Vinden ze me stom?

 

Wanneer ik aankom bij de club zie ik een groepje mensen staan die ik ken: "Je ziet er echt uit alsof je straks naar het ziekenhuis gaat om kinderen blij te maken!" Zegt een meisje. Sorry, wat? Cliniclown? Mooi en dankbaar werk trouwens, maar jeetje, wat een rotopmerking. Ach ja, dat moet jij weten. Vroeger had ik bij thuiskomst meteen mijn nieuwe kleding achterin de kast gegooid om vervolgens nooit meer aan te trekken en m'n haren de week daarna weer bruin geverfd. Wat als mensen me stom zouden vinden om wie ik was en wat ik leuk vond?

Jezelf echt vrij voelen en jezelf kunnen zijn. Hoe vanzelfsprekend is dat eigenlijk? Voor mij is dat in ieder geval lange tijd niet zo vanzelfsprekend geweest. Ik was heel onzeker en continu bezig met wat andere mensen van mij zouden denken. Dit ging over mijn uiterlijk, maar ook over de dingen die ik zei en de keuzes die ik maakte. Ik had onwijs weinig zelfvertrouwen en wist niet goed hoe ik voor mezelf op kon komen.

Tja, ik kan niet zeggen dat ik nu niet opval met mijn blauwe haren. Al helemaal niet als je besluit om er een felgekleurd pak bij aan te trekken. De hele dag al ontving ik super leuke reacties over mijn outfit, maar de kans dat het ook niet iemands smaak zou zijn zat er dik in. Dat zij daar dan een opmerking over maakt zegt eigenlijk meer over haar dan over mij. Bovendien komt zo'n opmerking ook vaak vanuit een bepaalde jaloezie. Nu kan ik dat wel inzien en trek ik me er verder niks van aan, maar vroeger had ik dit ontzettend lastig gevonden.

Aan de ene kant lijken wij mensen veel op elkaar, maar aan de andere kant zijn we ook heel verschillend. Toch lijken dezelfde 'soort' mensen elkaar aan te trekken. Er worden onbewust groepjes gevormd van mensen met dezelfde interesses en karakter die goed met elkaar matchen. Best wel logisch en helemaal niet erg, maar hierdoor kan je wel heel erg de druk voelen dat je ergens bij zou moeten horen. Passen we eigenlijk wel altijd helemaal ergens bij?

Ik deel met veel mensen gemeenschappelijke interesses, maar daarnaast vind ik ook veel andere dingen leuk die zij misschien niet leuk vinden. Ik ken eigenlijk maar weinig mensen die precies dezelfde dingen als ik leuk vinden. Dat maakte mij eerder best wel eens onzeker. Hoor ik er dan wel helemaal bij? Word ik dan wel geaccepteerd? Vinden mensen mij dan niet stom? Ben ik te anders? Kan ik wel vrienden zijn met mensen die hun haar niet verfen of niet van dezelfde muziek houden als ik? Vinden mensen mij wel aardig als ik hun meningen niet deel of als ik een grapje maak waar ze niet om moeten lachen? Willen mensen nog wel met me omgaan als ik liever pizza eet als avondeten dan spaghetti?

Al hebben we gemeenschappelijke interesses, toch zijn we allemaal anders. Ik weet zeker dat dat voor iedereen geldt. Alleen betrok ik het enkel op mezelf. Binnen de vriendengroepen waar ik me in bewoog hebben we gemeenschappelijke interesses, maar ook verschillend meningen. De andere mensen in de 'groep' leken naar mijn mening meer op elkaar dan dat ik op hun leek. Hierdoor voelde ik me soms een beetje buitengesloten. Een vreemde eend in de bijt. Zo hielden we bijvoorbeeld allemaal van rockmuziek, maar hield ik naarnaast ook van popmuziek, hiphop en techno. Hmmm... Is dat niet vreemd? Ben ik dan niet nep?

