Communicatietalent en anorexia patient

 

CommunicatieTalent van 2017, anorexia patiënt in 2018, ...gelukkig en gezond in 2019? Het is dit jaar de 20e verjaardag van mijn eetprobleem. Daar heb ik in een ver verleden, tussen 12 en 19 jaar, voor in een kliniek en in het ziekenhuis rondgelopen en daarna heb ik het altijd vrij goed onder controle gehad, met (terug)vallen en weer opstaan.

Ik heb mijn eetprobleem nooit helemaal los gelaten, maar ik ben inmiddels harder teruggevallen dan ooit. Onlangs heb ik onderkend en erkend dat er iets moet gebeuren. Ik ben van plan om for once and for all de strijd aan te gaan tegen die rotziekte. Dat is het, een rotziekte. Geen keuze, al moet ik zelf ook nog steeds aan dat idee wennen. Het is ook niet echt een keuze om er iets aan te doen op dit moment. Het is meer do or die. Dat gaan we dus maar even doen... 

Communicatietalent en anorexia patient

Ik ben eind november 2018 opgenomen op de high cure afdeling van de grootste toko voor eetgezeur in NL: de Ursula kliniek in Leiden. Door mij liefdevol omgedoopt tot ganzenboerderij (denk: foie gras): 7 x 7 bezig met eten, zitten/liggen en aansterken. Eat. Sleep. Chill. Repeat. Net een all inclusive resort dus.  Maar met vrij basic voer. En dat vind ik jammer, want ik hou dus wel van lekker eten, en van wijn. En 't allermeest van Franse kaas. Om maar meteen een misverstand de wereld uit te helpen. 

Anorexia, of welke eetstoornis dan ook, is niet alleen iets voor pubermeisjes om maar meteen ook een volgend misverstand de nek om te draaien. Ik zit hier weliswaar met 10 vrouwen in een groep (maar er had ook net zo goed een man tussen kunnen zitten), van wie jongste 21 is en de oudste 47 jaar. De enige gemene deler is dat we allemaal een complexe en langdurige eetstoornis hebben. 

Mijn leven on hold. Gestopt met een normaal leven leiden. maar hé dat was eigenlijk al jaren zo, dat is 't hele probleem van een eetprobleem. Dat je niet meer aan een normaal leven mee kunt doen, omdat eten overal en altijd is. Gestopt met werk, gestopt met ongezonde relaties, huis onderverhuurd. Maar ik heb mezelf nog en heel veel lieve mensen om me heen.

Duur opname en behandeling: zo lang als nodig is. Dat is uitdaging nummer 1, leven zonder deadlines... Uitdaging nummer 2 is dit bericht. De eerste stap naar een echte oplossing is om er open over te zijn: je kan EN een instawaardig leven leiden met #reizen, #fitgirl, #foodporn, #workhardplayhard, #festivalnummerzoveel, #nogmeerfeestjes, CommunicatieTalent van het Jaar worden EN anorexia hebben. Het zijn allemaal hoofdstukken die bij mijn leven horen. Goede en slechte tijden, ze horen bij het leven. En dat is oké. Ik zal moeten dansen in de zon en leren vechten in de regen.

ZO. Dat is eruit. :) Door met uitdaging 3: gezond en gelukkig worden in 2019 zodat ik met uitdaging 4: iets waardevols doen met het gegeven dat 't leven niet altijd leuk is en dat dat ook mag, verder kan. To be continued.

Communicatietalent en anorexia patient

En over dat ik hier zo open mijn probleem deel. Ja dat klopt, en het is niet per se dapper, want ik ben meer dan een probleem, maar ook klaar met het liegen, de geheimen, bullshit bingo's en verhalen dat ik overspannen zou zijn. Ik geloof dat in openheid de sleutel tot de oplossing ligt. Anders had ik 'm wel eerder gevonden vermoed ik  :)

I'll be back. Letterlijk EN figuurlijk :) en ook letterlijk figuurlijk.

