Spiritueel? Meer psychische problemen

 

Spiritueel zijn kan een diepere betekenis geven aan je leven, maar kan ook zorgen voor verwarring en problemen, blijkt uit onderzoek. Mensen die niet vasthouden aan een religie maar wel geloven dat er meer is dan het dagelijkse leven, hebben vaker last van psychische problemen, zoals problemen met eten, angst, fobieën of dwangneuroses. Ook blijkt dat mensen die spiritueel zijn vaker gebruik maken van medicatie voor psychische problemen.

spiritueel en een eetstoornis

‘'Onze belangrijkste bevinding is dat mensen met een spirituele belevingswereld een minder goede geestelijke gezondheid hebben dan mensen die niet bezig zijn met geloof of religie.'' Zegt Professor Michael King van de University College London. De studie is gebaseerd op 7403 willekeurige mannen en vrouwen die vragen hebben beantwoord over religie, spiritualiteit en hun geestelijke gezondheid.

35% van de ondervraagden hangt een geloof aan waarbij zij regelmatig een synagoge, kerk, moskee of tempel bezoeken. (meerderheid van deze groep is Christen) 19% van de mensen had wel een spiritueel geloof of spirituele ervaring, maar hangt geen specifiek geloof aan. 46% hangt helemaal geen bepaald geloof aan of heeft iets met spiritualiteit.

Uit het onderzoek bleek dat mensen die spiritueel waren 50% meer kans hebben om een generaliserende angststoornis te ontwikkelen en 72% meer kans hebben op een fobie. Ook heeft deze groep 77% meer kans om verslaafd te raken aan drugs en 37% meer kans op een neurotische stoornis.

Toch ervaren mensen die een geloof aanhangen en mensen zonder specifieke religie evenveel psychische problemen. Wel komen er meer alcohol en drugsproblemen voor bij mensen die een geloof aanhangen. Ondanks andere Amerikaanse onderzoeken, liet de uitslag van dit onderzoek duidelijk een verband zien tussen geluk en spiritualiteit.

spiritueel

Een ander groot onderzoek uit de US dat via internet gedaan werd, wees uit dat mensen met een spirituele denkwereld die geen geloof aanhangen, minder stabiel waren dan andere groepen mensen.
‘'Wij concluderen dat er steeds meer aanwijzingen zijn dat mensen die spirituele overtuigingen hebben in de afwezigheid van een religieus kader meer kans hebben op het krijgen van een psychische stoornis. Voor nog betere onderzoeksuitslagen wensen we een nog groter onderzoek uit te voeren.'' Zo zegt een van de onderzoekers van het University College of London.

Vanuit Proud2Bme vonden we dit een interessant artikel om te lezen. Zijn deze mensen heel erg veel met het leven of juist hun gevoel bezig? Zijn het zweefkezen of mensen net als iedereen? En is niet iedereen op zijn eigen manier een beetje spiritueel? 

Denk jij dat jouw psychische problemen met spiritualiteit te maken hebben?

Bron foto1, bron foto2
Bron artikel: Huffington Post

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Noortje - Woensdag 2 januari 2013 19:03
Nee; atheist.
JustMeXx - Woensdag 2 januari 2013 19:04
Ik denk niet dat je zomaar een verband kan stellen. Ten eerste is dit besloten uit slechts 1 onderzoek. Daarnaast zou je moeten kijken wat voor andere zaken er nog kunnen meespelen bv. iemand die geen specifiek geloof aanhangt doet niet mee met de grote groep => voelt zich anders => heeft psychische problemen. maar niet iedereen die geen specifiek geloof aanhangt voelt zich anders en heeft dus psychische problemen.
Dit is maar een eerste voorbeeldje dat in mij opkomt.
Inger - Woensdag 2 januari 2013 19:09
Wellicht komt dat omdat mensen die hun eigen geloof hebben zelf verplichtingen bedenken die volgens hun moeten wil er niks gebeuren.

Mensen die geloven in een bestaand geloof hebben daar van uit al vaste verplichtingen:
Bidden, naar de dienst gaan, etc.

Spiritual - Woensdag 2 januari 2013 19:17
iedereen is spiritueel, als je er maar voor open staat en bij de een is het toegankelijker dan bij de ander. De een kan het toelaten de ander niet.

