Mijn eetstoornis versus mijn god 4

 

Het kan zo niet langer, ik word gek van die eetstoornis. Ik moet er wat aan veranderen, ik moet zorgen dat ik beter word, ik moet zorgen dat ik alles weer op een rijtje krijg, ik moet gewoon alles maar eten, ik moet maar aankomen, ik moet niet zo van alles balen, want IK ben tenslotte de enigste die er wat aan veranderen kan hoe het nu gaat. Ik ben degene die het zo vaak verpest en ik ben degene die er voor moet zorgen dat ik beter word. Ik , Ik, Ik,….

De laatste tijd zit ik in een situatie waar ik best onzeker van word. Ik ben begonnen met een 3 daagse behandeling om van mijn eetstoornis af te komen. Vol gemotiveerd dat ik was zette ik alles in wat ik kon en ging ik als een doldwaze die therapie in. Ik zou dit wel even doen en na 20 weken zonder eetstoornis de deur uit lopen en mijn school verder af maken. Er werd een eetplan op maat bedacht en bij de andere blokken werd ik ook best uitgedaagd om dingen te delen.  

Mijn eetstoornis versus mijn god 4 

Dit vroeg best wat van me, maar,… vol gemotiveerd als ik was wou ik me er vol voor inzetten. Dus blije kop op en gaan, niet lullen maar poetsen! Dat was naar mijn idee de manier om er doorheen te komen, niet nadenken maar doen. Tot ik op een gegeven moment door de therapeuten even stil werd gezet, dit was namelijk niet de manier, zo zou ik er toch niet komen… dat was best even een domper, hoe ging ik dit allemaal volhouden als ik daarbij ook nog moet nadenken wat ik aan het doen ben en misschien wel dingen ga voelen? Al snel kwam het idee vanuit het team dat ik beter naar de 4 daagse therapie kon, omdat de hulp er meer aan zou sluiten en ik beter geholpen kon worden met hoe ik er nu bij zat. Dit was best een tegenvaller, ik zou het allemaal toch wel regelen en er doorheen fietsen en afronden.

Dat was tegenvaller 1, maar er kwamen er nog meer. Voor de vakantie heb ik een knieblessure opgelopen en in 1 deze weken kreeg ik te horen dat mijn voorste kruisband helemaal naar de mallegiezen is. Alsof het nog niet erg genoeg is heb ik die dag ook op een onprettige manier ontslag genomen van mijn werk. Wat er dus in resulteerde dat ik en mijn sporten en mijn baan in 1 dag beide kwijt was. Maar, ik deed tenminste nog iets nuttigs in mijn leven, ik volgde therapie om van mijn eetstoornis af te komen. Naja, ik was die week op een stopweek gezet om even stil te staan bij wat de eetstoornis mij bracht en even goed in kaart te brengen hoe ik er echt vanaf wou komen.

Na deze week wist ik wel weer waar ik het voor deed. Ik wou in therapie blijven om er vanaf te komen een eetstoornis heeft misschien voordelen, maar een leven lang met eetstoornis zag ik niet heel rooskleurig voor me. Dus, ook al was die knop moeilijker te vinden dan eerst, toch maar het knopje om van minder denken en gewoon maar doen. Hop, voor het goede doel.

Mijn eetstoornis versus mijn god 4

Is het niet dat het team toch wel degelijk zag dat mijn eetstoornis steeds meer aanwezig is en steeds meer van me vraagt. Ze hadden de keuze gemaakt, het was echt beter als ik naar de 4 daagse zou gaan. Maar, hier had ik toch niet al die weken voor gestreden? Het voelde echt alsof ik gefaald had, dat alle weken die ik in de 3 daagse gelopen hadden voor niks waren. Ik snapte hun keuze na wat uitleg wel, maar dit deed niks af aan wat het met me deed en hoe ik nu denk over de afgelopen periode. Daarbij komt dat ik nog niet direct terecht kan in de 4 daagse, deze is vol, dus ik moet nog wachten tot er een plekje vrij komt. En ondertussen zorgen dat ik niet verder af zak.

Op deze momenten kan ik soms zo balen, van mezelf, van mijn eetstoornis, van hoe mijn leven gaat. Dan weet ik het allemaal gewoon even niet meer. Voelt het alsof alles onder mijn handen weg glipt. Alsof alles wat ik probeer toch alleen maar uit kan lopen op een fiasco en dat ik toch niets kan laten slagen. Het gevoel van toch nooit goed genoeg zijn is deze periode zoo vaak door mijn hoofd gegaan.

