Vaker anorexia op latere leeftijd

 

Bij eetstoornissen denk je meestal aan kinderen en jonge vrouwen tussen de 13 en 25 jaar oud. Uit recent onderzoek van BBC Breakfast blijkt echter dat er steeds meer vrouwen op latere leeftijd de eetstoornis Anorexia Nervosa ontwikkelen. Het aantal vrouwen van 60 jaar en ouder dat in Engeland en Wales werd behandeld voor een eetstoornis is volgens de Mental Health Trusts de afgelopen jaren gestegen met 24 procent. Voor de vrouwen van rond de 50 is die stijging nog groter, namelijk zo'n 33 procent. Eén op de 6 vrouwen die afgelopen jaar gespecialiseerde hulp voor een eetstoornis ontving was ouder dan 40 jaar. 

In onderstaande uitzending van BBC Breakfast kwamen twee vrouwen met een eetstoornis aan het woord. Eén daarvan was Julie Elmhiri, die op haar 44e de diagnose anorexia nervosa kreeg. Ze had nooit verwacht op haar leeftijd een eetstoornis te ontwikkelen. Ze wist helemaal niet dat eetstoornissen op deze leeftijd überhaupt voorkwamen.

bbc news

"Ik wist dat ik niet at. Ik wist dat ik depressief was, maar ik had geen idee dat ik lichamelijk gezien niet meer kon eten. In vier jaar tijd verloor ik twee derde van mijn lichaamsgewicht. Ik verloor mijn man, mijn baan en ik verloor bijna mijn leven."

De professionals delen de vrouwen die op latere leeftijd een eetstoornis hebben op in twee groepen. De eerste groep is die met vrouwen die op jonge leeftijd aan een eetstoornis leden, hiervan herstelden, maar een terugval kregen op latere leeftijd door een ingrijpende gebeurtenis. Om dit te voorkomen zou gewerkt moeten worden aan betere preventie en meer kennis bij bijvoorbeeld de huisarts.

De tweede groep is die met vrouwen die op latere leeftijd voor het eerst een eetstoornis ontwikkelen. Deze groep zoekt hoogstwaarschijnlijk nog veel later hun dan de eerste groep als gevolg van onbekendheid met de problematiek en als gevolg van schaamte. Bovendien denken oudere vrouwen eerder dat er waarschijnlijk toch niet veel te doen is aan de problemen. Het is echter van groot belang dat ook op latere leeftijd hulp wordt gezocht, al is het alleen maar om de fysieke schade die een eetstoornis met zich meebrengt te beperken.

Ken of ben jij iemand die op latere leeftijd een eetstoornis heeft ontwikkeld?

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Hyomin - Maandag 20 juni 2016 14:43
Ik ben ook al een stuk ouder dan "het gemiddelde", ik zou het fijn vinden als jullie ook eens wat blogs schrijven voor mensen zoals ik, die al wat ouder zijn en al een lange tijd full time werken bijvoorbeeld, een gezin hebben en andere verantwoordelijkheden - dat zou mij erg helpen
Anne-Maria - Maandag 20 juni 2016 15:02
Ik was ook wat ouder dan gemiddeld, met mijn toen 22 jaar. De meeste groepsgenootjes waren of jonger, of al langer bekend met eetstoornis. Ik voelde me best een vreemde eend in de bijt.
Lost girl - Maandag 20 juni 2016 16:27
Bij mij in de kliniek en in de nazorg groep zaten ook twee vrouwen van boven de vijftig die pas op latere leeftijd een eetstoornis hadden gekregen. Zelfs mijn oma van tachtig neigt soms naar eetgestoorde gedachten. Met calorieën tellen en alles. Dus ja kan me voorstellen dat het door allerlei invloeden van de maatschappij oa. steeds meer voor gaat komen dat "oudere" mensen een eetstoornis ontwikkelen.
AnaMan - Maandag 20 juni 2016 19:58
Bijna 24 hier. Daarvoor had ik geleden aan Selectieve ES.
amri - Maandag 20 juni 2016 21:00
47 jaar, ondergewicht, eenzaam, depressief en bang voor de toekomst. Een jarenlange strijd. Het eind (nog) niet in zicht.
Pea - Maandag 20 juni 2016 21:51
Ik ben 55 jaar Kom er niet door blijf maar hangen tot een bepaald gewicht
En dan kan durf ik niet verder
Robin - Maandag 20 juni 2016 22:16
Ik ken wel ouderen die het hebben maar die hadden het volgens mij ook al wel toen ze nog jong waren.
Maya - Maandag 20 juni 2016 22:48
Ja! Een oudtante van me ontwikkelde boulimia op 78-jarige leeftijd.... Das nu wel inmiddels 20 jaar geleden en ze leeft al een hele tijd niet meer.....
Truus - Dinsdag 21 juni 2016 00:31
33 jaar en inmiddels uitbehandeld, voel me echt een oude muts
Struggle4life - Dinsdag 21 juni 2016 00:51
Nee hoor Truus..40 hier.
Wendy - Dinsdag 21 juni 2016 08:17
30, en waarschijnlijk binnenkort weer terug voor behandeling.. Ik was ook 22 toen ik de eerste keer hulp zocht. Maar eigenlijk ontwikkelde ik de stoornis al op mn 16e...
Ik word niet heel vrolijk van het bericht... Het bevestigd mijn eigen vermoedens/angst...
RosieV - Dinsdag 21 juni 2016 09:27
Ik heb hetzelfde Wendy, ik vertoonde rond mijn 14e al ziekelijk gedrag maar het is pas echt rond mijn 21e uit de hand gelopen.
mv4 - Donderdag 3 november 2016 19:58
Hier nog eentje, 43 jaar en een gezin met jonge kinderen. Ik heb niet het gevoel dat de hulpverlening raad weet met ouderen met een e.s. en al helemaal niet als je er ook nog een gezin bij hebt! Ik ben inmiddels uitbehandeld en heb nog behoorlijk ondergewicht en kom niet verder. Erg frustrerend. Je krijgt de stempel "chronische anorexia" en je kunt vertrekken bij je hulpverlener/instantie.
Sil - Dinsdag 11 april 2017 11:27
Whaaaaaaaa, ik span de kroon. Aangenaam ik ben Sil, rond mijn 16e anorexia ontwikkeld en nu ben ik echt een oude muts van 49 en nog ben ik de gehele dag bezig met eten. Wel....Niet....Wel....Niet....altijd maar weer dat gevecht in mijn hoofd over eten. Soms om moe van te worden !
Jill_82 - Vrijdag 2 juni 2017 19:29
Ik ben bijna 35 jaar. heb sinds een paar jaar anorexia nervosa en ben alles kwijt. Huwelijk van 12 jaar, kinderen, familie "vrienden", mezelf etc.

