Omgaan met gemis

 

Inmiddels heb ik in mijn - nog maar korte - leventje al heel wat mensen moeten missen. Toen ik 16 jaar was emigreerde mijn toenmalige vriend naar Aruba en heb ik twee keer ruim 6 maanden zonder hem moeten doorbrengen. Toen ik 22 jaar was, verloor ik mijn moeder. Het grootste gemis waar ik nog iedere dag mee geconfronteerd word. Maar iemand missen kan op allerlei manieren en kent iedereen denk ik wel. In deze blog besteed ik aandacht aan het thema 'gemis' en hoe je hier mee om kunt gaan.

Ik weet nog goed dat ik 16 jaar was en mijn leven even draaide om HEM. Mijn vriend waar ik enorm verliefd op was en die na een maand zou emigreren. We spraken af dat we op dat moment uit elkaar zouden gaan omdat er nog niet echt uitzicht was op dat hij terug zou komen. In ieder geval niet binnen een paar jaar.

vrouw
Bron

Het moment van afscheid nemen op Schiphol zal ik niet snel vergeten. Hij ging weg en ik wist dat ik hem voorlopig niet meer zou zien. Op dat moment was er niks erger dan hem moeten missen maar ondanks dat was de liefde te sterk om uit elkaar te gaan. En dat op 16 jarige leeftijd. Ik zat nog op de middelbare school en door het tijdsverschil spraken we elkaar eigenlijk alleen als het in Nederland avond was. Daarvoor zat hij op school. We hebben heel veel en intens contact gehad maar we misten elkaar enorm.

Missen op verschillende manieren
Buiten deze ervaring en dat ik mijn moeder verloor, heb ik meer ervaring gehad met mensen moeten missen. Zo zijn er genoeg mensen in mijn leven gekomen die een belangrijke rol speelden en uiteindelijk mijn leven weer verlieten. Vriendinnen die ik ben kwijt geraakt, kennissen die je uit het oog verliest, grootouders die ouder worden en een andere rol krijgen en uiteindelijk overlijden, etc. We hebben allemaal te maken met verlies en mensen moeten missen. Het hoeft niet eens om een permanent vertrek van iemand uit je leven te gaan wat gebeurt bij overlijden en soms ook bij een scheiding of relatiebreuk. Het kan ook gaan om je vriend die een paar weken op vakantie gaat of een vriendin die je ineens minder ziet.

Wat voel je?
Ik denk dat iedereen wel bekend is met een vorm van iemand missen. Als kind kun je bijvoorbeeld je ouders al heel erg missen als je naar school gaat. Iemand moeten missen kan heel vervelend en frustrerend zijn. Je kunt een constant verlangen voelen, een gevoel van leegte, bij diegene willen zijn, verdriet en wanhoop. Wanneer ik iemand mis, kan dit er voor zorgen dat ik constant aan diegene moet denken, dat ik het moeilijk vind om mij te focussen op iets anders en dat ik enorm kan uitkijken naar het moment dat ik hem/haar weer zie.

Hoe kun je hier mee omgaan?
Je kunt op verschillende manieren omgaan met iemand missen. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van wat er is gebeurd, om wie het gaat en of er een moment in de toekomst ligt dat de situatie gaat veranderen. Om hier meer over te kunnen zeggen, zal ik dit opdelen in tijdelijk gemis en permanent gemis.

Omgaan met tijdelijk gemis
Tijdelijk gemis is gemis waarbij er zicht is op hereniging. Je gaat elkaar in de (nabije) toekomst weer zien en je hoeft dus niet voor altijd afscheid te nemen. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer je op reis gaat en je vriendin en familie een half jaar niet ziet. Ook is dit het geval als je bijvoorbeeld je vriend erg mist omdat hij zelf twee weken weg is of omdat jullie elkaar wat minder vaak zien. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden maar ik denk dat je hier wel een goed beeld bij zal hebben.

