Ik ben introvert

 

Er bestaan helaas een hoop vooroordelen over introverte mensen. "Dat zijn toch van die grijze muizen? Die depressieve mensen, die altijd verlegen zijn en niks durven? Die saaie, stille, ongezellige mensen?" Introvert zijn heeft met dit alles weinig te maken. Wist je dat 30% van de westerse bevolking van nature introvert is?

We leven in een maatschappij waar veel van je wordt verwacht. Je moet vrolijk en outgoing zijn, goed met mensen om kunnen gaan, sociaal zijn, lekker veel feesten, jezelf ontplooien. Op je school en op het werk wordt er steeds meer gewerkt in grote groepen. Voor sommige mensen is dit allemaal niet zo vanzelfsprekend. Voor sommige mensen kan dit zelfs allemaal erg angstaanjagend overkomen.

Introvert

In dit artikel wordt geprobeerd duidelijk te maken wat het inhoudt om introvert te zijn. Maar iedereen is anders, wat voor de één geldt hoeft voor een ander helemaal niet te gelden. Ook is het niet de bedoeling om introverte of extraverte mensen als beter of slechter te zien.

Maar wat is dat dan eigenlijk precies: introvert? Binnen de psychologie wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen introverte mensen en extraverte mensen. Extraverte mensen krijgen vaak energie van gezelschap maar dat wil niet zeggen dat introverte mensen geen behoefte hebben aan gezelschap. Vaak zijn zij alleen wat rustiger, weloverwogen en hebben ze meer behoefte aan wat tijd voor zichzelf.

Susan Cain is de Amerikaanse schrijfster van het boek 'Stil: De kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen'. Behalve schrijfster is zij ook een bekende spreekster. In dit filmpje legt ze uit hoe het is om introvert te zijn. Ze vertelt dat er niks mis is met introverte mensen, dat introverte mensen buitengewone talenten en vaardigheden in hun mars hebben, dat ze aangemoedigd moeten worden en dat we dankbaar voor hen moeten zijn.

Het is opmerkelijk dat onze hele maatschappij is ingericht op extraverte mensen. Het lijkt alsof 'extravert' normaal is en je hebt je hier als introvert persoon maar aan aan te passen. Zo zijn de introductiekampen in het eerste jaar van je opleiding bijvoorbeeld vaak verplicht, je gaat maar gewoon mee op kroegentocht of je dat nou wil of niet. Maar wat nou als je daar helemaal niks aan vindt, als je daar zelfs enorm tegenop ziet? Natuurlijk is het belangrijk om je klasgenoten (of collega's) te leren kennen, en om sociaal te zijn. Maar sociaal zijn kan ook betekenen: eens een goed gesprek met iemand aanknopen, met zijn tweeën iets gaan doen in plaats van met een enorme groep mensen.

Introvert zijn betekent niet automatisch in jezelf gekeerd zijn. Het betekent niet dat je je moet afsluiten van alle sociale bezigheden 'omdat je nu eenmaal zo bent'. Probeer soms ook eens tegen je eerste gevoel in te gaan en treed wat meer naar buiten. Ook al zal dit in eerste instantie niet iets zijn dat je graag doet, het is wel belangrijk. Je leeft immers niet alleen op deze wereld. Net zoals extraverte mensen zich weleens aan moeten passen aan de situatie en moeten weten wanneer zij zich rustig moeten houden, zal je als introvert persoon soms ook je grenzen moeten verleggen.

"Ik ben een erg introvert persoon. Hierdoor heb ik lange tijd moeite gehad om mijn plekje te vinden. Van een aankomend schoolreisje kon ik nachtenlang wakker liggen: naast wie ga ik dan zitten in de bus? Met wie moet ik praten? Waar moet ik het dan over hebben? Wat moet ik zeggen? Hoe moet ik me gedragen? Wat is 'normaal'?

Ook op de middelbare school voelde ik me anders. Waar de meeste mensen aan het klieren waren in de les en de dronken stapverhalen van het weekend doornamen, was ik als een van de enige aan het opletten. Ik vond het leuk om te leren, om te lezen, om met school bezig te zijn. Ik dacht dat dit mij raar maakte, maar gelukkig weet ik nu wel beter."

Het lijkt nu misschien alsof het alleen maar heel erg lastig is als je introvert bent. Dat is het niet. Het hebben van een introverte persoonlijkheid heeft ook een hoop voordelen. Zo zijn mensen die introvert zijn vaak zelfstandig en onafhankelijk, hebben zij een groot verantwoordelijkheidsgevoel, zijn ze stabiel en erg betrouwbaar.

Zoals al eerder gezegd is bijna een derde van de wereldbevolking introvert. Er zijn dus ook genoeg bekende mensen die introvert zijn. Denk maar eens aan Gwyneth Paltrow, Tom Hanks, Eleanor Roosevelt, Mahatma Gandhi, Charles Darwin en Steve Wozniak (medeoprichter van Apple). Helemaal niks mis mee, toch?

