Voeding en Dietetiek met eetstoornis

 

Je bent net klaar met de middelbare school en je moet een studie keuze maken. Je hebt een eetstoornis, je bent veel met eten bezig... met kcal, hoeveel suikers en vetten er in voeding zitten en met hoe je zo snel mogelijk veel kan afvallen. Je interesse voor voeding is daarmee misschien wel gegroeid. Misschien niet op een positieve manier, maar je bent er wel heel veel mee bezig en daardoor kan je het gevoel hebben dat het je enorm interesseert, ook om andere redenen dan alleen om de eetstoornis. De keuze voor de opleiding voeding en diëtetiek of een andere voedingsgerelateerde opleiding is misschien dan al snel gemaakt.

Natuurlijk kan dit ook samen gaan en kan het heel goed zijn dat je oprecht heel graag deze opleiding wil volgen. Toch is het opvallend dat ontzettend veel mensen met een eetstoornis of problemen met het zelfbeeld kiezen voor een voedingsgerelateerde opleiding. Hetzelfde zien we vaak ook bij psychologie opleidingen en psychische problemen.

voeding
Bron

Het kan ontzettend lastig zijn om te onderzoeken waarom je nou graag juist die opleiding wil doen. Is dit om ook op die manier zoveel mogelijk met eten bezig te zijn? Is het omdat je onbewust hoopt
op die manier nog meer te weten kan komen over hoe jij zoveel mogelijk in korte tijd kan afvallen? Of is het omdat je op een positieve manier met voeding om wil gaan en graag mensen wil helpen die problemen hebben? Hierin kan alles door elkaar heenlopen. Een studiekeuze is al lastig, maar wordt hierdoor al helemaal moeilijk gemaakt.

Voeding en diëtetiek
Bij de HBO opleiding voeding en diëtetiek wordt je opgeleid tot voedingsdeskundige of diëtiste. Je helpt mensen met bijvoorbeeld dieetadvies sneller herstellen van een operatie, je helpt mensen met over- of ondergewicht of richt je op mensen met een specifieke ziekte. Er zijn overigens ook universitaire opleidingen en masters die gericht zijn op voeding.

Keuze vanuit ziekte of echte ambitie?
Wanneer je een studiekeuze moet maken, ga je op dat moment uit van de dingen die op dat moment in jouw leven spelen en de dingen die je dan belangrijk vindt en waarvan je weet dat je daar iets mee wil gaan doen in de toekomst. Het is niet gek om te denken dat je mensen wil helpen met dingen die gerelateerd zijn aan eten op het moment dat je het er zelf moeilijk mee hebt. Je weet hoe het voelt en je wil anderen graag helpen. Daarnaast heb je er waarschijnlijk inmiddels ook veel kennis door gekregen en heb je het gevoel dit te kunnen. Het behoort tot een soort veilige wereld. Het hoeft ook niet per se verkeerd te zijn om op basis hiervan een keuze te maken voor je studie, maar in veel gevallen is dit niet een heel goede basis. Dit komt doordat het vaak onduidelijk is of je dit wil vanuit oprechte interesse en ambitie die is opgebouwd door de dingen die je hebt meegemaakt in je leven en die jouw gevormd hebben, of dat dit zo is omdat je daarmee hoopt jezelf te genezen of omdat je daardoor juist meegaat in je eetstoornis.

Een studiekeuze is ontzettend belangrijk omdat je daarmee voor een heel groot deel richting geeft aan jouw toekomst. Wanneer je een eetstoornis hebt kan het op dat moment heel leuk en interessant lijken, maar wanneer je genezen bent kan het heel goed zijn dat je daar anders in staat. Misschien wil je dan wel helemaal niet meer in dat vakgebied werken voor de rest van je leven. Wil je niet meer met eten bezig zijn, ook niet als dit op een heel andere manier is.

"Inmiddels ben ik 28 en ik was 17 toen ik mijn studiekeuze 'moest' maken. Ik heb de studie voeding en diëtetiek zeker om de verkeerde reden gekozen. Ik had geen idee wie ik precies was, laat staan dat ik wist wat ik wilde studeren. Ik weet nog dat ik heel erg twijfelde tussen fysiotherapie en voeding en diëtetiek. Maar gedachtes als 'dan weet ik straks nog beter hoe ik kan afvallen' en 'dan vinden mensen mij leuker/mooier' en 'dan word ik beter in sporten' speelden zeker mee in mijn beslissing om voor voeding en diëtetiek te kiezen.

