Dagboek van MelanieEen kleine update
Dat raakt mij toch wel een beetje! Nadat ik daar mee was gestopt kreeg ik ook nog mails via hyves, dat mensen toch nog wel een beetje geintresseerd zijn! Achjaa, het kan ook geen kwaad om nog eens een kleine blog te maken, ookal wil ik die eetstoornis wereld gaan loslaten, maar wil oook nog steeds aan iedereen laten zien dat het ook echt beter met je kan gaan! Nou hou je vast want hier komt me verhaal, in een korte periode is er best nog wel heel erg veel gebeurd, en gelukkig één voor één positief! Het gaat nog steeds heel erg goed met me, heb natuurlijk wel eens me downs maar eigenlijk bijna niet meer, en denk ook wel dat het menselijk is om ze te hebben want je kan niet altijd ''happy'' zijn dat is onmogelijk. Het eten gaat ook nog steeds heel erg goed, kan ook steeds meer naar me eigen behoefde luisteren en naar wat me lichaam nodig heeft. Gek genoeg heb ik ook niet echt meer moeite met het eten van bepaalde producten die ik mezelf heel erg lang verboden heb omdat ze zogenaamd te ongezond waren en natuurlijk ook teveel kcal in zitten... Ben erg blij dat ik daar niet meer op let, maar meer wat IK lekker vind. Tuurlijk vind ik het soms nog wel moeilijk maar als ik zie dat andere mensen het ook doen, dan is het gewoon normaal. Zelfs sinds tijden ben ik ook echt weer uit eten geweest, ennnn vond het best wel heel erg gezellig om te doen. Het was wel even wennen, omdat het zo lang geleden was maar het wende wel al snel en kon er ook echt van genieten zonder al die stomme gedachtes! En nu de zomer er aankomt zie je ook iedereen al met een ijsje lopen, ook daar ben ik echt dol op al vanaf jongs af aan ben ik dol geweest op echte Italiaanse schepijs, ook dat heb ik al geprobeerd en dan merk je pas echt hoeveel je eigelijk wel niet hebt gemist door die rot eetstooornis! Na een paar scholen bezocht te hebben kwam ik eindelijk bij een school dat ik echt graag wilde, de Fotovakschool in Rotterdam het is niet zomaar een school.. Het is een echte vakschool de naam zegt het natuurlijk al, wil heel erg graag de kant van de Fotografie op. Heb natuurlijk al veel dingen meegemaakt, deels ook met de Documentaire waaraan ik heb meegewerkt ben ik me alleen maar meer gaan verdiepen in de media en fotografie! Niet alleen daarom wil ik het gaan doen, eigenlijk is foto's maken niet zomaar wat omdat het iets unieks kan zijn. Er kan ook een emotionele waarde achter zitten, dat bij mij ook wel een grote rol speelt, omdat ik al op een jonge leeftijd me ouders ben verloren hecht ik veel waarde aan de foto's die ik nog van hun heb. Zo leven ze in me gedachten en op de foto's voort in me leven die ik altijd bij me zal houden! Heb me gelijk ingeschreven bij de school en al snel volgden er intakes, ik gelijk al bellen om een afspraak te maken, want je moest er zelf achteraan gaan dus deed ik het ook maar gelijk. Het is iets wat ik graag wil, nouja graag is nog wel zachtjes uitgedrukt, en is een hele grote toekomst droom die ik al lang heb en waar wil maken!