Ik heb niemand met wie ik er over kan praten. niemand snapt het.
Ik kom er gewoon niet uit.
heb nu een half jaar therapie in Leeuwarden, maar ik val continu terug.

Jos - Donderdag 5 oktober 2017 22:02
Nou...sil.....hier nog één....52!!!
Petra - Maandag 27 november 2017 16:36
Met mijn 38 dus een middenmootje. Anna ontstaan op mijn 34e
An - Zaterdag 30 december 2017 14:59
Hoi lieve allemaal, nou mssch span ik wel de kroon: 54 jaar en al meer dan 40 jaar een eetstoornis (anorexia), wel met ups & downs, heb gelukkig wel 2 mooie lieve kinderen mogen krijgen en heb een schat van een man, mijn steun en toeverlaat. Maar ja, dat eten wil maar niet lukken pffff.... Zit nu weer in een terugval, weer onder de 30 kg helaas....mag daardoor ook niet werken van de bedrijfarts. Het voelt eenzaam deze strijd, het is zó moeilijk...de rode draad in mijn leven. Lichtpuntje is dat ik hulp gezocht heb en in feb terecht kan bij Geerets & Kuypers, psychologen die gespecialiseerd zijn in eetstoornissen. Hopelijk kunnen ze mij helpen om eindelijk na al die jaren mijn eetstoornis achter me te laten. Duimen jullie?!?!
Ays - Woensdag 10 januari 2018 16:25
Hier ook, 38 jaar en ik schaam me rot dat ik een eetstoornis heb. Op deze leeftijd zou ik toch een wijze en zelfbewuste vrouw moeten zijn? Pfff, moeilijk hoor, An, toevallig, ik begin volgende week ook bij Geerets&Kuypers. Ik kijk er zo naar uit, het is een lichtpuntje in mijn leven geworden. Ik kan niet meer wachten tot ik kan beginnen. Ik ben een alleenstaande moeder met een puberzoon. Hij is echt een schat en gaat er goed mee om maar ik zie dat hij er ook verdriet om heeft. De laatste tijd gaat het wel beter, ik ben nu 48 kilo en al ruim een maand niet meer afgevallen. Mijn zoon was zo blij, die schat. Ik wil hier echt uit komen, ik wil dit mijn ouders en mijn zoon niet aandoen. Daarvoor houd ik te veel van ze. Duimen jullie ook voor mij? Liefs.
C Rozema - Woensdag 14 november 2018 13:16
Mijn moeder is in een jaar xx kg afgevallen. Zij is 88 jaar. Goed van geest maar denkt dat ze bepaalde dingen niet meer mag eten omdat iemand zegt dat dat slecht is. Ze weegt nog maar 42 kg. Om te zien echt zo triest. Net een skelet. Kan zij gedwongen opgenomen worden. Maak me ernstige zorgen.
Ibi - Woensdag 9 januari 2019 15:04
Wauw wat heftig! Moeilijk ook voor jullie om haar zo op die leeftijd nog te zien worstelen! Heeft je moeder inmiddels hulp?
rina - Donderdag 14 februari 2019 14:00
Ik ben nu 49 en heb al vanaf me jonge jaren anorexia met soms een goede periode waardoor ik het deels in de hand heb door op een gewicht van net geen ondergewicht soms te blijven en hele slechte periodes waardoor ik eronder schiet...ik ben verbaasd dat er geen artikelen of blogs/verhalen op het internet zijn over vrouwen zoals ik die bijna heel hun leven vechten met deze ziekte. Ik ben denk ik ook niet te genezen omdat de anorexia een deel van me persoonlijkheid is geworden het is een deel v mijzelf die verweven is in mijn persoonlijkheid doordat ik vanaf me vroege jaren er al mee leef en me persoonlijkheid gevormd is deels erdoor.
Annemarie - Vrijdag 7 juni 2019 17:12
Mijn man is bijna 60 en wilde wat afvallen. Nu zit hij al anderhalf jaar aan de shakes (‘s ochtends en ‘ s middags) en ‘s avonds een superkleine avondmaaltijd. Als vrienden langskomen is hij enorm bezig met het eten voor iedereen maar hij eet zelf niks. Hij doet niks liever dan met jan en alleman praten over afvallen. Hij is vel over been en veranderd in een kwaadaardig kreng. Hij is enorm trots op zichzelf en luisteren naar (zeer voorzichtig geformuleerde) kritiek wil hij niet. Ik ben inmiddels redelijk wanhopig.....