Mijn vriend heeft me geleerd er meer open voor te staan. Als ik van slag ben voelt hij dat meteen, hoe ver hij ook van me vandaan is. Hij kan me dan ook kalmeren. Ik merk dat ik op sommige momenten de aanwezigheid van mijn overleden opa niet alleen voel, maar hem ook kan horen, en dat hij dingen zegt die niet vanuit mijn herinneringen kunnen komen. Dat kan me soms van slag maken waardoor ik meer in mijn es ga zitten en meer in mijn gedachten zit, ook als ik merk dat er anderen om me heen zijn die ik niet ken kan het me onrustig maken. Maar ik denk niet dat zoiets bij mij echt in verband staat met mijn psychische problemen. Ik denk alleen wel dat het die problemen nu wel soms beinvloed, maar niet veroorzaakt...
xXxpaula - Woensdag 2 januari 2013 19:27
Nee he, worden 'gelovigen' weer belachelijk gemaakt. Natuurlijk komt het daar niet door.

@Inger: iedereen heeft zijn eigen verplichtingen of bijgelovige dingentjes. Denk aan horoscopen, yoga/mindfulness en dat soort dingen. Verplichtingen of vaste patronen waar je niet vanaf durf is juist meer iets voor niet-gelovigen, omdat die niet in een god geloven die jou beschermd.
Fayee - Woensdag 2 januari 2013 19:29
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet reageren. ik ben wel gelovig, maar niet in een religie... maar ben wel erg spiritueel ingesteld. Ik weet niet of het mijn problemen heeft veroorzaakt. misschien wel een beetje. Ik ben hsper dus als ik veel dingen toe laat dat over valt me, net zoals het spirituele gedeelte. alleen het boeit me juist ook wel weer. een beetje dubbel. maar ja. (niet) eten houd het wel een beetje in controle?
Ik weet niet echt of het de oorzaak is, ik denk het eigenlijk niet, maar het heeft wel
invloed gehad en nu nog.
Prue - Woensdag 2 januari 2013 20:09
Ik denk meer dat mensen die hooggevoelig zijn, zich aangetrokken voelen tot spiritualiteit. En dat eventuele (eet)problemen meer te maken hebben met hooggevoeligheid dan per se het spiritueel zijn.
l - Woensdag 2 januari 2013 20:20
Ik geloof wel dat er 'iets' is, maar toen mijn problemen begonnen was ik nog 100% atheïst, dus ik denk niet dat dat iets met mijn problemen te maken heeft.
Noena20 - Woensdag 2 januari 2013 20:25
nee ik denk het niet. ik ben zelf chisten maar heb juist heel veel steun daaraan sinds mijn es...
Colourmylifetoday - Woensdag 2 januari 2013 20:26
Ik kan van mezelf zeggen dat ik vrij veel met spiritualiteit te maken heb en ook heb gehad op jongere leeftijd.
Het klopt dat, dat veel verwarring met zich mee bracht, en ik me toen ook al wel erg onzeker voelde en niet wist welke gevoelens van mij waren en welke van een ander.
Daarnaast ben je door meer te zien en voelen en horen naast bevoorrecht ook kwetsbaarder.
Ik denk wel degelijk dat er een verband is
- - Woensdag 2 januari 2013 21:17
ik ga mee met het HSP ( hoog sensitief persoon ) idee. Voor mij was mij eetstoornis een uitlaat klep van alle stress door prikkels/emoties die ik gedurende de dag binnen kreeg. Bovendien kan geloof mens ook een plek geven waar ze zich veilig en geaccepteerd voelen ( kerk, moskee, tempel enz. ).....

