Rotgevoelens, ik ben er klaar mee

 

gevoelensWat doe je met negatieve gevoelens? Soms ben je boos, bang, verdrietig, somber, zenuwachtig of gespannen. Voor mij persoonlijk geen super fijne emoties. Het is niet zo dat ik denk ‘'Wat fijn dat ik mij vandaag zo bang voel. Laat ik daar eens even lekker voor gaan zitten met een kop thee.'' Nou, nee. Liever niet. Bedankt. 

Negatieve emoties zijn rottige dingen. Want wat moet je er mee en hoe kom je er vanaf? Want dat is vaak de eerste vraag. Van iets dat niet oke voelt krijg je de neiging om het weg te stoppen. Het moet de deur uit en het liefst niet meer terugkomen. En snel een beetje. Helaas werkt dat niet zo met emoties. Ze zijn er niet voor niks.

Emoties zitten gekoppeld aan gebeurtenissen of gedachten. Er is een reden dat je iets voelt. Misschien heb je niet voor dat gevoel gekozen, maar het is er nu eenmaal wel. Gevoelens worden lastig wanneer je niet goed weet wat je ermee aan moet. Misschien weet je niet hoe je ze moet uiten, waar je ze moet laten of welke emotie erbij hoort.

Ik ben wel eens heel boos. Ik snauw iedereen af en zeg dan allemaal lelijke dingen. Uiteindelijk kom ik er dan achter dat er allemaal dingen waren gebeurd of tegen me zijn gezegd die me pijn doen of waardoor ik me tekort gedaan voel. Pas als ik dat inzie komen de tranen. Tranen die horen bij de emotie huilen die gekoppeld is aan verdriet.

Emoties kunnen flink door elkaar heen lopen. Als je gekwetst wordt reageer je misschien boos uit zelfbescherming en komen later de tranen van de pijn tevoorschijn. Heel begrijpelijk, maar voor jezelf misschien juist alleen maar heel verwarrend. In ieder geval zo ervaarde ik dat lange tijd.

Ik had het gevoel dat emoties maar een beetje met me aan de haal gingen. Ze leefden hun eigen leven en ik kende niet eens hun naam. Ik voelde van alles maar wist niet in welke hokjes ik het moest plaatsen. Het was een grote warboel. Eenmaal in therapie kreeg ik hierin meer inzicht. Die hele grote bol wol die in de klit zat, haalden we uit de knoop. Ik leerde mijn emoties toelaten, herkennen en benoemen. Hierbij hielp het om deze emoties op te schrijven. Ik beschreef bijvoorbeeld dat ik het heet had, het gevoel had dat ik moest rennen of slaan en dat ik eigenlijk ook wilde huilen. Samen onderzochten we waar dit vandaan kwam en leerde ik steun vragen die ik nodig had bij het toelaten van deze gevoelens.

Want daar zit je dan, met je boosheid en verdriet, alleen op de bank met een dekentje. En het duurt al twee hele dagen. Je komt er maar niet vanaf. Het enige wat lijkt te helpen is een eetbui of weer steng aan de lijn gaan, want controle over je gevoelens heb je niet en dat voelt eng.

Misschien herken je deze gedachte wel. Begrijpelijk. Ik denk dat iedereen er wel eens klaar mee is wanneer hij zich uren of dagenlang rot voelt. Het verdriet en de stress mag van jou best een paar dagen buiten gaan spelen. Maar helaas werkt het zo niet. Wat wel werkt is praten over je gevoelens en ze er laten zijn. 

Gevoelens wegstoppen zorgt voor een explosie. Denk maar aan een opgeblazen ballon. Je kunt hem onder water drukken, maar steeds als je even je armen ontspant, komt hij weer boven water. Dit hou je dus niet vol. Die emotie moet eruit. Maar hoe dan? Dat is een hele goede vraag. En ook een vraag waarop niet slechts één duidelijk antwoord is. Iedereen huilt, doet boos of uit frustratie op zijn eigen manier.

Praat er in ieder geval met iemand over en laat je emoties eruit. Vind je dit eng, oefen hier dan eerst mee in therapie of toon je emotie alleen aan iemand die je echt vertrouwt. Iets dat ook kan helpen is afleiding. Als je je langdurig rot voelt, wordt het tijd om jezelf uit die emotionele cirkel te trekken. Even iets totaal anders doen kan je gevoel weer een boost geven en je uit die negatieve spiraal halen.

Emoties zijn er om geuit te worden. Een andere oorzaak van hun bestaan kan ik niet bedenken. Wel weet ik dat wanneer je negatieve emoties weer toe gaat laten, je de positieve emoties ook meer zult ervaren. Je kunt niet alleen de negatieve emoties onderdrukken. Je drukt daar ook een heel stuk positieve gevoelens mee weg. En dat is toch zonde?