Ik vond het spannend om naar een nieuwe school te gaan en niemand te kennen. Ik was erg onzeker, had weinig zelfvertrouwen en durfde niet echt een praatje te maken met nieuwe mensen (wat had ik nou voor leuks/interessants te melden?). In plaats van dat ik energie stak in contact opbouwen met mijn nieuwe studiegenoten stortte ik me helemaal in mijn 'veilige' eetstoornis. In pauzes ging ik al snel niet meer mee met andere studiegenoten, want dan moest ik ook wat eten en ik wilde liever lopen om kcal-en te verbranden. 

meisje op universiteit 
Bron 

In mijn studieperiode heeft mijn eetstoornis zich echt ontwikkeld en zat ik er middenin. Natuurlijk heb ik niet door mijn opleiding een eetstoornis gekregen, maar het heeft voor mij zeker geen positieve invloed gehad. Ik leerde van alle producten hoeveel kcal er in zaten. Ik was een wandelende NEVO-voedingswaardentabel geworden (wat ik toen fijn vond, daarna heeft het me echt jaren gekost om niet meer automatisch een kcal-getal te zien en te tellen bij wat ik at). 

We moesten bijvoorbeeld ook een aantal dagen zelf een natriumarm dieet volgen zodat we wisten hoe het voor een cliënt aanvoelt om verplicht een dieet te moeten volgen. Dus thuis kon ik opeens 'legaal' alle producten op de weegschaal leggen, zonder dat ze dat thuis vreemd gedrag vonden. Ik werd echt steeds obsessiever in al die dingen, had veel 'verkeerde' kennis voor mijn eetstoornis gekregen en kon gedrag wat normaal gesproken gezien zou worden als vreemd gedrag makkelijk verklaren als ik dat ik dat deed voor mijn studie als serieuze en gedreven student.

Later, toen ik wel wist wat ik graag zou willen doen heb ik wel spijt gehad van die keuze. Ik had graag een andere studie gedaan, maar een 2e studie is gewoon echt niet te betalen als je het wettelijke collegegeld moet betalen. Ik heb hierdoor meerdere jaren werk gedaan wat ik eigenlijk niet wil en waar ik niet gelukkig van werd, met het idee dat ik nou eenmaal geen andere richting meer op kan. Nu volg ik een studie naast mijn werk die ik echt graag wil doen en ik zie alles eigenlijk wel als een mooi en leerzaam proces, maar als je er logisch over nadenkt is mijn verkeerde studiekeuze gewoon zonde van de verloren jaren. 

Vorig jaar was er op mijn oude hogeschool een dag voor alumni georganiseerd en ik was daar met mijn zus naartoe. Ik vond het best wel verdrietig om aan die periode terug te denken. Geen leuke herinneringen of mooie momenten. Het was voor mij een herinnering aan een hele eenzame periode. Mijn herinneringen bestaan uit tussenuren vullen met eenzaam door de gangen lopen om kcal-en te verbranden. Niet gezellig met andere studenten lunchen, lachen en kletsen, want dan 'moest' ik eten en dat wilde/durfde ik niet.

Dit is natuurlijk mijn ervaring, dus zo zal het zeker niet voor iedereen zijn.Al had ik tijdens mijn studie al het idee dat er meerdere meiden waren die om de verkeerde reden de studie hebben gekozen en die mening heb ik eerlijk gezegd nog steeds. Ik denk zeker voor meiden die al hier op de site zitten en er aan denken om voeding en diëtetiek te gaan studeren, het goed is dat ze zich afvragen wat de werkelijke reden is dat ze deze studie willen gaan volgen. In je studiekeuze zouden geen gedachten mee moeten spelen als dat je dan denkt beter af kunt vallen." - Marianne

Wat is jouw motivatie?
Het is dus belangrijk om er achter zien te komen waarom je deze opleiding graag wil doen. Dat kan best lastig zijn, omdat je door je eetstoornis ook echt interesse kan krijgen voor dit soort dingen. Het kan heel lastig zijn omdat dingen door elkaar gaan lopen en het onderscheid maken tussen gezonde en ongezonde redenen lastiger wordt.

