Sporten en genezen van een eetstoornis

 

Hoe het sporten mij helpt om van mijn eetstoornis af te komen en te leven vanuit mijn hart! "Is het wel handig?" "Sport je niet te veel?" "Ben je niet bang dat je daardoor weer terugvalt?" "Ga je nu alweer naar de sportschool?". Vragen die ik zo vaak heb gehoord en nog steeds dagelijks te horen krijg van mensen in mijn omgeving.

Het is begrijpelijk, na heel lang het sporten op een verkeerde manier te hebben gebruikt en alleen maar bezig te zijn geweest met kcal verbranden, afvallen, mager te willen zijn en ga zo maar door, snap ik dat mijn omgeving me wantrouwt en dat mag. Het is nu eenmaal de waarheid dat als je anorexia hebt dat je iedereen en jezelf voor de gek houdt en dan werkt het stuk health in de media ook niet mee. Ik ben daar misschien gevoelig voor, maar ik weet nu dat ik niet meer naar ondergewicht wil en wil leven!

meisje

Maar nu ben er ik soms een beetje klaar mee, na zo veel behandelingen, klinieken in klinieken uit, ziekenhuis in en uit, overstappen naar een nieuwe instelling, boosteropname Portugal, ziekenhuis Portugal en ga zo maar door. Ik voel en merk meer dan ooit dat ik me de laatste stap voor mijn herstel mag gaan inzetten! Ik weet dat ik er nu echt bijna ben en dat ik de dagen aan het aftellen ben, dat ik eindelijk mag en kan gaan zeggen: ik had een eetstoornis, niet meer naar de ellende kijk maar het leven ga beleven.

Na een opdracht bij mijn instelling waar ik nu nog zit, zag ik hoeveel ik eigenlijk al bereikt heb, gezond gewicht, een gezond eetplan, meer vertrouwen en het belangrijkste: Dat ik geloof en hoop heb gekregen dat je kunt herstellen van een eetstoornis.

Soms is het goed om even stil te staan en te kijken naar wat je al bereikt hebt en niet naar wat je nog wilt of moet gaan bereiken. Wat ik op dit moment ervaar is dat ik de stappen die ik heb gezet en wil gaan zetten, ik heb bereikt door het sporten. Het klinkt misschien gek in de oren, maar daar ligt mijn hart en daar heeft mijn hart al van kleins af aan gelegen. De mensen om me heen en de sportschool die me kennen en die mij helpen ben ik het meest dankbaar voor de afgelopen tijd. Het is namelijk niet makkelijk als je een eetstoornis hebt en mensen vragen wat je het liefste doet, "nou sporten". De gezichtsuitdrukkingen die ik dan soms kreeg, of de bezorgde antwoorden, bezorgden mij juist weer dat mijn moed in de schoenen zakte en dat ik niet mezelf durfde te zijn.

Ook als ik soms de vraag krijg, wat wil je in de toekomst? Ik wil het liefst in een sportschool werken en daar mijn passie en liefde in stoppen, maar vaak durf ik dat niet te zeggen, omdat mensen het raar vinden dat je dat als anorect zegt. Het zijn misschien harde woorden, maar het is wel hoe ik het dagelijks meemaak. Het is zo moeilijk om uit te leggen wat sporten met mij doet, het is niet alleen het sporten, maar ook de sfeer en de mensen van de sportschool. Dat als ik de sportschool in loop ik eindelijk weer kan voelen dat ik ergens mezelf thuis voel, ik krijg er energie van en ik kijk er naar uit. Een jaar geleden had ik dat niet durven dromen!

meisje

Ik loop nu nog vaak tegen mijn angsten aan en dat ik niet durf te leven vanuit mezelf, bijvoorbeeld door het stukje wat ik hierboven heb genoemd. Als je anorexia hebt krijg je vaak een stempel opgelegd, en dat is niet eerlijk, want wie zegt dat elk meisje of iedere jongen met anorexia hetzelfde is. Mij helpt het sporten nu eenmaal en dat is waar mijn hart ligt. Ik weet dat ik niemand behalve mezelf verantwoording schuldig ben, alleen is het moeilijk in deze samenleving waar mensen snel een oordeel over je hebben echt jezelf te blijven!

