Mike XXS Update

 

Mike XXS anorexiaHallo Iedereen =]. Mijn naam is Mike, de meeste mensen hier die me kennen die kennen me van XXS. Er zijn ook een paar mensen hier waarmee ik in behandeling heb gezeten. Aangezien de laatste aflevering niet echt een goed beeld gaf over hoe het nou eigenlijk nu gaat is hier even een update.

In de laatste aflevering was ik net 3 weken in dagbehandeling bij de Bascule in Amsterdam. Daar heb ik best wel een zware tijd gehad, want ja ik moest van zo goed als niks eten, in ene naar de eerste kleine stap tot een gezond eetpatroon. Wat natuurlijk een hel was toen. Weken gingen voorbij net als de ophogingen van mijn eetlijst.

Want tja ik kwam niet aan, ik viel nog steeds af. Heel veel gesprekken gehad over de oorzaken waarom ik afviel. Nja al snel werd duidelijk dat de 2 eetmomenten die ik niet daar hoefde te toen ( ontbijt en avondsnack) werden overgeslagen door mij. Het was niet dat ik het niet wilde, maar ik kon het gewoon niet. Heb ook vaak gehuild daar dat het me nooit zou lukken, en dat ik zo graag weer wilde werken, en er voor mn vriendin wilde zijn. Want ook m'n schuldgevoel naar andere toe hielp niet echt op beter over mezelf te denken.

Toen ik 1,5 maand in dagbehandeling was, zou er besproken worden in het overleg of ik weer langzaamaan mocht gaan werken. Het nieuws wat ik toen kreeg was ik zeker niet happy mee. Er was besloten dat ik naar de kliniek moest (24/7) & als er iets was wat ik echt niet wilde was dat het wel, in mijn ogen was dat voor de ‘'ernstig zieke mensen''. Ze wilde me een opname van een maand geven, om dan even uit mn eigen omgeving te zijn, en volledig kon werken aan mn problemen.

Helaas was mijn opnamedatum ook gelijk de openingsdatum van de nieuwe kliniek vol met nieuwe sociotherapeuten. En nou ja die opstartfase is wel nadelig geweest voor mij en mn groepsgenoten. Het enige voordeel daarvan was dat we een stuk hechter met elkaar werden en elkaar ook konden helpen, en elkaar dingen vertelde die we niet aan de socio's kwijt wilde omdat ze het simpelweg niet zouden begrijpen.

Mike XXS anorexiaNa een maand was er weer een overleg, en ik had nog net mn spullen niet ingepakt om naar huis te gaan, en toen kwam mijn mentor naar me toe en zei: we denken dat het nog niet goed is om weg te gaan. Dus ik moest blijven. De zoveelste teleurstelling in mezelf, ik wilde naar huis, naar mn vriendin, ik wilde weer werken, sporten. Maar dat kon niet, achteraf gezien weet ik ook dat als ik toen naar huis gegaan was dat ik er meteen weer terug zou zijn.

Na 2,5 maand kreeg ik CGT (cognitieve gedragstherapie) en PMT (psychomotorische therapie), daar heb ik echt veel aan gehad, ik kan nu een stuk realistischer nadenken, en ook beter bepalen of ik me terecht druk maak om dingen of dat het eigenlijk helemaal nergens over gaat. Zo is het nog een tijdje doorgegaan en ondertussen werkte mn gewicht nog steeds niet mee, maar ik voelde me wel sterker en gemotiveerder om eruit te komen, ik wilde niet meer hierin blijven hangen, het had al veel te lang geduurd.

En na 5 maanden was het zover, ik mocht naar huis. Ik wilde geen dagbehandeling meer, geen deeltijd, het was klaar, ik ben zeker nog niet genezen, maar ik ben een stuk sterker dan toen ik erin ging. Ik heb nu nog 1x per maand een gesprekje, maar daar kan ik alleen maar zeggen dat het wel goed gaat, mijn gewicht en mn pols zijn nog wel te laag, maar wel stabiel, en ik functioneer prima, dus voor zover het toegelaten wordt vind ik het prima zo =].