Introvert

Helaas bestaan er over introverte mensen een hoop vooroordelen. Een aantal van deze zullen we hier bespreken:

Introverte mensen zijn verlegen. Omdat introverte mensen vaak stil zijn wordt dit vaak als verlegen bestempeld, maar er zit een verschil tussen verlegen zijn en introvert zijn. Je kan het natuurlijk ook beide zijn, maar als introvert persoon hoeft je nog niet meteen verlegen te zijn. Het verschil is dat verlegenheid voortkomt uit onzekerheid of schaamte. Op het moment dat je verlegen bent dan ben je jezelf niet. Introverte mensen zijn vaak stil en teruggetrokken maar dat komt alleen maar doordat zij zich daar het prettigst bij voelen, ze zijn op dat moment juist wel zichzelf.

hartjes

Introverte mensen kunnen extravert worden, als ze hier maar hard genoeg hun best voor doen. Ook dit is niet waar. Introvert zijn of extravert zijn is iets dat in jouw persoonlijkheid zit. Je kan wel leren om hier anders mee om te gaan. Zo kan je jezelf ertoe zetten om meer deel te nemen aan sociale activiteiten, je kan bijvoorbeeld lid worden van een sportclub of een studentenvereniging. Maar extravert zal je daar niet van worden. Je kan het vergelijken met je seksuele geaardheid: je kan je er tegen verzetten, maar je bent nu eenmaal wie je bent. Dat verander je niet zomaar.

hartjes

Introverte mensen weten niet hoe je plezier moet maken. Dit is natuurlijk onzin. Wat voor de één plezier is kan voor de ander verschrikkelijk zijn. Plezier is niet per definitie: je in een grote groep mensen bevinden en sensatie zoeken. Plezier kan ook bestaan uit een filmpje kijken, lekker wandelen in de natuur, creatief bezig zijn, schrijven, tekenen, noem het maar op.

hartjes

Introverte mensen zijn het liefst altijd alleen. Gemiddeld genomen zal het zo zijn dat introverte mensen vaker de behoefte hebben om lekker even alleen te zijn. Maar dat wil niet zeggen dat ze altijd alleen willen zijn. Ook introverte personen zullen zich op den duur eenzaam gaan voelen als ze geen mensen spreken! Natuurlijk hebben mensen die introvert zijn ook behoefte aan contact met anderen, maar meestal op een andere manier. Vaak spreken zij liever één of twee mensen tegelijk, dan zich meteen in een grote groep te mengen.

hartjes

Introverte mensen houden niet van praten. Deze conclusie is vaak snel getrokken doordat mensen die introvert zijn vaak ook wat stiller zijn onder de mensen. Maar dat betekent niet dat zij niet van praten houden. Mensen die introvert zijn praten vaak alleen als ze ook echt denken dat ze wat te zeggen hebben. De 'small talk' wordt dan vaak achterwege gelaten. Maar spreek een introvert persoon eens in een rustige situatie aan en praat over een onderwerp dat hem of haar interesseert, dan zal je snel op dit vooroordeel terugkomen.

hartjes

Ken jij nog meer vooroordelen over introverte mensen?

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

Suuz95 - Zaterdag 30 maart 2013 14:08
Ik herken mezelf wel een beetje hierin, ik ben wel erg sociaal met mensen, maar ik heb toch echt wel tijd nodig voor mezelf en dan wil ik het liefst gewoon even een paar dagen alleen zijn.
- - Zaterdag 30 maart 2013 14:18
Dit stuk beschrijft exact hoe ik me voel, vooral het cursieve stukje.
Ik dacht altijd dat ik heel raar was omdat ik geen gesprek kon beginnen, overal vragen over had "hoe moet ik dit zeggen" "klinkt het raar als ik dit zeg?" en zo verder. Op een bepaald moment begon ik zelfs te denken dat ik een of andere stoornis had.
Jammer eigenlijk dat ik zo vroeger over mezelf dacht want introverte mensen kunnen ook heel aangenaam gezelschap zijn. Het is misschien gewoon een kwestie van je eigen plekje vinden in deze extraverte wereld.
Helaas is mijn introversie overgeslagen in een sociale angststoornis en ben ik nu nog verder van huis :)
Flower - Zaterdag 30 maart 2013 14:25
Heel herkenbaar!
Anoniem - Zaterdag 30 maart 2013 14:35
Wow, herkenbaar. Vooral dat cursieve stuk is echt gewoon 'ik'.
Ik merk dat het bij mij op school niet echt 'gewaardeerd' wordt als je stil bent, of hoe ze hier een beschrijven maken van introvert. Daarom praat ik soms juist veel, omdat ik me niet weet hoe ik me anders een houding moet geven, en omdat ik bang ben dat ik anders vergeten wordt, als ik alleen maar stil ben.. Klinkt dat raar? Ik weet het niet, maar lastig is het wel..
Ook bijvoorbeeld logeren, heel gezellig, maar ik vind het echt vervelend dat je dan gewoon geen momentjes 'even' voor jezelf hebt..
Het is niet dat ik niet van mensen hou ofzo, júist wel. Ik ben dol op gezelschap, maar merk dat ik meer behoefte heb dan anderen om op mezelf te zijn.
Annesterre - Zaterdag 30 maart 2013 14:38
Ik ben juist extravert. Maar ik heb angst om contact te maken met andere mensen.
En ik ga al helemaal niet naar drukke evenementen toe.
Gwendolyn - Zaterdag 30 maart 2013 14:42
Heel interessant en herkenbaar. Ik heb zelf Susan Cain's boek ook thuis liggen, met name omdat ik van mezelf weet dat ik introvert ben (maar het gevoel kreeg vanuit mijn omgeving dat dat niet goed was, en mezelf er dus hevig tegen ben gaan verzetten).