TWEESTRIJD

Ga weg
Blijf hier
Vlucht, voor het te laat is
Het wordt beter, echt
Je kunt niet zonder
Verdraag
Vertraag
Verwonder
Verteerd door eenzaamheid
Verdriet dat slijt
Geef het tijd
Alles toch al kwijt

Blijf rennen
Gewoon heel even
Stil blijven staan
Bij een bewogen leven
Je kunt er niet aan wennen
Bang voor zoveel
Heb je het een kans gegeven?
Angst voor het leven
Grijpt je naar de keel
Niet meer naar het beste streven
Nog zoveel te beleven
Teveel om te overwinnen
Waar moet je beginnen?
Met die berg beklimmen

Hou me vast
Je kunt dit niet aan
Vlucht terug in zekerheid
Gun jezelf nou de tijd
Zoeken, op de tast
Raak de controle niet kwijt

Vaste gewoonten doorbreken
Duurt maanden, geen weken
Misschien is het nu zwaar
Maar het wordt altijd weer morgen
Waarom zou je voor jezelf zorgen?
Houd je hoofd koel
Wat moet je met die tsunami van gevoel?
Al die emoties, je kunt ze wel aan
De wereld zal er niet door vergaan 

Je kunt je demonen bedwingen
Steeds een toontje lager laten zingen
Het zal niet vanzelf gaan
Maar je gaat ze verslaan

Onder een berg van liefde gezwicht
Zoveel belangrijker dan eten en gewicht
Hoe je je eigen demonen vermoord?

LIEFDE is het antwoord.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Blub - Dinsdag 5 februari 2019 13:15
I love je schrijf stijl.ik hoopndat er meer blogs van jou online komen
Wieteke - Dinsdag 5 februari 2019 13:32
Wat schrijf jij leuk! šŸ’•
Fauve - Dinsdag 5 februari 2019 13:36
wat een prachtig mens ben bij! Je schrijfstijl, je inzicht en heldere pen... Dankjewel voor alle inspiratie. Ik hoop dat de liefde naar jezelf ieder dag mag groeien want je bent het waard en verdient het om je eigen leven te leven. Laat je kracht je wonden helen. Laat je voeden met liefde en omarm je kwetsbaarheid. Veel geluk gewenst
Iris - Dinsdag 5 februari 2019 13:42
Hoi wat herkenbaar. Het van eten houden en toch anorexia hebben. Ik heb die verdomde combi ook
LYJ85 - Dinsdag 5 februari 2019 14:43
Baantjr - Dinsdag 5 februari 2019 14:57
AAh wat een leuke manier van schrijven!
Maar nog veel belanglijker, waar het hier echt om draait..de vermening van hedendaagse druk van social media omhoog houden en dat in combinatie met deze perfectionistische eetstoornis. Ik hoop ten zeerste meer van je te lezen en natuurlijk dat je heel hard vecht voor jezelf!
(#powerwoman? ;) )
Lost girl - Dinsdag 5 februari 2019 15:29
Briljant!!! De grappigste en puurste blog die ik in tijden heb gelezen. Ik word blij van jou. We want more!
Co - Dinsdag 5 februari 2019 16:01
Houdt moed! Respect!
Keeshe - Dinsdag 5 februari 2019 17:56
Prachtig gedicht. Bedankt voor het delen.
Je kunt het.
Liefs! Xx
Cindy - Dinsdag 5 februari 2019 18:44
Mooi bedankt!
Arlen - Dinsdag 5 februari 2019 19:09
šŸ’—
Nicolet - Dinsdag 5 februari 2019 19:44
Ik ben nu 51 en bij mij is de eetstoornis ook al 20 jaar aanwezig, in meer en mindere mate. Ik overweeg geen opname, maar heb al wel vaak therapie gehad. Ik heb erin berust voor nu en leef een redelijk normaal leven met een fulltime baan, een echtgenoot (geen kinderen) en een sociaal leven met alles erop en eraan. De eetstruggle voer ik dagelijks, maar is er een die ik in het dagelijkse leven redelijk kan inpassen. Ik vind je dapper dat je de strijd aangaat en wens je heel veel sterkte en succes dappere dame!
G. - Dinsdag 5 februari 2019 23:00
Bizar he? Hoe 'dingen' naast elkaar kunnen bestaan.

Mochten er mogelijkheden zijn, en jij hebt daar ook zin in/behoefte aan, dan ben ik ook erg nieuwsgierig naar meer! Dit omdat je schrijft met humor - en - enigzins herkenbare situatie: hoe werelden naast elkaar kunnen bestaan.

Jij en iedereen die het nodig heeft hier: sterkte & succes, er is nog zoveel meer moois.
Mart-h-e - Woensdag 6 februari 2019 17:32
Wat levendig geschreven en zo herkenbaar.
Lisa - Donderdag 7 februari 2019 17:30
Mooi geschreven! Ben heel benieiwd naar jouw verdere proces. Sterkte