1. Wat wilde je vroeger worden?
Soms kan het helpen om te bedenken wat je vroeger wilde worden. Dat hoeft natuurlijk niet hetzelfde te zijn als wat je nu wilt, want wanneer je ouder wordt en je ontwikkelt, veranderen je interesses vaak ook. Toch kan het al veel zeggen als je op jonge leeftijd al mensen wilde helpen bij bepaalde ziektes of diëten. Wanneer dit heel erg veranderd is, kan het interessant zijn om eens te denken over de redenen hiervan.

meisjes
Bron

2. Wat wil je met deze opleiding?
Het kan zo zijn dat je graag mensen wilt helpen en dat voeding en dietetiek dan een voor de hand liggende keuze is omdat je daar toevallig al veel over weet. Maar het kan ook juist verstandig zijn om mensen te helpen op een heel andere manier. Er zijn zoveel opleidingen en beroepen waarbij je mensen helpt. Denk bijvoorbeeld alleen al aan het werken bij een klantenservice, het werken in een ziekenhuis, bejaardentehuis of in een winkel. Of het werken met vrijwilligers, bij een uitzendbureau, etc. Er zijn zoveel mogelijkheden. Bedenk jezelf waarom jij neigt naar deze opleiding en bekijk de alternatieven waarbij je ook doet wat je wil doen. Op die manier kun je er achter komen waarom je dat graag wil en wat je beweegredenen zijn.

3. Verwissel met anderen van gedachten
Het kan ontzettend helpen om je studiekeuze in combinatie met je eetstoornis te bespreken met andere mensen. Denk bijvoorbeeld aan je ouders, vriendinnen of klasgenootjes, of bijvoorbeeld een docent. Die kunnen vaak op een wat subjectievere manier kijken naar jouw redenen voor een bepaalde keuze en een docent heeft ook inzicht in wat jij kan en doet op school.

4. Gesprek met loopbaanbegeleider of decaan
Een gesprek met een loopbaanbegeleider of decaan kan ook heel veel inzichten geven. Diegene kan vaak op een heel andere manier naar een opleiding en de keuze daarvan kijken en met jou onderzoeken wat je echt wilt.

5. Plaats het in de toekomst
Bij zo'n belangrijke keuze is het belangrijk om je af te vragen of dit ook iets is wat je over 5, 10 of 20 jaar nog leuk vindt. Als je bijvoorbeeld psychologie studeert, kun je ervoor kiezen om in de psychiatrie en direct met cliënten te werken, maar je kunt ook in een arbeidssituatie terecht komen. Het is ontzettend breed en er is vanalles mogelijk. Besef dat als je voor voeding en diëtetiek kiest, je ook verschillende kanten op kunt maar waarschijnlijk wel vast zit aan thema's rondom voeding. Bedenk jezelf of dit iets is waar je ook in de toekomst nog mee bezig wil zijn. Ook wanneer je genezen bent van je eetstoornis.

"Toen ik op mijn 14e mijn eetstoornis ontwikkelde deed ik HAVO met het profiel economie en maatschappij.  Ik wist echter nog niet wat ik wilde worden. (Nou ja, oké, musicalster leek mij wel wat.) Vanwege mijn eetstoornis heb ik mijn studie moeten stoppen en draaide mijn leven een aantal jaar alleen om herstel. Op vakantie in Nieuw-Zeeland had ik heel veel tijd om na te denken, letterlijk vanaf een afstandje.  Ik zag ineens in waar ik mee bezig was, te bizar voor woorden en ik besloot op dat moment om het roer om te gooien. Mensen helpen, ondersteunen, informeren en behoeden voor alles waar ik zelf mee te maken heb gehad. Dat is de reden voor mij geweest om studies in de richting van sport en voeding te volgen. Om de gezonde kant te laten zien aan mensen en ook om zelf een voorbeeld te kunnen zijn. De studie heeft mij geholpen, juist omdat ik erg veel feiten te horen kreeg en met mijn neus op de feiten werd gedrukt dat ik in mijn hoofd vooral heel veel eigen waarheden had verzonnen die nergens op sloegen. Ik heb een boek geschreven met mijn visie op gezond leven (en vooral anti diëten en ik ben er heel trots op dat ik nu van wat ooit mijn grootste vijand was, nu mijn passie, vriend en werk heb gemaakt. 
De leuke kant van voeding, sporten en lekker leven!"
- Marjolein.

