Nooit meer terug die put in

Gepost op Maandag 12 juni 2017 13:00 door Imke in The story of....

Jeetje, waar moet ik beginnen. Ik ben Imke, 19 jaar oud en ik heb al vanaf 2015 een eetstoornis 'Anorexia Nervosa' Het begon heel onschuldig: ''ik ga alleen maar wat gezonder eten en minder snoepen''. Dat is hoe ik mijn ouders probeerde gerust te stellen. Er kwam echter meer bij kijken: steeds minder eten, meer bewegen en veel compenseren. Ook zonderde ik me af van mijn vriendinnen. Al mijn dierbaren begonnen zich zorgen te maken.

Na veel ambulante hulp was ik op, ik was te veel afgevallen. Het werd per direct een opname! Het zou een korte opname worden, maar dat klopte helaas niet: het bleek een  hele slechte kliniek te zijn met diverse problematieken: van autisme tot dwangstoornissen en van suïcidale kinderen tot eetstoornissen. Kortom: totaal niet passend om hier aan je herstel te werken. Er was totaal geen deskundigheid en specialisatie op het gebied van eetstoornissen. Ze wisten zich eigenlijk geen raad met ons. Het kwam zelfs zo ver, dat ze mij ieder hapje erin gingen praten, ik werd hierdoor totaal afhankelijk en kon niks meer alleen.

Het eindigde in een sonde en alleen nog maar naar buiten kunnen in een rolstoel. Dit was een vreselijk zware periode. Toen uiteindelijk nét de sonde eruit was, gebeurde mij iets waanzinnigs! Ik kwam op tv. Een vriendin had me opgegeven voor het tv-programma: ‘Lieve Sssanne en kwam met mijn verhaal, mijn dieptepunt op beeld. Sanne (ook wel Miss Montreal) zong een ontzettend mooi liedje voor me. Dit was voor even een lichtpuntje.

Ik moest weer verder knokken tussen de jongeren die met stoelen en tafels door de kamers gooiden. Ik besloot om echt weg te willen. Dit heeft even geduurd, maar liefst 7 maanden! Ik schreef mijn eigen ontslagplan. Dit kon niet goed zijn, want ik zat zo laag in gewicht, dat ik nog niet eens fatsoenlijk kon nadenken. Toch ging de kinderarts hierin mee en mocht ik met ontslag. De eerste dag dat ik thuis was, viel het al heel zwaar. Ik at steeds minder. In een warme zomer dronk ik ook bijna niks meer. Helaas belandde ik hierdoor in het ziekenhuis.

Opnieuw werd ik, op verzoek van het ziekenhuis, weer opgenomen in die vreselijke kliniek, mét sonde. Ik kon dit niet nog een keer aan en mijn ouders ook niet. We hadden er totaal geen vertrouwen meer in, dus besloot ik mezelf aan te melden bij een gespecialiseerde eetstoorniskliniek in Zutphen, ver weg van huis. Dat was de laatste poging en moest dan maar. Dit was een ontzettend goede stap. Ik ben ontzettend veel gegroeid in een opname van 24 weken. Ik heb mezelf weer teruggevonden, ben sterker geworden en kan weer terug naar het normale leven. Ik kwam er echter wel achter dat ik veel last had van de nare ervaringen van de vorige kliniek. Maar hier heel veel over praten: dat hielp.

Inmiddels gaat het ontzettend goed met me, ik zit nu in het  nabehandelingstraject van dezelfde kliniek als Zutphen maar dan in Nijmegen, ik heb een super leuke bijbaan, ik onderhoud mijn sociale contacten weer, ik begin met autorijlessen en ik ga in september weer beginnen aan een opleiding: pedagogisch medewerker. Dit had ik een jaar geleden allemaal niet durven dromen. Ik ben herstellende en zo goed als gezond!

Natuurlijk heb ik nog veel last van gedachtes en heb ik nog moeite met bepaalde dingen in het leven. Maar dat hoort er nou eenmaal bij en dat heb ik weten te accepteren. Ook ben ik nog altijd bang om nog een keer terug te vallen, maar daar ga ik natuurlijk niet van uit. Ik wil nooit meer in deze diepe put belanden, NÓÓIT MEER!             

