Ben ik aseksueel?

 

Al eerder schreef ik over 5 redenen waarom je geen zin hebt in seks. Voor mij was dit de eerste keer dat ik zo open over seks schreef. Ook al voelde dat een beetje gek, toch vond ik dit ook wel fijn en volledig. In het verleden, en nu nog steeds wel, heb ik zelf best veel geworsteld met meerdere aspecten van dit thema waar ik geen antwoord op kon vinden. Misschien zocht ik verkeerd of waren er nog geen antwoorden om te vinden. Misschien wist ik het antwoord zelf al, maar durfde ik er nog niet aan. Alle mogelijke richtingen passeerden de revue.

Ik begreep niet waarom ik hier zo anders mee bezig was dan mijn omgeving en ik vond dit maar verwarrend. Voordat ik uitkwam bij die 5 punten heb ik een tijd gedacht dat ik misschien wel aseksueel was. Mijn behoefte aan seks was zo laag, of eigenlijk vooral niet aanwezig, dat dit in mijn ogen best waar zou kunnen zijn.

'Je kunt ook gewoon aseksueel zijn, hé?' Zei ze. Ze keek me vragend aan. Mijn wereld stond even stil. Ook in de kamer bleef het stil. Waarschijnlijk dacht zij wat ze voor het avondeten moest gaan maken, ik dacht aan alles wat er net was gezegd. Alles wat ik wilde zeggen maar niet over mijn lippen kreeg. Ik? Aseksueel? Het voelde alsof ik mijzelf ineens kwijt was. Wie ben ik dan? Wie was ik dan al die tijd? Dit past toch niet bij mij? Zoveel vragen en geen antwoorden. Onmogelijk. 'Zou het?' Stamel ik. 

Aseksueel ben ik denk ik niet. Ik vind seks leuk en kan er ook van genieten, alleen komt het initatief niet van mijn kant. Toch heeft dit me wel aan het denken gezet. Het feit dat ik hieraan twijfelde betekende voor mij dat er iets niet helemaal klopt.

Niet lekker in je vel zitten


Ik begon te twijfelen, aan alles. De opleiding aan de kunstacademie viel me fysiek zwaar en ik begon weer te vluchten. Ik zonderde mij steeds meer af van mijn relatie, ik wilde niemand toelaten. Niet in mijn hoofd maar zeker ook niet in mijn lichaam.

Hoe meer stress ik ervoer, hoe minder ik openstond voor seksuele prikkels. Ik begon te merken dat dit een probleem werd en gek genoeg kreeg ik hier meer spanning door. Ik had het idee dat ik altijd maar zin moest hebben in seks. Omdat dit bij mij absoluut niet het geval is raakte ik hier erg onzeker over en stelde ik het nog langer uit. De verwachtingen werden naar mijn idee steeds hoger. Of misschien wel mijn verwachtingen. Ik was te bang dat ik niet goed genoeg zou zijn, niet sexy genoeg, niet mooi genoeg. 

Pijn


Omdat ik het de eerste periode wel bleef forceren begon mijn lichaam grenzen aan te geven. Seks begon pijn te doen. Het werd voor mij steeds moeilijker om door al deze punten heen te boksen en het 'maar gewoon te doen.' Zo simpel lag het niet. Dit was niet iets wat ik wilde, of puur niet wilde, het voelde alsof mijn lichaam niet met mij, maar tegen mij werkte. 

Door de druk die ik mijzelf oplegde, kreeg ik automatisch ook meer last van mijn reuma. Periodes dat ik dagenlang op de bank lag broken aan. Ik had de energie en zin niet meer om affectie te tonen, dit kwam niet eens in mij op. Ik had wel iets anders aan mijn hoofd.

Je partner niet leuk vinden

Bijna 5 jaar duurde de relatie met mijn vorige vriend. Ondanks dat we het gezellig hadden, had ik geen kriebels in mijn buik. We hadden een goeie klik maar waren, zeker de laatste 2 jaar, vooral goede vrienden. De lust ontbrak en de seks bleef uit.