Als gevolg hiervan probeerde ik me waar ik ook was aan te passen en voor te doen zoals ik dacht dat anderen leuk zouden vinden in plaats van wat ik zelf leuk vond. Zo durfde ik een tijd lang niet de muziek op te zetten die ik zelf leuk vond als er iemand bij me thuis kwam, mocht een ander altijd de film uitkiezen die we gingen kijken of beslissen wat we gingen eten. Op deze manier hoopte ik leuk gevonden te worden, maar toch kreeg ik wel eens heel andere feedback. Namelijk dat mensen het soms lastig vonden dat ik nooit eens zei wat ik zelf leuk vond.

"Ja, maar!" Dacht ik. "Jij vindt vast niet leuk wat ik leuk vind en dan vind je me stom." Ik was hier zo ontzettend onzeker over, maar tegelijkertijd voelde het eerlijk gezegd ook niet goed dat ik niet helemaal mezelf kon zijn en ja, als anderen graag mijn mening wilden horen, misschien was dat dan ook zo? En met die gedachte is het allemaal begonnen...

Ja, begonnen, want de weg naar waar ik nu sta was nog een behoorlijk stukje. Vertrouwen winnen kost tijd, of dat nou vertrouwen in een ander of vertrouwen in jezelf is, maar als je die tijd erin stopt zal je zeker ook resultaat gaan zien. Nu vraag je je vast af hoe je die negatieve gedachten over jezelf omzet in positieve gedachten? Nou, door heel letterlijk jezelf af te vragen wat jou nou jou maakt en wat jij leuk vindt.

Wat vind jij leuk? Wat is er leuk aan jou? Wat maakt jou uniek? Wat vind jij belangrijk in het lieven? Maak er eens een lijstje van. Dan staat het zwart op wit en is het tastbaar. Dit lijstje mag best verschillen van anderen mensen. We zijn nu eenmaal niet allemaal hetzelfde, maar is een verschil altijd negatief? Of kunnen verschillen ook heel interessant zijn? We kunnen het niet altijd met elkaar eens zijn, maar niet elk verschil is direct een conflict. Probeer het ook eens te zien als een interessante discussie waarna je het niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn.

Ook hielp het mij om te beseffen dat ik me eigenlijk altijd druk maakte om mezelf, maar nog nooit iemand anders stom had gevonden omdat ie iets ander vond. Hoe groot zou de kans dan zijn dat dat andersom ook zo is? Mensen zijn uiteindelijk toch het meeste met zichzelf bezig. Eerlijk is eerlijk, jij ook en ik ook. Dit betekent niet dat we niet empathisch zijn. Het is gewoon menselijk. Je leeft je eigen leven, denkt je eigen gedachten en voelt je eigen gevoelens. Grote kans dat iemand anders juist weer bezig is met zijn of haar onzekerheden in plaats van die van jou. Zo'n opmerking als omschreven in het intro had mij heel lang bij kunnen blijven terwijl zij er een minuut later al niet meer mee bezig was.

Daarnaast is het zo dat je niet voor iedereen perfect kan zijn. We zijn allemaal zo verschillend. Er zal altijd wel iemand zijn die het niet met je eens is of het niet leuk vindt waar jij voor kiest. Wat dat betreft kan je beter een klein clubje vrienden hebben die houdt van jou zoals je bent dan 1000 vrienden die van je houden om wie je niet bent! Eigenlijk zegt het juist iets over de ander als diegene zou hard over jou oordeelt dan over jou. Waarom zouden we niet met al onze verschillen naast elkaar kunnen leven? Of dat nou een lichaam, een kledingstuk, een muzieksmaak, een afkomst, een geslacht, een favoriet restaurant of een opleiding is. Het is belangrijk dat jij je goed voelt bij wat jij doet.

Onlangs kreeg ik een complimentje van iemand. Ze vertelde me: "Je bent zo lekker jezelf en je doet zo je eigen ding! Dat vind ik heel tof." Dit was iemand die ik best hoog had zitten. Iemand die ik heel anders achtte dan mijzelf. Ik sta veel steveriger in mijn schoenen dan vroeger, maar toch was het wel weer een eye opener om dat van haar te horen en ik dacht: "Ja, ik ben ook lekker mezelf en ik vind het heerlijk!" Eerder had ik het niet kunnen voelen, maar nu weet ik het zeker: Mensen houden van mensen die lekker zichzelf zijn en zo niet, dan is dat hun verlies.

