Ter herinnering aanIemand dierbaar verloren die je hier wilt herinneren? ♥ Afscheid van het leven
Als een engel
Ik mis haar nog iedere dag, Ik kan me nog zo goed herinneren dat we een gesprek hadden op msn. Dat was rond Januari 2007. Dat we zeiden tegen elkaar van: zullen we in de grote zomer vakantie wat gaan afspreken? Ik wou dat natuurlijk heel graag en zij ook! Helaas is daar nooit wat van gekomen..... Ze zei al dat het niet zo goed met d'r ging.. ik voelde me best wel raar eigenlijk want ik wist niet goed wat ik moest doen. Alleen telkens maar zeggen van: Blijf vechten meid! Ooit komt er weer een dag dan zal de zon voor je gaan schijnen.. Na die tijd heb ik haar niet weer gesproken! Ik vond het best wel heftig dat ik haar niet weer sprak. Ik werd gehackt op mijn msn en ik had geen hyves meer, dus helaas was opeens het contact weg. Ik had nog wel contact met een andere goede vriendin van mij die ik ook heb leren kennen in de R'stee. Amaryllis, mijn liefste nicht
Vier jaar heeft ze er alles aan gedaan om kilo's kwijt te raken en dunner te worden, na vier jaar lukte het niet meer en gaf haar lichaam het op. 27 april 2011, een dag die altijd bij me blijft. Ik vertel jullie een deel van haar periode waarin ze heeft gevochten, detaills hou ik liever voor me, ik vind dat respectloos tegenover mijn nicht. Vier jaar geleden, dacht ik er gewoon niet aan, Amaryllis, anorexia, nee, ik wist niet eens wat dat was. Maar als ik terug denk, zijn er veel dingen op zijn plaats gevallen. Het begon allemaal met kleine dingen, die toen niet opvielen; minder eten, meer bewegen, een paar stukjes vlees en voor de rest groente. Alice Vulliamy
Ze verdween zes weken geleden uit haar huis in de buurt van Brecon, Wales, nadat ze dat weekend naar huis mocht van de doktoren met de belofte gezonder te gaan eten. Na haar dagen thuis zou ze weer worden opgenomen. Ze werd behandeld in het ziekenhuis als gevolg van flink gewichtsverlies. Haar familie is ervan overtuigd dat ze van huis weg is gelopen omdat te voorkomen dat ze haar in het ziekenhuis zouden helpen richting het vastgestelde streefgewicht. Isabelle CaroVandaag bereikte ons het treurige nieuws dat Isabelle Caro, bekend van de Nolita Campagne, op 17 november dit jaar is overleden. 12 september 1982 - 17 November 2010
R.I.P. Wie is Isabelle Caro? Lieve Femke, ik mis je
Toen ik terugkwam van mijn stage in het buitenland voor 5 maanden bleek dat je niet meer de oude was. We gingen wat drinken in ons cafeetje, maar in plaats van de warme chocolademelk met slagroom en appeltaart, koos jij voor Thee met niets erbij. Ik vroeg je of je geen trek had en toen biechtte je me op dat je me iets moest vertellen wat verder niemand wist. Het deed me pijn te horen wat je jezelf aandeed. Maar realiseerde me, dat je ziek was. Een ziekte waarbij je hulp nodig had.. Hulp die je op dat moment nog niet wilde.. Ik besefte ook, dat het voor jou een enorme stap is geweest om het aan mij te vertellen, we hebben er lang over gepraat en over gehuild. Gelukkig kon je het na een tijdje ook aan je ouders vertellen en heb je professionele hulp gezocht. Debra
Zij was de enige waaraan ik alles kon vertellen, waarbij ik kon lachen totdat de tranen over mijn wangen rolden. En dat maakte haar zo bijzonder, ze maakte mij vrolijk. Ik wou dat ik haar ook zo vrolijk kon maken. Ze had anorexia Mooie vlinder
11-04-1990 - 06-02-2010 Vlieg maar hoog, lieve mooie vlinder Asli
Verloren schoonheid
Ik schrijf dit om een hele lieve en mooie meid te herdenken. Een meisje dat er helaas niet meer is. Ze heeft zelf de keuze gemaakt om uit dit leven te stappen. Ze was al zo lang aan het vechten, en ze kon gewoon niet meer. Op 16-06-2009 is ze op 27-jarige leeftijd overleden. Ik heb haar leren kennen in een kliniek, waar we allebei zaten om tegen onze eetstoornis te vechten. We deelden samen een kamer, en konden het meteen al goed vinden. Ik herkende heel veel in haar, en zij ook in mij. We konden samen goed praten over de dingen die we tegenkwamen tijdens ons gevecht. Allebei deden we het voornamelijk voor anderen, en niet voor ons zelf. We wisten ergens wel dat het niet goed was waar we mee bezig waren, maar we konden niet anders. Verloren levenslustDoor Sharmeela de Roo Vrijdag 5 Juni is de dag dat Femke 23 jaar zou zijn geworden. Femke is overleden op 20 jarige leeftijd. Ze kon het gevecht tegen anorexia nervosa niet meer aan en pleegde zelfmoord. Tot op de dag van vandaag zijn mijn gedachten bij haar. Femke leerde ik kennen als een lief, bijzonder meisje, een meisje die 2 jaar lang aan het strijden was tegen de hardnekkige ziekte. Van een mooi en nog gezond meisje, begon Femke af te takelen in een meisje die haar levenslust verloor en steeds verder wegzakte in de wereld van anorexia nervosa. Ze werd opgenomen in een kliniek voor eetstoornissen en later werd ze opgenomen in het ziekenhuis in Apeldoorn aan sondevoeding. Lieve Annuschka |
Annuschka Scheffel heb ik leren kennen in 2006 in de R'stee. Ze was 1 van mijn beste vriendinnen daar geworden. Ze is 2 april 2007 overleden aan de gevolgen van Anorexia. (Vast wel eerder gelezen hier op proud of ergens anders ) 
Mijn liefste nicht, mijn beste vriendin. 
Alice Vulliamy was 24 jaar oud als ze gevonden word in een rivier dichtbij haar huis. Alice mocht dan 24 zijn, maar ze had het lichaam en gedrag van een veel jonger meisje. Ze leed al ruim 10 jaar aan anorexia. Alice liet een briefje aan haar familie achter met de woorden: 'I can't battle any more - they've pushed me too far. XXX.' 
Ik leerde Debra kennen op vakantie, een vrolijk meisje, maar erg eigenwijs. Ik wist vanaf het begin dat zij veel voor mij ging betekenen, en ik veel voor haar. Zij heeft me door vreselijke tijden heen gesleept, en ik probeerde haar te helpen waar ik haar helpen kon. 
Anne Myrthe
Ter nagedachtenis aan Sharony, een hele speciale meid, die voor altijd een plekje in mijn hart zal hebben...
