Ik heb een nep-eetstoornis

 

anorexiaIeder ander met een eetstoornis heeft echt een eetstoornis, maar jouw eetstoornis is onzin, nep of je doet alsof. Het valt wel mee met die eetstoornis van jou, je kiest er toch zelf voor? Dus het is je eigen schuld dat je er nu mee loopt te rommelen.

Misschien denk je wel dat jouw eetstoornis anders is dan die van anderen. Dan heb je gelijk. Want iedere eetstoornis is anders, geen eentje is precies zoals die van een ander. Je kunt jezelf dus in een vakje proberen te proppen, maar uiteindelijk past het nooit precies.

Ontkenning
Bij een eetstoornis komen vaak ook ontkennende gedachten kijken en veel mensen met een eetstoornis nemen zichzelf lange tijd niet serieus. De eetstoornis is ineens zo belangrijk en je hoeft hem niet aan te pakken als ‘hij toch nep is' of ‘wel meevalt'.

Lange tijd was ik bang dat als ik zou zeggen dat ik een eetstoornis of probleem met eten had, mensen me voor gek zouden verklaren. Ik was helemaal niet dun en zoveel moeite had ik nou ook weer niet met eten. Ik kon gewoon normaal eten, zolang ik het maar kon compenseren.

Het was, zeker de eerste jaren van mijn eetstoornis een grote ongecontroleerde zooi. Ik had geen boulimia, geen anorexia en ik vond dat ik ook geen NAO had. Ik wilde alleen heel graag Anorexia hebben. Ik deed mijn best om dat te krijgen door steeds periodes extreem te lijnen, maar hield dit nooit langer dan een paar dagen, en op een gegeven moment een paar weken vol.

Sommige periodes compenseerde ik niet, at ik gewoon maar deed ik weer andere rare dingen met eten. Bijvoorbeeld elke dag hetzelfde eten, onregelmatig eten, overdags weinig eten en ‘savonds heel veel. Of een paar dagen streng lijnen en daarna juist weer een paar dagen best veel eten. Het was een grote troep.

eetstoornis

Bang
Ik had in ieder geval een probleem. Maar met dat probleem durfde ik naar niemand toe. Het paste toch niet in een hokje en niemand zou me serieus nemen. Ik stelde het jaren uit, te lang. Als ik er nu aan terugdenk had ik al veel eerder hulp kunnen krijgen en had het nooit zo ver hoeven komen. Ik wist dat niet. Ik dacht dat ik me aanstelde en heb me alles af laten pakken door mijn eetstoornis.

Als ik eerder aan de bel had getrokken paste ik misschien niet in dat hokje Anorexia. Mijn lichaam had dan een stuk gezonder geweest en ik had dan minder vrienden verloren, minder achterstrand opgelopen qua studie en niet zulke nare herinneringen gehad. Maar dit had ook uit kunnen lopen in Boulimia of een andere sticker.

Al die jaren had ik dan misschien wel geen ''Anorexia'', maar een stevige eetstoornis was het wel! Wat ik nu met deze ervaring kan doen is doorgeven dat het niet meevalt, dat je hulp mag zoeken en dat er voor ieder probleem een gepaste oplossing te vinden is. Welke naam het ook heeft en ook als het niet in een hokje past. Het is een last voor jou, het belemmert je om op een normale manier met je gevoelens om te leren gaan en je te ontwikkelen op een gezonde manier.

Aandacht
Vaak denk je dat jij die ene bent die zich wèl aanstelt, die wèl alleen maar aandacht loopt te trekken door te zeggen dat je een eetstoornis hebt.
 Dat jij precies die uitzondering bent die zichzelf iets aangepraat heeft. Probeer die gedachten te laten varen, hoe eng dat ook is. Door jezelf als uitzondering te zien, kun je dingen blijven ontwijken. En als jij echt zo'n aandachttrekker was, had je er allang eerder over gepraat!

Laten we niet vergeten dat hulpvragen altijd vragen om aandacht is. Maar onthoud dat 'vragen om aandacht' niet iets negatiefs is, als je ergens gewoon hulp bij nodig hebt! Ieder mens heeft aandacht nodig. 

eating disorder

Niemand heeft een nep-eetstoornis. Twijfel je of je een eetstoornis hebt, begin dan met te praten met mensen die je vertrouwd. Vertel dat je problemen hebt met eten. En neem jezelf serieus. Misschien voelt het genânt, omdat je denkt dat het wel meevalt, maar uitstellen zorgt alleen maar voor meer ellende.

Een eetstoornis lost niet vanzelf op. Het is net onkruid. Het gaat niet vanzelf dood en als je het niet serieus neemt, komt het steeds weer terug. Je kunt jezelf voorhouden dat 't meevalt, maar toch heb je steeds weer moeilijke periodes. Die periodes blijven zich herhalen en breiden zich, net als onkruid, alleen maar uit als je er niks aan doet.