Natuurlijk ben ik ook nog wel eens onzeker, pas ik me aan aan sommige situaties en twijfel ik over sommige keuzes, dat is menselijk, maar telkens probeer ik weer bewust terug te gaan naar mezelf. Wat wil IK nou? Dus verf je haren pimpelpaars of doe het lekker niet. Draag de kleding die je tof vindt, zet de muziek op die jij leuk vindt en bestel het drankje dat jij lekker vindt.

Er is er maar één zoals jij.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Cylu - Woensdag 30 mei 2018 19:09
Wauw!
Mooie blog ❤️

Maya - Woensdag 30 mei 2018 19:15
Er zijn al genoeg anderen ♥
Meisje 14 - Woensdag 30 mei 2018 19:36
Je bent dan juist bijzonder. Je bent prachtig.
Laat.me.zijn - Woensdag 30 mei 2018 20:32
Wauw, prachtige blog! Het raakt me heel erg omdat ik hier op dit moment zo mee bezig ben. Al maanden wil ik mijn haar rood verven omdat ik dat zo mooi vindt. Ik durf het maar niet, bang wat anderen ervan vinden. Besloten na het lezen van de blog om het toch te doen!! Dankjewel!!
Desi - Woensdag 30 mei 2018 22:48
Gewoon doen! Rood is een mooie kleur! Ik heb zelf blond, rood, zwart en bruin gehad. Bij zwart kreeg ik opmerkingen maar daar trok ik me niks van aan.
demphia - Donderdag 31 mei 2018 14:54
Idd gewoon doen :) Ik heb mijn haren lange tijd rood gehad en nooit commentaar op gehad. Ja, dat het wel bij mij(n karakter) past.
Wat ik wel heb gedaan is de eerste keer een iets minder fel rood genomen en elke keer als het weer gekleurd moest worden ging ik een tintje feller. Dan valt het niet zo op ;) Misschien ook iets voor jou om de stap wat kleiner te maken.
Femke - Woensdag 30 mei 2018 20:36
Mooi pak irene!
Jules - Woensdag 30 mei 2018 20:50
Ik heb dit probleem met het scheren van mijn hoofd. Ik wil het wel heel graag doen, maar ben bang voor nare opmerkingen :(
Maureen1 - Woensdag 30 mei 2018 21:26
Je eigenheid maakt je heel leuk Irene! Je inspireert me ook lekker mezelf te zijn.
Denise - Woensdag 30 mei 2018 21:35

Ik ben ook steeds bezig met wat andere van mij vinden...
Je bent een geweldig mens van binnen en buiten ❤
Anouk - Woensdag 30 mei 2018 22:27
Wauw, interessante blog! Dit zet me wel aan het denken..
Sterregoesforit - Woensdag 30 mei 2018 23:20
Wat een ware en mooie blog! En je bent inderdaad superleuk en tof zoals jezelf! Ik vind het heel stoer :) Kunnen veel mensen een voorbeeld aan nemen! Liefs :)
mandy - Woensdag 30 mei 2018 23:54
Lieve Irene,
Als ik heel eerlijk ben....de hele combinatie (blauw haar en de hele outfit) is echt niet mooi. Dat zeg ik niet om je te kwetsen maar omdat ik denk dat je er mooier zou uitzien en ook serieuzer genomen zou worden als je iets anders zou aantrekken. Natuurlijk moet jij als creatieveling niet jezelf verloochenen een in een krijtstreep mantelpakje gaan lopen., dus je kunt best een beetje iets geks doen. Maar dit...sorry dit is echt geen gezicht.
mandy - Woensdag 30 mei 2018 23:56
De broek is heel leuk maar zou ik combineren met een effe t-shirt. Dan hoe je bovenkant rustig. Eronder zou je platte ballerina's kunnen dragen. Of je kunt natuurlijk ook het t-shirt van de outfit combineren met een witte broek of spijkerjeans.
Maan - Donderdag 31 mei 2018 00:18
Hoi Mandy,