Het kan natuurlijk ook gewoon een goede keuze zijn om deze studie te gaan doen maar juist omdat het net even wat ingewikkelder ligt, denk ik dat het belangrijk is hier extra goed over na te denken en je eigen redenen hiervoor te onderzoeken. Het is ontzettend zonde om door je eetstoornis de verkeerde studie te kiezen, waardoor je nog meer en nog vaker geconfronteerd wordt met alles rondom voeding, wat misschien wel helemaal niet zo goed voor je is.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Kim - Dinsdag 16 augustus 2016 10:16
Wanneer je psychische problemen hebt gehad en een studie kiest met die richting, wordt dat meestal als positief bestempeld. Maar wanneer je problemen hebt met eten en dan voeding en diëtiek gaat studeren, wordt daar vaak moeilijk over gedaan. Terwijl dat toch ook kan zijn om jezelf en anderen te helpen? Ik vind het waardevol dat er een blog aan wordt besteed.
healthy happy plant based - Dinsdag 16 augustus 2016 10:30
Ik ga over een paar weken beginnen met de studie psychologie aan de UvA. Ik ben geinteresseerd in gedrag van mensen, maar er is ook iets anders waarom ik het wil. Ik kan het gevoel/reden niet echt beschrijven maar het voelt alsof ik dit moet doen ofzo.
Mells - Dinsdag 16 augustus 2016 10:37
Ik denk dat hier verschillende meningen over zullen zijn en het beste is om aan jezelf te vragen waarom deze studie je intresse heeft en als het om de verkeerde reden is, zou ik het zelf niet doen. Ik zou graag mensen willen helpen, maar ik wil dat niet op het gebied van voeding elke dag doem. Simpelweg omdat ik daar gewoon niet meer mee bezig wil zijn. Dat kan en is denk ik ook voor elk persoon anders. Ik zou met alle liefde in m'n hart mensen willen helpen, maar ik wil juist gedaan zeggen tegen die stomme eetlijsten! Ik denk wel dat zo'n studie wel heel heftig is als je niet volledig hersteld bent en dus kan het enorm veel triggers hebben!
Dance!!! - Dinsdag 16 augustus 2016 11:05
Ik heb op school ook het vak voeding. (Dansopleiding)
Ik vind het een lastig vak, voedingsschema's maken en bijhouden, eetdagboeken.
Ik hoefde het vak eigenlijk niet te volgen, ik had toestemming. Maar toch was er iets in mij dat het wel wilde volgen. Ik heb gemerkt dat voor mij het de eetstoornis triggerde. Wat mij heeft geholpen is er over praten. Daardoor wisten mensen dat ik het moeilijk had na die lessen en letten ze een beetje op mij. Zo heb ik het vak toch kunnen blijven volgen. Maar of dat nou echt de goede weg was denk ik niet.
Ik vind dit een erg goede blog.
Mariella - Dinsdag 16 augustus 2016 11:18
Ik merk dat ook. Wil graag mensen of kinderen helpen die problemen hebben.. Terwijl ikzelf ook een es en problemen heb. Veel mensen zeggen dat het dan eigenlijk onmogelijjk is om anderen nog te kunnen helpen..
leeen - Dinsdag 16 augustus 2016 11:42
Ik weet nog dat ik in de 4e klas ook in mijn hoofd had gehaald dat ik diëtiste wilde gaan worden. Dus ik met mijn ouders naar een open dag. En ik weet nog dat ik de keuken in kwam lopen en dat me daar een proef-bekertje nutri werd aangeboden, weg was ik en het hele idee om diëtiek te gaan studeren was in 1x keer weg hahahaha.
Want nutri, nee dat ging te ver :-P
Es - Dinsdag 16 augustus 2016 12:55
Super herkenbare blog. Ik ben erg geïntersseerd in voeding maar weet niet of dat restjes van de es zijn of niet. Daarom heb ik besloten om in plaats van voeding en gezondheid, gezondheidswetenschappen te gaan studeren. Zo zit ik niet vast aan voeding de rest van mijn leven, maar kan ik altijd een master in die richting volgen. Voeding zal een onderdeel van de opleiding zijn, maar gezondheidswetenschappen draait om veel meer dan alleen voeding, en dat vind ik wel een fijn idee.
