Een narcist is geen slecht mens

 

Hoewel een persoonlijkheidsstoornis het soms onmogelijk en pijnlijk maakt om lief te hebben, maakt het je geen slecht mens. Dat doet niets af aan de pijn en ellende die het kan veroorzaken. Een partner of ouder met een persoonlijkheidsstoornis, in welke vorm dan ook, kan veel psychische schade veroorzaken. Dat is niet iets om licht over te denken. Wel denk ik dat er twee slachtoffers zijn. Twee slachtoffers van een stoornis die zich afsluit voor emotie en liefde. Een stoornis waarin de behoefte naar status en erkenning de behoeftes van anderen overschaduwt. Twee partijen die ongelofelijk kwetsbaar zijn en beide de juiste hulp verdienen. 

"De narcistische persoonlijkheidsstoornis is een persoonlijkheidsstoornis die wordt gekenmerkt door een overdreven gevoel van eigenwaarde, een sterke behoefte aan bewondering en een laag inlevingsvermogen. De stoornis kan worden gezien als de pathologische vorm van narcisme"

Net zoals met een antisociale -of borderline persoonlijkheidsstoornis, is het iets dat je hebt. Je krijgt het erbij, bovenop je eigen karakter. Dat is iets waar je niet om hebt gevraagd en toch zo verweven is met alles wat jij bent en doet. Iemand met narcisme kan eigenlijk niet goed met zichzelf omgaan en kan dit tegelijkertijd niet onderkennen. Hierdoor loopt iemand nog verder vast in de omgang met anderen. De pijn, het verdriet, het onbegrip. Zelf ondervindt die persoon hier ook hinder van. 

It’s lonely at the top. Dit spreekwoord vind ik goed passen bij een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Het is alleen en eenzaam als je er echt van overtuigd bent dat anderen minderwaardig aan jou. De strijd die gevoerd moet worden om altijd de beste te blijven, ten koste van alles. Niet de rust of het vertrouwen kunnen vinden dat anderen misschien ergens beter in zouden kunnen zijn en dat dit niets af doet aan hun eigen kwaliteiten. Niet de rust of het vertrouwen kunnen vinden dat het oke is. Niet voordat de strijd gestreden is. Wat moet het eenzaam voelen als iedere persoon een bedreiging vormt die jou van de troon kan stoten

De leegte die je voelt wanneer je binding en intimiteit afhoudt, maar aan alles voelt dat anderen dit wel van jou verlangen. Ik stel mijzelf wel eens de vraag; wat moet er gebeurd zijn, dat aanzien zo belangrijk is geworden? Waarom is het niet belangrijk dat het samen leuk zou kunnen worden? Het uitvergroten van het zelfbeeld diende als copingstrategie en kan de reden zijn dat iemand hier zijn leven lang last van blijft houden. Ooit heeft daar een ongelofelijke onzekerheid gezeten die verhuld moest worden en is dat narcistische masker bijna niet meer te onderscheiden van de persoon zelf. Een masker dat meestal het gevolg is van een traumatische gebeurtenis, misbruik of verwaarlozing. 

Mensen die lijden aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis zijn in meer of mindere mate ongevoelig voor oxytocine, ook wel het ‘knuffel-hormoon’ genoemd. Een hormoon dat een belangrijke rol speelt bij het vermogen om ons te binden en plezier kunnen beleven bij het hebben van sociale contacten. Voor mij zijn connectie, verbondenheid en kwetsbaarheid bijna een eerste levensbehoefte geworden. Het geeft mij voldoening en speelt een hoofdrol in het ontvangen van liefde. Als ik dit weg zou nemen? Als ik niet in staat zou zijn om deze behoeftes op deze manier te voelen en te vervullen? Wat zou ik aangrijpen om dezelfde mate van voldoening en bestaansrecht te bereiken? 

Je kan het iemand niet kwalijk namen, ook al is die persoon wel de directe oorzaak van de ellende waar jij doorheen moet. Je bent boos, verdrietig en misschien compleet gebroken. Pijn die er mag zijn. Tegelijkertijd is de onmacht er aan beide kanten. Emoties kennen geen veilige weg en jezelf hiervoor volkomen afsluiten, en daarmee jezelf dus afsluiten van een persoon, lijkt de enige oplossing. Het is de enige weg die je kent. 

Wanneer de narcistische persoonlijkheidsstoornis extreme en onberekenbare vormen aanneemt is hulp vaak de enige manier om de relatie te kunnen herstellen of überhaupt mogelijk te maken. Wanneer je leeft met een partner of familielid die deze stoornis heeft, is het erg moeilijk om hier verandering in te krijgen. Herstellen van narcisme is erg lastig, maar niet onmogelijk. De grote, allesomvattende onzekerheid die hierachter zit is moeilijk te vangen en voor die persoon vrijwel onmogelijk om te erkennen. Als alles in het teken staat van de waardering die van anderen moet komen, zelfs als je dat eigenhandig die kant op moet sturen, is er bijna geen kans op een fijn leven. Met de juiste, intensieve therapie kan iemand zich bewust worden van het gebrek om zich in de ander in te kunnen leven. Het besef kan groeien dat iemand hier altijd extra moeite voor zal moeten doen. Het zal alleen nooit aangeleerd kunnen worden zoals bij anderen. Niet uit onwil, maar uit onvermogen. 

Veel narcisten zullen echter niet snel naar hulp zoeken. Behandeling is zwak. Het is toegeven aan een zwakte die misschien al jaren uit het leven verbannen is. Zwakte waar niet aan toegegeven mag worden. Zwakte die wij misschien allemaal wel herkennen. Misschien is het verlangen om te veranderen er wel, maar is het zo verweven met de angst om verlaten te worden, dat het altijd makkelijker is om die stap voor een ander te maken. Het leven is niet zinloos zolang er mensen zijn om jouw bestaan te erkennen. Om jouw persoonlijkheid te erkennen, die door de grootsheid lelijk is geworden. Zonder mensen is het leven zinloos. Eenzaam in het middelpunt.

