Mijn bloed is goed, het valt wel mee

 

Maandagmorgen, een telefoontje van de huisarts. Met het hart in mijn keel loop ik naar mijn telefoon. Stel je voor dat het niet goed is, dat ik moet worden opgenomen? Heb ik er wel goed aan gedaan om naar de huisarts te gaan? Dadelijk is het helemaal mis… Dat wil ik helemaal niet weten. Ik neem op. “Je bloed is goed, er zijn geen afwijkingen”. Hoor ik aan de andere kant van de lijn zeggen. Gelukkig, zeg ik, bedankt voor het bellen.

Lees ook: Eetstoornis Bloedonderzoek in orde
 
Ik neem een diepe zucht. De opluchting van deze uitslag duurt maar enkele seconden. Daarna ontstaan de gedachtes... Mijn bloed is goed, er is niks aan de hand. Het valt allemaal wel mee. Het is nep. Ik stel mij aan. Enerzijds is er opluchting, ik heb mijn lijf niet zodanig mishandeld dat mijn bloeduitslagen verkeerd zijn. Anderzijds begrijp ik er helemaal niks van. Ik zorg al weken tot maanden slecht voor mijzelf, ik voel mij belabberd, eet nauwelijks en ben veel afgevallen. Hoe kan mijn bloed nog goed zijn? Wat zal de huisarts wel niet denken, dat ik lieg? Dat ik mij aanstel? Ik bén ook een aansteller. Mijn bloed is nog goed, dus er is niks aan de hand.


Bovenstaande is een moment van vroeger wat ik mij nog heel goed herinner en wat ik veel teruglees op het forum. Met veel pijn en moeite ging ik naar de huisarts en vertelde over mijn eetproblemen. De huisarts nam mij serieus en wilde graag bloedprikken. Ontzettend spannend. En dan komt die uitslag en is deze goed. Onbegrip, schaamte, verdriet, opluchting en nog veel meer emoties kwamen daarbij kijken. Die kleine prik en het simpele werk van een laboratoriumproef staan niet in verhouding tot de enorme lading die het bloedprikken en met name de uitslag had.
 
Een lichaam is heel bijzonder en in evenwicht door allemaal processen. Als er tekorten dreigen te komen, dan gaat het de opgeslagen stoffen ergens anders vandaan halen. Wanneer een (huis)arts bloed afneemt dan wordt dit meestal gecontroleerd op elektrolyten, nierfunctie, leverfunctie en rode en witte bloedlichaampjes. Deze waarden worden dus bepaald uit het bloed, maar het lichaam bestaat lang niet alleen maar uit bloed.

Neem als voorbeeld kalium. Dit zit voor een groot deel in onze cellen, in plaats van in ons bloed. Wanneer het lichaam een te weinig aan kalium lijkt te krijgen in het bloed, dan gaat er kalium vanuit onze cellen het bloed in. Het laboratorium meet dan een normale waarde, terwijl je lichaam wel degelijk kalium heeft verloren. Het lichaam is in staat om heel lang deze processen op peil te houden. Zo liggen enkele vitaminen opgeslagen onder je huid en is je lever een grote opslagplaats van allerlei stoffen. Je nieren zorgen via je urine ervoor dat stoffen juist worden vastgehouden of uitgescheiden als er een te veel of te weinig van is.
 
Bloed is zeker niet de enige graadmeter om te weten hoe het lichamelijk gesteld is met iemand. Het is een van de maatstaven en heel begrijpelijk dat een arts dit wil controleren. Echter, als arts en hulpverlener wordt zeker niet alleen maar naar het bloed gekeken. Lichamelijk klachten, moe zijn, een droge huid, slap voelen, flauwvallen, noem het maar op, zijn heel belangrijke andere symptomen en kunnen zeker ook ontstaan als het bloed (nog) goed is.


 
Een arts heeft mij nooit uitgelegd hoe het werkte in het bloed. Waarschijnlijk ook omdat hij geen idee had dat deze goede uitslag zoveel bij mij opriep. Wat ik je wil meegeven, je stelt je niet aan. Niet als je bloed goed is, niet als je bloed verkeerd is. Het is niet nep, het is hartstikke goed dat je langs de huisarts gaat. Hij kijkt naar een veel breder plaatje, dan alleen die rode vloeistof die door je aderen heen stroomt. Het aller belangrijkste is tenslotte: neem jezelf serieus. Jij kent jezelf en je lichaam het beste.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