Natuurlijk vond ik hem wel leuk, maar er had een verschuiving plaatsgevonden. Ik gaf om hem en hield echt van hem, maar niet op de manier zoals mijn vriendinnen van hun vriend hielden. Niet op de manier zoals ik eerst van hem hield. In het begin hield ik mij voor dat dit kwam omdat we al wel een tijd samen waren. Dat verliefde gevoel zakt en het is normaal dat die lusten wat minder worden. Je kan niet voor alijd verliefd blijven. Dat was het probleem ook niet. Toen de roze bril afging merkte ik langzaam dat wij helemaal niet zo goed bij elkaar pasten als ik al die tijd had gedacht. 

Dat was een heftig besef. Een ongewenst besef. Het voelde voor het eerst in tijden alsof ik mijn leven een beetje op de rit had, nu dit weer. Ik wilde dit niet opgeven. Ik wilde niet opnieuw beginnen. Al deze gedachtes maakten het voor mij ook lastig om mij fysiek aan hem over te geven. Ik had zelf te veel twijfels die mij in de weg zaten.

Uiteindelijk was het op. De druk werd te hoog en ik heb heb uitgemaakt. Er speelden nog wel meer zaken mee, maar ook dit had zeker invloed. Ik wilde niet als huisgenoten leven, maar ik wilde ook geen seks. Het leek mij makkelijker om dit zelf uit te zoeken, zonder die druk.

Al met al speelden er best veel dingen mee. Ik denk dan ook niet dat ik 1 specifiek punt aan kan wijzen, maar dat vooral de combinatie heeft gezorgd dat ik minder open stond voor seks. Omdat er zoveel punten meespelen denk ik niet dat ik aseksueel ben. Ik geef mijzelf nu tijd om dit uit te zoeken en probeer vooral niet vast te houden aan de verwachtingen die ik eerder had.

 

Mocht je het idee hebben dat je aseksueel bent, schaam je hier vooral niet voor. Ik kreeg zelf het idee dat hier nog een beetje een taboe op rust waardoor ik vooral alleen met deze gevoelens bleef zitten. Pas toen tijdens een gesprek met een psychotherapeut kwam dit eruit. Durf er over te praten, wat je voelt dat voel je, en daar is niks geks aan.

Wat herken jij?

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Elske - Zondag 24 maart 2019 17:11
Wat een moedige blog! Prachtig geschreven. Ik denk dat ook het verstoorde lichaamsbeeld, wat bij de eetstoornis hoort, meespeelt in mijn afgenomen zin...
Anoniemie - Zondag 24 maart 2019 18:01
Heel herkenbaar voor mij! Ik ben nu 21 en denk praktisch nooit aan seks. Twijfel soms ook of ik niet a-seksueel ben, maar denk dat mijn ontwikkeling op seksueel gebied gewoon wat achterblijft omdat ik zo met mezelf bezig ben (geweest) afgelopen jaren. En omdat er nog wat thema’s liggen om aan te werken in liefdesrelaties als toelaten enzo, wat een beetje bovenop mijn seksuele identiteit is komen te liggen. Ik denk dat het er wel in zit. Ik zou het er wel eens met iemand over willen hebben, om er wat informatie over te verkrijgen maar zie het ook niet zo zitten om het bij mijn psycholoog in te brengen oid omdat ik het voor nu eigenlijk ook wel prima vind en er niet per se aan wil werken. Ik ben alleen benieuwd hoe het bij mij zit.