De intake volgde al snel en die ging echt super goed, we kregen voor de intake wel huiswerk mee, je moet in een reeks van 8 foto's laten zien wat jou wereld was, wat je leuk vind en graag in je vrije tijd doet, en dan ook nog waarom? Echt moeilijk vond ik het niet, meer makkelijk eigenlijk had gelijk al zoveel ideeen...... Ook moesten we nog een korte brief schrijven met je motivatie en waarom je deze opleiding wil doen! Binnen 10 dagen zou ik te horen krijgen of ik wel of niet aangenomen zou worden, echt die dagen duurden zo lang, totdat er opeens een mail van de Fotovakschool in me mailbox stond, omg ben AANGENOMEN! Van de ongeveer 56 inschrijvingen mochten er maar 16 echt de opleiding gaan volgen aan het eind van de zomer.. en ik zit er gewoon bij! Nu kan ik echt me dromen uit laten komen en wil er ook helemaal voor gaan, deze kans krijg je niet snel, dus pak ik hem met beiden handen aan en ga keihard me best doen! Ook woon ik nog steeds op mezelf, maar helemaal op mezelf is het eigenlijk niet je krijgt ook nog eens stukje begeleiding bij, maar heb dat niet meer nodig en dat zeg ik ook al een lange tijd tegen me behandelaar die ik van Begeleid Wonen heb. Daarom ben ik ook sinds 2 weken ongeveer op zoek naar een huisje voor mezelf, merk ook heel erg dat ik me eigen plekje wil zonder van mensen afhankelijk te zijn, omdat ik best wel heel erg veel afhankelijk ben geweest van mensen. Gelukkig zijn ze het volledig met me eens dat het misschien ook wel goed is en de tijd er voor is om echt op mezelf te gaan, maar het is niet zo makkelijk om iets te vinden tegenwoordig dus word het goed zoeken en reageren! Nou zet hem op iedereen, het leven kan echt zo mooi zijn hoe negatief ook alles mag zijn er valt altijd wel iets positiefs uit te halen, probeer aan je dromen te denken of iets wat je lief is en wat je heel erg graag wilt, dat heeft mij ook heeeel erg geholpen dat weet je zelf ook waarvoor je het doet, en je moet het ook zelf doen niemand anders die dat voor je doet! Be Proud Peeeppzzz! Every Story has an END!
Hou me dagboek nu al meer dan een jaar bij, vanaf vorig jaar december als ik het goed heb weet het niet precies meer maar wel al een behoorlijk lange tijd.. En missschien is het ook wel de tijd om te stoppen, zo heb ik al mijn diepte punten met jullie gedeeld en de support heeft me zeker ook wel een eind op weg genomen! Mede dankzij de oprichtster Scarlet, heb super veel bewondering voor haaar en weet zeker dat ze het nog wel verder gaaat schoppen.. Als je dit al kan bereiken, zal er vast nog wel veeel meeer komen en het zal me niets verbazen! Heeel even terug naar het begin, ongeveer in september 2008 heb ik Scarlet een beetje bij beetje meer leren kennen. Op een dag kreeg een mailtje, een heel lief mailtje dat ik niet snel meer zal vergeten. Elke keer mailden we via hyves, beetje bij beetje vertelde ik mijn verhaal! Totdat me opname eraan kwam in de Ursula, daar was je ook bij.. Ook voor de opnamens van de Docu, waar je ook aan mee werkte en je verhaal in deed.. Elke keer als ik het nu terug kijk, springen de tranen in me ogen. Vind het bijzonder, heel bijzonder hoe wij zo in contact zijn gekomen.
Bedankt dat ik mijn verhaal hier mocht doen en het mocht delen met veel lotgenoten, kan er nu goed op terugkijken en hoop dat heel veel meiden en jongens mijn dagboek nog gaan lezen.. Ookal zitten me dieptepunten erin, uiteindelijk kan ik wel zeggen dat ik uit de diepte ben gekomen.. Ben er nog niet helemaal, maar ergens moet een begin zijn! Wil ook nog iedereen bedanken die mijn dagboekje heeft gevolgd en reacties hebben geplaats, wou dat ik jullie alle positieve energie kon geven die ik nu heb... Om door te zetten, geef ook nooit op want dat kan je altijd nog doen.. Het is nooit te laat om er iets aan te doen, zo jammer het leven is al zo kort en er valt zoveel te doen en te genieten... Heeel veel sterkte iedereen met het gevecht, geef zeker niet op! I CAN SAY.... I'M PROUD TO BE ME!! Een wereld van verschil!