Want, zoals ik al begon, ik ben toch de enigste die er iets aan veranderen kan? Ik moet het allemaal toch maar zelf voor elkaar boksen? Ik moet er toch voor zorgen dat alles wel loopt?

Mijn eetstoornis versus mijn god 4

Zo veel gedachten, maar op deze momenten als ik er enorm doorheen zit zet ik onderstaand liedje op. Het laat me er even aan herinneren dat ik het niet alleen hoef te doen. Het hoeft  helemaal geen ik, ik, ik verhaal te zijn. Ook al lijkt het soms dat je in je eentje het gevecht aan moet gaan. Dat is niet zo, want God gaat altijd met je mee. Dat ook al voor je vraagt of Hij je helpen wilt Hij al zegt dat hij er voor je wil zijn. Hij gaat met je mee tijdens jou gevecht en geeft je de kracht om door te gaan.

Hieronder de tekst van het liedje, daaronder de clip.

"When the shadow won’t leave
When the battle won’t stop
And every breath that you breathe
Takes all that you’ve got.
When you wonder if you’re always
Gonna feel this way
Hear the Lord of heaven say

I will hold you when you’re breaking
Like a father and a friend
And I will carry you through darkness
‘Til we see the sun again
So rest your head and cry your tears
Know that I am with you here
When you can’t lift that weight
Believe me when I say I will

I know you’re feeling overwhelmed
Before the day even begins
But I can see beyond the now
This is not how your story ends
And when you’re at your weakest
Oh I’ve never been more strong
So let me be the one you’re leaning on

I will dry your eyes
I will calm your fears
I will show you how you’re beautiful beautiful

I will walk with you
On the raging sea
And I will never leave

When there’s a door that you can’t open
When there’s a war that you can’t win
I will I will I will."

Ik wou graag eerst de tekst door jullie laten lezen, hij is zo ingrijpend en hij sluit zo goed aan bij een situatie als een eetstoornis. Wanneer je er doorheen zit, zet dan dit lied aan en luister het aandachtig. Laat het binnen komen en geloof het!!!

 

Gerelateerde blogposts

Reacties

MissBeta - Vrijdag 1 december 2017 13:08
Dank je wel... heel bijzonder dat dit precies vandaag geplaatst wordt, voor mij op het perfecte moment :-)
Jonna - Vrijdag 1 december 2017 13:34
Sterkte in je strijd, in je moedige doorzetten en met loslaten. En dank voor de mooie bemoediging!
Bordercollie - Vrijdag 1 december 2017 14:08
Een geweldige blog en een prachtige tekst van het liedje. Dank je voor het delen. En veel sterkte.
Bordercollie - Vrijdag 1 december 2017 14:12
Ik ga dit liedje steeds beluisteren als ik het nodig heb, wanneer ik het moeilijk heb.
Loes - Vrijdag 1 december 2017 14:24
Heel mooi en Amen!
Al_xxx - Vrijdag 1 december 2017 14:38
Wauw, wat een mooi nummer! En een mooie blog. Succes en keep believing.
Nadine - Vrijdag 1 december 2017 20:48
What a song❤️
Jansje - Vrijdag 1 december 2017 22:32
Mooi nummer. Ik hoop en bid voor je, want het zijn geen lege woorden maar Zijn woorden!
Sterkte met het wachten, lastig, zeker nu ook met de feestdagen die eraan komen. Maar blijf geloven!
David - Vrijdag 1 december 2017 22:36
Mooi! Vertrouw op Hem!
Sterregoesforit - Vrijdag 1 december 2017 23:48
Mooi!! ♥
:) - Zaterdag 2 december 2017 09:36
Wauw, dat nummer. Zo mooi!
Doro - Maandag 4 december 2017 22:09
Hoi Gerlieke,

Dank je voor het liedje... Het deed me denken aan een ander liedje waar ik zelf vaak naar luister als ik worstel met mijn zelfbeeld: 'Voice of Truth' van Casting Crowns. https://www.youtube.com/watch?v=VaVg0cWkgAw ♥ Misschien dat je het ook wat vindt!

Liefs en heeeel veel succes,
Doro