12

Eetdagboek

Gepost op Dinsdag 1 mei 2012 14:07 door Karianne in Proud2Live.

secretsToen ik in therapie ging voor mijn eetstoornis moest ik een eetdagboek bijhouden. En dan niet zoals de boekjes waarin ik dwangmatig bijhield hoeveel gram ik had gegeten van iets en hoeveel calorieën daar in zaten. Maar een dagboek waarin ik opschreef wat ik voelde bij wat ik had gegeten.In het begin vond ik het maar onzin. Wat nou 'hoe ik mij erbij voel'. Ik vond het alleen maar belangrijk om te weten hoeveel calorieën ik binnen had gekregen op een dag.

Ik hield dus gewoon twee dagboeken bij: één therapie-dagboek en één eetgestoord-dagboek. Maar na verloop van tijd kwam hier verandering in.

In het eetdagboek moest ik elke dag opschrijven wat ik at en hoe ik mij op dat moment voelde. Ook schreef ik kort op hoe mijn dag eruit zag: wat er was gebeurd. In het begin zag ik geen verband tussen mijn eten en mijn gevoelens. Ik at gewoon wat er op mijn eetlijst stond en probeerde er zo min mogelijk bij na te denken. Stilstaan bij mijn gevoelens vond ik veel te eng. Ik kon mijn 'eetgestoorde' gevoelens en mijn 'echte' gevoelens ook nauwelijks uit elkaar houden. Want voel ik mij nou schuldig omdat ik xx boterhammen heb gegeten of voel ik mij sowieso schuldig en maakt dat het moeilijk om goed te eten?


Ik kon dus niet echt de vruchten plukken van een eetdagboek. Wel bracht het overzicht van het bijhouden mij een bepaalde rust. Dat hielp om piekergedachten en paniekgevoelens tegen te gaan en te voorkomen. Pas toen ik verder was in therapie en mijn herstel, ging het eetdagboek mij ook inzicht geven in bepaalde patronen.

Ik ontdekte, door het bijhouden van mijn eetgedrag, gevoelens en dagindeling, dat ik als ik overprikkeld was, het moeilijker vond om genoeg te eten. Er was dan gedurende een dag(deel) al zoveel binnengekomen aan prikkels. Ik zat al 'vol' van indrukken, gevoelens, gedachten, kleuren, geuren en verhalen van de buitenwereld. Eten paste er niet ook nog eens bij.

Ook merkte ik dat mijn eetlust heel accuut reageerde op ruzies of spanningen. Als er thuis ruzie was, sloeg ik direct dicht. Ik voelde mij direct schuldig en als ik mij schuldig voelde mocht ik niet eten van mezelf. Ik kocht mijn schuldgevoelens af met mezelf eten ontzeggen.

Verder ging ik inzien dat stress een belangrijke factor was, in of ik wel of niet goed at. In periodes van drukte en stress vond ik het opeens lastiger om uitdagingen aan te gaan op eetgebied. Uit eten gaan, een nieuw tussendoortje, onverwachts ergens anders eten: als ik streeetdagboekss had lukte het mij niet.

Inzicht in dit soort patronen is één. Ze veranderen is natuurlijk een tweede en moeilijkere stap. Voor mij betekende dat onder andere dat ik moest gaan leren omgaan met prikkelrijke situaties en omgevingen. Ik moest mij beter leren afsluiten, zodat niet de hele wereld binnenkwam denderen en mijn eetlust bedierf. Ook moest ik gaan onderzoeken waar mijn schuldgevoelens vandaan kwamen. Ik ging actief oefenen om deze gevoelens niet van invloed te laten zijn op mijn eetgedrag. En ik leerde mijn dagen zo in te plannen dat de kans op stress zo klein mogelijk was. Bijvoorbeeld door regelmatig pauzes inlassen, niet teveel hooi op mijn vork, mijn eisen en verwachtingen regelmatig bijstellen.

Uiteindelijk is het bijhouden van een eetdagboek een handige ondersteuning geweest in mijn herstelproces. Maar wel echt een ondersteuning: ik heb vooral veel gehad aan gesprekken met mijn therapeut, steun van familie en vrienden, wilskracht en motivatie om weer te kunnen genieten van het leven.

eetdagboek anoniem

eetdagboek 2

Wat levert het bijhouden van een eetdagboek jou op?

 

Reacties

Briesje - Dinsdag 1 mei 2012 14:38

Mij levert het meer op dat ik bewust ben van wanneer en hoe weinig ik eet. En vooral als reactie na de dagen dat ik wel goed gegeten heb en aangekomen ben (wat ik nog moet).
Ook zorgt het ervoor dat ik niet vergeet om dingen te nemen die ik nog niet gegeten heb van mijn eetlijst.
Ik herken zeker de gevoelens van het niet willen opschrijven wat ik eet omdat het mij meer bewust maakt van de hoeveelheid van mijn (aankom) eetlijst. Op een gegeven moment wordt de confrontatie te groot en kan ik daardoor soms juist minder gaan eten.

xchanel - Dinsdag 1 mei 2012 15:32

Ik heb dat laatst een week lang moeten doen en het leverde hl veel stress en onrust op waardoor ik f dichtsloeg f juist eetbuien kreeg waardoor ik me nog verdrietiger en onrustiger ging voelen. Ik heb er dus geen goede ervaring mee, maar ik kan begrijpen dat het voor veel mensen wl goed kan werken, zeker om te beseffen dat je echt weinig eet.

