Ik kan niet stoppen met eten

Gepost op Zaterdag 15 juli 2017 13:00 door Irene in Proud2B-eat.

Mijn eetstoornis is ooit begonnen als Anorexia Nervosa. Om daarvan te herstellen heb ook ik ooit een eetlijst meegekregen van een diëtist. Deze eetlijst is een gemiddelde van wat een vrouw van mijn leeftijd op een dag hoort te eten. Sommige eten wat meer, sommige eten wat minder, maar dat zou zich allemaal wel uitwijzen op het moment dat ik mijn eetstoornis los heb kunnen laten. Hoe verder ik kwam in mijn behandeling, hoe meer mijn lichaam begon te vragen om voedsel. Terwijl ik eerst nog bijna niks durfde te eten, kreeg ik steeds groter wordende eetbuien. Ik kon gewoon niet stoppen met eten en sloeg van het ene extreme gedrag over in het andere extreme gedrag.

Dit kon ik voor mezelf heel moeilijk begrijpen. M'n maag voelde meer dan vol, maar toch bleef ik een drang voelen om meer te moeten eten. Ik nam het mezelf elke dag voor om te stoppen zo onwijs veel te eten. Soms lukte dat, maar meestal was de behoefte gewoon te groot. In een mum van tijd ging ik van ondergewicht naar een normaal gewicht. Het leek daardoor onwijs goed met me te gaan, maar het tegenovergestelde was waar.

Uit schaamte heb ik mijn eetbuien nooit zo goed durven aangeven bij mijn behandelaren. Ik had toch de diagnose Anorexia!? Zo veel eten hoort daar echt niet bij. Ik stel me vast gewoon aan. Toen ik weer op een gezond gewicht zat, begon ik steeds meer te compenseren, maar de eetbuien gingen niet weg. Op de een of andere manier hield ik het toch vol om op een gezond gewicht te blijven. Hierdoor dacht iedereen dat het wel goed met me ging, maar het was natuurlijk helemaal geen gezonde situatie.

Pas toen ik begon met braken durfde ik mijn eetstoornis weer serieus te nemen en zocht ik opnieuw hulp. Het had me veel kunnen schelen als ik eerlijk was geweest over mijn eetbuien en het serieus had genomen. Dan had ik er misschien eerder mee overweg kunnen leren gaan en had het ook niet uit te hand hoeven lopen. 

"Hoe kan ik ineens zo veel zin in eten hebben? Waarom sloeg ik van het ene extreme gedrag over in het andere extreme gedrag? Is er soms iets mis met mij?"

Er is natuurlijk helemaal niks mis met mij en als je dit herkent, ook niet met jou. Het is helemaal niet zo gek dat juist dit mij overkwam. Ik heb mijn lichaam zo'n lange tijd ontzien van eten, dat op het moment dat ik het weer een beetje durfde, mijn lichaam vond dat ik een soort inhaalslag moest maken. Mijn lichaam smeekte mij om eten, wat ik mezelf al die tijd niet gegund had en ik kon er niet meer tegen vechten. Alles wat ik kon eten moest ik tot me nemen, want stel je voor dat het er straks niet meer is en het weer wordt zoals eerst. Je hoofd kan misschien wel weten dat er altijd voldoende voedsel is, maar je lichaam weet dat niet.

Op zich is deze extreme honger een heel normaal proces. Niet iedereen die herstelt van ondergewicht zal dit meemaken, maar velen wel. Dat je op dat moment zo veel honger hebt, betekent niet dat je dat voor altijd zal hebben. Bij de meeste mensen gaat dat gevoel vanzelf weer weg. Je lichaam moet herstellen en het voedsel is de brandstof. In essentie is deze extreme honger juist een teken dat je lichaam zich aan het herstellen is. Hiermee wil ik het niet lichter laten klinken dan het is. Het is een onwijs eng gevoel en moeilijk om te bevatten, omdat je eerder juist het tegenovergestelde hebt meegemaakt. Bespreek het daarom goed met je omgeving en begeleiders als het je overkomt. Het is helemaal niet erg om af en toe toe te geven aan deze honger, als je dat maar onder goede begeleiding en met voorbedachte rade doet. Ik heb het destijds niet besproken met mijn behandelaren waardoor het uit de hand is gelopen.

Luister goed naar het hongergevoel van je lichaam, het is er niet voor niks. Laat het juist voor je werken, hoe vreemd, eng en raar het ook voelt. Je hebt het voedsel hard nodig als je nog ondergewicht hebt. Aankomen is helemaal niet zo makkelijk als je denkt. Ook tijdens mijn stage heb ik meiden met heel veel moeite en vechten een beetje zien aankomen waarna ze van schrik weer het dubbele waren afgevallen de volgende week. Je moet echt flink eten en het vol blijven houden. Dat is echt niet makkelijk, maar het kan.

Wees eerlijk en open naar jezelf en je behandelaren over je eten en je gevoelens over het eten. Dan zal je het beste herstellen. Het is niet erg of raar als je iets moeilijk vind of je ergens zorgen over maakt. Het is belangrijk deze gedachtes en gevoelens te delen en serieus te nemen. Wat het ook is. 