Ik kreeg op mijn verjaardag nog een felicitatie mailtje van een pro-ana website, waardoor ik toch nog is op die site ben geweest, maar als ik nu al die verhalen lees en zie hoe mensen elkaar op lopen te stoken dan denk ik..damn... ik ben ook zo geweest, ik ben ook erg actief geweest op die sites, als ik daaraan terug denk dan schaam ik me! Het liefst zou ik iedereen willen helpen maar ja, dat is niet zo makkelijk helaas..

Het meest vervelende nu vind ik denk ik dat ik door mijn omgeving toch nog niet echt geloofd wordt als ik zeg dat het goed gaat =[. Alsof het niet goed kan gaan, het gebrek aan vertrouwen is wel demotiverend. Ook mijn vriendin heeft nog zoiets van, je moet ons vertrouwen eerst terugwinnen, dat valt me best wel zwaar.. ik heb zoveel al bereikt, maar vertrouwen krijg ik nog niet.

Ik werk momenteel weer in een bakkerij (niet meer in de bakkerij waar ik werkte, die baas stuurde me heel leuk een ontslagbrief toen ik in de kliniek zat en heeft ook nooit gevraagd hoe het met me ging, dus ben blij dat ik ergens anders aan de bak ben) ongeveer 38 uur per week, en ik ga weer naar school.

Mijn laatste examen is aangevraagd, daarna ga ik nog een bakkerij opleiding van een niveau hoger doen, en daarna wil ik graag SPW4 ervaringsdeskundige gaan doen, omdat het me heel erg fijn lijkt om mensen te helpen vanuit mn eigen ervaring =]

En ik wil iedereen heel veel kracht toewensen in hun strijd

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

deborah - Woensdag 9 februari 2011 13:19
ik ben trots op je!! Maar dat wist je al :)
Anita Bruijns - Woensdag 9 februari 2011 13:30
Hey Mike!

Ik hoorde op afstand soms wat over hoe het ging op San Francisco. Want eigenlijk ken ik je verder niet, alleen van de af en toe HAAII en DOEGGG.
De opstart fase verliep daar inderdaad wat raar, al merkte ik het alleen op afstand. Toch wil ik je even zeggen dat ik het onwijs stoer van je vind, dat je naar de kliniek bent gegaan en bent gebleven. Ook vind ik het leuk dat je nog af en toe contact hebt gehouden met (oud)clienten van je groep. Ik denk dat je voor vele een voorbeeld kunt zijn hoe het WEL moet.
Ook vind ik het respect waard, hoe jou relatie met je meissie stand hebt gehouden!
Ik hoop je nooit meer via mijn groephoppen van Saint Tropez naar San Francisco tegen te komen of in de tuin.
Maar misschien wel op de SPW4 ervaringsdeskundige, wat ik ook ga doen.

Zet hem op! Je gaat er komen! Het gaat je allemaal lukken! Je hebt een mooi toekomstperspectief.

Liefs,
Anita
Esther - Woensdag 9 februari 2011 14:12
Wat een kanjer ben je!
Sanne - Woensdag 9 februari 2011 14:26
Supergoed van je wat je allemaal al bereikt hebt.
Ik weet zeker dat je er gaat komen, zet “m op!!
Lot - Woensdag 9 februari 2011 14:31
Wauw wat vind ik jou een kanjer als ik dit zo lees! vooral ook een steuntje in de rug voor iedereen hier denk ik, omdat het uiteindelijk meestal ook wel weer goed komt:)

liefs en take care!
Lotte - Woensdag 9 februari 2011 14:44
Hey Mike!

Lang geleden dat ik iets van je heb gehoord. Wel fijn om te lezen dat je vooruit bent gegaan! Ik vond het best bijzonder om te lezen dat je het moeilijk vind dat mensen het het idee hebben dat het goed/beter met je gaat. Ik heb dat juist het tegenover gestelde. Ik heb heel vaak dat mensen denken dat het over is en dat het goed gaat. Terwijl dat absoluut niet zo is. Ik zou juist willen dat mensen wat serieuzer keken en realiseren dat het nog niet goed gaat. best bijzonder hoe dat zo kan verschillen.
Ik vind het dapper van je dat je in de toekomst mensen wilt gaan helpen vanuit jouw gevoelens! Top!
Ik zou zeggen: Keep on doing the good work! :3

Liefs,

Lotte (xxs)
elise - Woensdag 9 februari 2011 14:45
Hee Mike

Je bent echt een kanjer. Je bent
echt een vechter. Het kan niet
anders, je komt er.