Loes R. - Dinsdag 1 mei 2012 16:06

Ik hou al 2,5 jaar mijn eetdagboek bij.
Puur voor de controle dat ik de basislijst min of meer blijf volgen.
Want het minderen gaat altijd heel sneaky.
De drang om minder of magerder te nemen is en blijft sterk.
Door het dagelijks bijhouden kan ik het op tijd herstellen.
Het zou handiger zijn als ik uit me zelf gewoon zou eten wat moet zonder gezeur maar jah...

Jelle - Dinsdag 1 mei 2012 16:14

Ik vond het flauwekul, zo'n eetdagboek. Het heeft iets dwangmatigs. Nu ik dat niet meer bijhoud, voel ik me een stuk vrijer en denk ik niet meer na over alles wat ik eet. Het voelt echt als een bevrijding.

korinaa - Dinsdag 1 mei 2012 19:46

ik ben vorige week begonnen met mijn eetdagboek, en moeilijk dat ik het vind!
ik vind het vreselijk, om alles op te schrijven , ik vind alles zo veeeeel :(
morgen moet ik weer naar therapie en gaan we het dagboek bespreken voor de eerste keeeer, pfff ben benieuwd hoe dat gaat!

Silenttears - Dinsdag 1 mei 2012 21:40

Ik vind het sons heel eng om mijn eetdagboek bij te
Houden.
Ik wil het niet maar het gevoel wat ik krijg bij het zien maakt me zo bang.
De prednison maakt dat niet makkelijker.
Somige dagen gaan wel heel goed en vind ik het weer fijn om te zien wat ik eet en voel.

Roosje - Dinsdag 1 mei 2012 21:42

De 2e anonieme reactie was van mij ook een beetje van toepassing. Soms gaf het me houvast, maar vaak dacht ik teveel na bij iets extra@s als een dropje of een klein koekje, van oh: maar dan moet ik dat ook nog opschrijven, en dan leek alles in mijn gedachten zoveel dat ik het maar weg liet.
Nee ben er ook vrij abrupt mee gestopt en mis het absoluut niet, heb gelukkig een goed geheugen.

In - Woensdag 2 mei 2012 10:29

Hethelpt mij wel! Heel lang een "eetgestoord"dagboekje bijgehouden inderdaad, toen een poos een "gezonde en een gestoorde", een poosje 2 in een en nu is eindelijk de 2 in 1 ;-) veranderd in een gezond eetdagboek (snappen jullie het nog, haha).
EN ik ben er blij mee! Soms schrijf ik er wat meer in en heb ik het meer nodig soms wat minder. Het helpt me om zwart op wit te zien wat ik gegeten heb en door direct wat met mn gevoelens te kunnen.
Ik verplicht het mezelf expres ook niet en bij mij werkt dat het beste. Anderen zullen het niet echt kunnen lezen want gebruik afkortingen ed voor mezelf zodat het niet teveel werk hoeft te zijn.

Misschien wel leuk voor in de shop;
een dagboekje (met daarin misschien meteen de basis, opbouw en varieatielijsten. En mooie steunende teksten ?)

Rrr - Donderdag 3 mei 2012 11:59

Ik vind een dagboek bijhouden ook veel te moeilijk, en daarom kreeg ik van m'n dokter de tip om gewoon elke dag te beoordelen met een + of -.
Ik zet een -- als ik meer dan 1x gebraakt heb, een - als ik gebraakt heb, een +- als ik een eetbui had, maar niet gebraakt heb, een + als ik wel gewoon gegeten heb, maar te weinig en een ++ als alles helemaal goed is gegaan.
Zo heb ik toch een beetje zicht op hoe goed of slecht het nu precies gaat met m'n eetstoornis. (Ik schrijf tussen haakjes in steekwoorden ook erachter wat ik die dag ongv gedaan heb, want anders weet je ook niet echt meer waarmee die +'jes en -'tjes samenhangen.)

Blonde - Vrijdag 4 mei 2012 09:49

Paperchase verkoopt Wellness dagboeken met een eetdagboek erin.

Ik heb mijn eetdagboek als app op mijn iPhone, en mail de logjes naar de socio.

Maar ik ben er gewoon best slecht in.

dollie - Zaterdag 11 mei 2013 19:11

Ik heb 2 verschillende manieren een eetdagboek bij gehouden.
Allebei was stress voor mij en ik deed toen alles 1x in vullen op het einde van de dag en daarna vlak voor dat ik na mijn afspraak ging vulde ik alles in tot de dag van mijn afspraak.
Soms 1 dag van tevoren omdat ik die dag zelf geen tijd kreeg voor bij tewerken.
Nu dat ik die 2 dingen niet doe is een bevrijding voor mij misschien omdat de andere bewuster van werd wat je eet en hoeveel je eet op een dag.

Michelle - Woensdag 9 april 2014 19:50

Ik vind het ook vreselijk om het eetdagboek bij te houden. Ik heb het idee alsof het lijkt of ik veel meer eet. Terwijl als ik terugkijk het uiteindelijk niet veel is, maar op dat moment is het anders. Mijn gevoelens en gedachten zijn ook elke dag anders. Het ene moment gaat het super en het andere moment haat ik mezelf.

Geschreven door Karianne

Karianne werkte tot augustus 2012 als projectmedewerker en ervaringsdeskundige voor Proud2Bme. Ze schreef nieuwsartikelen en blogte regelmatig over allerlei eetstoornisgerelateerde onderwerpen.

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?