Afgelopen weekend was echt een super maar ook een heel vermoeiend weekend, eigenlijk ben ik 3 dagen wel in de weer geweest. Het weekend begon op de vrijdagmiddag, samen met een goede vriend ging ik ff shoppen in Rotterdam lekker gezellig winkel in winkel uit... Whahahah, kwijlend langs de schoenenwinkels lopen, maar geen schoenen kopen (heb er nog maar 37) dat koste me wel veel moeite... Whahahahaha! Omdat we in de avond naar de film zouden gaaan, gingen we bij de V&D een lekker broodje eten. Het zag er wel gezellig en goed uit, had er verder niet zo heel erg veel moeite mee... Tuurlijk komen er wel een beetje van die gedachten, de angst dat er wat met de broodjes was gedaan maar kon dat als snel wegcijferen, want waarom zouden mensen hier gaan eten als er iets mis met het eten was? Nou niet dus, het ging makkelijk... me gedachten omzetten en gewoon weer verder gaaan, zonder te veel poespas.. had er ook geen zin in, zal het nog wel vaak zat tegen komen! Eenmaal klaar gingen we gelijk de kaartjes halen voor de film, R'dam Pathe Schouwburgplein naaar Alice in Wonderland! WAt een geweldige film was dat, vooral Johnny Depp daar kan ik altijd zo om lachen met ze gekke trekjes en dingen en altijd lekker zichzelf! Na de film wilden we gelijk naar huis gaan, maar dat ging niet als snel kwamen we langs leuke kroegjes en daar bleven we ook hangen. Was echt al heel erg lang niet echt meer ''uit'' geweest of uberhaupt ergens gedronken, omdat ik het niet meer durfde en had er ook nooit meer zin in... Of de angst dat mensen de hele tijd naar me zouden kijken was heeel erg groot, maar toch viel het wel mee naaar mate we er langer zaten lette ik er niet eens meer op... Het gaf me echt een goed gevoel om van huis te zijn! Jaaaaa wat moet ik nog meer zeggen, soms vind ik het nog wel lastig om te zeggen dat het goed gaaat! Van de buitenkant mag je het dan nog wel niet helemaaal zien, maar van binnen gaat het wel erg goed, kan veel meer met dingen omgaan bijvoorbeeld uit het verleden! En het eten gaat goed, kan niet veel over zeggen... Aan de ene kant snap ik het wel, dat mensen nog denken dat het niet goed gaat, zelf weet ik ook wel dat ik ondergewicht heb en er nog lang niet ben.. Maar zolang het eten wel op orde is en het daar mee kan redden weet ik van mezelf dat het goed gaat. Ben heel erg hard bezig met het opbouwen van me toekomst, zoals school, werk en dat soort dingen! Xxxxxxxxxxx
School !
Mmmmmm, dit en alles is zo positief en het maakt me alleen maar gemotiveerder om door te gaan waar ik nu zelf mee bezig ben.. Weet dat ik er echt nog lang niet ben, maar het gaat zo wel vele male beter en zit op de goede weg... Hij mag dan nog wel onstabiel zijn, maar ben er wel erg waaks op!
Xxxxxxx Dat was toen, en nu sta ik hier!
Het gaat nog steeds zijn gangetje hier, ben van het weekend langs familie geweest en heel veel bij geklets. En vond het wel heel erg fijn dat ze ook zagen dat het ook echt vooruit gaat, ookal is het van de buitenkant nog niet echt te zien... Maar zij zien het toch wel, dat was echt zo fijn om te horen van familie en dat heeft me zo goed gedaan dat maakt me motivatie alleeen maar groter en groter! En ook gewoon dat ze trots op me kunnen zijn, dat hebben ze letterlijk gezegd.. Wat ze nooit echt hebben gedaan omdat het de laatste tijd zo bagger ging, maar dat blijft nu verleden tijd en kijk nu meer naar de toekomst want die heeft nog veel maar dan ook veel meer te bieden dan de anorexia(verleden)! Normaal vond ik het ook wel eng om langs en naar familie te gaan, maar nu niet helemaal niet heb het super naar me zin gehad, ben in de avond blijven eten. En we hebben heerlijk pannenkoeken gegeten, wat echt mijn favo ding is. En kan ook echt zeggen dat ik er van heb kunnne genieten, de rest deed het ook. Tuurlijk gaan er nog wel een paar gedachtes door me hoofd heen, maar die weet ik dan nog wel opzij te zetten. In de avond lekker op de bank hangen en de tv aan, Michael Jackson kijken samen met me zusje. Lachen om de mensen die denken dat ze zoals Michael kunnen dansen, en zichzelf lekker voor schut zetten. Achjaaa leuk hoor, zelfs later op de avond nog een bakje chips erbij. Daar had ik nog wel een beetje moeite mee, maar doordat iedereen het nam. Kon het ook wel voor mezelf, het maakte het een stuk makkelijk om over die drempel te gaan! Weeer een paar ervaringen rijker! Xxxxxxx Happy to be meYesss... weer iets om naar uit te kijken Op 15 mei, zal ik naar het concert van Lady Gaga gaan in Gelredome!
