De weg naar jezelf mogen zijn

 

Jaren lang 
gezet op de onderste rang 
Jaren van verdriet, 
jaren van pijn, 
want je mag niet 
jezelf zijn

Een kind, gebroken 
door gemene woorden die werden gesproken 
en door pestgedrag
van vriendinnen die dat niet bleken te zijn
wat doet het ontzettend pijn
dat ‘jezelf zijn' niet mag

meisje jezelf zijn

Gelukkig zijn er nog mensen die dichtbij je staan
Zij zijn als lijm
voor het gebroken hart
maar diep vanbinnen blijft daar de pijn
en de diepe smart
die niet meer over lijkt te gaan

Met het verstrijken van de jaren
komen er weer nieuwe tegenslagen
je weet niet meer hoe het moet,
maar controle over eten doet je goed
Het lijkt een uitweg te zijn,
een oplossing voor al die pijn

Anorexia lijkt een vriend,
iets wat je troost kan geven,
maar in werkelijkheid
beheerst het je leven
en dat heb je niet verdiend
Het is een oneerlijke strijd

De pijn is niet meer te dragen
het kwetsbare hart
is weer in stukken geslagen
Anorexia, een ziekte die je constant sart
het is een verwoestende kracht
die je meesleurt in haar macht

Toch is er een sprankje hoop
Hoop op herstel
voor de verdere levensloop
Daarvoor vechten moet je wel
om verloste te worden van alle verdriet en pijn
zodat je eindelijk jezelf kan zijn

Het kost jarenlange strijd
gepaard met wanhoop en moedeloosheid
maar je moet blijven vechten,
want de anorexia heeft geen rechten
op je leven
ook niet voor even

Jij, geteisterd door een eetstoornis of wat dan ook
Houd moed, want er is hoop
Hoop op verbetering,
hoop op genezing
van al die tegenslag en pijn
hoop dat jij en ik ooit onszelf kunnen zijn

Liefs Elizabeth

Fotografie: Emma Brown

 

Gerelateerde blogposts

25
SEP
Ontward
13

Reacties

M - Vrijdag 13 januari 2017 10:04
Heel mooi geschreven!
Breadfish - Vrijdag 13 januari 2017 10:46
Wauw, prachtig!
AnaMan - Vrijdag 13 januari 2017 11:46
Mooi, hoor!
En zo waar ook!!! :D
Black Tiger - Vrijdag 13 januari 2017 12:11
mooi!
J.A. - Vrijdag 13 januari 2017 14:39
Prachtig
eliesx - Vrijdag 13 januari 2017 18:23
Prachtig! Heb er tranen in mijn ogen van! Liefs x
eliesx - Vrijdag 13 januari 2017 18:23
Prachtig! Heb er tranen in mijn ogen van! Liefs x
Ronja - Vrijdag 13 januari 2017 20:10
Heel mooi Elisabeth.
Ook heel veel liefs voor jou. Je bent mooi!
M.L. - Zondag 15 januari 2017 22:53
Mooi gedicht mooi verwoord en mooi meisje op de foto 's.
Adriaantje ;) - Maandag 16 januari 2017 19:17
Lieverd, wat heb je dit práchtig gedaan! k Ben sprakeloos... Wauw... Zorg ervoor dat die hoop waarmee je anderen bemoedigt, voor jezelf nooit uitblust, hè. En hee, je weet wel waar uiteindelijk de echte Hoop (en Uitkomst) vandaan komt, je hoeft het niet alleen te doen... Heel veel liefs, mij :)
Arianne xx - Woensdag 18 januari 2017 13:54
Heej!! Echt zo ontzettend mooi verwoord.. prachtig zoals jij er woorden aan kan geven. En ik hoop voor je dat je echt jezelf mag zijn!! Xx