egel - Vrijdag 15 februari 2019 10:21
Heel herkenbaar.
Maar ook zelf niet voelen dat mijn lichaam het zwaarder en moeilijker heeft maakt dat ik het moeilijk vind om het eetprobleem serieus te nemen.
Pas als ik er last van heb, als ik merk dat iets niet meer goed functioneert, als ik duizelig ben, als ik geen kracht heb of spierpijn van bijna niets te doen, pas dan zal ik mijn lijf iets meer voeding geven. Net genoeg om die klachten te laten verdwijnen. Zo lang alles gewoon lijkt te functioneren en mijn auto vooruit komt voel ik niet de noodzaak om bij te tanken of naar de garage te gaan.
:) - Vrijdag 15 februari 2019 10:37
Misschien ter vergelijking:
Ik lag bijna dood in het ziekenhuis (hartslag van 20) en mijn bloed was pico bello. Maar moest er wel zes maanden in blijven liggen voor mijn hartslag weer boven de 40 was. Dus bloed zegt echt niet alles.
alette - Vrijdag 15 februari 2019 11:23
Zo herkenbaar. Mijn lichaam heeft het steeds zwaarder en moeilijker. Net gisteren bloeduitslagen binnengekregen.De bloeduitslagen zijn goed, sommige waardes zijn weer lager dan 3 maanden geleden maar nog net binnen de marges. Alles is goed. Ik voel me een zeur.
Femm - Vrijdag 15 februari 2019 11:26
Pff herkenbaar. De GGZ zei dat ik direct opgenomen moest worden via de eerste hulp, daar aangekomen zeggen ze ach je bloed en hart is goed, ga maar weer naar huis. Kon mezelf toen echt niet meer serieus nemen, zag je wel dat er niks aan de hand was!
L:) - Vrijdag 15 februari 2019 14:52
De uitslag zegt puur en alleen iets over die specifieke waarden en dat moment.
Ik bedoel, een algemeen bloedonderzoek kan perfect zijn terwijl je dood gaat aan kanker of een spierziekte (of een eetstoornis). Het zegt dus puur en alleen iets over de waarde van die specifiek onderzochte dingen op dat ene moment.

Luister naar je lichaam. Een bloedwaarde maakt je niet zieker of gezonder. En bepaalt niet de hulp die jij wel of niet verdiend. Je mag voor jezelf opkomen als jij hulp nodig hebt.
MissBeta - Vrijdag 15 februari 2019 16:58
Dit heb ik altijd zo frustrerend gevonden! Ik ben een keer buiten bewustzijn door ambulancepersoneel van de grond geschraapt, kort daarna kwam ik bij... al mijn vitale functies waren prima en er werd mij verteld dat er niets aan de hand was. De dag daarna heb ik bloed laten prikken en alles was prima. Dat terwijl mijn gewicht verre van prima was en niemand deed iets... ik dus ook niet, terwijl ik stiekem heel graag wilde dat iemand mij zag en ingreep.

Ik grap altijd dat als ik dood ben zijn mijn vitale functies en bloedwaardes waarschijnlijk nog steeds goed zijn ;-)
Baantjr - Vrijdag 15 februari 2019 17:43
Mijn bloed was jarenlang een prachtig beeld. Door gebrek aan hulp ben ik niet hersteld van mijn eetstoornis, maar verder achteruit gegaan. Nu is er vanalles mis. Het maalt geen verschil, ik krijg nog steeds geen hulp. Wacht niet tot je bloedwaardes goed of slecht zijn..het zegt nirts over je lijden.
Isabelle - Vrijdag 15 februari 2019 21:20
Heel herkenbaar
Tine - Dinsdag 19 februari 2019 13:10
Ik moet altijd nog denken aan die keer dat ik heel irritant tegen mijn behandelaar zei dat mijn bloed toch nog goed was, dus dat het niet zo erg was. Waarop mijn behandelaar héél streng tegen me werd en me vertelde dat ze het jaar daarvoor een cliënt verloren was, waarvan ze de ene dag een rijtje goede bloeduitslagen had gekregen en de volgende dag een telefoontje van haar ouders, omdat ze een hartstilstand had gehad. Sindsdien ben ik voorzichtiger met het serieus nemen van alléén maar mijn bloeduitslagen. Het is een combinatie van hoe ik mij voel, bloeddruk, hartslag en andere lichamelijke symptomen.
xLlonden - Dinsdag 6 augustus 2019 21:51
Herken dit heel goed, tijdje terug een week zei de dokter, zorg iedereen dat ik niet meer te vertrouwen was thuis. Dus stuurde ze me via spoed voor maag/darm afdeling.. Kwam aan in het ziekenhuis en 6uurs gewacht, achteraf bleek moest ik naar de paaz ander ziekenhuis.. Zit hier nu een weekje en tga gewoon slechter met me, ik val voordurent ziek.. Men batterij 'energy' is al op om 21u, ik heb blauwe plekke, haaruitval, duizelig, hartkloppingen maar bloed is goed denk ik.. Heb testen moeten doen en niks gehoort dus zal wel ok zijn dan denk ik ook och tis ok geen probleem ben een aandachtvrager! Sins ik hier zit sla men emotie ook dicht heb et gewoonweg niet meer.. Ik heb stiekem zelf Dalfagans als ik me ziek voel omdat ze mij ni begrijpen hier... Psychiater kwam langs vanmiddag en zei zie je de ernst wel in? Ik zei, heel zelden maar ja.. En ze zei als ik zo door doe ik een sonde moet en kmoe nog steeds bloed laten trekken nu hand sta bond en blauw pf 🙄