Een dag met en zonder eetstoornis

Gepost op Dinsdag 16 juni 2015 13:00 door Nouska in Proud2Live.

Ongeveer een jaar of acht heb ik geworsteld met een negatief zelfbeeld en een eetstoornis. Toen ik nog een eetstoornis had, zag mijn leven er heel anders uit dan nu. Mijn leven bestond uit piekeren over eten, obsessief bezig zijn met mijn gewicht, compenseren en ondertussen zo goed mogelijk proberen mee te doen met het normale leven. Omdat mijn leven nu zo anders is, neem ik jullie mee in een dag waarin ik beide kanten belicht; Mijn leven toen ik nog een eetstoornis had en mijn leven zonder eetstoornis nu.

♦Toen:
's Morgens werd ik brak wakker. Ik moest mezelf echt vooruit slepen en had hoofdpijn. Eigenlijk begon het eerste dilemma al meteen toen de wekker ging: Ontbijt. Dit obstakel maakte opstaan nog zwaarder dan het al was en zorgde ervoor dat het eerst waar ik aan dacht eten was. Wilde ik ontbijten, hoeveel, wat en hoe zou ik dan de rest van de dag eten? Over het soort beleg, maar ook over de hoeveelheid boter kon ik piekeren.

♥Nu:
De wekker gaat en ik draai me het liefst nog een keertje om. Wat is een bed toch lekker in de ochtend. Denkend aan de leuke en minder leuke afspraken die ik deze dag tegemoet ga, stap ik uit bed. Op naar het ontbijt. Wat zal ik vandaag eens nemen? Ik ga voor een lekker schaaltje vanille yoghurt en cruesli. Ik zet er ook een kop thee bij. Ondertussen bekijk in de nieuwste Flow en knuffel ik mijn kat.

meisje

♦Toen:
Nu douchen. Ik moet wel. Ik heb eigenlijk totaal geen zin. Ik wil niet aan deze dag beginnen, ik wil eigenlijk weer terug in bed. Onder de douche word ik geconfronteerd met mijn dikke lichaam. Ook de weegschaal in de badkamer zal ik een bezoekje moeten brengen. Eenmaal op de weegschaal word ik kwaad op mezelf. Waarom heb ik me gisteren zo laten gaan? Ik besluit heel snel te douchen, me aan te kleden en dan naar de afspraak met een vriendin te gaan. Ik trek maar iets wijds aan, dan valt mijn dikke lijf niet zo op.

♥Nu:
In de badkamer kijk ik in de spiegel en zie ik een ontploft kapsel. Ik stap onder de douche en sta na te denken over van alles en nog wat. Na het douchen smeer ik mezelf in met bodybutter. Hierna neem ik wat tijd om mezelf op te maken, maar haar te doen en zet ik gezellige muziek aan. Natuurlijk denk ik ook na over lastige dingen, zorgen om iemand die ziek is en wat ik nog moet doen ik het huishouden, maar er zijn ook dingen waar ik zin in heb en me op verheug.

♦Toen:`
In de tram ga ik snel in een hoekje zitten. Ik heb hard gerend om hem te halen en ben duizelig. Ik ga snel zitten Het is koud in de tram. Waarom zetten ze hier geen verwarming aan? Onderweg naar Amsterdam bedenk ik me wat we gaan eten. Ik heb afgesproken om met een vriendin koffie te gaan drinken, maar zie daar nu al tegenop. Zal ik gewoon thee nemen? Eigenlijk heb ik best wel zin in een kop koffie of een gebakje, maar ik denk niet dat ik daar aan meedoe. Ik moet afvallen.

♥Nu:
In de tram zoek ik snel een plekje bij het raam. Ik heb gerend om deze tram te halen dus kom een beetje verhit de tram binnenlopen. Ik ga snel zitten, zodat ik niet val als het voertuig weer optrekt. Onderweg bedenkt ik me dat mijn vriendin een drukke werkweek heeft gehad en haar moeder morgen jarig is. Ik heb mijn vriendin al een tijdje niet gezien en heb haar van alles te vertellen. Ik heb zin in een lekkere kop koffie, een stuk taart en een goed gesprek. Dat heb ik ook wel even nodig, na de stress van afgelopen week.

