De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde

 

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde werd ik wakker. Ik maakte ontbijt voor mezelf klaar. Ik kookte twee eitjes, deed ze op brood en schudde er wat zout bovenop. Ik perste een sinaasappel uit in een glas en ruimde de vaatwasser leeg, maakte het aanrecht schoon en vouwde de theedoeken op. De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde werd ik verliefd. Niet op die ene jongen van de overkant, dat meisje van de middelbare school, die jongen die altijd de boodschappen bezorgt of het meisje van de dierenarts, nee.

Ik werd verliefd op mijn moeder en de manier waarop ze in mijn kamer op de grond zat en al mijn knuffels van vroeger aanraakte. Ik werd verliefd op mijn vader die bezig was met het schoonmaken van zijn auto, terwijl hij regelmatig een blik de hemel in wierp. Ik werd verliefd op mijn broer die ooit geloofde in eenhoorns, maar nu verdwaald achter zijn computer zat te hopen dat zijn zusje nog wel bestond.

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde
bron foto

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde wandelde ik samen met mijn hond. Ik keek naar de manier waarop zijn staart enthousiast heen en weer bewoog bij het zien van een vogel. Ik keek naar hoe hij zijn stap versnelde op het moment dat hij een kat zag lopen. Ik zag de lege blik in zijn ogen nadat hij trots een stok in zijn mond had genomen en om zich heen keek op zoek naar mij. Leegte. Ik zag hoe hij blij werd van een aai van een voorbijganger over zijn fluffy vacht. Een aai die hij eerder wel zo'n honderd keer per dag van mij kreeg. 

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde wandelende ik naar de tuin van de buren. De tuin waar ik als kind regelmatig had gespeeld en waar ik mijn voetafdruk in het beton had achtergelaten. Ik zag hoe die afdruk langzaam aan het verdwijnen was. Er begon onkruid overheen te groeien. Ik plukte een paar bloemen uit de tuin. Ik keek naar het huis van de buren en zag de oude dame de krant lezen waarin stond dat ik was overleden. Ik zag hoe haar man een sigaar rookte en zijn vrouw haar medicijnen bracht. 

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde
bron foto

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde keek ik naar de zon die opkwam. Ik zag hoe de planten en bloemen zich langzaam openden voor het licht en de warmte en ik zag hoe een kind haar moeder wees op de grote rode vlek in de lucht.

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde ging ik terug naar het lichaam dat daar alleen lag in het uitvaartcentrum. Ik probeerde het aan het verstand te brengen waar ik mee bezig was, ik probeerde het duidelijk te maken dat dit niet de juiste keuze was. Ik vertelde haar over haar vader, moeder, broer en over haar hond. Ik vertelde haar over de opkomende zon, de voetafdruk, de bloemen en de buurvrouw. 

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde
bron foto

De ochtend nadat ik zelfmoord pleegde, probeerde ik mijn zelfmoord ongedaan te maken, maar ik was te laat. Ik kon wat ik had gedaan niet meer ongedaan maken.

Vandaag is het Wereld Suïcide Preventiedag, een initiatief van de International Association for Suïcide Prevention in samenwerking met de WHO. Wereldwijd zetten mensen dan om 20 uur kaarsjes voor de ramen om aandacht te vragen voor de mensen die door zelfdoding om het leven zijn gekomen.


De voorgaande tekst vond ik via Imgur en is geschreven door Meggie Royer. Ik was erg onder de indruk van de tekst en heb deze daarom vrij vertaald voor Proud2Bme.

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

nynesxx - Zaterdag 10 september 2016 13:03
Wauw wat mooi geschreven, zit hier te janken
Nijntje475 - Zaterdag 10 september 2016 13:07
wauw heftig :( Ik zit hier idd ook in tranen.
M. - Zaterdag 10 september 2016 13:12
Same here. Heel treffend.
RosieV - Zaterdag 10 september 2016 13:14
Dat stukje met de hond...
avis amator - Zaterdag 10 september 2016 13:24
ontzettend mooi, ik ben ook erg onder de indruk. bedankt voor het delen!
renske - Zaterdag 10 september 2016 14:10
vanavond branden wij ook een kaarsje,
super mooi geschreven het raakt me echt

