De emoties bij een depressie

 

Bij een psychische stoornis hebben veel mensen vaak een bepaald beeld. Zo is het beeld van een depressie veelal dat de persoon die eraan lijdt heel erg somber is. In veel gevallen is dit ook zo, maar dat betekent niet dat een depressief persoonlijk altijd, 24 uur per dag en zeven dagen per week zit rot voelt en ergens in een hoekje somber zit te zijn. Bij een depressie komt veel meer kijken en daarbij komen ook veel emoties kijken.

In deze blog deel ik wat iemand met een depressie zoal kan voelen. Ook deel ik een aantal van mijn ervaringen over wat ik zoal voelde toen ik depressief was. Mocht je dingen herkennen of nog aanvullingen hebben, laat het dan gerust weten in de reacties onder deze blog.


Bron

Verdriet
De eerste en meest bekende emotie is denk ik wel verdriet. Veel mensen die kampen met een depressie voelen verdriet. Dit hoeft niet eens per se verdriet te zijn om iets concreets, het kan ook een algemeen gevoel zijn waarbij je je gewoon ontzettend verdrietig voelt. Ik weet van mezelf dat ik me in ieder geval vaak verdrietig voelde en ook erg snel verdrietig kon worden. Iemand hoefde maar iets negatiefs tegen mij te zeggen en ik barstte al in tranen uit, daar was op dat moment maar weinig voor nodig.

Eenzaamheid
Ook dit is een herkenbaar gevoel bij een depressie. Hierbij gaat het niet om het aantal mensen om je heen. Je kunt een hele grote familie en een geweldig leuke vriendengroep en je tegelijkertijd ontzettend eenzaam voelen. Eenzaamheid gaat vaak over een gevoel van verbondenheid met de mensen om je heen. Als je veel mensen om je heen hebt maar je je niet verbonden voelt, dan kun je je alsnog helemaal alleen op de wereld voelen. Toen ik depressief was voelde ik me ook ontzettend alleen omdat ik het gevoel had dat ik de enige was die zich zo voelde en dat niemand mij kon helpen. Ondanks dat ik leuke vriendinnen had, bleef dit gevoel aanwezig.

Irritatie
Ook dit kan onderdeel zijn van een depressie. Als je slecht in je vel zit dan gebeurt het regelmatig dat je niet zoveel kan hebben en daardoor snel geirriteerd raakt. Dit herken ik van mezelf maar al te goed. Ik heb sowieso al een vrij kort lontje en zeker toen ik me slecht voelde, werd ik vrij snel boos. Ik vond dat mensen zich te veel met mij bemoeide en kon al geirriteerd raken van vervelende geluiden of drukte om me heen. Hoe dit dan precies komt, weet ik niet, maar het kan in ieder geval onderdeel zijn van een depressie.

Lichamelijke klachten
Een depressie gaat niet enkel over de psyche, het kan ook een aantal lichamelijke klachten met zich meebrengen. Zo voelde ik me geregeld ontzettend moe, alsof ik heel veel hard gesport, waardoor het bijna niet haalbaar leek om uit bed te komen.

Gebrek aan motivatie
Toen ik depressief was, kon ik 's avonds hele plannen maken voor de volgende dag. Ik zou op tijd staan en het huis schoon gaan maken, ik zou gaan hardlopen, douchen, boodschappen doen en misschien nog wel even de stad in gaan. Ik wist zeker dat het een goede dag zou gaan worden, tot ik 's ochtends uitgeput wakker werd. Ik voelde me doodmoe en had geen zin om uit bed te komen. Ik stelde het uit, veranderde mijn plannen en besloot alleen nog maar naar de stad te gaan. Uiteindelijk kwam ik 's middags om drie uur uit bed en vond ik dat ook niet meer de moeite. Ik kon me er niet meer toe zetten om iets te doen. Het was niet dat ik het niet wilde, het lukte simpelweg niet.

Schijn
Dit is natuurlijk geen emotie maar wel iets wat veel voorkomt bij mensen met een depressie. Toegeven dat je depressief bent is immers niet makkelijk. Het is makkelijker om maar gewoon te doen alsof het allemaal wel gaat en als het ware een masker op te zetten, terwijl je je eigenlijk heel ongelukkig voelt. Dat iemand leuke kleding aan heeft, opgemaakt is en vrolijk doet, betekent niet dat het ook goed gaat met diegene.


Bron

Schuldgevoel
Dit gevoel komt ook een hoop terug, bijvoorbeeld omdat het je niet lukt om iets te ondernemen of omdat je kortaf doet tegen vrienden en het gevoel hebt tekort te schieten. Schuldgevoel is een heel naar gevoel waarmee je jezelf helemaal gek kunt maken als je er verder over na gaat denken. Ik heb me vooral schuldig gevoeld tegenover mijn huisgenoten omdat ik hen best wel wat nare dingen aan heb gedaan toen ik depressief was.