♦Toen:
Het is inmiddels half twaalf en na een kop thee zegt mijn vriendin trek te hebben. Ze stelt voor om te blijven lunchen in dit gezellige koffietentje. Ik raak in paniek. Ik had mezelf na het wegen vanmorgen juist voorgenomen om zo min mogelijk te eten vandaag en nu krijgen we dit! Ik zeg dat ik laat heb ontbeten, terwijl ik amper wat op heb en vertel haar dat ik vanmiddag liever thuis ga lunchen. Ik zie haar teleurgestelde gezicht maar ik wil dit gewoon echt niet. Na nog een kopje thee, waar zij een stuk taart bij bestelt, loop ik via een omweg door de stad naar het station. In de H&M wil ik graag een donkerrode broek passen, maar ik heb geen idee welke maat ik heb en durf hem niet te passen.

♥Nu:
Het is inmiddels half twaalf en na een kop koffie en een stukje appeltaart, besluiten mijn vriendin en ik gewoon lekker te blijven lunchen. Rond een uur of twaalf zitten we aan een lekker broodje gezond met verse jus d'orange. We hebben het over van alles. Ook kon ik even mijn hard luchten over wat dingen waar ik mee zat. Ook hebben we nog enorm gelachen om een afspraakje dat zij had gehad en wat niet helemaal bevallen was. Na onze afspraak ga ik nog even naar de H&M waar ik een donkerrode broek pas. Ik neem de broek in twee maten mee in pakhokje, omdat ik niet precies weet hoe de broeken hier vallen. Ik koop de broek en loop daarna via de kortste weg naar het station.

meisje

♦Toen:
Na mijn afspraak ga ik door naar mijn psycholoog. Ik vind het spannend, iedere keer dat ik een gesprek heb. Ik heb me niet aan de afspraken gehouden, ik durf het niet. Ik weet niet goed wat ik wil. Ik ben bang om beter te worden. Na mijn gesprek ben ik toch weer een beetje opgelucht. Ik praat veel te weinig over hoe ik me voel. Ik ben wel echt doormoe. Ik ga snel naar huis. Eerst moet ik nog even langs de supermarkt om eten te halen. Ik heb geen idee wat ik moet maken en ben eigenlijk veel te moe. Iets afhalen durf ik niet. Ik besluit een salade te maken met wat aardappeltjes.

♥Nu:
Na mijn afspraak ga ik door naar mijn werk. Ik heb veel te doen. Leuke, maar ook minder leuke dingen. Tijdens mijn werk eet ik nog wat dropjes uit de pot die op het bureau staat. Ik praat bij met collega's en doe mijn best om zoveel mogelijk af te krijgen. Aan het einde van de middag ga ik naar huis. Ik ben laat en besluit even iets te eten op het station. In de trein eet ik mijn pasta van Julia's op en luister ik muziek. 

♦Toen:
Eenmaal gegeten, plof ik op de bank. Ik voel me schuldig en moe. Het gesprek met de psycholoog komt nog tien keer voorbij in mijn gedachten. Ik wil het eten compenseren en voel me onrustig. Ik probeer er niet aan toe te geven, maar ga me steeds slechter voelen. Ik besluit tv te gaan kijken en ga vroeg naar bed. Ik wil dit niet voelen. Als ik slaap voel ik het niet. Eigenlijk heb ik nog honger. Ik schrijf nog wat van me af in mijn dagboek. Ik moet ook heel even huilen, al weet ik niet precies waarom.

♥Nu:
Eenmaal thuis plof ik op de bank. Ik voel me moe maar voldaan. Ik maak er een rustig avondje van voor mezelf. Ik luister muziek, bel met mijn moeder en zet een wasje aan. Na een lekkere kop thee, schrijf ik nog even in mijn dagboek, blader ik door tijdschriften en ga ik slapen. Knor kruipt gezellig bij me in bed.

Hoe wil jij morgen wakker worden?