♦ Hou je vast aan mooie momenten
Fijne herinneringen aan de persoon die je mist kunnen op moeilijke momenten een lach op je gezicht toveren. Het kan er voor zorgen dat je weer weet waar je het 'voor doet' en je kunt je hierdoor geliefd en gewaardeerd voelen. Het feit dat je iemand mist betekent ook dat je iemand in je leven hebt die belangrijk voor je is. Dat is iets moois. Natuurlijk kunnen herinneringen aan momenten samen ook pijnlijk zijn omdat je op dat moment niet samen bent, maar probeer het positief te draaien. Haal energie uit die herinneringen en visualiseer hoe het zal zijn om elkaar weer te zien.

♦ Leef naar het moment van hereniging toe
Wanneer je iemand voor een bepaalde tijd moet missen, kan je wel uitkijken naar de hereniging. Of dit nou over een paar weken of een jaar is, het moment dat je iemand weer ziet kan houvast geven en er voor zorgen dat je die tijd makkelijker doorkomt. Ik weet nog dat uitkijken naar een moment dat over een half jaar pas plaatsvindt heel zwaar is, maar het idee dat ik niet zou weten wanneer ik hem weer zou zien, zou alles nog veel erger maken. Op de een of andere manier kon ik mij hier echt wel aan vasthouden.

koppel
Bron

♦ Maak afspraken over contact
Wanneer je iemand erg mist, kan het helpen om regelmatig contact te hebben. Misschien wordt het al snel duidelijk wanneer je elkaar kunt spreken, bijvoorbeeld als er sprake is van tijdsverschil, maar het kan ook zijn dat het wat vager is. Het kan soms helpen om afspraken te maken over wanneer je elkaar kunt spreken.

♦ Zoek fijne afleiding
Afleiding zoeken is ontzettend belangrijk. Dit heb ik zelf lang niet altijd gedaan. Ik was enorm op hem gefocust en wilde er altijd zijn als hij beschikbaar was om te praten. Meestal spraken we elkaar over MSN omdat dat in die tijd het communicatie middel was. Daarnaast was ik ook wel veel met vriendinnen, maar dit was niet perse zo omdat ik dat wilde, maar meer omdat mijn vriendinnen er voor zorgde dat ik afleiding had. Op dat moment vond ik dat echt niet altijd leuk en ergerde ik me vaak aan anderen omdat ik alleen maar met en bij hem wilde zijn, maar achteraf gezien was het echt niet goed geweest als ik daar alleen maar mee bezig was. Afleiding zorgde er juist voor dat de tijd soms ook gewoon snel ging en dat ik ook dingen deed die mij ergens toch wel energie gaven.

♦ Er is meer in het leven
Wat mooi aansluit bij het afleiding zoeken, is de gedachte dat er meer in het leven is dan degene die je mist. Je bent meer en hebt meer dan dat, hoe belangrijk die persoon ook is. Doordat ik constant met mijn vriend bezig was, vergat ik dat er ook nog een wereld om mij heen was die ook aandacht verdiende en waar ik zelf ook blij van kon worden. Het is belangrijk dat je niet vergeet wie je verder nog bent, wat je leuk vindt, etc. Als iemand 'er is meer in het leven' had gezegd op het moment dat ik hem zo moest missen, dan was ik direct in de weerstand geschoten. Dit is misschien niet wat je op dat moment wilt horen, maar het is wel wat het is. Het is ontzettend zonde en onnodig om je alleen daar op te richten. Het kijken naar wat er nog meer is kan je kracht geven om door te zetten, om er beter mee om te gaan en de tijd gaat dan vaak ook sneller.

♦ Praat erover met anderen
Het praten over degene die je mist kan helpen om met het gemis om te gaan. Het delen en erover praten lucht soms op. Daarnaast kan het er ook voor zorgen dat je hierdoor je gedachten meer op een rijtje krijgt waardoor je het ook beter kunt loslaten op andere momenten.

♦ Gun jezelf mis-momentjes
Ondanks dat het goed is je ook te richten op andere dingen, mag je ook accepteren dat je diegene mist. Gun jezelf de momenten dat je er echt actief mee bezig bent en plan eventueel mis-momentjes in. Dit kun je doen als je er heel veel mee bezig bent en als je erg belemmerd. Misschien ken je het van de pieker momentjes. Plan bijvoorbeeld 's morgens en 's avonds 20 minuten in voor jezelf om hier echt mee bezig te zijn en spreek daarna met jezelf af dat je je probeert te focussen op andere dingen. Dit helpt voor veel mensen wel.