Hoe meer je voelt/ziet/hoort en weet des te kwetsbaarder je bent.
Henriëtte - Woensdag 2 januari 2013 22:06
Nee absoluut niet! Ik haal juist heel veel steun uit mijn geloof. God heeft mij steeds geholpen, toen ik gepest werd was hij de enige die er nog voor mij was. Ik ben veel minder bang voor dingen die kunnen gebeuren omdat ik ervaar dat God bij me is en hij kan alles. Ik ben niet bang voor de dood omdat het de poort is naar het eeuwige leven met Hem. 'Wees niet bang voor hen die wel het lichaam maar niet de ziel kunnen doden. Maar wees liever bang voor Hem die in staat is en ziel en lichaam om te laten komen.' (Matteüs 10:28).
Colourmylifetoday - Woensdag 2 januari 2013 22:23
@henriette
Wat mooi dat jij zo veel steun haalt uit je geloof!!
Maar ik vraag me toch wel af wat je met dat laatste zinnetje bedoelt.
Liever bang voor?
Is angst dan niet een hele grote factor voor het geloof ? Ik denk dat je vooral ook op jezelf moet vertrouwen.
Liefs
Anoniempje - Woensdag 2 januari 2013 23:12
@colourmylifetoday
Nee, angst is niet een hele grote factor dat ik geloof. Dat is niet de reden dat ik geloof, maar ik geloof dat we hier op aarde een stukje mogen proeven van het leven later. Dat ik dan met God mag leven.
En daarom wil ik ook nu al graag leven zoals het bedoelt is. Namelijk een leven zonder verdriet, pijn en moeiten.
Dat klinkt misschien te mooi om waar te zijn, maar alles wat God belooft heeft is uitgekomen en daarom geloof ik ook dat hij waar maakt wat Hij zegt.
Iris - Woensdag 2 januari 2013 23:48
Ik denk dat mensen met problemen zich eerder tot hun religie keren. Dus niet dat de religie problemen veroorzaakt maar dat de problemen zorgen dat je religieuzer bent.
Dit ervaar ik zelf ook wel, in tijden dat ik het moeilijk heb, denk ik meer aan God en geloof.
Iris - Woensdag 2 januari 2013 23:50
Tenzij we over religieus fanatisme spreken natuurlijk, dat veroorzaakt logischerwijs wel problemen, net als sektes en allerlei rare praktijken, maar ik vind dat dit gescheiden moet worden van gewoon religieuze mensen die naar de kerk/moskee/tempel/synagoge/bijeenkomsten keren in tijden van depressie oid
Chananja - Donderdag 3 januari 2013 00:23
Zou het, in de lijn van Iris, niet kunnen dat mensen met problemen eerder geneigd zijn op zoek te gaan naar zingeving en dus meer open staan voor 'het spirituele'? Waar het aanhangen van een religie vaak een langdurend patroon is, kan ik me voorstellen dat juist de hang naar zoiets minder vastomlijnd als 'spiritualiteit' toeneemt wanneer men problemen heeft?

Een ander verband is denk ik dat psychische problematiek het idee van de maakbaarheid van het leven kan doen wankelen. In deze tijd is de heersende gedachte toch wel dat als je maar hard genoeg je best, je alles/heel veel kunt bereiken. Die theorie maakt diegenen met wie het minder goed gaat, bijvoorbeeld mensen met een psychische stoornis, automatisch tot 'losers'. Ik weet in ieder geval van mijzelf wel dat op het moment dat mijn psychische problemen begonnen ik milder werd naar mensen met verslaving, depressie, burn-out etc. Daarbij past denk ik ook dat je eerder openstaat voor of op zoek gaat naar zingeving om een andere waarheid te proberen te vinden.