Wat wel grappig is, is dat heel veel mensen mij vaak als extravert zien, terwijl ik dit eigenlijk niet ben, of deels. Ik denk dat ik soms kan doorgaan voor een extravert, haha. Maar als ik dan thuis ben, dan heb ik ook rust nodig, en ik vind alleen zijn ook geen probleem, wel fijn, zelfs. En dat van die small talk herken ik ook wel. Ik "filosofeer" bijvoorbeeld graag, voer hele gesprekken met een bepaalde vriendin over diepere onderwerpen, en ik zou graag willen dat dat ook met andere mensen kunnen.

Het boek zelf vind ik herkenbaar, en interessant, zonder dat het al te diep wetenschappelijk is (ik houd me namelijk helemaal niet bezig met psychologie en dergelijke, maar ik vond het wel toegankelijk geschreven). Alleen vond ik soms wel dat Cain de balans tussen extravert en introvert een beetje uit proportie haalt. Ja, dat is nu misschien het ook geval (the extrovert ideal), maar ik kreeg soms een beetje het idee dat ze het nu ver doortrok naar de andere kant (maargoed, dat is weer een heel andere discussie, haha).

Ik vind het overigens nog steeds wel moeilijk mezelf als introvert te zien - niet eens vanwege sommige stigma's - maar ook omdat mijn gedrag vreselijk verschilt, afhankelijk van de groep waarin ik me bevind, al denk ik dat ik toch wel een introvert ben die ook prima functioneert in groepen en een druk sociaal leven heeft.

Ik ben het trouwens niet helemaal eens met het stukje over dat het onveranderlijk is. Ik denk namelijk dat het tot een bepaald stuk wel degelijk te veranderen is. Ik zeg niet dat je opeens van introvert naar extravert zal gaan, of the other way around, maar ik denk wel dat je minder introvert of minder extravert kan zijn, en dat je soms ook heel erg gevormd wordt door je omgeving. Maar dan zou je weer een hele kwestie krijgen van "ja, maar wat is je "authentieke" karakter dan?" en dat is denk ik ook niet helemaal de bedoeling. Toch denk ik dat je het to some extent kan veranderen, of nouja, niet misschien dat je het zelf actief verandert, maar meer dat het veranderd wordt.

Interessant artikel trouwens, goed geschreven!
belle - Zaterdag 30 maart 2013 15:41
Goed stuk. Er worden alleen wat dingen door elkaar gehaald. Als je introvert bent, betekent dat nog niet dat je saai bent. Je kan als introvert zijnde tegelijkertijd ook een behoefte aan spanning hebben. Kijk op wikipedia onder spanningsbehoefte. Ik ben zelf introvert, maar aan de andere kant durf ik veel risico's te nemen, meer dan sommige extraverte mensen. Die behoefte aan spanning heeft ook weer te maken met impulsiviteit. Als je een eetstoornis als boulimia of BED hebt, ben je sowieso ook nogal impulsief van aard (anders sta je wel beter stil bij de gevolgen op lange termijn).

"Zo zijn mensen die introvert zijn vaak zelfstandig en onafhankelijk, hebben zij een groot verantwoordelijkheidsgevoel, zijn ze stabiel en erg betrouwbaar."
Ik herken me dan ook niet in het stukje dat ik stabiel zou zijn. De andere eigenschappen wel trouwens.
Anoniem - Zaterdag 30 maart 2013 16:27
'Op het moment dat je verlegen bent dan ben je jezelf niet'.

Hoezo dat? Wat wordt hiermee bedoeld?
Verlegen zijn kan in zó veel situaties, waarom zou je dan jezelf niet zijn?!
noa - Zaterdag 30 maart 2013 16:58
ik herken mezelf heel erg hierin! ik zou willen dat ik het niet had, voor de meeste bijbaantjes zoeken ze extraverte mensen heb ik het idee.
peaches - Zaterdag 30 maart 2013 17:03
Eens met belle, ik ben ook introvert maar durf wel heel veel, vaak meer dan extraverte mensen. Het kan ook enorm verschillen per situatie en de mensen waarmee je op dat moment bent.