Je hebt geen nep-eetstoornis en je hebt hier ook niet zelf voor gekozen. Die keuze alleen al heb je gemaakt vanuit negatieve gedachten of vanuit eetstoornis-gedachten. Er is een reden dat je die eetstoornis hebt ontwikkeld, en voor die reden mag je gerust aan de bel trekken. Dat verdien je. 

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Fayee - Dinsdag 18 september 2012 16:54
komt wel op het juiste moment.. thnx heel herkenbaar
LaDolceVita - Dinsdag 18 september 2012 16:56
Dit is echt zo herkenbaar! Echt gewoon alles wat hier staat.
Maan - Dinsdag 18 september 2012 17:01
Tsja.. en vaak vind je zelf de dingen ook 'normaal'. Tenminste ik merk dat ik het heel normaal vind dat ik bij alles nadenk hoeveel calorieen erin zit. Dat is zo ingelijfd. Pas wanneer ik dat met iemand bespreek, dan pas, besef ik me weer een beetje dat dat niet normaal is..
Je moet ook wel echt eerlijk naar jezelf durven kijken wat dat betreft..
Maar het blijft wel moeilijk; jezelf serieus nemen.. vind ik. Vooral tegenover iemand die je juist zou kunnen helpen, vind ik het ontzettend moeilijk om mezelf serieus te nemen qua eetstoornis..
Escapist - Dinsdag 18 september 2012 17:02
Herkenbaar..
Vlindertje. - Dinsdag 18 september 2012 17:10
Heel herkenbaar

Tot op de dag van vandaag vind ik diep van binnen nog steeds dat ik een nep eetstoornis heb. En zelfs op het diepte punt van mijn es vond ik dat het niet 'echt' was. Het is wel belangrijk om altijd kritisch naar jezelf te blijven kijken. Want wat Maan al zegt, veel dingen worden op gegeven moment gewoon dood normaal terwijl ze dat niet zijn.
bikkie - Dinsdag 18 september 2012 17:13
Auch.... 100x per dag veranderen van gedachten.... yes nu ga ik weer gewoon eten.... weet je wel hoeveel calorieën je vandaag op hebt gegeten en dan moet je nog avondeten?!..... vandaag eet ik maar niks meer moet je die buik zien!!!.... wat een onzin is het toch ook allemaal, als ik dadelijk thuis kom ga ik lekker mezelf trakteren op die lekkere koek.... jeetje wat heb ik NÚ weer gedaan?!?.... morgen ga ik weer gewoon normale porties eten of mijn complete eetlijst volgen....

Hoezo vermoeiend en verwarrend zo'n eetstoornis... geen wonder dat je soms gaat twijfelen aan de 'echtheid' van deze ONbegrijpelijke hersenspinsel

Dit artikel slaat dan ook weer de spijker op zn kop voor mij :(
Aïsha - Dinsdag 14 mei 2019 08:47
Wauw, dit is zo ontzettend herkenbaar voor mij. Het artikel was al herkenbaar maar ik dacht echt dat ik hier in de enige was.. Dankjewel dat je me hebt laten inzien dat ik niet alleen ben.
Laura - Dinsdag 18 september 2012 17:13
goed stuk
Flower1991 - Dinsdag 18 september 2012 17:23
Heel herkenbaar.. Soms voel ik het soms nog wel zo...
Rebecca - Dinsdag 18 september 2012 17:24
Wauw.. dankjewel voor dit stuk. Herken het heel erg, het ontkennen van wat eigenlijk zo duidelijk wel is.
elies - Dinsdag 18 september 2012 17:51
heeeel erg herkenbaar!
anoniempje - Dinsdag 18 september 2012 18:15
Ik denk nou altijd precies zo! haha
Cylu - Dinsdag 18 september 2012 18:27
Heel erg herkenbaar. Bedankt voor het plaatsen van dit stuk.
justme - Dinsdag 18 september 2012 18:30
Wow dit is echt heel erg herkenbaar! Wow..... En komt ook zo op het juiste moment. Het ene moment ben ik ervan overtuigd dat ik een probleem heb en het andere moment denk ik dat ik me aanstel en het mezelf gewoon aanpraat..
Eefje - Dinsdag 18 september 2012 18:46
Erg herkenbaar , ja inderdaad zo denk ik ook over mijn 'nep' eetstoornis maar als iemnad anders hetzelfde verhaal ( als mijn eetstoornis ) aan mij zo vertellen zou ik wel degelijk vinden dat diegene een eetstoornis heeft.. Lekker dubbel dus...
cavy - Dinsdag 18 september 2012 20:29
@bikkie, klopt helemaal!!
Daffiee - Dinsdag 18 september 2012 21:38
Zoals iedereen al zegt: een erg goed stuk en heel herkenbaar.
Desondanks vind ik nog steeds dat ik een aandachttrekker ben en overdrijf, dat idee gaat niet zomaar weg bij mij , helaas
korinaa - Dinsdag 18 september 2012 21:40
dit had ik net even nodig,
Bo - Woensdag 19 september 2012 01:23
Nou dat klinkt precies zoals het in mijn hoofd gaat.
Het voelt wel als aanstellerij, en dat maakt hulp accepteren ook zo moeilijk.. want ik vind dat ik geen hulp nodig heb, ben toch alleen maar een last en aandachtvragerij, want het valt toch best mee?