Fotografie door Gabriela Pinto

 

Gerelateerde blogposts

01
FEB
19
10
FEB
8
19
DEC
62
 

Reacties

britneyangel - Zaterdag 15 juli 2017 16:27

intressante blog

Melanie - Zaterdag 15 juli 2017 16:45

Erg herkenbaar!

anoniem - Zaterdag 15 juli 2017 17:30

Erg herkenbaar.
Heb voornamelijk eind van de middag veel eetdrang. Weet dan ook niet hoe ik moet stoppen.
Ik voel me dan weer extreem dik worden en compenseer dan vaak.

Lost girl - Zaterdag 15 juli 2017 18:36

Mag er ook een keer een blog van iemand komen met bed. Zonder compensatie dus.

Chantal - Zaterdag 15 juli 2017 19:02

Ik ben echt heel erg bang dat als ik weer alles ga eten juist wel heel snel en veel aankom, en bij mij lijkt het juist heel makkelijk te gaan.. ik heb daar zo een angst voor helaas..

xox - Zaterdag 15 juli 2017 19:48

Pijnlijk herkenbaar dit. Ook van het ene uiterste naar het niet meer kunnen stoppen met eten gegaan. Schaam me er zo voor. En voelt heel eenzaam.. :(

Vicky - Zaterdag 15 juli 2017 19:51

Heel erg herkenbaar dit...
Bedankt voor je openheid hierover, dat helpt!

M. - Zaterdag 15 juli 2017 20:17

Ik dacht dat ik extreme honger had, dat mijn lichaam het nodig had. Maar erop terugkijkend, gaf mijn lichaam niet aan dat het extreem hongerig was. Ik snakte vooral geestelijk naar calorierijk eten (in de docu What the health wordt er een uitleg gegeven waarom we biologisch zo zijn geprogrammeerd om een voorkeur te hebben voor de meest calorierijke maaltijden). Bij mij werd het een uitvlucht, vermijdingsgedrag.

Het is dus heel belangrijk om er met je behandelaren over te praten of het lichamelijke honger is of hoofdhonger. Want bij mij bleef mijn omgeving maar zeggen "je lichaam moet tekorten inhalen" "het is normaal dat je eetbuien hebt" etc. Terwijl zo mijn patroon van eetbuien houden met goedkeuring van anderen erin is geslopen.

Sofie - Zaterdag 15 juli 2017 22:39

'Aankomen is niet zo makkelijk als je denkt'

Ik kom net heel snel aan en eet niet eens zo veel :( Ik ga nooit veel kunnen eten en slank blijven!

M. - Zondag 16 juli 2017 12:18

Lieve Sofie, ik ken jouw verhaal/situatie niet maar ik je een stukje vertrouwen geven in een gezonde en ook fitte toekomst.

Als je mentaal niet oké bent met jezelf, zal je jezelf steeds naar beneden halen oftewel saboteren. In het geval van een eetstoornis werkt het (naar eigen ervaring) ook zo; zolang het in dat koppie een chaos is, ben je uit balans en uit je doen.

Wanneer je met behulp van therapie, hulp van buiten etc. Met jouw innerlijke struggles, zul je merken dat jouw externe relaties (ook mbt eten) gezonder zullen worden omdat je een goede relatie met jezelf hebt:)

Eten is dan weer gewoon waar het voor bedoeld is: brandstof voor het lichaam waardoor je jouw leven echt kunt leven. Jouw focus zal dan niet meer op "veel kunnen eten" (klinkt mij bekend, had ik ook in/na periodes van restrictie) en de angst dat je zult aankomen. Voor die angst, kopzorgen zul een positieve uitstraling en mooie glow in de plaats komen.

Wanhoop niet:)

Liefs

Essie - Zondag 16 juli 2017 12:17

Goede blog en erg herkenbaar

Dora - Zondag 16 juli 2017 20:55

Hier ook herkenning!

Ik wou dat er meer aandacht werd besteed aan de grote kans op eetbuien tijdens herstel van anorexia. Ik wist er niet mee om te gaan en heb nu dus al jaren lang boulimia. Had ik betere begeleiding erbij gehad, en bijvoorbeeld kennis dat het normaal was en ècht op den duur stopt, had mijn leven er wellicht anders uit gezien nu. Ik denk dat dit bij vele personen gebeurd overigens..

Nicky - Zondag 16 juli 2017 21:21

Precies dit!

Veer - Donderdag 20 juli 2017 18:36

extreme hunger.. eindelijk dat iemand hier over praat! heb het zelf al meer dan een halfjaar ook al ben ik allang op mijn set point gewicht. het is gewoon super normaal om te hebben in herstel en het is niet hezelfde als 'bingen'. Als je extreme hunger anorexia googled zijn er zo veel artikelen over in het Engels! het is heel eng maar je moet echt op dit gevoel reageren en je komt heus niet voor altijd aan. mijn gewicht is al een tijd stabiel ondanks dat ik makkelijk meer dan 3000 kcal per dag eet.

Geschreven door Irene

Irene werkt sinds kort bij de redactie als ervaringsdeskundige en is daarnaast beeldend kunstenaar.

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?