Ik denk dat introvert of extravert zijn ook erg afhangt van de omgeving waarin je opgroeit. Het is in bepaalde mate wel veranderlijk, vind ik. Ik heb er zelf veel moeite mee dat het als iets verkeerds wordt gezien, alsof je niet goed bent zoals je bent. En juist als er de hele tijd aan me getrokken wordt ''waarom ben je zo stil'', ''zeg jij eens wat'' werkt dat averechts. Ik ben daar heel onzeker van geworden, maar leer er nu gelukkig steeds beter mee omgaan. Ik vind het jammer dat introverte mensen als ''anders'' worden bestempeld, terwijl er eigenlijk zoveel mensen introvert zijn.
Gwendolyn - Zaterdag 30 maart 2013 17:21
@ peaches: Sluit me helemaal bij je aan.
Ag!rl - Zaterdag 30 maart 2013 18:20
Super herkenbaar, ik dacht altijd dat het aan mij lag maar ik ben dus gewoon intravet
Ag!rl - Zaterdag 30 maart 2013 18:21
Ik bedoel introvert, autocorrectie :p
Lamp - Zaterdag 30 maart 2013 18:32
Ohhhh dit heb ik soms echt even nodig. Dat iemand zegt dat het oké is om introvert te zijn, niet van feestjes te houden en genieten van dingen alleen doen. :)
Cylu - Zaterdag 30 maart 2013 18:44
Heel herkenbaar.
Linda05 - Zaterdag 30 maart 2013 19:12
Wow. Het is echt alsof ik dit zelf geschreven heb.. Wát een herkennig, vooral dat cursief gedrukte stukje. Mijn oude psycholoog zei dat ze vond/dacht dat ik een 'introvert temperament' heb en dat vond ik nooit kloppen, maar nu ik dit lees, denk ik dat ze toch best wel gelijk kan hebben..
Femke - Zaterdag 30 maart 2013 19:46
Heel erg herkenbaar!
Roos - Zaterdag 30 maart 2013 19:46
Ik ben het laatste jaar erg veranderd, positief. Ik zat altijd in een groepje van 4 meiden, incl. mezelf. Er zat 1 meisje in waar we achteraf gezien naar opkeken, we wilden stiekem alle 3 als haar zijn. Ze kon ontzettend gemeen zijn, maar als je bijna op het punt stond om er iets van te zeggen, deed ze weer superlief en was ze weer zo'n goeie vriendin.
Uiteindelijk ging haar beste vriendin, 1 van de meisjes uit het groepje van school, en bleven wij met z'n 3e over, ze heeft eerst de ene vriendin gedumpt, daarna mij. Het deed veel pijn, en ik heb veel gehuild, maar ik ben er veel vrijer door geworden, spontaner, en kan nu echt genieten van feestjes en omgang met andere mensen, en ik trek me minder aan van gemene mensen!

Het doet nog steeds pijn, en ik kan nog steeds ontzettend kwaad en gillend gek worden, maar ik weet dat ik neit hoef te zijn zoals zij wil dat ik ben!
Jens - Zaterdag 30 maart 2013 20:33
Stukje is wel herkenbaar, maar dat introverte mensen stabiel zelfstandig en onafhankelijk zijn klopt bij mij niet.

Wel duidelijke beschrijving
Lovatic - Zondag 31 maart 2013 00:40
Ik herken me hier behoorlijk in, in de cursief stukjes meer zelfs.
En nu denk: " Oh dus er is een naam voor."
Maar het belemmerd mij enorm in mijn dagelijkse leven
tlm - Zondag 31 maart 2013 16:50
ik ben het allebei, kan dat?
rita - Maandag 8 april 2013 23:32
Hallo weet nu wat mijn zoon heeft( is).Dacht altijd dat hij verlegen was. Moest van omij naar dansles wat hij dus deed met de andere jongens uit zijn klas.Iedereen ging afdansen alleen hij niet.Nu weet ik waarom.In totaal drie opleidingen gedaan waarvan twee geen diploma.De laatste een itcopleiding met een diploma niveau 2.Derde jaar halvewege afgebroken nu weet ik waarom. Hij moest dus veel stage lopen. Nu dus geen opleiding.geen werk.geen uitkering. Dit maakte me vreselijk boos.en heb dan ook steeds ruzie met hem. Nu ik dit allemaal heb gelezen heb weet ik wat er met hem is. Hij is introvert. Wist ik veel. Is er iets of iemand die hem en mij kan helpen.
Stephanie - Maandag 13 mei 2013 13:21
Ik heb zelf gemerkt dat het heel belangrijk is om jezelf te accepteren zoals je bent. Dat geldt zowel voor introverten als voor extraverten.
Zelf ben ik ook introvert en heb vaal gedacht dat er iets mis was met mij. Dat maakte erg onzeker.
Toen ik meer zelfvertrouwen kreeg ging dat over.
Ik kan nu mezelf zijn zoals ik ben en gebruik mijn introversie als kracht: ik kan goed reflecteren, schrijven, vragen stellen, luisteren en veel mensen vinden het vaak prettig om eens rustig met iemand te praten.
Acceptatie, in combinatie met het vergroten van mijn zelfvertrouwen, was voor mij de sleutel naar een gelukkig leven.
Vivii_xxx - Zondag 23 juni 2013 16:22
Ik herken dit. Zegt iemand tegen mij; jaa, jij praat nooit ofz. Dan denk ik van.. jhaa ik praat wel, maar niet met jou =S
annemie - Zondag 25 augustus 2013 21:59
Komt het introvert zijn niet overeen met het syndroom van Asperger?
Jochem - Donderdag 29 augustus 2013 17:37
Annemie, nee, het is zeker niet hetzelfde. De twee kunnen wel samenvallen, zoals bij mij het geval is, maar de twee zijn niet onlosmakelijk verbonden.