SdBas - Donderdag 3 januari 2013 00:24
Ik ben spiritueel, maar dat is aangeboren (hoog sensitief) en ik ben erfelijk belast met psychische stoornissen. Eetstoornissen en 'andere' vormen van verslavingen komen heel veel voor in mijn familie. Waar zit het dan in? In bijvoorbeeld mijn weten dat er meer is dan dit en mijn overtuiging dat stilte helend is. Door te luisteren in stilte antwoorden te kunnen voelen, omdat ze in jezelf opgeslagen zijn... Of zweef ik dan? Maakt me dat labiel en daardoor meer vatbaar voor psychische stoornissen? Ik vind het een interessant onderzoek, maar ik vraag me wel af in hoeverre de achtergrond, naast religie, spiritualiteit of 'geen' geloof mee is genomen in dit onderzoek.
Tessa - Donderdag 3 januari 2013 09:35
Ik denk dat de reden dat 'spirituele' mensen sneller last hebben van psychische problemen vooral komt omdat het in de maatschappij niet geaccepteerd is om spiritueel te zijn. Er heerst heel veel cynisme tegenwoordig en de hele maatschappij draait eigenlijk om succes.. een goede opleiding doen, werk vinden, een relatie hebben, een mooie huis kopen.. En ik denk dat veel mensen juist behoefte hebben aan gewoon leven en 'zijn'. In onze maatschappij ligt zo'n taboe op spiritualiteit, als je alleen maar zegt dat je gelooft in een leven na de dood dan wordt je direct 'zweverig' genoemd en kijken mensen je aan alsof je gek bent. Ik doe yoga en ik mediteer en ik krijg ook altijd van mensen te horen dat ik 'zweverig' ben. Wat die mensen niet snappen is dat mediteren juist heel down-to-earth is, en dat de hele dag piekeren over werk en wat je nog moet doen en wat je vanavond moet eten e.d. juist heel zweverig is.
Tegen mij is ook gezegd dat ik 'high sensitive' ben, maar dat ben ik niet. Ik ben me gewoon altijd heel erg bewust van alles om me heen. In het westen wordt overal een stempel op gedrukt en het lijkt steeds erger te worden.
Het grootste probleem met de wereld van vandaag is juist het gebrek aan spiritualiteit. Beseffen dat je niet alleen bent maar dat alles onderdeel uitmaakt van een groot geheel is juist wat mij geholpen heeft met mijn eetstoornis.
meisje14 - Donderdag 3 januari 2013 11:23
Nope. Ik ben niet gelovig of spiritueel of kind like that. En toch psychisch in de war
Peanuttbutterfly - Donderdag 3 januari 2013 13:14
Dat zal best onderzocht zijn, maar ik geloof er niks van.
Jeetje, eigenlijk vind ik dit nergens op slaan zeg.
Ik denk dat @Iris hierboven gelijk heeft.
Joyce - Donderdag 3 januari 2013 19:11
Dit kan voor veel mensen heel goed het geval zijn! De Bijbel zegt dat we niet strijden tegen mensen van vlees en bloed maar geestelijke machten en krachten (Efeziers). Het kan dus zomaar zo zijn dat je gebonden bent/demonisch belast wat verschillende oorzaken kan hebben (van generatie op generatie, je bezig gehouden met occultisme etc.) Bevrijding is gelukkig mogelijk! Heb ik zelf ook ondervonden voor psychische klachten. ** geen links plaatsen **

Jillie - Donderdag 3 januari 2013 20:09
En er zijn ook genoeg onderzoeken die het tegenovergestelde aantonen......
Want gelovige mensen hebben veel vaker een sociaal netwerk, een gemeenschap waarop zij terug kunnen vallen. Die hen steunt.
En zij hebben God waarop zij mogen vertrouwen. Zij hebben een vast punt in hun leven.
Bregje - Donderdag 3 januari 2013 20:25
@jillie

het gaat hier toch juist om mensen zonder specifieke religie/ god...
Tessa - Vrijdag 4 januari 2013 09:21
@Joyce: dat soort gedachten zijn dus de gevaarlijkste van alle. Het woord 'demon' betekende oorspronkelijk de stem van je eigen ego, later kreeg het pas een negatieve lading. De kerk heeft het vervolgens volledig uit verband getrokken.
Lees eens wat andere boeken dan de Bijbel.
@Tessa - Zaterdag 30 maart 2013 21:19
Wat bedoel je met 'oorspronkelijk'?
De bijbel is namelijk al zó oud, en in de grondteksten, in het Hebreeuws en Grieks, wordt het woord demon toch echt op die manier genoemd..
Nikkelzz - Zaterdag 22 november 2014 17:38
Ik heb de laatste jaren juist het idee gekregen dat mensen met psychische aandoeningen meer hun rust zoeken in spiritualiteit en dat ze daar gewoon meer behoefte aan hebben dan anderen. Dat ze het nodig hebben om zich verbonden te voelen met de mensen om zich heen. En ik denk dat mensen die zich met spiritualiteit bezig houden vaker hypersensitief zijn en dus al meer voelen. Meer voelen = sneller uit balans raken. Dat is hoe ik erover denk.