Eén ding weet IK zeker en dat is dat ik nooit meer naar de magerte terug wil, dat ik wil gaan leven vanuit mijn hart en beslissingen! Gelukkig zijn er nu langzaam een aantal mensen die mij zijn gaan geloven en inzien dat de sport mij helpt om te herstellen van mijn eetstoornis. Daar ben ik hen en mezelf zo enorm dankbaar voor. Ik blijf doorzetten en ga mijn hart volgen en die ligt bij de sport, de sportschool waar ik sport, mijn sportmaatjes, instructeurs en mezelf, want alleen ik weet wat mijn hart mij vertelt! "Don't give up the fight, you never know how strong you are until being strong is the only choice you have!"

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Dorien - Woensdag 2 december 2015 19:19
Ik heb ook heel erg het gevoel dat mensen over mij oordelen als ik ga sporten omdat ik anorexia heb gehad. Ik durf zelfs soms niet te sporten omdat ik bang ben dat mensen gaan denken dat ik wil afvallen. Dat is het helemaal niet. Ik voel me zo fijn als ik ga sporten, het is zo'n ontspanning voor mij. En ik zou willen dat oordelende mensen me niet meer tegenhouden om te gaan sporten.
anne - Woensdag 2 december 2015 19:32
Hee milou.

Mooi stuk geschreven. Je mag echt trots op jezelf zijn.
Je bent goed bezig. Ga zo door

Liefs Anne
Milou - Woensdag 2 december 2015 19:39
Dankje Anne
Ida Moerman - Woensdag 2 december 2015 20:00
Lieve Milou,

Ik heb echt bewondering hoe jij nu in het leven staat, knap van je dat je dit met ons wilt delen. Je mag super trots op jezelf zijn.

Dikke knuffel Ida šŸ˜˜
Roy - Woensdag 2 december 2015 20:02
Mooi geschreven. Met gevoel en vanuit je hart. Vooral daarom mag je trots op jezelf zijn!
Mirjam - Woensdag 2 december 2015 20:03
Lieve lieve milou. Wat ben en blijf je toch een geweldig mens
luca - Woensdag 2 december 2015 20:04
Ik vind de blog enorm knap! En ook dat je dat hier duurft te delen.
Ik las ooit "Exercise because you love your body, not because you hate it." En al weet ik natuurlijk niet of je al van je lichaam kan houden na zo'n nare ziekteperiode te hebben gehad, maar volgens mij komt de kern overeen: Sport is iets dat je goed doet en een fijn gevoel geeft, en dat lijkt bij jou oprecht het geval te zijn en niet wat de anorexiastem je zegt dat je moet doen. Ik vind het helemaal niet gek dat je ooit op een sportschool wilt gaan werken, immers lijkt dit iets te zijn waar je passie ligt!
Als ik vanuit de eetstoornis sport, voelt het helemaal niet fijn, als ik het echter doe voor het plezier/het genot en (van tevoren) mijn lichaam goed verzorg met voeding, ja, dann ben ik oprecht aan het sporten en geniet ik daar ook van.
PlĆŗs, je lijkt je van de invloed van je eetstoornis op je sportgedrag bewust te zijn Ć©n je hebt een heel alerte omgeving, "beter" kan het niet, of wel?
In ieder geval veel sterkte bij het resterende herstel en dat je in het sporten die positiviteit vind die je kracht geeft in het gevecht tegen de 7anorexia!
Mirjam - Woensdag 2 december 2015 20:04
(Huh hij verwijderde m'n halve reactie..?)
Ik schreef ook nog;
Al de stappen die ik jou al heb zien zetten; WAUW!
& als het sporten jou hierbij helpt en je weet zelf waar je grenzen liggen, vind ik dat niemand jou dat af moet nemen.. (Tenzij het lichamelijk weer onverantwoord wordt natuurlijk, maar dat snap je zelf ook!)
Hou vol lieverdje. En weet dat ik er voor je ben, ook als je het weer even wat moelijker hebt.
milou - Woensdag 2 december 2015 20:11
Super super lief allemaal
Lisette - Woensdag 2 december 2015 21:19
Wat een ontzettend mooi en herkenbaar verhaal! Ik heb zelf ook anorexia gehad en was op dat moment heel slecht met sporten bezig (alleen maar calorieƫn tellen en weinig eten).
Nu ben ik echter al 2,5 jaar gezond en sporten is mijn grote passie! Ik geef nu zelf ook twee lessen per week en daarnaast volg ik nog een stuk of vier lessen bij andere instructeurs. Heerlijk vind ik het! En zeker niet om af te vallen, al kom je inderdaad maar moeilijk af van het stempel 'anorexia' en kijken mensen je bezorgd aan als je zegt dat je 'weer' naar de sportschool gaat.
Maar ik heb nu een mooie balans gevonden tussen sporten en goed en voldoende eten. Hou vast aan je dromen en geniet van het sporten!
Michelle - Woensdag 2 december 2015 21:36
Trots op je zusje!
ikkuh85 - Woensdag 2 december 2015 23:12
Mooi verhaal en ontzettend knap geschreven!
Lovve - Donderdag 3 december 2015 00:12
Wauw, you go girl! Mooi dat je je passie weer hebt gevonden, en weer bezig kan zijn met waar je het meest gelukkig van wordt. Ga zo door ā™„
Romy - Donderdag 3 december 2015 14:32
Wat herkenbaar Milou.. Alsof je mijn leven daar schrijft..
Ik begrijp de bezorgdheid van mensen, maar ook zij zijn de gene die een bepaald beeld in stand houden en daar ben ik onderhand wel klaar mee. Als ik zichtbaar wat ben afgevallen: "oh...gaat t wel goed met je..? Want je ziet er smaller uit." Als ik een keer mee doe met bepaalde "eet uitdagingen" gewoon in het eens te ervaren of mee te kunnen praten, is het weer van ja... sla je er niet in door? Helaas is er door instellingen ook niet altijd voldoende begrip als sporten op een beroepsmatigr of hobby manier jouw ding is... dat vind ik erg jammer.
Ik zeg eerlijk dat bepaalde dingen mij nog weleens eennrot gevoel kunnen geven m.b.t. de sportschool en het omgaan met eten en gewicht. Maar zijn dat niet de dingen die ik dan zou mogen bespreken? In plaats van te horen dat ik die sportschool (lees mijn sociale leven, positief gevoel, balans in mijn lijf/ hoofd/ ADHD) achter me moet laten.
Maar dat is mijn mening. In ieder geval mijn complimenten Hoe pakkend je dit hebt geschreven. Heel veel herkenning hier.