Fotografie: Igor Gorshkov

 

Reacties

nijn - Dinsdag 16 juni 2015 13:09

wow herkenbaar nouska.
Ik ervaar iedere dag de strijd opnieuw.

Astrid - Dinsdag 16 juni 2015 13:10

Wat een prachtige blog Nouska.
Jij bent echt een enorme inspiratiebron qua de dingen op een rijtje zetten.
Ik durf nog niet te zeggen dat ik helemaal van mijn eetprobleem af ben, maar de eindstreep is bijna aan te raken! Mede dankzij jou mooie, ontroerende en inspirerende verhalen ben ik zover, als ik nu ben.

Supermooi omschreven.

S. - Dinsdag 16 juni 2015 13:12

Heel erg helder verwoord, mooi geschreven en vooral bedankt voor het schetsen van dit beeld.
Ik realiseerde me tijdens het lezen hoe gemakkelijk bepaalde niet helpende gedachten er in kunnen sluipen en als je er al zo aan gewend bent - je soms niet eens meer bedenkt dat het misschien ook nog zo anders zou kunnen. Ohja en erg leuk om te lezen hoe jouw dagje er uit ziet! Thanks!! =)

Roeline - Dinsdag 16 juni 2015 13:13

Wat een tegenstellingen zeg! Fijn dat het nu goed met je gaat en dat je om kan gaan met eten ook wanneer dit niet gaat zoals je zou willen!

Kim - Dinsdag 16 juni 2015 13:24

Een heel mooi en goed geschreven stuk, een echte eye-opener. Bedankt voor dit fijne blog Nouska!

xxJustMexx - Dinsdag 16 juni 2015 13:39

'Ik moet ook heel even huilen, al weet ik niet precies waarom' omg prachtig, die zin zegt zo veel.

xHannaaaa369 - Dinsdag 16 juni 2015 13:40

Topblog Nouska! Iedere keer weer raak.

anoniem - Dinsdag 16 juni 2015 13:44

Ik reageer nooit maar ik wilde nu toch wat achterlaten. Ik heb ook 8 jaar met een es geworsteld en soms vind ik dat moeilijk om achter mij te laten. Maar nu ik jouw post lees , denk ik dat het goed is dat ik het blijf volhouden om goed te leven. Dankjewel daarvoor en ik hoop dat je leest dat je mensen echt helpt :)

xBente - Dinsdag 16 juni 2015 13:47

Wauw mooie blog!

miri - Dinsdag 16 juni 2015 13:56

mooi en duidelijk en herkenbaar... je hebt het op een mooie en creatieve manier gebracht.

Anoniem - Dinsdag 16 juni 2015 14:01

Wauw, nu zie ik pas echt wat voor een triest leven een leven met een eetstoornis eigenlijk is. Als ik het vergelijk met de andere stukjes uit een dag zonder een eetstoornis besef ik wel dat het hebben van een eetstoornis geen enkele voordelen heeft. Wat een eye-opener zeg...

Naomi - Dinsdag 16 juni 2015 14:03

Super geschreven weer. Zo duidelijk.

Anne - Dinsdag 16 juni 2015 14:04

Wat ben ik blij dat ik nu meer 'nu' momenten heb en bijna geen 'toen' momenten meer.

Yesterday - Dinsdag 16 juni 2015 14:25

Ik vroeg me gisteren nog hardop af waar ik voor zou moeten vechten.. Maar als ik jouw "nu's" lees, dan geeft me dat wel een motivatie. Misschien is het leven zonder eetstoornis wel écht een stuk beter. Dankje Nouska, echt dankje voor deze blog!

Carleennnxx - Dinsdag 16 juni 2015 14:41

wauw wat mooi geschreven!

meisje14 - Dinsdag 16 juni 2015 14:51

Mooi geschreven inderdaad!

esmee - Dinsdag 16 juni 2015 14:55

Heeeel mooi

I - Dinsdag 16 juni 2015 15:06

Wauw super! En zo herkenbaar , mooi geschreven ;)

Heel mooi geschreven - Dinsdag 16 juni 2015 15:10

*starts crying in a corner because I live the eating disordered life*

Black Tiger - Dinsdag 16 juni 2015 15:20

zo een gave blog!
en heel herkenbaar!
het zet nu op een rijtje waarom ik ervoor gekozen heb dat het zonder es beter is, omdat ik er soms aan twijfel. thnx! xx

Maan - Dinsdag 16 juni 2015 15:28

Mooie blog..!