 

Reacties

Door - Maandag 12 juni 2017 13:11

Dappere meid! ❤

Tante Helene en Ome Herm - Dinsdag 13 juni 2017 19:29

Wat geweldig van jou Imke.
Dit is om trots op te zijn.
Heerlijk heerlijk

Opa is ook erg gelukkig hierdoor heeft hij mij verteld.

Lieve groetjes Tante Helene

Imke - Vrijdag 16 juni 2017 09:25

Ha Tante Helene,
Wat super dat jullie hierop reageren. Dankjewel!

Liefs Imke

Soofy - Maandag 12 juni 2017 13:20

Fijn meid, ik heb de aflevering gezien van jou gezien. Echt knap om te lezen dat je nu zover bent gekomen! Blijf knokken! Wat mij heeft geholpen is ook niet meer op nieuwe producten kijken hoeveel kcal erin zitten. Dan gaat dat steeds meer slijten.. Kost wel veel tijd, maar blijf ervoor gaan! Het leven is zoveel mooier zonder eetstoornis!

Imke - Maandag 12 juni 2017 18:45

Dankjewel voor de tip! Ik zal er aan proberen te denken.

. - Maandag 12 juni 2017 13:42

Hé, een naamgenoot! Knap dat je zover bent gekomen. Veel succes met het laatste stukje herstel.

Maloukee - Maandag 12 juni 2017 13:52

Wauw! Trots op jou!

Marije - Maandag 12 juni 2017 14:13

Ik heb de aflevering gezien en hield het niet droog, ontroerend mooi! En wat ontzettend mooi ook om te zien hoe je er nu voor staat! Wat mag jij ontzettend trots op jezelf zijn! Respect :)

M. - Maandag 12 juni 2017 14:21

Wat fijn om deze blog van jou te lezen! De aflevering van Lieve Ssanne heb ik destijds ook gezien; emotioneerde me zeer! Des te fijner om te weten dat het nu stapje voor stapje beter met je gaat!:)

meisje14 - Maandag 12 juni 2017 14:22

wauw! dappere vechter!

Jelle - Maandag 12 juni 2017 14:24

Amarum dus ;)
Wat fijn zeg, dat je daar zoveel aan hebt gehad.
P.s. Je hebt dus maar 2 jaar een eetstoornis, dit is niet lang als je bedenkt dat een ES gemiddeld zeven jaar duurt.

Neeltje - Maandag 12 juni 2017 14:31

Imke wat ben je een kanjer! Helemaal eens met jou over de kliniek, dat was een plek om te kunnen herstellen! Onwijs blij dat ik ook die stap heb gezet daar weg te gaan. Jij gaat er wel komen, je mag onwijs trots zijn ol jezelf 💗

Merel - Maandag 12 juni 2017 14:55

Ik heb jou ook op tv gezien en ik ben blij te lezen dat het nu beter met je gaat! Knap van je! Blijf zo door gaan, veel succes! Liefs

HeartOfGold - Maandag 12 juni 2017 15:18

Wat een leuk, positief artikel. Ik word er helemaal blij van! :-)

Annieck - Maandag 12 juni 2017 15:22

Waauw Imke,
Ik heb je aflevering bij lieve ss Sanne gezien het raakte me diep. Maar zag wel dat jij echt de allerliefste vriendin hebt van de helewereld! En wat heb ik een respect voor jou eecht heel knap om te lezen dat je aan het vechten bent en dat het beter met je gaat! Nu kan het alleen nog maar beter worden! Je ouders zullen wel mega trots op je zijn..
Je bent een Topper!

