloemen_meisje - Vrijdag 18 augustus 2017 08:44
Heel motiverende blog. Ook ik snaai teveel en te vaak. Als ik niks in huis heb, ga ik vaak aan de peperkoek met dikke boter en hagelslag of vruchten hagel. Hier wil ik ook echt heel graag vanaf, maar daarvoor ga ik de diëtiste vragen. Een strijd, want mijn gewicht is ook flink boven wat het eigenlijk moet zijn. Dit gevecht kan ik niet alleen!
Ellen - Vrijdag 18 augustus 2017 10:18
altijd fijn als er weer een blog over eetbuien online komt, die helpen me altijd!
Maria - Zaterdag 19 augustus 2017 02:32
Had de laatste jaren nog een enkele keer een vreetbui als ik gezeur kreeg over het eten. Omdat ik wat aan de dunne kant ben gelooft natuurlijk niemand dat ik eet. De laatste keer dat ik er gezeur over kreeg volgde daar voor de verandering geen vreetbui op. Wel toen gestopt met vrijwilligerswerk.
Wat ik als tip aan de dames, misschien heren, mag meegeven. Het kan enorm uitmaken wàt je eet. Dingen eten die een verzadigd gevoel geven, dus met eiwit en vet; dat voedt je lichaam meer en het helpt ook de aanmaak van stofjes die de eetlust helpen te reguleren, zoals serotonine. Zelf heb ik ook niet het idee dat ik mezelf wat ontzeg als ik speltwafels zit te kanen. Moet ook geen suiker eten omdat ik dan ontregeld raak, trillerig word enzo.
Vind die van de rozijn wel mooi. Heb het bij een mindfulnesscursus gehad maar had het in de hulpverlening wel willen hebben. Meer bewustwording dan drillen.
M. - Zaterdag 19 augustus 2017 12:51
Helemaal mee eens. Luisteren naar je lichaam(en daarbij echte emoties achter drang) is zo belangrijk. Ieder lichaam is anders en mindfulness / bewuster zijn over wat je doet, is heel helpend:)
G. - Zaterdag 19 augustus 2017 16:27
Jaaa... hier word ik blij van.. blij niet helemaal het juiste woord (EB an sich is niet positief`) , maar een helpende blog wel: tnx daardoor.