Net zoals ieder ander mens heeft iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis ook goede en mooie kanten. Met een scherp gevoel voor humor kan diegene ineens verrassend uit de hoek komen. Ook kan iemand grenzeloos ambitieus zijn. Hierbij weet die persoon vaak meteen hoe het beste te werk te gaan en hoe anderen hierbij betrokken kunnen worden. Wanneer er iemand nodig is om een praktisch probleem op te lossen past deze rol vaak als een jas en zal die persoon zichtbaar stralen. Hij of zij is van belang geweest en deed ertoe. Dat is het ultieme geluk. 

Nogmaals, een narcistische persoonlijkheid ben je niet, dat heb je. Je bent ook nog steeds je eigen persoonlijkheid, je eigen karakter. Al het moois en goeds wat daarbij hoort, dat blijft van jou. Het zal soms overschaduwd worden, door alles waar je tegen vecht en alles wat je in stand probeert te houden, maar je bent geen slecht mens. 

Ik denk dat niemand begrip hoeft op te brengen voor het slechte gedrag dat mensen kunnen vertonen, of dat nu het gevolg is van een persoonlijkheidsstoornis of niet. Waar ik op uit ben, is begrip voor de pijn die erachter zit. Die pijn, die voor iedereen anders is en op een andere manier naar de oppervlakte komt. Die pijn, die tegelijkertijd zo pijnlijk herkenbaar is. Die pijn verdient ook een stem.

 

Bron: pixabayfreestocks

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

F - Dinsdag 20 maart 2018 10:09
Heel herkenbaar stuk.
Een narcist erkent niet dat hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Het ligt namelijk nooit aan hem of haar.
Het stukje "wanneer iemand nodig is om een praktisch probleem op te lossen, past deze rol vaak als een jas" klopt heel erg, maar ik mis de toevoeging dat hij / zij dat altijd doet om het eigen ego op te krikken. Want hij / zij haalt je weer keihard neer zodra je niet meer kwetsbaar bent. Dat is één van mijn ervaringen.

"Arguing with a Narcissist is like getting arrested. Everything you say can and will be used against you"
Sandra - Vrijdag 21 december 2018 14:43
Als een narcist iets doet is t niet uit liefde of goedbedoeld ......het is puur 1 van de vele tactieken om het slachtoffer onder controle te houden.en idd als je daarna geen hulp meer nodig hebt hebben we t nooit gewaardeerd....en worden we vernederd.ik zou nooit iemand aanraden om je te verplaatsen in hun wereld.dat is gevaarlijk en maakt juist dat je een lekker hapje bent.zelf wat egoïstischer worden en liefde aan jezelf geven.dat werkt! Dan laten de narcisten je ook met rust.
Odette - Dinsdag 20 maart 2018 10:24
Mooie blog!
Anoniem - Dinsdag 20 maart 2018 11:14
Pijnlijk herkenbaar.
Ik heb zelf een vader met een (niet vastgestelde) narcistische persoonlijkheidsstoornis.
Op dit moment heb ik ook geen contact met hem.
Zo lastig om met deze mensen om te gaan.
R - Dinsdag 20 maart 2018 11:21
Mja, nope.

Linksom of rechtsom heb je áltijd de keuze om hulp te zoeken. Dat is een bewuste keuze die je wel of niet maakt. Op het moment dat je het leven van de mensen om je heen (lees je kinderen) dusdanig naar de tyfus helpt (laat ik het beestje even benomen zoals het is), blijft helpen, altijd anderen overal de schuld van geeft en hulp weigert, dan ben je mijn inziens wel degelijk een slecht mens.

En ja, ik ben extreem bevooroordeelt. Waarom? Omdat ik van dichtbij weet hoe het is als men je leven compleet door de wc spoelt.

Lieke - Dinsdag 20 maart 2018 12:32
Zo herkenbaar...
Irene - Dinsdag 20 maart 2018 13:39
Wow, supergoeie blog, die me doet beseffen dat ik deze ziekte eigenlijk niet als een ziekte zag. En dat terwijl ik het zelf zo ontzettend vervelend vind wanneer anderen mijn eetstoornis zien als iets dat ik had kunnen voorkomen. Dat ik het ontstaan ervan zelf in de hand heb gehad en/ of in de hand heb gewerkt. Dat geldt natuurlijk netzomin voor iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis! Vanaf ju zal ik daar dus ook echt met een andere bril naar kijken!

Thnx Daphne! 😘
MissBeta - Dinsdag 20 maart 2018 15:37
Goede blog, erg goed geschreven!

Natuurlijk is het wel belangrijk om te beseffen dat er een verschil is tussen iemand met narcistische persoonlijkheidskenmerken en iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik ken mensen die duidelijk narcistische kenmerken hebben en zich hier ook van bewust zijn. Zelf hebben ze er geen last van, de omgeving wel... deze mensen kiezen er bewust voor om te zeggen dat de omgeving zich maar aan moet passen. Dat is natuurlijk een heel andere situatie dan iemand met een duidelijke stoornis.

Het is jammer, maar ook begrijpelijk, dat er nog zoveel vooroordelen zijn. Als gezond persoon is het heel lastig voor te stellen wat zoiets met je doet. Door mijn eigen stoornissen-kwartet heb ik veel meer begrip gekregen voor / inzicht gekregen in andere stoornissen en andere psychische ziektes. Dat zie ik dan maar als een positieve kant van alle ellende...
G. - Dinsdag 20 maart 2018 18:48
Ik wil graag even reageren als kind van een narcist:
Ja, ze zullen best wel lijden (vooral als hun ego gekrenkt wordt :-/)

Maar daar blog komt bij mij over:...Alsof ik medelijden ermee moet hebben.
Met andere woorden (vanuit de gedachte van een narcist), heel hard moet gaan rennen voor ze.....