Kimberley Janssen - Dinsdag 16 augustus 2016 15:03
Ik twijfel zelf ook of ik volgend jaar 'iets' met betrekking tot voeding/lichaam/sport wil gaan studeren. Of iets van ervaringsdeskundige of zo. Dit schooljaar zit het er nog niet in om te starten met een opleiding.
marieke - Dinsdag 16 augustus 2016 21:20
Ik heb zelf ook de studie gedaan maar Door terugval moeten stoppen. Ga het zeker afmaken want dit wilde ik al voordat ik doorhad dat ik anorexia bleek te hebben. Mij heeft het in zekere zin wel geholpen
Ik dacht altijd zwart wit over voeding en ik heb nu echt geleerd dat vetten wel gezond zijn voor het lichaam, dat je niet dik wordt van koolhydraten maar van het meer binnen krijgen dan dat je verbruikt.
Ook heb ik veel meer geleerd.over de combinatie voeding en ziektes en allergien. Wat gezonde voeding met je lichaam doet. Maar ook in combinatie met sport.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ik altijd goed eet, dit blijft voor mij ook nog lastig. Ook tijdens de kooklessen. Maar ik heb in de klas toentertijd verteld over mijn eetstokjes en mijn klasgenoten wilde er juist meer over weten en vonden het niet heel raar. Kortom het heeft voor mij deels geholpen en ik blijf het een onwijs leuke studie vinden, waar ik zeker mijn diploma voor ga halen. Daarna wil ik heel graag mensen helpen die een eetstoonis hebben.
Marjolein - Dinsdag 16 augustus 2016 21:46
Ik had hier 6 jaar geleden ook over nagedacht. Toch niet gedaan, omdat het me niet verstandig leek, ik wist totaal niet hoe ik voor mezelf moest zorgen. Toen heb ik een andere opleiding gekozen, waarvoor ik ook erg enthousiast was. Ik heb vertraging en uiteindelijk is dit toch niet wat ik wil. Vooral het laatste jaar heb ik een veel positievere kijk op voeding gekregen en de es-gedachten die hierboven genoemd worden, zijn totaal niet van toepassing op me. Ik weet nu wat ik wil. Nu ik op een "gezonde" manier naar voeding kan kijken. Ik start over 2 weken met deze opleiding. Een 2e studie. Ook al ben ik 28 als ik ben afgestudeerd, een stuk ouder dan de gemiddelde afgestudeerde, het kan me niets schelen. Kom maar op met de toekomst!
Overigens heb ik ook nagedacht over het helpen van mensen met een eetstoornis na mijn studie. Het lijkt me erg mooi om m'n ervaring in te zetten, maar dit wordt zeker niet mijn eerste baan. Het lijkt me goed om juist eerst meer los te komen van "dit wereldje".
Kim - Woensdag 17 augustus 2016 08:17
Btw. Geldt dit niet voor elke studie? En ik ken eigenlijk meer verhalen van mensen die zijn geswitcht van studie, dan dat men zei dat ze direct de goede keuze hadden gemaakt. Op dat moment voelde het als de goede keus. Later denk je daar misschien anders over. Dat mag, toch?
@Marjolein: Bedankt voor je inspirerende reactie.
MJlove - Woensdag 17 augustus 2016 19:17
Fijn dat dit blog is geschreven. Ik studeer Voeding & Diëtetiek, maar heb even een pauze vanwege behandeling. Ik wil het sowieso wel af gaan maken. Toch vraag ik me echt af welke studie ik was gaan doen zonder eetstoornis. Op de middelbare school kwam bij interessegebied namelijk alleen 'voeding' uit, dus ben ik maar deze opleiding gaan doen. De rest boeide me niet zoveel. Niet zo slim als ik het nu bekijk.
Toch vind ik de opleiding wel interessant en zoals @Marieke al zegt, het werkt voor mij ook deels positief. Ik weet nu dat ik vetten nodig heb en dat ik niet heel intensief moet gaan sporten zonder te eten.
Ik ben wel benieuwd wat ik precies voor werk ga doen. Ik heb nu nog geen flauw idee welke richting ik op wil als diëtist/voedingskundige.
Anne - Woensdag 17 augustus 2016 22:45
Ik herken dit zo erg! Dankjewel..