Liadan - Dinsdag 16 juni 2015 15:30

Mooie blog, en heel herkenbaar.

Dewi - Dinsdag 16 juni 2015 15:35

Heel mooi geschreven Nouska en erg herkenbaar helaas..
Deze blog is echt helpend !

dvdw - Dinsdag 16 juni 2015 15:35

Super mooi om te lezen dat het kan!
Die dagelijkse strijd voelt zo ontzettend herkenbaar. Fijn om te lezen dat jij dit ook hebt doorgemaakt en nog fijner om te lezen hoe het nu met je gaat!
Ik strijd al ruim 20 jaar, en ben er zo klaar mee.. Ik wil ook van die stukjes schrijven van hoe je er nu in staat!
Het raakt me enorm, dank je wel.

hopexfaithxlove - Dinsdag 16 juni 2015 15:40

Zo, wat een confronterende blog! Word me nu pas bewust van de vele (negatieve, eetgestoorde) gedachten die de hele dag door m'n hoofd gaan!
Heel relativerend .. Thanks :)

x - Dinsdag 16 juni 2015 15:47

hart ipv hard hihi.
Verder echt supermooi geschreven, ik hoop snel ook zo te zijn als jij telkens bij 'nu' hebt geschreven.

Katja - Dinsdag 16 juni 2015 15:48

Mooie blog, Nouska!

Gymnasticslover1999 - Dinsdag 16 juni 2015 15:52

Wat een mooie en herkenbare blog! Ik ben blij dat ik, onder andere door proud2bme, vandaag de dag veel meer "nu" momenten dan "toen" momenten heb.
XX

- - Dinsdag 16 juni 2015 15:58

Heel herkenbaar en daarom juist heel erg motiverend! Dankjewel

Liil - Dinsdag 16 juni 2015 16:10

Wat mooi beschreven Nouska!! Het valt me trouwens (ik kom al sinds begintijd op proud) dat je schrijfstijl steeds fijner en creatiever worden! Talent + oefening, echt mooi en fijn en waardevol! Helaas leef ik na een poosje iets meer "nu" weer veel meer in "toen", al is dat niet AN maar BN. Hoop dat ik het ooit voorgoed achter me kan laten

Manel - Dinsdag 16 juni 2015 16:18

Wat een mooie en duidelijke blog!

Sindy - Dinsdag 16 juni 2015 16:24

Super motiverend

cynthia - Dinsdag 16 juni 2015 16:24

Dankjewel dankjewel

sanne - Dinsdag 16 juni 2015 16:40

Wauw wat een ontzettend mooie blog.
Zo veel verschil tussen toen en nu!
Ik heb heel erg de angst om beter te worden omdat ik bang ben dan in een diep gat te vallen, zo zonder es. Maar deze blog maakt me dan weer heel erg blij dat dat misschien niet eens zo is!

Lisa - Dinsdag 16 juni 2015 16:52

Wauw, wat een geweldige en sterke blog.
Een geweldige eye-opener, ik heb zoveel respect voor jou!
Ik hoop dat ik ooit mag zijn zoals jij bent :)

Cheyenne - Dinsdag 16 juni 2015 17:16

Heel herkenbaar. Ik ben blij dat ik tegenwoordig wakker kan worden zoals jij nu wakker wordt. Er zijn altijd wel moeilijke momenten en die zullen er ook wel blijven, maar wat ben ik trots op mezelf als ik hier de vergelijkingen van toen en nu teruglees. Ik ben gegroeid en dat gun ik iedereen hier.

Maanmeisje - Dinsdag 16 juni 2015 17:35

Mooi!

yoyootje - Dinsdag 16 juni 2015 17:39

Wow dit is eigenlijk best herkenbaar zeg...