Ja, het is heel zielig voor ze, maar voortaan doen ze het zonder mij. Ik wil er niets meer mee te maken hebben.
Denise - Vrijdag 23 maart 2018 18:09
Dát dus.
Sandra - Vrijdag 21 december 2018 14:33
Goed zo! Wij slachtoffers denken nu aan onszelf en geven alle liefde aan onszelf.we he ebben te lang begrip en ingeleefd in hun leegte.top!!!
L - Dinsdag 20 maart 2018 19:49
Ik ben er vrij zeker van dat mijn moeder dit heeft, maar ze wil geen hulp want er is niks mis met haar maar wel met iedereen om haar heen. Ook al heeft ze mijn leven verziekt, ze kan er niks aan doen dat ze zo is geworden. Je kiest er niet voor om een stoornis te ontwikkelen.
Ik heb in ieder geval geen contact meer met haar, en ik hoop oprecht dat ze ooit hulp zal zoeken maar ik vrees dat ze zich altijd te trots zal voelen
A. - Donderdag 22 maart 2018 02:17
Je hoeft geen medelijden met mensen te hebben die bewust erop uit zijn om jou kwaad te doen.Het zijn geen onschuldige kinderen ,ze weten wat ze doen.
Het is wel erg dat de kans op genezing zo klein is en ik kan het heel erg voor hen vinden,maar je moet voor jezelf kiezen en met ze breken voordat ze je leven vernietigen.

Anna - Donderdag 22 maart 2018 08:40
Lastig. Een slecht mens zou ik niemand echt snel noemen, maar iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis kan wel veel pijn en leed veroorzaken bij anderen. Zo ben ik door zo een persoon seksueel misbruikt. Ik ken erken zijn leed en omstandigheden, maar hij niet het mijne. Uiteindelijk is de meeste pijn bij mij te komen liggen, en heeft hij nog steeds geen verantwoordelijkheid genomen over hoe hij met anderen en de wereld om gaat. Dusja, begrip heb ik, maar vergeven is lastig (howel ik dat wel graag wil voor mezelf).
Een pijnlijk en onwaar blog. - Maandag 2 april 2018 11:59
Iemand met deze stoornis heeft helaas niks goeds in zich. Alles draait om de narcist zelf. Ze gaan over lijken. Bijna onmogelijk om dit te zien, te doorzien en te geloven als het je eigen ouder of partner is. Je bent ervan overtuigd dat je ouder, zus of partner het zo niet bedoelt. Ze zijn zo geraffineerd, zo sluw, zo ontzettend goed in manipuleren en verdraaien dat je er steeds weer intrapt en gelooft dat ze niet beter weten. Het is namelijk niet voor te stellen dat iemand je zó kan behandelen.
Dit blog bevestigt hoe je als slachtoffer nog langer opgesloten blijft omdat je als empathisch mens steeds rekening houdt met de ander. De narcist houdt alleen rekening met zichzelf. Ga je er tegenin dan heb je geen verbinding meer met de narcist. De narcist zal er alles aan doen om jou te overtuigen van je ongelijk en als je braaf doet wat hij of zij zegt ben je weer vriendjes. Kijk er eens naar en durf het aan te gaan. Durf het aan te gaan met jezelf en zoek hulp. De narcist mag van niets weten, want hij pakt je zo in of alles af. Verwacht van de narcist niets en al zeker geen hulp.