Ik hoop dat je je dromen lekker achter na kunt! Ga lekker die opleidingen doen,,spoetinstructeur worden en alles erom heen. Ik kan je uit eigen ervaring zeggen dat het zo fijn is om je eigen energie en positief gevoel te kunnen doorgeven aan je cursisten!

Liefs Romy
milou - Donderdag 3 december 2015 22:29
Dankje
Nina - Vrijdag 4 december 2015 08:27
Als sporten jou gelukkig maakt ,ga ervoor !
Mij heeft sporten ook geholpen.Bewegen brengt je zo in contact met jezelf en je leert er heel veel van.
Het is wel belangrijk om ook andere interesses te hebben en mensen te kennen die andere dingen doen,Anders beperk je jezelf en je leven toch wel, vind ik.
Paultje - Woensdag 9 december 2015 13:30
Ondanks dat ik om de zoveel tijd een terugval heb werkt sporten ook zeer goed bij mij. Het zorgt er in ieder geval voor dat ik een soort van eetlust heb. Ik heb al vanaf mijn tiende anorexia en na mijn balletcarriĆØre ben ik ook op sportscholen gaan werken.
Mijn werkgever weet van mijn eetstoornis en toen ik drie jaar geleden een zware terugval kreeg mocht ik van mijn werkgever alle tijd nemen om weer terug te krabbelen.

Doe alles wat jou de energie geeft om door te gaan, beter te worden of het onder controle te krijgen. Wens je veel succes xxx
zelfmoord - Maandag 14 december 2015 16:03
ik wil zelfmoord plegen HELP?
Team Proud2Bme - Maandag 14 december 2015 16:07
@zelfmoord
zoek contact met 113online.nl of jouw huisarts. Deze kan je helpen. Houd vol!
anoniem T - Donderdag 24 maart 2016 09:11
supergoed van je! ik struggle momenteel erg met dit probleem. mag ik misschien vragen hoeveel en wat voor sport je deed? ik weet dat dat per mens verschilt maar ik wil me graag fijner voelen over mijn lichaam en wil graag weten hoe anderen dat voor elkaar krijgen... heel veel liefs xx
anoniem T - Donderdag 24 maart 2016 09:11
supergoed van je! ik struggle momenteel erg met dit probleem. mag ik misschien vragen hoeveel en wat voor sport je deed? ik weet dat dat per mens verschilt maar ik wil me graag fijner voelen over mijn lichaam en wil graag weten hoe anderen dat voor elkaar krijgen... heel veel liefs xx
Milou - Zaterdag 7 mei 2016 21:57
@anoniem T.

Dankje. Ik begon met 2 keer in de week sporten. Nu sport ik wanneer ik er zin in heb.
gr