Drank, drugs en een eetstoornis

 

drank, drugs en een eetstoornis, verslavingIk wilde niet denken, ik wilde niet voelen, ik wilde niet eten. Overdag kon ik afleiding vinden van mijn gedachten, gevoelens en lichaam door aan één stuk door te studeren. Maar ik zag ontzettend op tegen de avonden en slapeloze nachten: die duurden zo lang. Mijn oplossing was blowen. Elke avond rookte ik een jointje, zodat ik weg kon zakken in een onbewust wereldje. Een wereld zonder gepieker, zonder gevoelens en zonder honger. Ik blowde mezelf in slaap, zodat ik mezelf de volgende dag weer voorbij kon rennen.

Ik at in mijn eentje, volgens een vast ritueel. Ik wilde mijn vriend niet meer zien, want hij ‘verstoorde' mijn eetgestoorde gedrag. Ik sprak niet met mensen af: ik ‘wilde' alleen zijn met mijn eetstoornis. Ik blowde alleen. Ik sliep alleen. Ik stootte de wereld van mij af, door mij op te sluiten in een klein studentkamertje met mijn eetstoornis en hash.

Ik was op vrij jonge leeftijd al in aanraking gekomen met softdrugs. Op mijn 14e verhuisden we naar een compleet nieuwe omgeving. Ik vond het ontzettend spannend en lastig, maar kon niet omgaan met die gevoelens. Ik drukte ze weg. Ik blowde me suf, zodat ik mijn angsten niet hoefde te voelen. Ik deed wat ik moest doen, namelijk het beste maken van mijn nieuwe leven in deze nieuwe omgeving. En dat deed ik in de waas van een voortdurende high.

Door het blowen hoefde ik de confrontatie niet aan te gaan. Die functie had het ook tijdens mijn eetstoornis. Maar behalve dat ik mezelf steeds meer isoleerde en steeds verder wegzakte in mijn eetstoornis, veranderde het effect van het blowen al snel. In plaats van dat ik ervan ontspande, werd ik bang. In plaats van dat het mijn gepieker stopte, voelde ik mij paranoïde. De avonden en nachten werden door het blowen nog langere, donkerdere, zwarte gaten in mijn eetgestoorde leventje.

Zo wilde ik het niet langer. Toen ik in therapie ging, heb ik de hash, samen met het destructieve afvalgedrag, uit mijn leven gebannen. Dat voelde goed. Blowen maakt je niet alleen paranoïde, maar ook heel passief. Het versuft je van top tot teen. Door die troep uit mijn leven te gooien, kwam er energie vrij om te vechten tegen mijn eetstoornis.

Dat vechten ging met vallen en opstaan. Herstellen van een eetstoornis is een enorme tweestrijd. Een deel wil heel graag beter worden en is gemotiveerd. Een ander deel durft niet, wil niet, kan het niet. Dat bange stukje in mij wilde vluchten. Vluchten van verantwoordelijkheden, gevoelens en confrontaties. Dat stukje wilde weer weg kunnen zakken in vergetelheid.

Alcohol was, vóór mijn eetstoornis, een manier voor mij om te ontspannen in sociale situaties. Ik voel me vaak erg ongemakkelijk in groepen of sociale aangelegenheden. Ik voel me snel ‘anders' of ‘gek' of ‘apart'. Door de alcohol kon ik gewoon meedoen, gezellig zijn en in de groep passen. Door de drank kwam ik een beetje uit mijn schulp en werd ik - zo voelde het - ‘normaal'.

Het sloop er in. Eerst weer een keer een wijntje. Als uitdaging, want alcohol drinken durfde ik tijdens het afvallen niet. Ik was bang dat ik er dik van zou worden en het ging niet samen met anti- depressiva. Één wijntje werd elke dag een wijntje. Toen elke dag meer dan één, tot ik op een winteravond, flink aangeschoten en behoorlijk depressief, zag dat het zo niet langer kon.

drank, drugs en een eetstoornis, verslavingIk was elke dag bang om verslaafd te raken. Dat ik ook overdag zou gaan drinken, alles zou verliezen en eraan kapot zou gaan. Die angst voor de gevolgen zorgde er uiteindelijk voor dat ik stopte met de flessen wijn aanschaffen. Ik besloot dat er een andere manier moest zijn waarop ik kon dealen met mijn gevoelens en angsten. Ik besloot dat ik wél verantwoordelijkheid wilde dragen en de dingen uit mijn verleden wilde verwerken, in plaats van wegdrinken.