Gigi - Maandag 16 april 2018 19:59
Heel goed verwoord...
Suus - Maandag 21 januari 2019 20:58
Dit is precies zoals ik het zie, en ik spreek uit bittere ervaring. Ik vind dit blog kwetsend. No way dat ik het gedrag van mijn ex ga vergoeilijken. Over NPD is heel veel geschreven maar dit is de 1e keer dat ik lees dat je begrip voor de pijn in een narcist op moet brengen. Nou, ik kan je vertellen dat na 15 jaar relatie met een narcist mijn begrip heel ver te zoeken was en ik neem het hem wel zeker kwalijk hoe hij mij in zijn greep heeft weten te houden. Ik ben sinds 3 jaar gescheiden en heb nu een fijn en gelukkig leven. Dit soort idealistische onzin vind ik stuitend en een belediging voor alle slachtoffers van narcisme.
Chalala - Dinsdag 7 augustus 2018 19:02
mijn ex is een narcist. Het gekke was dat hij in mijn bijzijn wel eens aan voorbijgangers vroeg: Denkt u dat ik een slecht mens ben? Ook vroeg hij dat vaak aan mij.
Karel - Woensdag 5 december 2018 14:38
Vrouw is narcist. Alles moet wijken. Familie banden, toekomst kids... er bestaan voor haar geen heilige huisjes. Pure destructie uit wanhoop diep van binnen. Triest maar weg van dit volk is de enige oplossing. Een narcist is niet te redden.
Truus - Dinsdag 15 januari 2019 02:02
Dit lees ik veel te weinig. Een persoon met narcistische trekken is een beschadigd mens. Als slachtoffer moet je natuurlijk allereerst jezelf beschermen en dingen verwerken. Natuurlijk ben je boos, maar het is jouw boosheid waar je zelf iets mee moet en mee kan. Pas daarna kan je empathie voelen voor de ander. Je kan er altijd voor kiezen het contact te verbreken, en soms is dat ook het beste, voor jou. Maar boosheid koesteren gaat je niet helpen, evenmin als vergoelijken. Het is een teken van genezing als je door het imago en het gedrag heen kan prikken en kan inzien hoe zwak de persoon met narcistische trekken in wezen staat.
N de Wildt - Donderdag 17 januari 2019 22:21
Mijn ex is een narcist en ik ben weggelopen, ik bood eerst aan om hulp te zoeken maar inderdaad hij ontkende het en sloeg mij. Toen hield het voor mij op. Projecteren dat ik hem bedroog met vreemdgaan en leugens was al bekend van de narcist. Terwijl ik alle bewijzen had van zijn laptop zo ook de pornoverslaving want dat gaat vaak gepaard, met geld kon hij ook niet omgaan. Alles voor de buitenwereld en aandacht. Ik had hem een afscheidsbrief geschreven, uit wraak had hij alles gehackt bij mij. Hij is geadopteerd en het komt daar vandaan afgestoten en uit een weeshuis gehaald. Nooit echte moederliefde gekend. Ik ben blij dat ik van hem af ben want echt je kan met zo’n persoon niet leven. En te trots om het te erkennen. Maar er komt een dag dat zijn omgeving het ook gaat zien en zijn familie en dan denken ze nog weleens aan mij terug.
ingrid - Vrijdag 8 februari 2019 14:13
Volgens mij een heel natuurlijke impuls om de narcist zo ver mogelijk bij je uit de buurt te houden. Puur lijfsbehoud is toch niks mis mee. En je kan de narcist toch niet veranderen, dat kan ie alleen zelf en zal ie nooit willen. Dus... wegwezen! Want de narcist beschadigt en beschadigt, om maar niet te hoeven voelen van binnen. Een lege huls is ie, en meer niet. Heel zielig.
Neemt niet weg dat de narcist ook een mens is, en als ie zelf niet zo beschadigd zou zijn van binnen, zou ie vast en zeker ander gedrag kunnen vertonen. Liefdevoller, op verbinding gericht ipv op vernietiging van alles waar ie zich bedreigd door voelt. Maar ja, dat kan ie dus niet. Er zit teveel pijn in de weg, waar ie niks mee kan. Volgens mij staat die pijn aan het stuur bij de narcist. Kun je nagaan wat er een shit van binnen er. Die die zelf niet ziet, maar waar de omgeving zo onder lijdt. Ik weet er alles van.
Ik merk steeds weer hoe goed het mij doet, om op een gezonde manier mijn grenzen aan te geven, niets meer te willen van de narcist in mijn omgeving. Er valt niets goed te praten van zijn gedrag en toch wens ik de narcist vanuit de verte het allerbeste toe. Dat doet mij goed. Is beter voor mijzelf dan boos blijven. Maar het is niet gemakkelijk, telkens weer een bewust keuze maar lukt ook dikwijls niet... Heb alle begrip voor de mensen die kwaad om deze blog zijn. Iemands pijn zien is echter niet iemands gedrag goedpraten, echt niet. Sterkte iedereen!
Kitty - Maandag 25 februari 2019 17:53
Ik ben aan het eind van een relatie met een narcist. Ik ben beschadigd op vele manieren. En toch zie ik zijn pijn en heb ik met hem te doen. Hij steekt zijn kop in het zand en zal er niks van willen horen. Evenmin over zijn lichamelijke gezondheid. Stront ongelukkig is ie. Heb ik altijd gezien maar hoe ik het ook bracht, ik zag het verkeerd. Ik ben gek.... ik ging het ook zelf geloven. Dat ik het verkeerd zag. Ik weet dat ik de relatie moet beëindigen maar vind het vreselijk hem achter te laten.
Esther - Dinsdag 16 april 2019 13:30
Hoi Kitty,
Je verhaal is heel herkenbaar. Hier na 9 jaar een briefje in de bus gekregen dat hij zijn spullen laat ophalen. Diagnose narcistische en afhankelijke persoonlijkheidsstoornis. Ook ik zag zijn pijn en soms als we samen waren (voornamelijk op vakantie) kwam zijn enorme kwetsbare kant boven en liet hij zijn onzekerheid zien wat me die 9 jaar bij hem heeft gehouden. Toch denk ik nu heel af en toe of het manipulatie zou zijn geweest.. het is allemaal nog erg vers. Na zijn opname in afkickkliniek had ik weer hoop, echter had hij daar weer een andere vrouw opgedoken en zat hij tijdens de nabehandeling in de pauzes alweer op Tinder. De enorme tegenstrijdigheid, alsof er twee personen in hem leefden. De laatste drie jaar depressief en ongelukkig. Eetstoornissen, heel kort lontje en eigenlijk bijna altijd bozig. Ik probeer de puzzel te maken en het te begrijpen, maar blijf in rondjes draaien. Zijn zoon wil hem niet meer zien. Hij is sinds begin feb in therapie voor depressie en heeft eind maart een punt achter onze relatie gezet. Hij lijkt nu gelukkiger dan ooit en zijn leven perfect op orde. Vreemder kan bet niet meer, en im begin ook zoals zovelen aan mezelf te twijfelen of ik misschien de narcist ben geweest, alhoewel ik al jaren jn therapie ben (af en aan) om met de stress van de relatie om te kunnen gaan. Ik heb nog een lange weg te gaan om alles een plekje te geven.
Free - Donderdag 7 maart 2019 12:48
Kitty,
Je woorden zijn helemaal van toepassing op mij. Heb hetzelfde gevoel. Over mijn ex.
Het enige verschil is dat ik daarnaast een probleem heb met codepentantie en relatieverslaving. Daar moet ik serieus aan werken.
ingrid - Zondag 10 maart 2019 23:03
mijn vader is narcist
ingrid - Zondag 10 maart 2019 23:21