Heel veel liefs Elise (van de bascule)
Jasmila - Woensdag 9 februari 2011 17:24
Heee Mike. :D
Echt goed van je, wat je hebt bereikt.
Ik ben trots op je!:)
Anoniem - Woensdag 9 februari 2011 17:33
Mike, wat super om te lezen dat je al zo ver bent gekomen !!!! Ben heel blij dat ik dit bericht lees, want na de tv uitzendingen vraag je je toch keer op keer af hoe het nu met jullie gaat. Wat super goed en dapper dat je SPW gaat doen ! Ik ga dat ook doen, en wil trouwens ook als ervaringsdeskundige aan de slag. Geloof in jezelf, dan komt het goed !!!!!!!

Mike - Woensdag 9 februari 2011 19:11
Heey dank jullie wel voor de lieve reacties:D
Rianne - Woensdag 9 februari 2011 19:31
Hey Mike,

Wat fijn om te lezen dat je al zulke grote stappen hebt gezet!
Je komt er wel, zet 'm op he.

Liefs, Rianne.
JustMeXx - Woensdag 9 februari 2011 19:48
Goed dat het al beter met je gaat!
Ik zeg wel 'beter' want volgens mij ben je nog niet helemaal genezen -wat normaal is- en misschien is het om die reden dat je omgeving zich nog wat zorgen maakt. Ze denken waarschijnlijk dat je te hard van stapel loopt maar weet dat een terugval nog kan. Daar zal je nog op moeten letten.
Veel succes
Alex - Woensdag 9 februari 2011 20:13
Hey Mike,

Ik weet dat je vorig jaar door een heel heel diep dal bent gegaan, in het begin zag ik het toch heel somber in voor jouw en je toekomst, ik wilde er niet eens aan denken......

Maar toch door je eigen wilskracht en doorzettingsvermogen ben je er toch weer aardig uit gekrabbeld, en heb je het normale leven weer kunnen oppakken, en hoop dat het zo blijft!

Dat stukje hierboven over dat het wantrouwen zo demotiverend werk kan ik ook heel goed begrijpen, maar wij stonden toen aan de andere kant van de lijn te kijken hoe jij je leven en toekomst aan het verwoesten was, en dat zit nog zo vers in het geheugen, dat als je nu een keer iets minder neemt dan normaal komt meteen alles weer naar boven van toen! Maar dat zal jij ook wel begrijpen toch?

Maar ben heel blij dat het goed met je gaat, en heel trots dat je weer bent wie je was.

Ben echt heel trots op je!

Kus paps

Esther - Woensdag 9 februari 2011 21:46
Wat een goed en positief bericht! Goed bezig! En vooral doorzetten nu. En wat heb je een ontzettend lieve vader, mag je heel blij mee zijn!!

Groetjes Esther
roosje - Woensdag 9 februari 2011 22:16
Heey Mike (:

Wat een stappen heb je ondernomen zeg! super goed en vooral zo doorgaan.
Denk aan de toekomst die voor je ligt, en ik vind het hartstikke tof van je dat je anderen wil helpen met je ervaringen =)
Inger - Woensdag 9 februari 2011 22:42
Lieve Mike,

Ben supertrots op jou en op onze hele groep.
Kijk waar je staat, waar wij allemaal staan.
Je weet hoe ik over alles denk, maar je weet ook dat ik je vertrouw!