Heeft iemand misschien tips waar ik zou kunnen lezen over het achterblijven van seksuele ontwikkeling? :)
Anoniem06 - Zondag 24 maart 2019 18:51
Ik herken het heel erg.
Ik heb een paar jaar geleden ontdekt dat ik aseksueel ben. En eigenlijk ben ik wel blij met deze conclusie. Ik hoef van mijzelf nooit iets met seks. Waarom zou ik? Als het niet goed voelt, dan hoeft het natuurlijk niet.
Denk dat het bij mij ook te maken heeft met mijn vroegere misbruik. Maar ik vind seks niet belangrijk. Heb ook 'besloten' voor mezelf dat ik nooit een relatie wil, met wie dan ook. Misschien dat het in een verre toekomst veranderd, maar ik ga er niet vanuit. Ik ben gelukkiger met dieren om mij heen dan als ik een partner (vriend/vriendin) om mij heen heb. Ik wil geen relatie of seks. Ik wil gewoon alleen zijn en niemand in of aan mijn lijf.
L - Zondag 24 maart 2019 20:14
Ik vind het fijn om hier wat over te lezen.. Zelf worstel ik al jaren met vragen over mijn (afwezige) seksualiteit. Ik weet niet of het met mijn ondergewicht te maken heeft maar ik heb dr geen interesse in of behoefte aan. En soms twijfel ik ook of ik überhaupt voorkeur heb voor een bepaald geslacht in een toekomstige partner... Lastig hoor, vooral om het eerlijk te (mogen) onderzoeken en onderkennen...
Anoniem - Zondag 24 maart 2019 23:15
Ik vind het heel mooi dat je hier zo open over schrijft en tegelijkertijd heel moeilijk om te lezen. Ik heb al een aantal jaar een relatie en heb nog geen seks gehad met mijn vriend. Ik heb hier ook totaal geen behoefte aan. Hij vindt het prima, dus dat is fijn. Maar soms twijfel ik wel wat de oorzaak is. Komt het door mijn eetstoornis, ben ik aseksueel of zijn wij toch geen goede match....
Ingrid - Maandag 25 maart 2019 07:37
Goed zeg deze blog, ik ben niet de enige die hier mee worstelt maar erover praten is echt heel moeilijk. Zoveel bedacht waar het aan ligt, mijn medicatie, mijn hormoonhuishouding, ietwat lage bmi, hou ik alleen van mijn partner maar ontbreekt die chemie waardoor ik geen behoefte heb aan seks?
Suzanne - Maandag 25 maart 2019 09:05
Dank voor je verhaal...je openheid. Heel fijn om te lezen, want ik herken me hier ontzettend in.
Mart-h-e - Maandag 25 maart 2019 11:03
Herkenbaar in de zin dat ik niet weet of ik me écht aangetrokken tot 'bepaalde iemanden' voel of dat het eerder vriendschappelijk is. In het verleden ben ik zo over mijn seksuele grenzen gegaan dat ik 'out of touch' ben geraakt. Hopelijk leer ik mezelf in dat opzicht kennen met de juiste 'daarvoor aangewezen' persoon/man....:-)
S~ - Maandag 25 maart 2019 11:18
Wat fijn om hier over te lezen. Zelf heb ik inmiddels 5 jaar een relatie, in het begin hadden we regelmatig seks met elkaar maar de laatste jaren wordt het steeds minder. Ik voel me echt nog wel tot hem aangetrokken maar ik heb geen behoefte aan seks. Het is een moeilijk struikelblok binnen onze relatie en ik merk aan mijn partner dat hij er veel moeite mee heeft. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet, het gevoel dat er een taboe op heerst is enorm en praten met anderen over zo’n intiem en persoonlijk onderwerp vind ik ontzettend moeilijk.

Ik moet zeggen dat het prettig is om te lezen dat ik niet de enige ben met deze struggle. :)
x - Maandag 25 maart 2019 12:47
herkenbaar, dankjewel dat jij zulke onderwerpen aanbreekt! dat helpt heel erg, bedankt voor je openheid en ik hoop dat je meer over zulke dingen zult schrijven
meowx - Maandag 25 maart 2019 14:38
Ik ben zelf aseksueel en vind het knap dat je deze blog hebt geschreven. Geeft toch helemaal niks dat je geen zin hebt in seks? er zijn zoveel meer dingen in het leven :D
Anoniem - Maandag 25 maart 2019 19:29
Dank dat je dit onderwerp aansnijdt. Ik struggle met hetzelfde, en dat is best lastig in een relatie... Ik doe het dus afentoe maar omdat het erbij hoort...