wat leuk dat ik hier zonder inloggen terecht kan maar inderdaad eer men weet dat alle miserie dat je meemaakte niet aan uzelf ligt dan heb je al een zwaar traject moeten ondergaan ze zij ongevoelig maar zelf o zo week en hulpeloos ik sta er heel dicht bij ik heb vaak met ander mensen over de pa gepraat maar telkens weer te moeten aanhoren wat een lieve man hij wel is ik ga nu niet men gezins leven uit de doeken doen uit respect andere familieleden maar men moeder volgde vader op in alle situaties hij was niet alleen haar man maar eerder een verwaand groot kind ja dat was het alles werd als ware voorgekauwd en ik kan u lezers zeggen dat ik als de jongste dochter met groot leeftijd verschil van men broers weet als geen ander dat ik zie dat alles maar ook alles rond vader draaide ook als men mama die op een eind zwaar ziek werd zo hulp behoevend was dat hij zelf de empathie niet kon opbrengen om haar bij te staan want ochere ocharme wat zag hij af hij hij hij met resultaat veel leugens familie onenigheden en vaders plagerijen zijn na nader inzien heel laag mar heel vernederend laadrempelige persoon is die slecht nee nee
mar super zielig met zware inpackt op mijn levens geschiedenis
ingrid - Zondag 10 maart 2019 23:47
en ja ik ben boos en ja ik ben hulpeloos en ja ik ben triest en ja alleen waak ik erover dat door men denken en zelf medelijden niet ik ik ik ga denken en zijn ik waak erover voor men kinderen te beschermen maar vader is alt een pest kop geweest maar tergelijkertijd als kind zo veel ontnomen mama je was een sterke vrouw maar jouw man die kwam boven al en dat sierde u je bent er niet meer en ergens doet het me pijn je bent alleen moeten gaan zonder jou ventje men vader rust zacht mama ik bewonder jou bijna 60 jaar gehuwd geweest en jullie waren zo gelukkig zeker voor de buiten wereld maar ochere acharme nu maar ik sta je man nog bij men vader moet ik de vernederingen er dan ook bij nemen lieve mama of moet ik voor je opkomen ik betrap mij er nu zelf op dat ik hem ook bedien en bijstaan maar fijn gevoeligh is die niet aan zijn scherpe uitspraken te horen want wie ben ik dan een vrouw die niets bereikte in dit bestaan ik hoop dat er leven is na de dood en ik ik er van op aan kan dat ik een belangrijke taak samen met jou op aard heb verwezelijkt
ingrid - Maandag 11 maart 2019 11:15
na een zware dag en tijd na het schrijven van deze tekst gisteren heb ik vandaag het heft in eigen hand genomen gisteren thuisgekomen en geslapen en migraine gehad nu vandaag heb ik gebeld naar vader zonder ruzie zonder verwijt en jawel de gevoelens en emoties kunnen niet worden ge uit op gezonde manier maar een ding is zeker narcisten hebben mensen nodig niet narcisten die zorgen en verzorgen maar inderdaad zorg lieve mensen voor jullie zelf vol liefde probeer in een moment van niet woede te praten in ik vorm en geloof me begrip kan je nie opbrengen wel.de waarheid voor u zelf ik denk ook dat narcisme ook in sommige siuaties kan zijn dat de persoon een autisme spectrum kan hebben in mijn geval kan dat zijn nl men kind heeft dat en is iemand dat niet beter de situatie kan inschatten hoe hij voelt en denkt dus wat denken jullie lieve mensen van deze instelling van mijn denken
ingrid - Vrijdag 15 maart 2019 14:03
wie herkend dit aub gister was men vriendin gevallen en ik melde dit aan pa wat was trezultaat hij zij vlak af dat ik alleen met sukkelaars om ga en wetend dat ik in de gezondheid zorg werk en men zoon mentaal gehandy capt is ook al spreek ik dit woord nie graag uit hij slaagd er telkens in een klein oorlogje te creeeren in zijn omgeving vooral zun kinderen
Els - Vrijdag 22 maart 2019 12:53
Narcisten kiezen juist partners die heel veel begrip voor een ander hebben, graag anderen willen helpen en daarvoor niet altijd hun eigen grenzen weten te bewaken. Op het moment dat je erachter komt dat je met een narcist te maken hebt, probeert hij je op alle manieren kapot te maken en begint hij tegen je een lastercampagne en vallen je lastig. Het kost je veel energie en om je eigen veligheid en gezondheid te bewaren, moet je zo snel mogelijk wegwezen. Ze zijn bewust bezig je kapot te maken, je zelfvertrouwen te ondermijnen en gaan ze vreemd. Ik vind dat er veel te veel begrip gevraagd wordt voor narcisten. Ja, ja,narcisten, borderlines, stalkers en psychopaten zijn zielig.
ingrid - Zaterdag 23 maart 2019 09:34
dank u
els van het door u geschreven stukje inderdaad ik ken te veel mensen die naderhand narcist blijken te zijn jammer
marie - Zaterdag 23 maart 2019 12:11
narcisten zijn verslavend ze zijn als een drug tis als ware afkikken om er los van te kunnen komen
Els - Woensdag 27 maart 2019 17:12
Marie Dat komt omdat ze bij het begin je overladen met (valse liefde) en je op momenten dat je wilt vertrekken weer met hun charme en valse liefde in die relatie proberen te laten blijven. De liefdevolle periodes worden echter steeds korter en het gedrag van de narcist steeds destructiever als je blijft.
Els - Vrijdag 29 maart 2019 11:19
Ik wil nog toevoegen op de titel dat een narcist geen slecht mens is. Er bestaan toch geen slechte mensen. Zelfs misdadigers hebben een motief om hun daden te doen. Slechte jeugd, trauma, persoonlijke stoornis, de ander deed niet aardig etc. Dat betekent niet hun gedrag gerechtvaardigd is en dat je daar begrip voor moet hebben. Een narcist is toerekeningsvatbaar en kwetst je bewust en heeft geen begrip voor jou. Waarom zou je begrip voor een narcist dan moeten hebben? Het enige dat wel klopt is dat je het niet persoonlijk moet aantrekken, want alles wat de narcist over jou zegt, is een openbaring over hemzelf. Hij projecteert zijn tekortkomingen op jou. Ik heb het twee keer meegemaakt, echt zo snel mogelijk wegwezen is het beste en niet meer omkijken. Het wordt van kwaad tot erger. Voordat je zelf allerlei trauma's oploopt.
ingrid - Vrijdag 29 maart 2019 22:46
els ik geef je gelijk ik betrap mezelf er telkens weer op dat ik altijd inde val van een narcist loop bev de buur vrouw met iedereen in de klins en telkens houden de mensen het maar enkele maanden vol ze bespeeld de mensen ja ik kende ze platonich ze was lief terwijl men zij in de buurt dat ze gek was maar ze kende me van vroeger was lief ten opzichte van men kinderen en jawel ik mocht eens mee naar de supermarkt en nu 5 keer bellen op een dag was niets ik had ze nog geholpen na een val waarvan ik haar hielp belande ze ziekenhuis ze had gebeld maar ik was aant werk sinds had ze me gesmst dat ze men waare aard kende en ik haar niet meer mocht bellen en haar gerust moet laten alle dus ook weer zo
Ramin - Maandag 8 april 2019 17:29
Narcisten zijn niet mentaal ziek de slachtoffers wel maar die krijgen geen aandacht. Als je iemand niet mag heb je ook geen empathie voor diegene. Goed of slecht bestaat. Stop aub met labelen van mensen met ziek zijn. Alsof je die mensen kunt veranderen kunnen veranderen het is kwestie van mogen. Als je iemand of graag wilt dan doe je alles voor om het te kunnen behouden.
Shirley - Woensdag 10 april 2019 17:53
Zo herkenbaar 😢 een lieve kat in het nauw is ook heel gevaarlijk
Silvia - Woensdag 10 april 2019 18:10
Hou toch op.