xx mis je!
zeg ik liever niet - Woensdag 9 februari 2011 23:17
heyy Mike,

je kent me nog niet
maar ik ben nieuw hier
ik snap hoe moeilijk het is
ik zit zelf ook in deze situatie
ik vind het knap
wat je allemaal hebt gedaan

nu ff wat anders jij hebt super mooie ogen
ik meen het vergeet dit niet ;)
samantha - Donderdag 10 februari 2011 08:35
Ah ik ben echt heel blij te horen dat het een heel stuk beter met je gaat!
Dat geeft mij ook weer een beetje meer hoop, dat als je echt wilt dat het moet lukken.
ik hoop echt dat je op deze goede weg zult blijven!
echt superknap van je allemaal!
Echt respect!
heeeeel veel sterkte verder nog!

xx
Lisa - Donderdag 10 februari 2011 10:52
Hey Mike,
Je weet natuurlijk al dat ik enorm trots op je ben! En de angst van mensen dat het niet goed met je gaat komt niet voort uit het vertrouwen, maar meer de angst dat het niet goed gaat en je dat niet verteld omdat je zo sterk wilt blijven..
Ik weet in ieder geval dat we samen een enorm leuke tijd hebben gehad op sf en nu ook nog enorm veel steun aan elkaar hebben. Je kan het mike!!

xx Lisa
Lot81 - Donderdag 10 februari 2011 11:59
He Mike,

Wat goed dat je zo vooruit bent gegaan!! Was/ is een hele strijd zo te lezen.

Je hebt het erover dat het lastig is dat mensen je nog niet zo vertrouwen. Maar ik snap best dat ze daar moeite mee hebben ook omdat je nog niet op een gezond gewicht zit.
Wat wat voor jou de reden ook niet nog een iets intensievere nabehandeling te doen. Ik vind de overgang van kliniek naar 1 keer in de maand een gesprekje ook wel erg weinig.
Nu gun ik je het normale leven echt van harte, maar vraag mij ergens ook af of je hiermee jezelf niet voorbij loopt.
Ik hoop dat je hierin eerlijk tegenover jezelf kunt zijn.

x
Angelaa - Zaterdag 12 februari 2011 18:01
Hee lievertje (L)

Mooi stukje heb je geschreven, hopelijk kunnen we het allemaal stukje bij beetje afsluiten. Je hebt zo hard je best gedaan en je bent nu ook zo goed op weg, daar kan je trots op zijn! Ik hoop dat je dat zelf ook echt bent.
Het jaar is al goed begonnen, dus dat gaan we mooi zo proberen te houden :D

Heel veel liefs van je vriendinnetje
hans - Zaterdag 27 augustus 2011 18:47
hey mike!! ik vind het heel erg knap van je dat je zo je best hebt gedaan en er ook voor bent gegaan om er weer bovenop te komen!! maar ik heb een vraagje...
omdat er niet zoveel dingen staan op deze site over jongens met anorexia en ik zelf een neef heb met anorexia, wil ik vragen hoe ik het beste met hem om kan gaan, want hij is al weer heel goed op weg om beter te worden, maar het gaat nog niet zo heel goed... we waren eerst heel goeie vrienden enzo, maar nu doet hij heel afstandelijk en word heel snel pissig. ik vind dat heel moeilijk. dus hoe voelde jij je tegenover vrienden en je famillie toen het niet zo goed met je ging? en hoe wou jij behandeld worden toen?

groetjes hans
Sara - Donderdag 4 oktober 2012 13:34
Beste Mike,

Wij van Ā“Kleine HansĀ“ zijn op zoek naar een jongen met anorexia, of die anorexia gehad heeft, om zijn verhaal te komen vertellen voor een groep geneeskundestudenten van de VU. Wij organiseren 17 oktober a.s. om 18.00u een lezing met het thema: anorexia bij jongens, om het onderwerp wat meer bekendheid te geven onder toekomstige artsen.
Nu weten wij dat jij je verhaal erg goed kunt vertellen en zouden je dan ook willen vragen of je het leuk vindt om je verhaal te komen vertellen.

Als je interesse hebt, stuur ons dan een mailtje; kleinehans@gmail.com.
Voor meer informatie kun je kijken op www.kleinehans.nl

Alvast bedankt!

Met vriendelijke groet,

Sara van Gennep
(secretaris Kleine Hans)