Spiegelbeeld

Door Anne Myrthe den Hoed

In elkaar gedoken sta ik daar en
schoorvoetend kom ik dichterbij.
Dit is het moment waarop ik kies
tussen jij of ik, voor ons allebei.

Mijn ogen boren zich in de jouwe
als jij mij een waanbeeld toont.
Woede borrelt als angst omhoog
en kijken wordt met tranen beloond.

Jouw stem schreeuwt van binnen
en je vuisten maken mij kapot.
Ik recht mijn rug en kijk nog even
ondanks jouw dwingende verbod.

Dwars door jouw beeld zie ik plots
de ogen van een jonge vrouw.
Daar weerspiegeld zie ik een lichaam
dat ik even als het mijne beschouw.

Zo anders dan wat jij me laat geloven
ben ik daar niet waardeloos of dik.
Zo anders als haar ogen mij beloven
Kies ik. Ik schrik. Dit ben ik.

------------------------------------------------

Door het glas

Ik staar door het glas
en heb mijn oordeel klaar.
Ik sla tot bloedens toe
want de scherven raken haar.

Ik staar door het glas.

But remember it is you.
It is you staring back
and it is you in the attack.

Doe toch geen stap terug
verdwijnen lost niets op.
Staar door het glas maar
help dat meisje. En stop...

Een slachtoffer ben je niet,
nooit geworden, nooit geweest.
Want wie sterk in de aanval gaat
mag vallen voor wat ze vreest.

Stop met staren door het glas
stop met oordelen; stop en bedaar.
Vecht nu eens ten goede,
van jezelf en van haar.