Sofie - Dinsdag 16 juni 2015 17:51

Dit is confronterend maar zo goed om te blijven lezen! Morgen wil ik wakker worden en opnieuw beginnen. Genieten van mijn vakantie en me geen zorgen meer maken over onnodige dingen. Dankjewel Nouska!

Klein Veertje - Dinsdag 16 juni 2015 17:59

Confronterend..

Vinnetje - Dinsdag 16 juni 2015 18:14

Erg motiverend en herkenbaar geschreven. De betere dagen beschrijf je precies de dingen waarvoor ik nu dankbaar voor ben. Die extra (gezonde) gewicht aan mijn lijf heb ik juist nodig om van deze dingen te kunnen genieten. Mijn man vindt mij nu veel mooier dan toen. Grotendeels omdat mijn ronde vormen eigenlijk gewoon echt vrouwelijk en sexy is, terwijl ik vroeger dacht dat het mij dik maakte. En ook omdat ik nu levenslust, posiviteit en geluk uitstraal.

God, ik ben dankbaar!! :D

Eline - Dinsdag 16 juni 2015 18:37

Wauw top geschreven Nouska! Je raakt veel mensen :)

Nikki - Dinsdag 16 juni 2015 18:48

bijzondere blog, goed inzicht!

meisje - Dinsdag 16 juni 2015 18:50

Wauw, wat geweldig geschreven. Ik zou jou leven van nu willen hebben alleen ik word al bang bij het feit hoe jij nu over eten denkt. Dat je het als iets leuks en positiefs kan zien. Terwijl ik er echt negatief en bang naar kijk. Je zet me aan het denken nouska 😘

marije - Dinsdag 16 juni 2015 19:03

Wauw Nouska..wat een mooie blog.

Ing - Dinsdag 16 juni 2015 19:08

Je bent een enorme inspiratiebron!

Kaatje83 - Dinsdag 16 juni 2015 19:41

Super mooi beschreven! Ben blij voor je dat je leven er zo mooi op vooruit is gegaan! Ik sta nu nog op toen en hoop snel meer richting nu te gaan! Genieten van het leven in plaats van geleefd te worden Door de eetstoornis. Jij bent een enorme inspiratiebron! Dank daarvoor!

Elise - Dinsdag 16 juni 2015 19:53

Zo herkenbaar.. Heel mooi beschreven!

Laura - Dinsdag 16 juni 2015 21:15

Super mooi gedaan! Ook al heb ik geen eetstoornis, dit is een prachtige manier om anderen te motiveren om anders te gaan leven! En je kan trots zijn op jezelf!

Jelle - Dinsdag 16 juni 2015 21:16

Dit is wel even confronterend voor mij.

Romy - Dinsdag 16 juni 2015 21:19

Goh, goeie dit! Ik heb soms een strijd-dag, soms een nu-dag. Heel ingewikkeld. Soms echt giga down, en soms gaat t beter en kan ik het wat loslaten. Ik herken me dus in beide "tijden". Ik vind het onwijs moeilijk mijn eetstoornis helemaal los te laten, misschien wel om die reden.

Dank je voor deze blog!

Romy - Dinsdag 16 juni 2015 21:20

En ja, wat Laura zegt. Ik denk dat iedereen zonder eetstoornis deze blog eens moet lezen, misschien is het op die manier wel wat duidelijker voor iemand!

Claire - Dinsdag 16 juni 2015 21:57

Wauw super mooi nouska! Zo mega herkenbaar. Het aller liefste zou ik morgen wakker worden zonder eetstoornis en weer 'normaal'. Ik ben druk bezig in 'herstel' maar merk hoe zwaar t is. Ik blijf moet houden en door gaan....door gaan tot die ene dag.....

- - Dinsdag 16 juni 2015 22:20

dit is echt een heel mooie blog wauw! Vaak vergeten we gewoon altijd dat we zo ver zijn gekomen en om dit terug te zien en de verschillen te zien doet me echt wat. Dankjewel voor deze blog :) x

Grace - Dinsdag 16 juni 2015 22:27

Dit zooo fijn en zo'n goede timing!! Super bedankt Nouska!