Ze zijn zeker slecht en slechte mensen bestaan! Narcisten kunnen omturnen in psychopaten. En we weten allemaal waar psychopaten toe in staat zijn.....juist.
Er zijn zelfs narcisten die zo geboren worden

Maar er zijn nog altijd mense die hey NIET begrijpen en je niet geloven!

Ze gaan over lijken
ingrid - Woensdag 10 april 2019 19:30
wauw wat goeye reackties ik zie k er van af als dochter van en buurvrouw van en als werkgever van tzal zo ver komen dat gezonde mensen ziek worden verklaard het lijken wel zombies die besmetten
marie - Woensdag 10 april 2019 19:47
de nieuwe ziekte van den tijd ingrid:
,,;;
en of ze ziek zijn nee maar maken anderen af is da ziek nee is dat slecht ja;
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,slechte tijd ,, en ze komen er mee weg he das t ergste en de liefste mensen de braafste vernietigen ze zo worden slachtoffers van nietig verklaard
















gen ze om ze ziek te maken
marie - Woensdag 10 april 2019 19:49
zo worden slachtoffers van,, nietig ,,,verklaard
ingrid - Zondag 14 april 2019 13:56
ik word er ziek en uitgeput van
Nelly - Maandag 15 april 2019 15:57
Heel herkenbaar dit verhaal.
Ze kunnen moeilijk met tegenslagen omgaan,ik ben ingeruild voor een veel jonger iemand.
Over zijn emoties sprak hij niet tijdens mijn ernstige ziekte. Ik ben vreselijk geestelijk mishandeld .ik wist dat hij zich nooit uitte en kon dat goed hendelen,maar bij scheiding leer je iemand kennen.
Trots en aanzien,status en geld.
Is nu een heel andere man,ze hebben geen persoonlijkheid en passen zich aan een ander.
Ik vind het nu triest en zie een eenzame man ,maar hij zal dat blijven ontkennen.
Mijn zelfvertrouwen wilde hij naar beneden halen...het was vreselijk...al vier jaar hulp en opgenomen geweest.
ingrid - Dinsdag 16 april 2019 12:32
ja ikke ikke ikke mijn vader is echt nen echten narcist ze zijn als verwende kinderen ze bespelen mensen tot ze stuk zijn maar zelf geen emotie geen empatie ochere ocharme ikke , ik zou zo graag willen weten wat hij van me vind als zijnde zijn dochter , die vraag word nie au serieus genomen , en zijn dagen op aard geteld , maar als ik praat luister ik naar zijn onzin , luisterd hij naar mij ;;; bha nee , laatst belde ik hem en hij vertelde over de buren waar die naartoe gaan zo vroeg en of ik wist naar waar;;; ik woon ook dan maar straat verder , als ik behoefte heb te praten dan wijkt hij af ; hij moet dan nog dit en dat doen en hou hem van zun taken, zielig ik ben nog steeds te zot ik wil hem dan alles toe geven maar dan ist verwennerij, en wie zijn wij dan , ochere ocharme ik
ingrid - Zondag 21 april 2019 23:55
maar ik heb wel ondervonden dat men narcisten betaald met de zelfde munt ze milder word ik nu wel beloond kunnen worden, vader is goed van hart maar misschien worden narcisten niet zo geboren maar gemaakt door verwaarlozing in kinder jaren of mishandelingen , of door verwenning , of of of , ik heb geduld gehad misschien word dat dan beloond
Onbekend - Zondag 28 april 2019 12:55
Wat els schrijft mee, eens een narcist weet heel goed wat hjj doet, diegene probeert je leven totaal kapot te maken en dat lukt ook nog heel goed en ga je op den duur aan jezelf twijfelen als jij niks fout hebt gedaan dat is hun tactiek,
Sonja - Vrijdag 3 mei 2019 20:46
Bijna 8 jaar geleden alweer kreeg ik een relatie die perfect leek.
Hij was alles wat ik me kon wensen in een man.
Na een behoorlijke periode van zwaar depressief te zijn geweest leek ik in de hemel terecht te zijn gekomen.
Toch voelde ik dat dit te mooi was om waar te zijn.
En al na een maand begon zijn jaloeziewaan op te spelen,
ik noem het bewust waan omdat we allemaal weleens jaloers kunnen zijn . Gezonde jaloezie is dat maar dit was niet gezond meer .
Ik vond het in het begin wel een compliment want ik dacht echt dat ie me zo leuk vond totdat het van kwaad tot erger werd.
Ik werd om de haverklap beschuldigd van vreemdgaan terwijl ik dat gewoon echt niet deed.
Waarom zou ik ? Ik was nu eindelijk weer gelukkig.
Ik ging er in mee en deed wat ie vroeg van me.
Ik gaf mijn telefoon af toen hij even weg moest , liet hem mee kijken op mijn laptop als ik berichten kreeg , hij kwam me controleren zelfs als ik even moe was en naar bed ging kwam hij langs om te kijken.
Ik besefte niet dat ik toen al mezelf kwijt was en dit toe liet.
Ik hoopte alleen maar dat ie eens ging inzien dat ik niets voor hem te verbergen had dan zou het vast wel over gaan.
Ik kreeg de ene na de andere beschuldiging naar mijn hoofd.
Hij zag zelfs mannen naar binnen gaan die er niet eens waren.
Heeft me opgenomen ( toen ie even weg ging ) met zijn mobiel om te bewijzen dat er iemand bij me was. Er was niemand maar hij hoorde toch echt iemand.
Ik ben gevolgd toen ik naar de stad ging ,hij heeft bij me op de schutting gezeten s nachts om bij mijn slaapkamerraam naar binnen te kijken of er iemand was enz enz.