Ook verlegenheid valt niet altijd samen met Asperger, overigens. Heb ik er zelf dan ook nog bij. Niet altijd even makkelijk.
Popje1402 - Donderdag 5 september 2013 06:10
Dit is echt herkenbaar. Geeft wel een goed gevoel dat je niet de enige bent aangezien ik ook weet dat introverte mensen last hebben van onzekerheid en zodra ze buitenshuis zijn constant denken over wat ze moeten zeggen of hoe ze het beste over moeten komen. Hoe ouder je wordt hoe minder je er last van hebt. Ik weet het want ik praat over mezelf.

:)
123 - Zaterdag 12 oktober 2013 11:30
wow echt alles klopt, en dan bedoel ik echt ALLES! Ik zit nu pas in een nieuwe klas in hoger onderwijs,, allemaal stuk voor stuk toffe mensen maar ook zo goed als allemaal extravert, ik zit constant in mijn hoofd met de vraag van wat zouden ze van me denken, vinden ze me saai, gaan ze me niet na een tijd uitstoten, ben ook meer op mijn gemak als ik eens de bus alleen kan nemen in plaats van met mijn klasgenoten, dan valt er ineens een hele druk van mijn schouders omdat ik dan weet dat ik mezelf niet ga moeten forceren om te praten enzo... Het doet goed om te lezen dat ik niet de enige ben.
, 24 - Zaterdag 30 november 2013 21:46
Yup ik ben niet verlegen, ga eigenlijk niet graag naar feestjes, en ben stil omdat ik pas wat zeg wanneer ik dat nodig vind. maar ik ben helemaal niet ongelukkig, integendeel zelfs (^o^)
lisa - Woensdag 12 maart 2014 20:30
Ik ben ook introvert, maar ik vind dat niet erg, integendeel!
Ik vind dat je moet (kunnen) zijn wie en hoe je bent, dat is voor mij het allerbelangrijkst.
Loes - Vrijdag 28 maart 2014 15:17
Oh dat van de introductieweken op de uni is zó herkenbaar! Al sinds ik ervan heb gehoord kijk ik ertegenop. Overigens vind ik het veel prettiger om met een groepje mensen die dicht bij me staan te zijn dan met slechts 1 iemand, dat vind ik juist heel slopend qua energie. Maar wie de persoon is speelt ook wel erg mee.
Beschermster in de strijd - Maandag 31 maart 2014 13:28
Ik herken mezelf hier helemaal in. Het is echt ongelooflijk, alsof ik het zelf heb geschreven. Het klopt echt helemaal: het verantwoordelijkheidsgevoel, zelfstandig zijn, onafhankelijk, stabiel en betrouwbaar. Ik voel me voor veel dingen verantwoordelijk, ik waak echt om mensen, zorg dat hen niets overkomt. Ik voel me verantwoordelijk voor hen. Ik ben nog jong maar ben al heel zelfstandig en onafhankelijk, niet omdat iemand me dat verplicht maar ik wil dat zelf. Ik ben ook ontzettend betrouwbaar, ik wil er voor mensen zijn en hen helpen. Dat is mij doel: mensen gelukkig maken. Ik wil later heel graag psycholoog worden. Nu ik dit allemaal weet, voel ik me zelfzeker, ik weet wie ik ben. Ik ben introvert en ik ben daar zo ontzettend trots op en ik hoop dat andere mensen ook trots op zichzelf kunnen zijn en gewoon zichzelf kunnen zijn. Maar dat is echt niet gemakkelijk. Ik merk dat zelf ook. => Het probleem is dat andere mensen ( vooral op school ) me niet aanvaarden. "Waarom zeg je zo weinig"? "Waarom kijk je zo?" Dat zijn vragen die ik bijna dagelijks naar me toegeslingerd krijgt of ik zie het ze denken. Waarom ze dat doen? Geen idee. Laat mij nu toch gewoon zijn wie ik ben. Ik observeer heel graag mensen, ik kijk naar hen houding, mimiek, hoe ze op dingen reageren. Ik heb geen behoefte om over koetjes en kalfjes te praten, ik hoe meer van diepgaande gesprekken die over serieuze dingen gaan. Over mijn gevoel, over het leven, over de toekomst,... Ik wil daar ontzettend graag boeken over schrijven. En niet alleen daarover maar ook over het leven, echte vriendschap en liefde.