Gevoelens toelaten is superspannend. Maar echt iets wat je aankunt. Zelfs ook al denk je van niet. Natuurlijk is het eng en als je het toe gaat laten kan dat behoorlijk intens zijn. Maar hier kom je uit. Echt voelen is echt leven. En dat kun je leren. Geef jezelf de tijd.

Foto2: weheartit

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Hippohippo - Dinsdag 5 maart 2013 16:07
Wauw, heel mooi.
Hier kan ik zeker iets mee!

Knap dat je achter al deze gevoelens bent gekomen!
Francisca1994 - Dinsdag 5 maart 2013 16:09
Heel herkenbaar...
En een perfecte timing. Op dit moment is bij mij de bom in ontploffing... Dusja, misschien toch maar meer erover proberen te praten bij therapie..
Nouky - Dinsdag 5 maart 2013 16:11
Komt net op de goede moment!
Lovatic - Dinsdag 5 maart 2013 16:22
Just in moment!
greenbutterfly - Dinsdag 5 maart 2013 16:40
Goed artikel! Dit komt voor mij idd ook op het juiste moment. Het de laatste week echt continue sombere gevoelens en verdrietige gevoelens. Inderdaad wel moeilijk om ze kwijt te raken, maar praten helpt idd.
greenbutterfly - Dinsdag 5 maart 2013 16:40
Goed artikel! Dit komt voor mij idd ook op het juiste moment. Het de laatste week echt continue sombere gevoelens en verdrietige gevoelens. Inderdaad wel moeilijk om ze kwijt te raken, maar praten helpt idd.
TheMirrorLies - Dinsdag 5 maart 2013 17:56
Waauw, mooi geschreven. Vooral dat stukje over dat emoties zomaar met je aan de haal gaan is waar ik nu mee zit..
E. - Dinsdag 5 maart 2013 18:18
Mooi geschreven, ik heb jarenlang al mijn gevoelens weggedrukt en ben nu aan het leren om ze te gaan uiten.. niet altijd even makkelijk wel wel fijner dan ze wegstoppen. vroeg of laat moeten ze er toch uit...
Laartje - Dinsdag 5 maart 2013 18:26
Wauw , Heel mooi geschreven ..
Hier heb ik zeker wat aan ..


weet je wat mijn collega, gister zei ?
die zei , Laartje je lacht je problemen weg...
Ik zei wat moet ik dan ? de hele tijd hier gaan huilen ?
zei hij dat kan wellis goed zijn en helpen ..

maar nee , overdag kan ik de gevoelens heel goed wegstoppen , maar s,avonds en s,nachts neemt het verdriet het over !
m - Dinsdag 5 maart 2013 18:53
Wauw mooi geschreven zeg! Emoties zijn er om geuit te worden, een andere oorzaak van hun bestaan kan ik niet bedenken, prachtig!
En als je ze uit, maakt het weer plaats voor de positieve; nog meer prachtig!
sterke_ik - Dinsdag 5 maart 2013 20:19
Bij mij niet! HOE moet ik ze uiten?
Roos - Dinsdag 5 maart 2013 20:51
Weer zo herkenbaar!
l - Dinsdag 5 maart 2013 20:55
@ sterke_ik: Als je er niet uit komt hoe je je emoties moet uiten, zou ik zeggen: probeer alles wat je kan. Praten, huilen (als dat niet uit jezelf lukt, kijk een zielige film of lees een zielig boek), met een kussen gooien, krassen op een tekening, schreeuw, ga hardlopen. Probeer alles en kijk wat helpt bij jou, dat verschilt per persoon.
Sophia-Lauren - Woensdag 6 maart 2013 09:24
@Nouska! : Wat ook een mooie , infromatieve ~bijzonder~ helpende, blog , van jou 'hand' wederom! Thanks! Ben ik erg mee geholpen.
@Sterke ik - Woensdag 6 maart 2013 10:12
Lees de link onderaan het blog eens ''Gevoelens toelaten en een eetstoornis. Misschien heb je daar iets aan.

Liefs Team Proud2Bme
Hongkonggirl - Woensdag 6 maart 2013 11:45
heel herkenbaar
meisje - Maandag 31 maart 2014 13:48
heey,

hier kan ik zeker wat mee maar misschien kunt u dan ook antwoord geven op een vraag:

ik heb een hele lieve vriendin maar we hebben heel de tijd ruzie. we willen afstand van elkaar en elkaar niet meer zien maar we zitten naast elkaar in de klas.. het wordt steeds erger. we hebben negeerfases gehad tot gesprekken met de juf. niets hielp.. wat moet ik doen? ik ben elke dag verdrietig en wil eigenlijk helemaal niet naar school. elke ochtend fiets ik alleen naar school enzo.. dus nogmaals: wat moet ik doen?

alvast bedankt!
Quirine - Zaterdag 21 juni 2014 19:21
Zo ontzettend herkenbaar.
Anouk - Donderdag 12 november 2015 16:54
Erg mooi geschreven! Bedankt.