En nog steeds gaat het eigenlijk wel goed, heb niet zo heel erg veel te schrijven ben blij zoals het nu gaat en voel me ook nog stukken beter.. Beetje bij beetje gaat me lichaam ook meeer werken zoals het moet, ben er niet blij mee maar aan de andere kant oook weer wel... Achjaa het hoort erbij! Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Life is full suprises, some good.. some bad!Jaaa ik ben er wel uit met wat ik ga doen, het gaat goed zoals het nu gaat... Heb er goed overna gedacht of ik niet in me eetstoornis mee ga.. Nee dat is het niet, op ''eigen'' kr Ben nu zelf op zoek naar een opleiding, en het is nog niet makkelijk om er één te vinden maar het geeft me wel de motivatie om verder te gaan en door te zetten... Want het kan altijd nog beter gaan, elke stap is er weer een in de goede richting. En heel misschien als het mag van me begeleider ga ik samen met huisgenoten weer op sport, en dan op korfbal wat ik zeker wel heel erg heb gemist. Heb het ongeveer 8 jaar gedaan, en mis die sociale contacten wel... maar misschien kan ik ook beter wachten, het is wel iets om naar uit te kijken! Het zijn wel dingen om vrolijk van te worden! Ennnn nog meer, ach de meeste die weten wel dat ik weg ben van Lady Gaga, en heb zojuist vernomen dat ze in Nederland komt optreden in het Gelderdome in Arnhem... Zou er echt super graag heen willen, ook zij is echt een voorbeeld voor me.. Ook omdat ze het niet makkelijk heeft gehad in het verleden, en kijk waar ze nu is! Ze heeft het ook goed voor mekaar gekregen! Xxxxx Melanie Of toch niet
Heb tot nu toe nog niets gehoord van de Ursula, maar mijn twijfels die zijn groter geworden om er nog wel heen te gaaan... Eerst was ik er wel heilig van overtuigd dat ik die hulp nodig had, maar toch nu denk ik er heel erg anders over, sta ook heel anders in het leven als een paar weken geleden.. Want we zijn alweer een paaar weken verder, en wat kan er veel veranderen binnen een paar weken! Samen met Human Concern heb ik het er ook wel over gehad, of het wel goed is om naar een intensievere behandeling te gaan? Nu gaat het ook goed zo, maar dan is de vraag voor hoelang? Ja en dat moet je weer gaan kiezen, voor mezelf heb ik denk wel al een beetje besloten om niet meer naar de Ursula te gaan. En dan gaat het niet om het aankomen en dingen, ook wel een beetje... Wil alles op mijn tempo gaan aanpakken en er de tijd voor gaan nemen, op me eigen tempo beetje bij beetje weer aan zien te komen en aan de achterliggende problemen nog gaan werken. Niet dat ik snel aan moet gaan komen, en ja zit dan wel weer op een gezond gewicht maar weet dan wel van mezelf dat ik verschrikkelijk veel moeite ga krijgen met me lichaam en dat die zo snel aan het veranderen is... Nu ik het ook zelf probeer het aankomen, want ik wil het ook echt wel omdat je lichaam dan meer in toe in staat is om dingen te doen zoals school en werken, je moet er sterk en stabiel genoeg voor zijn! Dusss dat worden DENKEN DENKEN DENKEN en nog eens DENKEN!! Zoekend naar mijn weg
Ondertussen heb ik wel al te horen gehad van de Ursula dat ik nog een gesprek ga krijgen bij de deeltijd en dan gaan we verder kijken voor hoe of wat.. Zeker omdat er ook nog wachttijden zijn, wat wel te verwachten was helaas.. het is niet anders! Hoop van de week de post binnen te krijgen met de afspraak erin, dus het is allemaal nog lekker spannend.. maar zoals het nu gaat, trek ik het wel! Het is nu vakantie voor de meeste vrienden om me heen, dus ook deze best wel spannende week heb ik al een beetje kunnen plannen zodat ik er niet teveel mee bezig ben. Vaak ben je er toch wel heel onbewust mee bezig, en weet dat wel al van mezelf... Meeer heb ik eigenlijk niet te melden, kan ook niet meer opschrijven omdat ik nog niet alles weet..................................... Xxxxxxx Melanie
Langzaam stap voor stap bewandel ik die hoge berg!