Het is niet alleen op school dat het moeilijk is maar ook thuis, ik ben graag op mijn kamer, rustig een boek lezen, nadenken over van alles en nog wat. Hoe meer ik dit allemaal neer schrijf hoe duidelijker het allemaal wordt. Ik dacht als jong kind ( niet dat ik nu niet jong meer ben, ik ben 14 ) ook veel na. Niet echt piekeren, het waren gewoon gedachten die in me opkwamen en waar ik mee bezig was. Mijn ouders vonden dat altijd heel raar maar ik weet zelf dat ik echt normaal ben.

En er is niemand maar dan ook niemand die mij gaat beweren dat ik abnormaal ben of asociaal of half autistisch, of wat dan ook.

Ik ben ik.
Ik ben introvert.
En ik zou nooit anders willen zijn.
Diana - Zaterdag 26 april 2014 15:21
Nu ik dit stuk lees herken ik mezelf echt weer helemaal. Ik vind het heerlijk om zo nu en dan alleen te zijn en mezelf even terug te trekken. Daar krijg ik juist energie van. In een groep mensen voel ik me altijd ongemakkelijk. Dat is al zo sinds mijn schooltijd. Ik voelde me nooit op mijn gemak in de klas. En ook heb ik het liefste een-op-een contact. Ik heb maar drie goede vriendinnen en dat vind ik meer dan genoeg. Tegen een kan ik echt alles zeggen wat me dwars zit en zij zal me ook altijd helpen.

En ik vind het ook leuk om te lezen dat er ook introverte beroemdheden zijn. Zonder de introverte mensen (Bill Gates) was de computer niet uitgevonden en kende we ook Harry Potter niet (JK Rowling).

Dus het is niet erg om introvert te zijn, want je hebt zeker talent ook al ben je iets anders dan de maatschappij van je verwacht.
Interturbotrovert - Zondag 25 mei 2014 12:46
Ik ben ook een introvert. Heb het er vaak lastig mee.
Vooral als ik op bezoek ga, ben gewoon zo stil, en ik zie en voel
Dat anderen zich er niet gemakkelijk bij voelen, en vragen mij: 'ben je boos?' of 'waarom ben je zo stil?'. Moet je dan eerst uitleggen
Dat je een introvert bent?
anoniem - Dinsdag 27 mei 2014 21:46
Voor een heel groot deel herkenbaar! Op het werk (stage) praat ik wel met mijn collega's (niet heel veel) maar als ik thuis wil ik liever de rest van de avond even alleen zijn en met rust gelaten worden. Dan ga ik meestal iets op m'n laptop doen op m'n kamer, lekker rustig m'n eigen ding doen :)
Manon - Donderdag 29 mei 2014 00:41
Reactie op 'anoniem':
Ja, dit heb ik ook. Op mijn stage kan ik ook de hele (of de halve) dag met collega's en anderen praten, maar als ik thuis ben wil ik het liefst even alleen zijn (ook al is het voor de afwisseling). Wanneer ik moe ben ga ik meestal niet beneden zitten maar op mijn kamer omdat mijn broertje mij soms gewoon niet met rust laat. Hij is wel lief, maar soms wil hij iets op een moment dat ik er echt even geen zin in heb en om elke keer aan de geven of hij mij even met rust laat vind ik ook niet zo geweldig, dus ga ik liever even op m'n kamer zitten (maar niet de hele avond :) ).
peter - Zondag 8 juni 2014 20:12
Hallo,ik ben ook vrij introvert, maar nu mijn vraag. Als je nou toch iets gaat doen wat sociaal is kan het dan kloppen dat ik de dag erna vreselijk moe ben ? Dan heb ik bijna een dag nodig om bij te trekken .ik heb dit alijt al gehad ook toen ik jong was en ging stappen.ik ben nu 45 en heb 2 kinderen. Die vragen wel eens of ik mee ga naar een kermis ofzo. Ik doe dat dan voor hun ,maar op het moment dat ik daar ben komen er allerlei angsten vrij. Groetjes peter
peter - Zondag 8 juni 2014 20:13
Altijd
Lies - Maandag 23 juni 2014 02:06
Ik herken me hier sprekend in en waarschijnlijk zullen mijn ouders en mijn vriend mij hier ook in zien.. Ik zit er zelf heel erg mee dat ik altijd stil ben, te onzeker om 'mee' te praten als er visite bij ons is. Vaak als ik alleen ben met iemand, een op een, dan gaat het wel beter. Mijn vriend is héél sociaal, iedere dag is er veel visite en de weekenden zit ons huis vol. Iedereen drinkt en doet gezellig, en ik zit er altijd bij als een stil bloempje. Me vriend heeft er geen problemen mee, maar ik zit er erg mee. Mensen vinden me 'heel lief, maar saai in de omgang'. Is er iets wat je kan helpen om spontaner en gezelliger te worden?
Zira - Vrijdag 25 juli 2014 03:42
Ik weet niet goed of het als een vooroordeel gezien kan worden. Maar dat omstanders menen al voor de introvert te moeten praten. Ik bedoel dus bijvoorbeeld in een gesprek van bv 3 mensen, 2 extraverten en 1 introvert. 1 vraagt iets aan de introvert gericht, maar voor die de kans krijgt om antwoord te geven, geeft persoon 2 al telkens antwoord voor de introvert,
Dit gebeurt mij namelijk heel vaak..