Schaamte
Je schamen voor je psychische gesteldheid komt ook geregeld voor bij een depressie en sowieso bij psychische stoornissen. Niemand wil toegeven dat er psychisch iets aan de hand is en dat het even niet haalbaar is om te werken of naar school te gaan zoals anderen dat doen. Dat is niet leuk en voor veel mensen schaamtevol. Toen ik studeerde en ik in het derde studiejaar kwam waarbij iedereen op stage ging, vond ik het ook behoorlijk schaamtevol om te moeten zeggen dat ik opgenomen werd vanwege psychische problemen. Ik schaamde me voor mezelf en was bang voor allerlei oordelen, ondanks dat ik ergens ook wel wist dat ik niet gek was.

Angst
Daarnaast kan het natuurlijk ook heel beangstigend zijn om je te realiseren dat je kampt met een depressie. Het is best eng als je ineens zo weinig grip hebt op je stemming en je zo ontzettend somber bent en het op sommige momenten niet meer ziet zitten.

Niets
Dit is natuurlijk geen emotie maar het is wel goed om te benoemen dat het ook zo kan zijn dat iemand die depressief is gewoon even niets voelt. Ik had, los van alle emoties die ik voelde, ook weleens momenten waarop ik gewoon leeg was. Niks leek me te kunnen raken, zowel positief als negatief. Het was dan alsof ik emotieloos was en niets me meer kon raken. Ook dat kan onderdeel van een depressie zijn.

Blijheid
Voor mensen die niet zoveel weten van depressies klinkt het misschien gek, maar als je depressief bent, kun je je ook best weleens blij voelen. Mensen met een depressie zitten niet de hele dag te huilen. Hoe slecht ik me ook voel, ik kan het nog steeds wel fijn vinden om bijvoorbeeld een strandwandeling te maken of met een vriendin af te spreken.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

eke - Woensdag 7 juni 2017 10:18
mooie blog sandra, dank je wel!
Max - Woensdag 7 juni 2017 10:45
Goede blog, Sandra!
Mary87 - Woensdag 7 juni 2017 11:05
Toen ik depressief was, kon ik het heel goed verborgen houden.En bij mij was het zo dat ik nergens echt van kon genieten of lachen.Alsof ik dicht zat.Ik kon er niet bij.En ik was bang dat ik nooit gelukkig zou worden.Dat dat voor altijd zou blijven. Gelukkig gaat het nu goed!!
sylvia - Zondag 11 juni 2017 19:58
Ik lijd aan recidiverende depressies, dus depressies die iedere keer weer terug komen.
Iedere keer denk ik dat het nooit meer over gaat. Ik zit er nu weer middenin helaas. Ik noem het de hel op aarde. Ik weet dat ik het moet accepteren dat ik dit heb, maar dat vind ik ontzettend moeilijk. Als ik in mijn goede periode zit dan heb ik de neiging om alles in te halen wat ik nu mis. Ik kan op dit moment van niks meer genieten. Ik herken me in alles wat Sandra schrijft. Iemand die nooit een depressie heeft gehad kan zich daar niks bij voorstellen hoe ellendig iemand zich dan voelt.

Ik ben aan het wachten wanneer het weer overgaat.

Sam - Donderdag 1 maart 2018 10:27
Dag Sylvia mag ik vragen hoe je er elke keer weer uit komt?
Krijg je hulp of medicatie?
an - Woensdag 7 juni 2017 15:02
Wauw, dit omschrijft me precies! Dankjewel!!
Soofy - Woensdag 7 juni 2017 16:48
Sandra, slik jij eigenlijk ook medicatie (antidepressiva)? (Alleen als je antwoord wilt geven hoor. ;)) Ik wel, en ik merk dat dit mij erg goed doet.. Hoewel ik niet officieel een depressie heb gehad.
Henrike - Woensdag 7 juni 2017 22:33
Hoi Sandra, heel herkenbaar wat je hebt geschreven. Met mij gaat het eindelijk heel erg goed sinds 4 weken. Voel me ook goed m'n medicatie slaat aan. Zit lichamelijk goed in m'n vel. Een heel nieuw gevoel wat ik in geen jaren heb gevoeld of ervaren heb.
Wat jij omschrijft is precies waar ik ook last van heb.
Ingrid - Donderdag 8 juni 2017 19:27
Dank je wel Sandra voor deze goed geschreven en duidelijke blog. Veel herkenning voor mij omdat ik veel last heb van depressie en de emoties en angsten die daar bij komen kijken. Vooral vermoeidheid verdriet, schuldgevoel en schaamte. Een moeilijke cirkel om te doorbreken.
lore - Dinsdag 25 juli 2017 22:53
Heej sandra,
Mag ik je vragen hoelang jij deze emoties hebt gevoeld? Heb jij deze emoties ook heel extreem beleefd?
Zelf heb ik al enige tijd last van een depressie, ik heb al verschillende soorten medicatie gehad.. maar tot op heden weinig resultaat. Telkens als ik denk nu heb ik het diepte punt bereikt, word mijn gevoel extremer.. nog somberder, verdrietiger, hopeloos.. ik schaam me hiervoor en weet ook nooit hoe ik dit extreme gevoel kan omschrijven. Heeft iemand hier ervaring mee? Hoe kan je dit overwinnen?
Marjoleine - Woensdag 23 mei 2018 15:35
Hoi Lore,

