In je problemen blijven hangen

Gepost op Vrijdag 5 augustus 2016 13:00 door Sandra in Proud2Live.

Op het forum steunen we dagelijks heel veel jonge vrouwen en mannen die vechten tegen een eetstoornis en/of andere problematiek. Dit is heel zwaar en we weten bijna allemaal uit ervaring dat dit niet vanzelf gaat. Een eetstoornis, depressie of andere stoornis komt niet uit de lucht vallen, veelal gaat daar een hele geschiedenis aan vooraf met veel narigheid en moeilijkheden. Als je als kind heftige dingen meemaakt of opgroeit in een instabiele thuissituatie, dan is de kans groot dat je daar op latere leeftijd veel last van krijgt en dat het een hoop tijd en moeite kost om dit te kunnen verwerken en een plekje te geven.


Bron

Dat dat veel tijd kost, zullen we niet ontkennen. Ik heb jaren intensieve therapie gehad om te staan waar ik nu sta en nog denk ik weleens terug uit nare periodes uit mijn leven. Als je jaren in therapie bent, dan raak je er bijna aan gewend om over je problemen te praten. Zelfs zodanig, dat het bijna normaal wordt en het gek zou zijn als je deze problemen niet meer hebt. Het kan dan ook eng zijn om bijvoorbeeld een therapie af te gaan ronden of stappen te zetten, uit angst voor wat er gaat komen. Je bent immers zo verweven met je problemen dat die problemen als het ware jouw identiteit zijn geworden. 

Hier kom je als het ware op een rotonde waarbij je ervoor kunt kiezen om af te slaan en een nieuwe weg in te gaan zonder al je problemen. Je hebt immers veel therapie gehad en je weet hoe het allemaal in elkaar zit: je moet het alleen in de praktijk gaan brengen en dat kan heel spannend zijn. Je kunt ook rondjes blijven rijden op de rotonde wat betekent dat je in therapie blijft en over je problemen blijft praten, alles blijft analyseren tot je een ons weegt maar uiteindelijk niet verder komt: je blijt immers op die rotonde.

Dit laatste is iets wat veel mensen helemaal niet bewust doen. Je maakt niet bewust een keuze om lekker in je problemen te blijven zitten omdat dat nu eenmaal zo leuk en gezellig is. Het is vooral heel veilig omdat je niet beter weet dan dat. Zo dacht ik na vele opnames als ik me rot voelde geregeld dat ik graag weer opgenomen wilde worden. Pas later besefte ik me dat het niet ging om een opname zelf, maar dat ik op zoek was naar troost en veiligheid, iets wat ik enkel had ervaren tijdens een opname.

Blijven hangen in je problemen en daar constant over praten kan je het gevoel geven dat je er mag zijn en dat je iemand bent, hoe gek dat ook klinkt. Als je problemen hebt, krijg je immers aandacht, iets waar ieder mens van nature behoefte aan heeft. Bovendien kun je als je problemen hebt, ontsnappen aan je verantwoordelijkheid en krijg je bevestiging van anderen. Dit kan heel fijn zijn als je eigenlijk bang bent voor het leven of het eng vindt om volwassen te worden.


Bron

Tegelijkertijd is het niet oke om je problemen maar in te blijven zetten om aan het echte leven te ontkomen. Dat je nare dingen hebt meegemaakt is vreselijk en er is tijd nodig om hiermee om te leren gaan, maar er is ook een tijd om je eigen identiteit te gaan ontwikkelen, los van die problemen en te gaan kijken wie jij nu eigenlijk echt bent. Dit betekent niet dat je nooit meer verdrietig mag zijn of nooit meer over iets vervelends mag praten, maar het betekent wel dat je op een bepaald moment verantwoordelijkheid moet gaan nemen.

De wereld van de GGz is een veilige wereld waar je, als je er eenmaal in zit, in principe de rest van je leven in zou kunnen blijven zitten. Er valt immers altijd wel iets te bespreken in therapie. Ook voor 'gezonde' mensen zou een therapiesessie op z'n tijd weleens fijn zijn, om gewoon even met een onafhankelijk persoon te kunnen praten, maar de bedoeling van het echte leven is juist om te leren dat je problemen uiteindelijk ook zelf kunt oplossen, met de handvatten die je eerder hebt gekregen en met hulp van mensen in je omgeving.

Buiten de GGz is er immers een hele andere wereld waar van alles gebeurt en dat loop je allemaal mis door continu bezig te zijn met vroeger, met eten of met andere problemen. Als deze problemen je leven beheersen en je hierdoor niet kunt functioneren, is het goed om hier aan te werken en energie in te steken. Vraag jezelf op een bepaalde punt echter wel af in hoeverre dit nog echt de hoofdproblemen zijn, of in hoeverre je je problemen gebruikt als middel om niet echt te hoeven leven. Als dat laatste het geval is, dan zul je die problemen toch echt eens keer moeten laten varen en die afslag moeten nemen, tenzij je voor altijd op een rotonde wilt rijden.

 

Reacties

Sammie - Vrijdag 5 augustus 2016 14:31

Goed geschreven blog.