Verder wil ik over het stuk hierboven zeggen dat ik het een heeel goed stuk vind! Ik herken er veel in en ben mezelf zelfs iets beter gaan begrijpen.
Heel fijn dus :)
Michael - Donderdag 14 augustus 2014 09:03
Peter: dat herken ik wel ja. Ik heb ook een gezin met 2 kinderen. Ik ontkom er dan ook niet altijd aan om iets sociaals te doen.
Dat kost veel moeite en energie, ik wordt daar ook erg moe van en moet dan altijd opladen door alleen te zijn (ik ga even op bed liggen of alleen in de tuin zitten).
Het scheelt nu erg door hier (het introvert zijn) duidelijk in te zijn naar mijn gezin (en directe omgeving) toe en het te accepteren voor mijzelf. Ik kan daar dan beter mee omgaan.
Als ik op zo'n kermis ben, blijf ik bij mezelf en richt al mijn energie (aandacht) alleen op mijn gezin, niet op andere mensen. En door op z'n tijd, ook op b.v. de kermis, even weer bij mezelf te komen, door bijvoorbeeld even ergens alleen te gaan staan/zitten en alles (de schapen) van een afstand te bekijken en alleen te zijn met mijn gedachten, heerlijk vind ik dat.
Michael INTJ - Zaterdag 16 augustus 2014 10:52
Lies:
Met dat feit heb ik heel lang geworsteld, tot ik erachter kwam wie ik werkelijk was (d.m.v. een persoonlijkheidstest). Je doet jezelf geweld aan door je aan te passen en te meten aan je extraverte omgeving. Als jij niet van drukte en veel mensen om je heen houdt, moet je dat ook niet doen. Je moet eerst zorgen dat jij lekker in je vel zit. "lief maar saai in de omgang" dat is zo neerbuigend, daar kan ik heel kwaad om worden!
Jij hebt als introvert zoveel andere bijzondere eigenschappen, richt je daarop ga je niet druk maken over hoe jij je het beste kunt aanpassen (spontaner en gezelliger, dat is zo extravert) aan je extraverte omgeving, want daar wordt jij dood ongelukkig van.

Ik wil niets invullen voor je hoor, dit is alleen mijn eigen ervaring.
Carla - Donderdag 11 september 2014 10:55
Ik was op zoek naar iets over waarom willen mensen altijd praten en waarom heb ik dat niet en zo hier belandt, ik wordt er zo moe van dat mensen maar zeggen op feestjes of waar dan ook kunnen we lekker praten, ik vindt dat ik dan mee moet doen en merk aan m'n hoofd dat ik moe wordt, dacht dat er wat met mij aan de hand was maar nu ik dit gelezen hebt weet ik wel beter, nu ga ik erbij zitten en praat alleen wanneer ik dat wil en dat dat niet erg is om stil te zijn en ook dat ik me niet vol hoeft te gieten om te gaan praten, heel fijn dat het kwartje is gevallen. Kan het ook erfelijk zijn mijn moeder en een broer waren ook zo.
John - Zaterdag 18 oktober 2014 20:59
Ik was 18 jaar lang internationaal vrachtwagenchauffeur.
Ik vond het wel mooi om alleen te zijn op de lange ritten.
Aan gezelschap had ik aan de mensen die ik bij een tankstation zag al genoeg.
Soms keek ik alleen naar hen in de verte hoe ze hun auto vol tankten, of hun voorruit wasten. :)
In eerdere banen dacht men altijd dat ik verlegen was.
Als ik thuis ruzie heb, ga ik er altijd een paar dagen met de auto op uit.
Ik blijf dan in de auto slapen. Ik heb dan een geweldige tijd.
Ik heb altijd een gasstelletje, een pan, en een paar blikken soep in de auto staan, voor als ik weer eens plotseling weg moet.
Esther - Zondag 22 februari 2015 18:51
Ik herken veel van wat jullie schrijven. Als je intro bent krijg je vaak commentaar van mensen,zoals "wat kijk je boos!" Maar de meeste introverten zijn nu eenmaal geen lachebekjes. Op de middelbare school werd ik niet geaccepteerd en ben ik erg gepest. Ik denk wel dat ik daardoor introverter ben geworden.
Gelukkig word ik op mijn werk wel geaccepteerd. Ik heb ook rustige collega,s
met hen praat ik graag. Wat ik ook fijn vind is dat mensen die het moeilijk hebben mij juist opzoeken omdat ik zo goed kan luisteren. Soms vragen ze me zelfs om raad. En dat terwijl ik vroeger weleens voor dom ben versleten.
Isis - Dinsdag 10 maart 2015 20:12
Dit is ZO herkenbaar!
Ik ben op school echt heel stil
kaafi - Zaterdag 4 april 2015 16:23
ik stil mij zelf ik heb geen hulp ik kan niet moite doen ik ben soiaal maar ik wervacht nieks
anoniempje - Maandag 13 april 2015 17:08
ben ook introvert en herken mezelf best wel in, heb 3 goede vrienden, waarmee het gezellig is :)
Ik praat ook liever 1-op-1, in een groep praten vind ik 'enger' omdat alle aandacht op je gericht is(drm hou ik me op achtergrond), soms wil ik wel in praten maar durf t gewoon niet, iemand tipps :)???
goeid stuk trouwens, ik weet nu dat er nix mis mee is met mezelf !!:)
iemand - Dinsdag 14 april 2015 17:02
ik ben best opgelucht dat ik dit tegen kom. ik ben al sinds mijn 13e depressief omdat ik dacht dat er iets mis met me was omdat ik te stil was. een 8 jarige heeft zelf nog laats gezegd dat het leek alsof ik een handicap heb. ik ben nu 16 en ben blij dat ik nu weet wat er met me aan de hand is want ik dacht altijd dat ik vreemd was en dwong mezelf soms om socialer te zijn terwijl ik dat echt niet leuk vond.
Jeroen - Dinsdag 23 juni 2015 12:48
I LOVE being an introvert!!