Veel liefs
Annieck
( ook van lieve S s Sanne )

Warda - Maandag 12 juni 2017 16:18

Je bent een topper ♥

Sterregoesforit - Maandag 12 juni 2017 16:21

Wauw supersterk en mooi verhaal! (:

Odette - Maandag 12 juni 2017 17:36

Wauw topper! Ik zag je tijdens mijn eigen opname op tv met een aantal groepsgenoten. Wat een heftige tijd geven je meegemaakt en wat ben je dapper! Ik wens je veel succes en kracht in je herstel.

m - Maandag 12 juni 2017 17:38

❤❤❤ diep respect

britneyangel - Maandag 12 juni 2017 18:29

goed van je!

Lost girl - Maandag 12 juni 2017 19:28

Eens met jelle, een eetstoornis vanaf 2015 is niet lang maar kan natuurlijk wel langer voelen. Ik weet niet anders meer, maar voor haar is het zo geweldig dat ze de juiste hulp in het vroegste stadium heeft gevonden.

Danny herrmann - Maandag 12 juni 2017 19:37

Imke wat heb ik een respect voor je lieverd! Als oud collegaatje van jou ben ik heel trots op je en zo blij dat ik jou heb mogen leren kennen en je collegaatje mocht zijn! Nu alleen nog vooruit kijken en met de juiste mensen om je heen gaat je dat zeker lukken!! Toppertje!!😘

E - Maandag 12 juni 2017 20:31

En wat ben je mooi!

Imke - Maandag 12 juni 2017 22:05

Dankjewel voor de mooie en positieve reacties! Heel waardevol en doet me goed.
Voor mij is 2 jaar gewoon heel lang, 2 jaar té veel. En ik heb het ook 2 jaar extreem gehad. Voor andere begint het misschien allemaal heel langzaam, zodat niemand (inclusief jezelf) het ook nog niet door heeft.
Maar goed, het is ook geen wedstrijd wie nou het langst of het ergst een eetstoornis heeft gehad. Het is en blijft een rot ziekte, waar je natuurlijk zo snel mogelijk van af wilt.

Anne - Maandag 12 juni 2017 22:12

Wat vind ik jou dapper en stoer. Wat een ontzettende vechter ben je! Ik zag je op tv, en moest zo huilen. Ik gunde je een mooi leven, zonder gevecht en met veel plezier. Er zullen altijd moeilijke tijden zijn, maar wat knap hoe jij hieruit bent gekomen. Ik wens je alle goeds toe. Ik ken je niet, maar ik vind je een topper! 💪💪

Jelle - Dinsdag 13 juni 2017 07:07

Ik snap dat twee jaar voor jou lang voelt.
Maar ik heb het dertien jaar.
En zoveel anderen met mij hebben het ook veel langer.
Twee jaar is niet lang. Anyway, blij voor jou dat je ervanaf bent.

Sanne - Dinsdag 13 juni 2017 11:07

Jelle, het helpt echt totaal niet om hier maatstaven te gaan hanteren. IEDERE eetstoornis is serieus en moet serieus genomen worden. Door te impliceren dat de ernst van de eetstoornis per definitie samenhangt met de duur hiervan, schiet je de essentie van de blog voorbij.
Het is hartstikke knap hoe Imke zich hieruit heeft weten te vechten en hoe ze de kracht heeft kunnen vinden na een behoorlijk ongelukkige opname. Het is al gezegd maar nogmaals: een eetstoornis is geen wedstrijd. Vind je het niet een beetje onnodig om Imke's gevecht te bagatelliseren door jouw eigen situatie naast die van haar te leggen terwijl ze alleen wil laten zien dat genezen mogelijk is?

Patty van den Broek - Dinsdag 13 juni 2017 12:33

Precies goed verwoord haha!👆👆❤

Imke - Dinsdag 13 juni 2017 13:00

Dank Sanne, voor je mooi bericht. Het doet me enorm goed dat ik vele positieve reacties krijg, maar de reactie dat mijn ziekte niet lang heeft geduurd komt wel ff hard binnen. Natuurlijk zijn er altijd mensen die iets erger, beter of slechter hebben. Maar we hoeven elkaar hier niet mee te vergelijken. Ik hoop dat het mensen wakker schud dat ze eerst nadenken voordat ze iets zeggen.