liefs, renske
Rainbow girl - Zaterdag 10 september 2016 14:15
Beautifull
Anne-Maria - Zaterdag 10 september 2016 14:19
Wauw :'(.
miri - Zaterdag 10 september 2016 15:09
die .'kleine' dingen, de zon, bloemen, dieren en familie, herinneringen. Die kleine dingen zijn het grootst, het meest waard.
Jimmy - Zaterdag 10 september 2016 15:15
In 2015 waren het er 1871. Dat is ongeveer 5 per dag. Als ik alleen al daar aan denk ik krijg ik de rillingen.
Flr - Zaterdag 10 september 2016 16:58
Wow...
Sandje - Zaterdag 10 september 2016 17:00
Ontroerend. Tranen in mijn ogen
Lusi - Zaterdag 10 september 2016 17:29
Heel mooi beschreven! :).
Anne - Zaterdag 10 september 2016 17:40
Slik...Zo treffend...dit....
Diede - Zaterdag 10 september 2016 18:14
Ontroerend.
Anoniem - Zaterdag 10 september 2016 18:34
*Trigger*

Gisteren dacht ik erover om zelfmoord te plegen. Ik wilde zelfs voorbereidingen treffen.

Maar toch werd ik wakker vandaag met de gedachte dat ik door wilde gaan.
Ik installeer allemaal hulp apps tegen zelfmoord en stemmingswisselingen. En praat met mijn vriend erover. Ik stel allemaal doelen die ik wil behalen in het leven.

En nu lees ik dit artikel...

Dit moet een signaal zijn van boven...
Ik moet verder gaan met leven.

Dank je
-x- - Zaterdag 10 september 2016 18:34
Ook hier traantjes. Heel ontroerend!
@Anoniem - Zaterdag 10 september 2016 20:24
Voor mij precies hetzelfde. Laten we volhouden met zn allen, er is altijd een andere oplossing.
Carleen - Zaterdag 10 september 2016 21:10
Pfoe jeetje..
EE. - Zaterdag 10 september 2016 22:37
Bijzonder goed geschreven
Krissy18 - Zaterdag 10 september 2016 22:39
Wauw, geen woorden voor
Flux - Zaterdag 10 september 2016 23:38
prachtig..... X
X - Zondag 11 september 2016 02:39
Moet volhouden.. niet opgeven. Is lastig maar ik hoop op betere tijden...
Karen - Zondag 11 september 2016 12:29
prachtig geschreven. Dit geeft m.i. Hoop en kracht. En hoop doet leven
CarpéDiem - Zondag 11 september 2016 13:52
Kippenvel.
cynthia2004 - Zondag 11 september 2016 21:59
cynthia2004 - Zondag 11 september 2016 21:59
cynthia2004 - Zondag 11 september 2016 21:59
S - Zondag 11 september 2016 22:07
@proud2bme: een tip is volgende keer wellicht de achterliggende gedachte van deze tekst bovenaan te plaatsen? Pas toen ik dat onderaan las kon ik de tekst opnieuw lezen, binnen laten komen en echt begrijpen. De eerste keer had ik telkens Scarlet in mijn achterhoofd bij het lezen, was het daardoor heftig maar ook verwarrend terwijl de 2e keer meer de essentie binnen kwam.....Verder raakt het en is het bijzonder passend voor dit moment....
Iris - Maandag 12 september 2016 17:46
Zo deze komt binnen.. Dankjewel Scarlet..
Lieke - Dinsdag 13 september 2016 10:01
Prachtig geschreven!
Lotus - Vrijdag 23 september 2016 13:38
Meggie Royer heeft heel veel mooie, rakende gedichten over psychische stoornissen en gedachten. De meesten staan gewoon op haar tumblr! ♥
Zorah - Maandag 5 juni 2017 11:50
WoW........ik kreeg er tranen in m'n ogen van!! Super mooi Heb heel vaak zelfmoord pogingen gedaan maar nu ik dit lees wil ik het niet dan mis ik iedereen en ook me katje... Ik ben nog maar 12 nog niet eens de helft van m'n leven en k heb al best veel meegemaakt vooral met zelfhaat (ik overdrijf niet soms moes k zelfs huilen als k voor de spiegel stond..)
Car - Woensdag 2 mei 2018 19:30
Tranen..