Roosje - Dinsdag 16 juni 2015 22:43

Heel mooi omschreven!! Een heel andere manier van leven en met de dingen omgaan..

D. - Woensdag 17 juni 2015 07:33

heel mooi geschreven en zeer herkenbaar. dankjewel nouska!!

Floor* - Woensdag 17 juni 2015 07:36

Ontzettend fijne en motiverende blog om te lezen, bedankt voor het inzicht! ♡

karlijnxxx - Woensdag 17 juni 2015 12:27

Wat mooi!
Wauw, ja, bedankt..

dollie - Woensdag 17 juni 2015 12:36

Mooie blog en heel herkenbaar.
Echt heel bedankt voor zo iets te maken.
Helaas zit ik nog in de strijd.
Groetjes

Jacobien - Woensdag 17 juni 2015 14:18

Heel herkenbaar ja. Ik ben blij dat ik nu ook wakker word en niet gelijk aan eten denk.
En ook dat je spontaner dingen kunt doen nu.
En de tram noemde ik vroeger 'de rijdende verwarming', omdat ik het buiten altijd koud had en het binnen in de tram warmer was. ;-)

Leanne - Woensdag 17 juni 2015 19:06

Echt super mooi zeg!! Zo zie je dat een eetstoornis echt alles kan verpesten.. Jij brengt me op het idee om dit zelf ook te doen. Een normale dag uitkiezen en dan rustig gaan schrijven hoe het toen was en nu is! Als ik me dan ooit slecht voel of mezelf weer te dik vind en ik een terugval op voel komen dan lees ik dat terug en besef ik dat ik het zo veel beter heb en dat ik helemaal niet terug wil! Dankjewel ik vind dit echt een hele mooie blog! Xx

Anoniem - Woensdag 17 juni 2015 19:28

Mooie blog. Beschrijft het helemaal juist. Ga zo door!

*** - Woensdag 17 juni 2015 19:31

Wow, mooi geschreven. En ergens ook confronterend. Ik herken me nu volledig in het 'gezonde' stuk maar wordt bijna emotioneel als ik de vergelijking zo zwart op wit lees. Kan me die dagen met eetstoornis nog levendig herinneren als ik er even stil bij sta. Geen denken aan dat ik ooit nog terug wil!!

toverbal - Woensdag 17 juni 2015 19:34

mooi geschreven nouska!
ik herken beide verhalen, iets meer dan een jaar geleden was het hoe je 'toen' beschreef, en nu is het meer naar 'nu'.

xGirl - Woensdag 17 juni 2015 19:44

Goed geschreven blog! :)

Georgie - Woensdag 17 juni 2015 20:50

Onwijs mooi geschreven Nouska! En heel herkenbaar.

Vicky - Woensdag 17 juni 2015 21:41

Oei, wat herkenbaar... En ow, wat hoop ik hard dat ik ooit ook weer in het 'nu' kom!

fierdemoi - Woensdag 17 juni 2015 22:38

Die komt binnen

Fleur - Donderdag 18 juni 2015 18:36

Het lijkt me heel lastig om deze blog te schrijven, maar je hebt het knap gedaan! Fijn om te lezen en ook beetje confronterend, ik schuifel er een beetje tussen in. Maar de meeste dagen gaat het goed

Laura - Vrijdag 19 juni 2015 18:15

Ik zou wel wat vaker van dit soort blogs willen lezen. Met gedachten die jullie hebben gedurende de dag. Maakt me bewust van mijn eigen gedachten. Erg helpend. Mooi dat je ook opschrijft dat je niet alleen positieve gedachten hebt nu. Je kan ook ergens mee zitten en een baalmoment hebben, alleen ga je er anders mee om. Hopelijk komen er meer van deze blogs!

Keri - Vrijdag 19 juni 2015 18:29

Geweldige blog!! Heel motiverend

Heidi - Zaterdag 20 juni 2015 15:57

Wat een mooie blog!

feed