Je mag van mij vinden wat je vindt. Ik denk alleen dat je niet moet vergeten dat wat je nu schrijft is hoe jij er zelf nooit bij zou willen lopen. Dat betekent niet dat een ander er niet zo bij zou mogen lopen. Waarom vind je dat Irene zich moet aanpassen aan jouw smaak?
Daan - Donderdag 31 mei 2018 00:49
Dit vind ik zo gaaf gezegd! 'Waarom vind je dat Irene zich mort aanpassen aan jouw smaak?'

Elke dag wordt er wel iets naar mij geroepen omdat ik er 'anders' uit zie. Soms doet dat veel met me, ondat ik gewoon mezelf wil zijn. Dat is al hard genoeg met een eetstoornis.

Oh en Irene, alweer een super blog (en killer look ;))
Prue - Donderdag 31 mei 2018 09:48
Volgens mij heeft Mandy het nergens over 'moeten' aanpassen. Ze zegt alleen wat zij zou doen of wat mogelijk zou zijn. Irene heeft haar vrijheid, Mandy heeft evengoed vrijheid van meningsuiting.
Daan - Donderdag 31 mei 2018 11:05
Vrijheid van meningsuiting is natuurlijk een geweldig iets maar wat voegt Mandy's mening hier toe? Zou ze echt denken dat Irene zich hierdoor beter gaat voelen en/of veranderen? En zo niet, waarom geef je je mening dan? Gewoon om het gezegd te hebben? Dat voegt ook niets positiefs toe aan de wereld..maar als vele mensen zo denken snap ik wel waarom er constant toch zo'n opmerkingen gemaakt worden.
Blijkbaar borrelt er een mening zo hard op die er uit moet.
K - Donderdag 31 mei 2018 03:37
En zo ga je dus voorbij aan de hele boodschap van deze blog. Erg jammer.
Door dit soort opmerkingen durven heel veel mensen niet zichzelf te zijn. Want Irene vindt dit wel mooi, dus moet dit gewoon kunnen dragen. Bevalt het je niet, kijk dan lekker de andere kant op.
Meisje22 - Donderdag 31 mei 2018 10:51
Hey! Je ziet er superleuk uit! Ik heb zelf ook ontdekt dat het leven veel leuker is als je jezelf bent. Je niet beoordeeld voelen gaat hand in hand met niet oordelen. Dat kan soms lastig zijn, maar is echt goed te leren.
Zelf heb ik roze haar en dat kleurt vast heel mooi bij jouw blauwe haar. Mocht je een keer op date willen, laat t dan even weten haha.

Groetjes!
mandy - Donderdag 31 mei 2018 22:35
Het gaat me erom dat ik wil zeggen dat iedereen zich uiteraard mag kleden hoe hij/zij wil. Echter, ik denk dat als je in een zorginstelling werkt dergelijke kleding niet gepast. Net zoals je bij een begrafenis/bruiloft/kerkbezoek/werk in de zorg/kantoor toch min of meer een bepaalde dresscode aanhoudt. Niks meer, niks minder.
Maya - Donderdag 31 mei 2018 22:58
Ohneee :O Is er een dresscode voor het aankomen op een sportclub voordat je je gaat omkleden? Damn dan heb ik heel m'n leven een dresscode genegeerd of met geluk er (soms) aan voldaan...
(sarcasme... want In deze situatie kreeg Irene een opmerking schreef ze in de blog, nergens staat dat ze dit droeg op een werkdag en zo ja, hoezo zou dit niet kunnen, heeft Proud2bme een dresscode????? Ohja: Elkaar respecteren in z'n waarden laten).
Justme - Vrijdag 1 juni 2018 03:06
Dankjewel voor deze blog, ♥
britneyangel - Zaterdag 2 juni 2018 14:33
fijne en goeie blog! die vragen moet ik eens opschrijven , het zijn goeie vragen om over na te denken