Omgaan met permanent gemis
Helaas ben ik bekend met allebei de vormen van gemis, maar hierdoor weet ik ook dat het heel anders is. Desondanks kun je sommige van de bovenstaande tips ook gebruiken bij permanent gemis. Bijvoorbeeld het praten over de ander, jezelf die mis-momentjes gunnen en afleiding zoeken. Het grootste verschil is denk ik dat je bij permanent gemis te maken hebt met verlies. Je kunt niet uitkijken naar een moment dat je herenigd wordt en je kunt niet terug naar bepaalde momenten, anders dan in gedachten. Bij permanent gemis gaat het bijvoorbeeld om iemand missen door overlijden of ziekte / ouderdom waardoor iemand niet meer is zoals hij/zij was. Ook kan je permanent gemis ervaren bij een relatiebreuk of scheiding. Je verliest dan misschien niet alleen je partner, maar je moet ook je toekomstbeeld bijstellen.

Meisje
Bron

♦ Rouw en verliesverwerking
Wanneer je een dierbaar persoon in je leven kwijtraakt, komt hier rouw en verwerking bij kijken. Ook als het gaat om een scheiding is dit vaak een vorm van rouw waar je doorheen moet. Je moet afscheid nemen van een belangrijk persoon uit je leven en het zal nooit meet hetzelfde worden. Je moet het verlies verwerken en op de een of andere manier er achter komen hoe je door moet gaan met je leven. Iedereen doet dit op zijn/haar eigen manier en vaak doorloop je dan bepaalde fasen. Het kost tijd, veel tijd. Dus neem die ook.

♦ Blijf jezelf af vragen waar je aan toe bent
Tijdens verliesverwerking is het belangrijk om jezelf constant af te vragen wat je nodig hebt. Ik kan wel zeggen dat je moet praten, terug moet denken aan fijne momenten, dat je moet huilen en dingen moet ondernemen, maar dit is voor iedereen anders en ik denk ook dat het per moment heel erg kan verschillen waar je behoefte aan hebt. Probeer bij jezelf na te gaan wat je nodig hebt en luister goed naar jezelf. Niks is gek en alles kan.

♦ Vasthouden aan mooie herinneringen
Herinneringen aan degene die we moeten missen kunnen helpen bij het verwerken van het verlies en het omgaan met gemis. Herinneringen kunnen in sommige fasen het gemis ook groter maken. De gedachte dat je niet meer terug kunt naar dat moment en dat er geen nieuwe herinneringen bij komen kunnen heel moeilijk zijn en het gemis versterken. Ik moet zeggen dat ik nu vooral veel steun haal uit de herinneringen aan mijn moeder.

♦ Rituelen en mis-momenten
Bij overlijden wordt een uitvaart geregeld als een soort ritueel. Het is er niet voor niks en geeft veel mensen steun. Het organiseren van de uitvaart van mijn moeder was heel fijn om te doen. Het hoort bij een stukje verwerking en geeft houvast. Ik kreeg er zelfs energie van. Dit soort momentjes kun je ook voor jezelf inplannen. Bijvoorbeeld door op de dag van het verlies iets bijzonders te doen of hier in ieder geval extra bij stil te staan. Dit kan je bijvoorbeeld bij overlijden doen maar ook bij bijvoorbeeld een scheiding. Je kunt voor jezelf ook vaker momenten inplannen om hier bij stil te staan en mee bezig te zijn.

♦ Zoek steun
Zoek steun op de momenten dat je dat nodig hebt. Dit is namelijk heel belangrijk voor de verwerking. Of je nou wilt praten over degene die je moet missen of gewoon iets gezelligs wilt doen, dat maakt niet zoveel uit. Maar je zal anderen nodig hebben. Je hoeft het niet alleen te doen.