Persoonlijk vraag ik mij vaak af; wanneer blijf je hangen in je problemen, en wanneer heb je echt (meer) hulp nodig? Ik vind dat een heel groot grijs gebied en moeilijk om daar soms een inschatting in te maken (in welke rol dan ook; vriendin/hulpverlener etc.) Wanneer hulp en wanneer een schop onder de kont. Moeilijk, en zeker per persoon verschillend.

ginie - Vrijdag 5 augustus 2016 15:38

Moet zeggen dat ik dit ook best een tijdje gedaan heb denk ik al ging het toen ook niet zo lekker. Maar toen het goed ging vond ik dat lastig om te zeggen. Ook uit angst dat t dan nooit slecht mag gaan. Nu kan ik zeggen het gaat goed vandaag zonder dat er een maar komt en daar ben ik heel erg dankbaar voor 😃😊

Lost girl - Vrijdag 5 augustus 2016 19:07

Wat is die afslag? Wanneer weet je of je die hebt genomen? Wanneer weet je of je een identiteit hebt die los staat van je problemen? Ik weet dat ik problemen en therapie fijn vind en veilig, maar hoe kan iemand dat niet vinden? Ik kan me het gevoel niet voorstellen dat je therapie niet prettig zou vinden. Wat voel je dan?

d - Vrijdag 5 augustus 2016 19:39

Wat een vooroordelen lees ik. Lekker in je problemen blijven hangen, ontsnappen aan verantwoordelijkheid. Als je problemen hebt krijg je aandacht. Je krijgt bevestiging van anderen. Je zult toch een keer die rotonde moeten verlaten.
Het is vreselijk om te lezen als je nog midden in je eetstoornis zit. Je kunt dan denk ik ook een terechte reactie verwachten van velen in de trent van. Je begrijpt er niets van of.. je moest eens weten en al die anderen zullen toegeven aan dat het kennelijk zo zou moeten gaan, maar dat is nu juist het probleem. Het probleem duurt net zolang tot het opgelost is. Dat kun je niet afdwingen. Ook al kies je ervoor om de afslag op een dag te nemen, dan kon dat niet eerder dan die dag dat je het kon.

Fems - Vrijdag 5 augustus 2016 20:39

Fijne blog!
Ik ben de laatste weken veel met dit onderwerp bezig geweest. Fijn om hier eens wat over te lezen.

Ingrid - Vrijdag 5 augustus 2016 21:36

Een hele fijne en goed geschreven blog en voor mij heel momenteel iets waar ik midden in zit. Vooral het verantwoordelijkheid nemen, bang zijn voor het leven en opzoek zijn naar compassie en geruststelling... Dank je wel!!!!

healthy happy plant based - Vrijdag 5 augustus 2016 22:28

Ik bleef ook een tijdje te lang hangen in problemen. Niet per se als ik alleen was, maar vooral als ik met vrienden was, bij verjaardagsfeesten of gewoon chillen met de vriendengroep. Dan was ik vaak stil, afzijdig en een beetje misterieus/ voor mij uit staren. Ik hoopte daarmee te bereiken dat ze zouden vragen of er iets was, maar dat is nooit echt zo geweest. 1x vroeg iemand of er iets was en toen zei ik 'niet echt' en toen ging het feest weer door. Het enige wat je hiermee bereikt is de avond verpesten voor jezelf en de kans om leuke herinneringen te maken.

Ik moet eerlijk zeggen, na dit een half jaar ofzo niet meer gedaan te hebben voel ik mij momenteel best kut. Ik ben nogal wat kilo's aangekomen op vakantie de afgelopen weken, ik mis mijn moeder (ik ben in juni 18 geworden, in juli was diploma uitreiking, ik ga studeren dus vind het jammer dat ze daar niet bij is. Ze is 2,5 jaar geleden overleden dus dat is ook niet iets waar je random mee komt bij vriendinnen want het is al lang geleden), ik ben bang dat ik geen vrienden ga maken bij de studie en of ik introductieweek wel leuk ga vinden etc. Ik heb morgen een verjaardag van een vriendin en die wil ik absoluut niet verpesten.

VlinderS - Vrijdag 5 augustus 2016 22:28

Herkenbare blog... helaas is het nemen van die afslag niet zo eenvoudig als je jarenlang hebt geleerd dat mensen wel naar je luisteren als het om problemen gaat, maar niet zien staan op het moment dat alles goed gaat. De maatschappij bevestigd dan dat je zonder je problemen niemand bent.

Anoniem - Zaterdag 6 augustus 2016 07:38

Er wordt in de maatschappij ook gediscrimineerd wanneer je problemen hebt gehad.Je krijgt moeilijker werk bijvoorbeeld.Het is dan moeilijk om niet terug te vallen in de zieke sfeer; jezelf bent dan wel veranderd ,maar je omgeving ziet je niet als normaal/volwaardig.


M. - Zaterdag 6 augustus 2016 10:48

@ d.: ik ben het met jou eens. De nuance tussen midden in het proces zitten/therapie etc. En tussen 'erin blijven hangen'. Ik denk dat je ergens in blijft hangen als je er niet meer tegen vecht en je je overgeeft(permanent) aan een negatieve spiraal. Maar als je midden in de moeilijke periode zit, is het juist sterk om hulp te vragen en erover te praten; je geeft juist het signaal dan af dat je er iets aan wilt doen i.p.v. erin blijven hangen :-)

Geschreven door Sandra

Sandra werkte als ervaringsdeskundige voor Proud2Bme. Er komen met enige regelmaat nog blogs van haar online.

Vind je dit waardevol?


feed