Misschien is het niet aan mij hierop te reageren maar bij mij sloegen medicijnen ook niet aan. Ik het uiteindelijk ect gehad en dat heeft wel geholpen. Ik weet dat er veel negatieve berichten over zijn maar het is uiteindelijk wel de moeite waard om te proberen als niets anders werkt!
Alexandra - Zondag 3 september 2017 23:14
Hoi lore,
Hoe gaat het nu met je? Heb je al de goede medicatie?
Marjoleine - Woensdag 23 mei 2018 15:41
Hallo allemaal,

allereerst ben ik blij met deze omschrijving. Vaak lees je overal dat iemand met een depressie 24 uur per dag op bed ligt te liggen en alleen maar zwart kan zien.
Ik heb heel lang last gehad van depressie en heb uiteindelijk de boel onder controle kunnen krijgen door ect. Ik was voor die tijd uitgeput moe en moest ontzettend veel huilen. En dat terwijl ze op de meeste sites juist schrijven dat mensen met een depressie geen emoties meer voelen! Mag ik vragen hoe jullie dit zien? Wat zien jullie als het verschil tussen emoties en depressie (zelf heb ik heel veel verdriet gehad en was ik doodmoe maar stond ik iedere dag gedwongen door mijzelf weer op om verder te gaan). Mijn ect wordt nl nu afgebouwd en ik heb eindeloos verdriet en vermoeidheid en irritaties e.d. maar men zegt dat dit dus emoties zijn en ik een emotiereguleringsplan moet maken (wat ik al zo vaak heb gedaan!). Alvast bedankt.
Sara - Dinsdag 26 maart 2019 20:20
Ik ben bang dat ik aan depressie lijd door alles wat er is gebeurt de afgelopen maanden. Ben een heel stuk afgevallen heb contact verbroken met iedereen wil alleen zijn. Het erge van alles is ik heb zelfmoordgedachten ik blijf ook zeggen dat het misschien beter is als ik er niet meer ben. Ik heb eerder geprobeerd mijzelf een overdoses aan medicijnen te geven. Niks lijkt te lukken alles gaat zo slecht, niemand om tegen te praten. Sta op het punt om mijn enige echte beste vriendin te verliezen. Toen ik haar het meest nodig had en haar bij mij wou hebben om mij te troosten en mijn pijn aan te horen was ze er niet, ze was of altijd stoned, aan de pillen, omringd door andere en als dat niet het geval was, dan probeerde ik het te vertellen, maar hoorde ze mij niet, heb haar genoeg hints en alles geven dat het slecht met mij gaat. Ik heb zoveel over voor haar ik was er tijdens haar moeilijkste periode ik heb samen met haar gehuild gelachen, maar nu het op mij neer komt is ze nergens meer te bekennen. Daarnaast ben ik door haar mijn bijbaan kwijt geraakt wat ik hard nodig had om wat te eten voor haar te halen. Het is net wanneer ik denk dat het goed gaat en dat ik wat vrolijker ben en niet in een sleur zit voor uit kom, dat het dan allemaal slecht gaat en dat ik weer wordt terug getrokken. Het is net alsof ik niet blij mag zijn, genezen en weer leven en jongens het maakt mij kapot ik ga er kapot van ik kan van niks meer genieten. Ik heb van alles en iedereen afstand genomen.
Anita . - Zondag 28 april 2019 16:16
Help iemand die weet bij en waar ik terecht kan , heb na EMDR sessies geen emotie`s meer .
Voel me zeer verdrietig en kan niet meer huilen , iemand hier op de site die weet waar ik daar hupl voor kan krijgen .
Psychologe die de EMDR sessies heeft gedaan , is hier van geschrokken , maar weet niet hoe ik mijn emoties weer terug kan krijgen .
Ben zeer alleen en voel me steeds eenzamer worden , onbegrip en weinig tot geen steun ook van zogenaamde vrienden .

Hopelijk kan iemand mij een goed advies geven , als dit tenminste nog bekeken word mijn dank is alvast groot dank jullie . groet Anita