Het raakte uit hier door en ik vond het zo erg en wilde zo graag dat ie in zag dat ik zo niet was dat ik steeds maar bij hem langs ging om met hem te praten. Steeds werd de deur bruut voor mijn neus dicht geslagen. Ik kon het maar niet accepteren dat ie zo over me dacht en bleef maar proberen. Tevergeefs ! Ik werd er ziek van en ging aan mezelf twijfelen wat mijn aandeel in deze relatie was dat ie zo over me kon denken.
Ik heb het nooit kunnen verwerken.
Ik hunkerde naar een excuses en dat ie zag wie ik daadwerkelijk was.
Na een hele poos spraken we weer af .
Het contact verliep moeizaam.
Ik kon komen wanneer het hem uit kwam en vervolgens de meest nare dingen over me heen krijgen.
Hij treiterde me , zei de meest neerbuigende, kwetsende dingen over en tegen me kortom hij tergde me tot op het bot .
Ik werd volledig leeg gezogen maar bleef toch verlangen naar die mooie kant van hem want dat had ie ( dacht ik )
Ik ben verslaafd geraakt aan een narcist .
Ik ben me hier nu heel bewust van.
Ik heb me hier voor heel erg geschaamd want wie laat zich nou zo misbruiken ? Je dumpt iemand toch gewoon en verbreekt al het contact . Dat werd door mijn omgeving gezegd en door anderen die dit nog nooit hebben mee gemaakt.
Er wordt helaas te licht over gedacht .
En dat je het steeds zo ver laat komen daar schaam je jezelf al genoeg voor.
Maar werkelijk , je hebt geen idee hoe moeilijk het is om los te komen van een narcist zeker als je verslaafd bent geraakt .
En dit zeg ik als iemand die ongelooflijk veel in dr leven heeft mee gemaakt .
Ik heb heel veel pijn gekend en dat is behoorlijk wat maar dit is het pijnlijkste en moeilijkste wat ik ooit in mijn leven heb mee gemaakt .
Het maakt je ziek en verscheurd je , je bent een leeg gezogen waardeloos hoopje die alleen nog naar die persoon verlangd .
Als mijn hart zou worden na gekeken en er zitten scheuren in geloof ik dat meteen zo veel pijn doet het en nu nog steeds.
Je bent zo onzeker en angstig en krijgt het idee dat je niet meer verdiend dan dit . Als hij jou zo behandelt dan zal je het wel verdienen. Je probeert zijn gebreken te compenseren door nog liever te zijn , nog meer begrip te tonen waarom ie zo doet , je gaat je nog leuker kleden voor hem .
Het is geen liefdesband maar een traumaverbinding .
Als andere mannen naar je kijken geloof je zelfs niet eens meer dat je mooi bent.
Het gaat zelfs zo ver dat je wordt gehersenspoeld / gaslighting
Het is al dikwijls zo ver gekomen dat ik mijn excuses aanbood terwijl hij mij iets had geflikt gewoon om hem niet kwijt te willen raken. Ik huilde op dat moment en zei dat ik het zo erg vond dat we ruzie hadden. Het enige wat ik kreeg was een ijskoude blik .
Alles is jouw schuld volgens de narcist , hij heeft er geen enkel aandeel in en zal nooit zijn excuses aanbieden.
Als ie dat wel zou doen heeft ie iets van je nodig of hij doet het omdat ie bang is dat je hem verlaat maar niet omdat ie het meent .
Zelfs als hij iets doet en je spreekt hem er op aan wordt hij kwaad omdat je iets naars hebt gezegd tegen hem.
Het meest enge aan een narcist is dat hij geniet van jouw pijn.
Ik begin langzamerhand te genezen en heb heel veel over narcisten en narcistisch misbruik gelezen.
Het helpt me enorm en snap nu mezelf en deze vreselijke persoonlijkheidsstoornis ook beter. Ik kan het nooit helemaal snappen omdat ik een hsp er / empaat ben.
Maar zo werkt het dus bij narcisten :
Namelijk , hoe meer je lijdt , hoe meer hij zich voedt.
Ik wou steeds geloven dat er nog iets goeds in hem zat en heb daardoor steeds mijn hoofd gestoten.
Ik kon niet en weigerde te geloven dat iemand zo slecht kan zijn.
Jij bent leeg gezogen en hij gaat door.
Dit is precies wat ie wilt.
Ze hebben jou enkel en alleen nodig om je te kunnen misbruiken.
Ze houden niet van je ook al wil je geloven dat er nog gevoel zit .
Je hebt geen band met hem.
Hoe meer je hem lief hebt , hoe meer hij je veracht .
Als ie je vervolgens weer nodig heeft kan hij wel even de sympathieke man spelen die heel attent is en met je begaan.
Om jou vervolgens nog harder dan te voren te kwetsen.
Ik ben inmiddels gestopt met excuses te zoeken voor zijn gedrag.
Hij is nou eenmaal echt een leeg empathieloos persoon.
Het is de harde waarheid maar het is niet anders.
Ik ben gestopt met geloven dat er nog iets goeds in hem zit.
Ik heb hem ooit de meest erge dingen toe gewenst maar ik realiseer me nu dat de ergste straf die zo'n persoon kan krijgen is dat ie zo is en hoe meer je van jezelf gaat houden , hoe slechter hij zich voelt.
Je kunt alleen van narcistisch misbruik herstellen als je weer van jezelf gaat houden , goed voor jezelf gaat zorgen en met lieve mensen om gaat die ECHT van je houden.
Als je gaat inzien hoe waardevol je bent en beseft ( en dat is het allerbelangrijkste ) dat je ondanks alles nog zo veel liefde in je hebt en je nog lief kan hebben dan ben je al een heel eind.
Jij bent een waardevol persoon en hij daarentegen is een monster dat met zichzelf moet leven.
Hij is degene die ziek is en niet jij !
ingrid - Zaterdag 4 mei 2019 13:13