♦ Vertrouw op tijd en eigen kracht
Tijd is echt heel belangrijk als het gaat om rouwverwerking. Het kan namelijk aan het begin aanvoelen dat het nooit meer goed komt en dat je er niet 'overheen' komt, maar tijd heelt heel veel wonden of maakt dingen dragelijker. Daarnaast mogen we ook echt vertrouwen op onze eigen kracht. We kunnen zoveel meer dan we denken. Eerder schreef ik een blog over wat ik geleerd heb van het verliezen van mijn moeder. Deze blog kun je hier lezen.

Wat is jouw tip om om te gaan met gemis?

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Just me - Vrijdag 24 juni 2016 13:16
Mijn moeder is overleden toen ik 15 was. Ik ben net geslaagd voor VWO en heb over een week diploma-uitreiking. Ik ben echt bang dat ik ga huilen ofzo omdat iedereen daar zit met beide ouders en ik niet. Klinkt heel overdreven en kinderachtig. Ik weet natuurlijk niet wat ik ga voelen op die avond en wil het niet voor de rest verpesten en mensen lastigvallen terwijl ze gewoon een leuke avond willen hebben. Mijn vader is er wel bij, maar met hem praat ik nooit en als ik ga huilen wil ik sws niet dat hij het ziet.
Aniek - Vrijdag 24 juni 2016 13:57
@Just me, natuurlijk is dat niet overdreven of kinderachtig. Je hoeft niet zo aan die andere mensen te denken, je mag best een traantje wegpinken dan, niks mis mee.
@Justme - Vrijdag 24 juni 2016 15:00
Misschien kun je iets meenemen wat van je moeder is geweest, een sieraad bijvoorbeeld dan is ze er toch een beetje bij.
En het is zeker niet gek als je moet huilen, dit is een confronterende situatie.
Miekio - Vrijdag 24 juni 2016 16:02
@just me, ik denk dat niemand gek op kijkt als je tranen laat lopen. Tranen zijn echt niet kinderachtig.
Ik heb te vaak al afscheid moeten nemen. Sommigen mis ik nog elke dag, en kan ik op speciale momenten om huilen. Daar vind ik niets mis mee. Ik schaam me niet voor mijn verdriet, ik ben er blij mee dat ik zoveel liefde heb mogen ervaren, en dat ik diegene mis doet ook gewoon nog steeds pijn. Hij (en zij) is mijn tranen waard.
Misschien helpt het jou ook justme om het zo te bekijken?
Vooral in zo een situatie, ik hoop echt dat je weet dat je recht hebt op je tranen en verdriet.

Ik ga er per overledene anders mee op, ik heb voor elk zo mijn eigen rituelen. Het helpt mij veel om het persoonlijk te maken.
Er zijn nog steeds momenten, bijvoorbeeld als er onverwachts "ons" nummer wordt gedraaid, dat het verlies me rauw valt.
.. - Vrijdag 24 juni 2016 16:50
Ik ben in twee jaar tijd allebei mijn ouders verloren en mis ze elke dag meerdere keren. Als ik het lege huis binnen stap, als ik bepaalde papieren zoek, als ik niet toe kom aan de was doen, als ik een brief krijg met 'beste ouder/verzorger van..'. Het missen wordt minder, maar het went niet.
Ellen - Zaterdag 25 juni 2016 09:16
@just me. Ik snap helemaal wat jij bedoelt. Mijn vader overleed toen ik 11 was. Mijn moeder mocht mijn verdriet niet zien. Erover praten met haar wilde ik zeker niet. Maar als ik nu terug kijk zou het veel beter en gemakkelijker zijn geweest als ik toen de moed had gehad het wel te delen met vrienden en vriendinnen. Ik wilde hen niet lastig vallen en ook vooral feest vieren. Maar feest wordt heel veel meer feest als je kwetsbaar durft te zijn. Dan durven anderen dat waarschijnlijk ook. Als jij die moed durft te hebben, wat heel moeilijk is, dan maak je het feest voor iedereen nog mooier. En als je tranen vloeien hoef je je niet te schamen. Je mag trots zijn op jezelf dat je je diploma hebt gehaald ondanks het verlies van je moeder. Je bent een kanjer!
Anne - Zondag 26 juni 2016 10:08
@just me - heel erg veel sterkte, en natuurlijk ook nog gefeliciteerd met je diploma. Je moeder zal vast en zeker heel trots zijn.