A. - Donderdag 15 juni 2017 11:30

Lieve Imke,
Ik denk dat het alleen maar laat zien hoe hard jij hebt gevochten! Ik heb gezien hoe grote stappen jij hebt gemaakt. Daar mag je heel trots op zijn. Ik gun je heel veel geluk en gezondheid!!
Liefs

Patty van den Broek - Dinsdag 13 juni 2017 07:41

Het maakt niet uit hoe lang je de ziekte hebt. Het is gewoon iets wat je niemand gunt. Geen 2 jaar, geen 13 jaar. Het maakt je leven kapot! Het gaat erom hoe je er mee omgaat en uiteindelijk, hoe je er uit komt en dat heeft mijn vriendinnetje Imke super goed voor elkaar gekregen. Ze is er nog niet helemaal natuurlijk maar ik denk dat vele nog kunnen leren van Imke! Ik ben in ieder geval onwijs trots op haar en op onze vriendschap! Want dat is en blijft heel belangrijk in dit ziekteproces! Hou van je Im❤

Team Proud2Bme - Woensdag 14 juni 2017 10:37

Een eetstoornis is inderdaad heel persoonlijk en niet meetbaar in jaren, gewicht of soort behandeling. Het is naar om mee te maken, hoe je het ook mee maakt. Voor iedereen, ook Imke, is het daarom belangrijk om bij jezelf te blijven en te onthouden dat het gaat om jouw eigen proces, jouw herstel en jouw verhaal. En dat is een dapper verhaal waar je trots op kunt zijn.

L. - Dinsdag 13 juni 2017 13:48

Ik had deze aflevering destijds ook gezien, en werd daar behoorlijk emotioneel van. Laatst moest ik er toevallig nog aan denken (het had blijkbaar nogal wat indruk gemaakt) en was zo benieuwd hoe het nu met je zou gaan! Heel bijzonder om dit nu te lezen. Zo knap hoe je dit ondanks de nare ervaringen tijdens opnames hebt weten te overwinnen en hoe je blijft knokken. Echt veel respect voor jou, blijf volhouden!

Misschien... - Woensdag 14 juni 2017 00:11

Misschien is de opmerking van Jelle niet bedoeld om eetstoornissen die korter duren dan het gemiddelde te bagatelliseren?

Misschien... - Woensdag 14 juni 2017 00:12

Ik bedoel, er hóeft geen (ver)oorde(e)l(ing) achter te zitten.

Patty van den Broek - Woensdag 14 juni 2017 08:06

Maar onder dit artikel is het niet geschikt. Het maakt Imke weer onzeker, en dat is het niet waard.

Esther - Zondag 18 juni 2017 18:25

Wauw Imke, ik ben zooo trots op jou! Net als vele anderen in jouw omgeving heb ik me vreselijk zorgen om jou gemaakt. Toen ik je laatst tegenkwam, was ik enorm blij om jou vol zelfvertrouwen te zien stralen. Lieve Imke, geniet van alle mooie dingen in het leven! Dikke knuffel van ons.

@ Patty - Donderdag 22 juni 2017 00:01

Ik snap wat je bedoelt. Maar is dat niet ook een interpretatie? Een interpretatie die juist voortkomt VANUIT onzekerheid? (en dan EXTRA onzeker kan maken, dat ben ik met je eens) Ik bedoel; je zou het ook kunnen interpreteren als iets krachtigs! Het is haar gelukt om er binnen 2 jaar een omslag in te creëren, dat is niet iets wat iedereen kan zeggen en dus juist heel knap.

Hellen - Donderdag 29 juni 2017 18:22

Ik ken je bijna niet meer terug Imke. Je kwam vaak met mam bij mij in de kantine. Super dat het goed met je gaat.
Groetjes Hellen



Kimberley - Zaterdag 5 augustus 2017 22:56

Ik heb geen idee wat een eetstoornis met iemand doet maar dankzij jou kan ik mij hier een beter beeld bij vormen.
Je bent een dappere vechter en een topper! Ga zo door!
xoxo

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?


feed