ja dat is waar hoe meer men voor een narcist doet klaarstaat enz is vioor u zelf schadelijk heb wel geleerd af en toe ies hard zijn en narcist betalen met zelfde munt kan helpen het is de zien hoe de relatie is met de narcist bev een ma of vrouw is anders da bev een kind maar als slachtoffer kan je ze ook in zwak moment pakken
ingrid - Zaterdag 4 mei 2019 13:27
sorry van de tik fouten te snel willen schrijven blijkb heeft iedereen dat een goed mens is het ongeluk slachtoffer te worden van maar tzijn tergelijkertijd heel zielige mensen dus af en toe ze ies in eigen vocht laten soppen kan geen kwaat en ze zijn enorm eenzaam zonder hun goede medemensen let daar maar op tuurlijk het misbruik kan blijven hangen als slachtoffer maar tzijn heel zielige triestige mensen die op hun eiland zitten komt er iemand op of bij zijn ze als gieren dus ik probeer geen makkelijke prooi te zijn maar simpel ist niet
ingrid - Zaterdag 4 mei 2019 18:04
inderdaad ze willen controle uitvoeren en de bovenhand houden empathie kennen ze niet
Meisje 69 - Donderdag 9 mei 2019 10:33
Ik begrijp er soms niks meer van.de relatie met de narcist is met veel ups en downs geweest.voelde doorlopend onrust..vroeg me altijd af of de waarheid werd gesproken...maar toch ook geweldige eigenschappen..lief..complimenteus..zorgzaam en vaak ook ietwat onderdanig.noemde me zijn grootste liefde.toch had ik vaak het gevoel op de tweede of derde plaats te komen.alles was strijd..communicatie slecht.ik ben gaan zoek
ingrid - Zaterdag 11 mei 2019 20:39
Meisje dat gevoel ken ik ook ze kunnen soms zielig klein onvolwassen en lief zijn redenen genoeg om te twijfelen a
Als slachtoffer aan je UE u zelve ikke
Manuela - Zaterdag 1 juni 2019 00:58
Ik ben ook getrouwd met een narcist al 30 jaar, en ik heb helaas het Stock Holm syndroom opgelopen. Niet gek na zoveel jaar samen, ik woon ergens anders maar ik ben nog getrouwd. Wij zouden gaan scheiden maar ik kon het niet, toen heeft hij het tegen gehouden...naderhand was ik het zat en probeerde weer te scheiden en toen had hij zonder mijn toestemming het weer tegen gehouden. Ik heb soms wel medelijden met hem want ik weet wat hij in zijn jeugd heeft meegemaakt helaas. Want het kan ook een heel lieve man zijn ,maar zodra je tegenwerkt oei dan moet je oppassen. Het is ook de hele dag ja ja en amen zeggen, dan blijft hij rustig,maar dat kan toch niet. Het stukje vind ik ook niet zo goed want je kan gedrag veranderen als je dat wilt en medelijden ja soms maar soms ook niet ,het is een volwassen man die kan zich heus wel aanpassen. Maar goed van binnen zijn het kleine kinderen die je een hele tijd een ijsje voor moet houden want zo blijven ze zoet...en dat zuigrt een heleboel energie.
verlatene - Donderdag 6 juni 2019 09:05
Ik ben twintig jaar samen geweest met een narcist waar ik een zoon mee heb. Hij maakte ons al die jaren gelukkig en was heel goed voor ons, heel verzorgend en zelfs onderdanig. Tot op het moment dat hij ons nu vijfenhalf jaar geleden plots in de steek liet. Hij was meteen ingetrokken bij een vrouw die hij slechts drie weken via een datingsite kende en haar dochter. Vanaf dat moment stond het leven van onze zoon en mij volledig op zijn kop. In die vijfenhalf jaar tijd is hij meer dan twintig keer terug gekomen. Steeds met heel overtuigende spijtbetuigingen en de mooiste beloftes. Hij beloofde me beterschap want hij hield zoveel van zijn gezin en de gekkigheid in zijn hoofd zoals hij het zelf noemde zou wel overgaan. Al die jaren pendelde hij tussen zijn “ander” gezin en zijn eigen gezin op en neer wat veel verdriet en pijn veroorzaakte. Steeds weer die hoop om daarna weer op zo’n uiterst pijnlijke en zwaar vernederende manier opnieuw weer in de steek gelaten te worden. De studie en daarmee de hele toekomst van onze zoon is hierdoor kapot gegaan en ik geraakte door de stress na éénentwintig jaar mijn baan kwijt. Hij heeft zijn gezin zowel emotioneel als financieel volledig kapot gemaakt en dat alleen omdat alles alleen maar om hem draait. Ik kan nog steeds niet begrijpen hoe iemand hier mee kan leven. De laatste keer, nu alweer twee maanden geleden zwoor hij op het hoofd van zijn overleden moeder dat hij voor zijn gezin zou gaan, hij wist het zeker. Echter slechts na een week liet hij zijn zoon en mij weer in de steek en liet ons als twee wrakken achter. Ditmaal verbrak hij ook volledig het contact en sloot ons daarmee genadeloos uit zijn leven, alsof wij nooit hebben bestaan. Gewetenloos, sadistisch en wreed, meer kan ik hier niet over zeggen. Ongelooflijk wat voor ellende en leed dit soort mensen veroorzaken en dan zelf gewoon met hun leven verder gaan. Ik ben ontzettend verdrietig en zwaar teleurgesteld maar blijf er inderdaad ook bij dat narcistische persoonlijkheidsstoornis of niet, iedere volwassene persoon verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen gedrag en de wil om mensen geen pijn te doen. Het is in mijn ogen dan ook heel fout om te stellen dat een narcist niets aan zijn eigen gedrag kan doen.