Misschien moet ik dit maar elke x gaan lezen..
xXxpaula - Woensdag 19 september 2012 08:07
Dank je bikkie!
Chananja - Woensdag 19 september 2012 10:24
Haha, heel herkenbaar. Toen ik begon met behandelingen dacht ik steeds 'wanneer zullen ze erachter komen dat ik eigenlijk geen echte eetstoornis heb? Dat ik de boel bedonder en niet moet zeiken, maar 'gewoon' moet gaan doen'. Ben daar later wel van teruggekomen, maar zelfs nu kan ik af en toe nog denken 'eigenlijk had ik niet echt zo'n erge eetstoornis, ik stelde me aan etc.'
Sunee - Woensdag 19 september 2012 14:41
Wauw, écht heeel herkenbaar.
Sari - Woensdag 19 september 2012 20:02
Vind het echt een geweldig stuk! En inderdaad heel herkenbaar!

Ik zou alleen willen dat de hulpverlening ook wat meer zo kon denken!!! Zij denken nog zo in die hokjes en als je daar niet in past, dan kunnen ze je niet helpen of ben je niet gemotiveerd genoeg ofzo :s

Het zou zo fijn zijn als de hulpverlening je gewoon serieus zou nemen en de hulp zou bieden die je nodig hebt. Dat ze kijken naar de persoon ipv het hokje waar ze je in willen proppen. En dat je niet mega ondergewicht moet hebben, omdat ze je anders niet serieus nemen. Dan denk ik namelijk: 'Zie je wel, ik stel me aan! Ik heb helemaal geen echte eetstoornis!'.
Manou - Woensdag 19 september 2012 21:30
Dit had ik nodig, komt precies op het goede moment.
Heel veel herkenning!
Amy - Woensdag 19 september 2012 22:17
Super goed stuk! Heel herkenbaar, ook de gedachtenstroom die Bikkie omschrijft!

Ik heb zelf ook al enkele negatieve ervaringen met hulpverlening, en dat heeft voor mij helaas het beeld dat ik geen 'echte' eetproblemen heb versterkt.
En dan door angst voor meer negatieve ervaringen bij hulpverlening ga ik maar gewoon door en dan denk ik ook nog 'Zie je wel, het bellemert mijn functioneren toch niet?'

Eef - Donderdag 20 september 2012 22:26
Heel erg herkenbaar dit. ik heb typisch eetstoornisgedachten en ik rommel ook de hele tijd met eten. toch heb ik het gevoel alsof mijn eetstoornis niet "erg" genoeg is.
ik kan ook gewoon eten zonder dat ik hier (soms) spijt van heb. toch blijft het allemaal een rommeltje, soms te veel soms te weinig. ik probeer iedere dag hetzelfde te eten, niet goed, maar zo probeer ik een "normaal" eetpatroon aan te houden. anders lukt dit me niet :s
amanda - Vrijdag 21 september 2012 09:44
wou echt super herkenbaar, weet verder niet wat ik moet zeggen, zo moeilijk om er aan toetegeven bij mij is het niet zo erg, of idd ik wordt niet serieus genomen aanstelster,pff zeer zeer herkenbaar maar moeilijk om er wat mee te doen, en hoe geen iedee. xxx
Zoe-Leigh - Donderdag 18 oktober 2012 20:19
Dit is precies hoe ik nu ook ben. Zo herkenbaar!
rowena - Woensdag 24 oktober 2012 15:48
Het is zo herkenbaar!! ik weet niet wat ik er verder op moet zeggen.
Behalve dat ik mij heel erg herken in dit verhaal..
Anne - Donderdag 6 december 2012 11:34
Héél herkenbaar, echt ja! :$
Fleur - Woensdag 12 december 2012 17:46
wow, echt zo herkenbaar..
maar toch heb ik nog steeds het idee dat het bij mij allemaal wel meevalt en ik mezelf gewoon aanstel..
Roos - Dinsdag 19 februari 2013 11:08
Zo ontzettend herkenbaar!
mierrr - Zaterdag 9 maart 2013 15:36
Zo herkenbaar! Het enige probleem is dat ik het nu eindelijk heb durven toegeven dat er iets mis is, zegt mijn psycholoog, ja we wachten het onderzoek af en tot die tijd doen we niks... en het is nog 3 maanden wachten... Moet een mens nou op een randje van de dood zitten voor het serieus word genomen?
Alyssa - Donderdag 12 november 2015 20:57
Heel fijn dit artikel! ik heb wel een diagnose van mijn psycholoog dat ik een eetstoornis heb maar soms eet ik ook periodes 'normaal' en eetbuien en dan denk je toch snel dat je je aanstelt en er niks aan de hand is
Bxxx - Vrijdag 13 januari 2017 22:16
15 jaar rondgelopen met dit idee. Dus heeel herkenbaar!!