Ik ben zoveel anders dan andere mensen en waar ik ook kom, of ik praat of niet, ik ben altijd aanwezig, daar hoef je geen extravert voor te zijn.

Mijn trainingsmaatje is nog introverter dan ik en kan ook lekker arrogant en lelijk kijken net zoals ik, maar als we dan samen in de sportschool zijn dan valt dat ineens weg. Dan is het lachen en lol. Dat leidt tot heel verbaasde gezichten is me opgevallen. Mensen weten gewoon niet wat ze daar mee aan moeten, erg leuk!
Joop - Donderdag 24 september 2015 18:09
Ik vind heel herkenbaar,dat er gezegd wordt dat ik altijd stil ben,niet of weinig praat.
Dat ik boos kijk.
Hou ook echt niet van verjaardagen en feesten en uitgaan.
Vermijdt ook plekken waar veel mensen zijn.
Trek me ook vaak terug in m'n kamer om op te laden,computeren en boeken lezen put ik ook echt energie uit.
Heb ook weinig vrienden,maar mijn vriendschappen gaan wel minimaal 14 jaar terug.
mir - Woensdag 16 december 2015 12:58
Je hebt ze allebei nodg. ,Mensen die praten en mensen die luisteren.Zelf ben ik introvert. Op mijn werk krijg ik mensen van andere filialen of de nieuwkomers onder mijn hoede omdat ik ze rustig alles kan bijbrengen. Dat zie ik als een compliment
Aurelius - Vrijdag 6 mei 2016 23:13
Ik heb een goede baan en ook een gezin. Ik ben erg zelfverzekerd en in balans. Dat komt omdat ik voor mezelf rust,tijd en ruimte creëer. Het is gewoon een kwestie van acceptatie naar jezelf toe. Het is echt niet zo moeilijk als wordt gesuggereerd. Mensen zijn allemaal onzekere wezens in principe omdat men bang is niet sociaal geaccepteerd te worden. Laat dat alstublieft los en leef je leven zoals jij dat wil.
Bert Wilhelmy Damsté - Woensdag 30 november 2016 08:25
ik denk dat ik introvert ben over ondewerpen praten met mensen lukt niet meestal vind ik mij dom en in ergste gevallen haat ik mij zelf
Throne - Donderdag 27 april 2017 23:16
Sinds ik van groep 6 naar een andere school ging, voelde ik anders dan andere. Ik voelde dat iedereen goed met elkaar omhangde behalve mij zelf. Ik kon wel comuniceren met andere, maar ik voelde dat ik niet in de kringetje hoorde met hun. Later had ik de zelfde problemen in de middelbare school. En nog steeds voel ik me uit het kringetje, en nog steed eenzaam. Maar boeken lezen en allen zijn voelt het beste voor mij. Ook alleen wandelen en soms chatten.
Kees van de Riet - Dinsdag 12 december 2017 16:10
Hallo met Kees
Op een verjaardag
Praat ik liever over sport enzo
Maar dat interreseert de rest niet
Ben ik dan introvert of niet
Groeten van Kees
Nathalie - Donderdag 27 september 2018 00:08
Hey,

Ik ben nu 1e jaar student psychologie maar nu heb ik vanalles gehoord en nu vroeg ik me af is het voor een introvert nu echt moeilijker en is het wel mogelijk om de opleiding te behalen ook als je geen “vrienden” zou maken?😅