Ik ervaar een eetstoornis als een soort verslaving. Ik had anorexia en ik vond afvallen heel verslavend. Het feit dat ik niet kon stoppen met afvallen, zelfs toen ik wilde stoppen, doen denken aan een verslaving. Maar ook de hoeveelheid angst, leugens en het verwoestende effect op je leven zorgen voor een gelijkenis met een verslaving.

Ik heb inmiddels wel door dat ik best verslavingsgevoelig ben. Ik heb de neiging om, als ik drink, gelijk veel te drinken. Als ik afval, door te slaan. Hetzelfde geldt voor roken, blowen, studeren, werken: alsof er nauwelijks grenzen zijn. Als ik iets doe, dan doe ik het ook gelijk tot het uiterste en heb de neiging dan over mijn grenzen en gevoelens heen te denderen.

Ik leer wel steeds beter om minder in dat zwart/wit te leven: om een middenweg te zoeken. Ik drink wel eens een paar wijntjes in het weekend. Ik voel dan nog het verlangen om door te drinken, maar ik doe het niet meer. Ik voel steeds beter mijn grens. Die gevoeligheid, die zit er. Ik leer er nu mee omgaan door in therapie de confrontatie aan te gaan met mijn gevoel.

Ik probeer mijn gevoelens en angsten niet meer weg te drukken. Ik probeer ze uit te zitten. Dat is ontzettend eng en vermoeiend. En ik wil regelmatig vluchten van alles wat ik voel en denk. Maar ik merk wel dat, door de confrontatie aan te gaan, ik het minder nodig heb om te vluchten in een wereldje van drank, drugs en eetstoornissen.

 

Gerelateerde blogposts

18
APR
Waardeloos
77

Reacties

Anne - Woensdag 17 oktober 2012 13:43
Heeel erg herkenbaar..
Mooi stuk zeg..

mirjam - Woensdag 17 oktober 2012 14:03
pfff heftig! Haal het maar uit je tenen. Hoe diep het ook moet komen. JIJ zal BESTAAN. Helemaal jij zelf. Het gaat je lukken! Heel heel veel sterkte!

magikook? - Woensdag 17 oktober 2012 14:20
Her-ken-baar.
Fack.
Wel een mooi geschreven stuk.
Vera - Woensdag 17 oktober 2012 14:42
Heel goed van je dat je je problemen durft aan te pakken!
'Mooi' verhaal.
Lucie - Woensdag 17 oktober 2012 15:05
Ongelooflijk herkenbaar.
Goed geschreven.
Do - Woensdag 17 oktober 2012 16:07
Ik lees een sterke meid, met veel motivatie!
Jij komt er wel, ik geloof erin.
Dapper geschreven!
Anoniempje - Woensdag 17 oktober 2012 16:31
Ga zo door! Blijf vooral vechten! Ga tot het uiterste in het aanpakken van je problemen!
Britt - Woensdag 17 oktober 2012 16:42
Heel erg knap van je.
Blijf doorzetten!
aniet - Woensdag 17 oktober 2012 17:15
helaas zo herkenbaar...
je bent goed bezig meid!
pressure - Woensdag 17 oktober 2012 19:18
Ai, herkenbaar....
o - Woensdag 17 oktober 2012 19:33
Je bent goed bezig. Ga zo door, dan kom je er wel!
Liza - Woensdag 17 oktober 2012 21:46
Waar heb je die hulp gevonden? x
amy - Woensdag 17 oktober 2012 22:46
zo herkenbaar,.zit nu in een afkickkliniek pfff.
Fayee - Woensdag 17 oktober 2012 23:04
Herkenbaar...
Je bent goed bezig, keep ya head up!
maddy2412 - Woensdag 17 oktober 2012 23:25
voor mij zo herkenbaar ik had t zelf kunnen schijven,t had zo over mij kunnen gaan.zo een zware strijd.
marlous - Donderdag 18 oktober 2012 22:52
Mooi geschreven!! Ik herken mezelf in jou, dank je voor je eerlijkheid!
RebeccaaaX - Donderdag 8 november 2012 14:49
Woow herkenbaar...
Vlinder - Dinsdag 22 januari 2013 20:36
Waauw echt heel erg herkenbaar
Vooral dat stukje van verslavingsgevoelig
En als je iets doet het te erg doen!
Super mooi geschreven!!
Joo17 - Maandag 5 augustus 2013 19:33
Wauw heel mooi geschreven, en best wel herkenbaar! Zet me wel aan het denken!