Hoop ook dat ik nu aan iedereen die dit lees hier kan zien dat het vallen en opstaan er echt bij hoort, hoe moeilijk het ook is en hoe vaak het ook gebeurd.. Ik heb ook me dagen gehad dat ik dacht van dit komt nooit meer goed, die dagen worden steeds minder! En de dagen dat ik kan zeggen dat ik me beter voel komen steeds meer...
Geef de moed niet op meiden en jongens, daar is het leven te kort voor! Hoe goed is nou goed?
Tsjaaa, eingelijk voel ik me nu wel okay natuurlijk kan het altijd wel beter. Maar het gaat niet meer zoals een paar weken geleden, kan nu meer me eigen dingen inbrengen. Het was eerst alleen maar me eetstoornis kon er ook niet meer tegenin gaan, was zo bang voor alles om me heen het lukte me niet meer om naar me echt ik te luisteren... Maar sinds ongeveer 2 weken kan ik zeggen dat ik wel naar me ''ik'' kan luisteren, het eten gaat wel weer aan de betere hand. Soms kan ik zelfs zeggen dat ik van het eten kan genieten, het is wel heel erg dubbel om op te schrijven en het is ook wel eng om te merken dat ik iets lekker vind. Maar aan de andere kant geeft het ook wel een goed gevoel, mag mezelf ook meer dingen toestaan, zoals hagelslag, pindakaas en nog veel meer kleine dingen. Het is een grote stap die ik al heb weten te overwinnen, hoop ook echt dat ik dit vast kan gaan houden. Het enige is dat ik wel heel erg met de structuur leef, alle eetmomenten hebben tijden voor mij en daar moet ik me dan ook aan houden, alleen zo kan ik het wel goed volhouden. Miss over een langere tijd kan ik het wel meer los gaan laten, want daar is het nu nog wel een beetje te vroeg voor.... moet niet te snel gaan! Wat een verschil met voorheen als ik het zo allemaal bekijk, hoe het met je kan gaan.. De ene keer gaat het zo belachelijk slecht en op het andere moment gaat het wel weer beter? Het enige wat ik nu wel heel erg heb, dat ik bang ben om weer terug te zakken want het is al tever gegaan.... Xxxxxx Melanie Intake Ursula achter de rug
Jaaa je leest het goed, heb me intake bij de Ursula al gehad! Werd dinsdag gebeld voor een intake en die heb ik dan nu (donderdag) al gehad, wow dacht ik echt dat is wel heel erg snel. Maar aan de andere kant ben ik er echt super blij mee dat ik zo snel een intake kon krijgen bij me oude behandelaar. De intake zelf is wel goed gegaan, we hebben veel dingen besproken en waarom ik er naar de deeltijd wil gaan. Volgende week wordt ik gebeld, me oude behandelaar die gaat kijken wat de beste optie is bij de deeltijd vind het echt super super super spannend nu het weer zo dichtbij aan het komen is. Toch maakt het je ook wel weer een beetje bang, moet dan ook gelijk aan vorig jaar terug denken. Ook rond deze tijd had ik toen me intake, maar stond toen wel heel anders in het leven, was heel erg depressief en wilde eigenlijk niet meer... Zag het nut van het leven niet meer, alles ging wel aan me voorbij. Wat een hel was die tijd, maar ik kan wel zeggen dat ik er doorheen ben gekomen en me ook nooit maar dan ook nooit meer zo wil voelen en het zover laten komen.
Nu is het weer afwachten op het telefoontje van me oude behandelaar, en ben heel erg benieuwd wat er uit gaat komen en wat de mogelijkheden zullen zijn?? Voor de rest voel ik me nu denk wel okee, vind het altijd wel lastig om te omschrijven hoe het met je gaat... kort maar krachtig, weet me nu nog wel staande te houden, hoop het zo ook nog wel vol te kunnen houden! Xxxxx Ziekzijn ook weer gehad, nu weer verder!
Heb al een tijdje niet meer me dagboek bijgehouden, maar dat komt ook omdat ik van de week behoorlijk ziek ben geweest en echt me bed niet kom uitkomen omdat ik er zo geen kracht meer voor had, kon niet eens meer normaaal gaan douchen oook dat moest ik zittend gaan doen. Vind het altijd heel erg moeilijk om ziek te zijn, ook omdat ik eigenlijk zo goed als nooit ziek ben. En als je een keer ziek ben, dan ben je ook gelijk goed ziek. Daar ben ik nu dus weet achter gekomen, heb begon in de week met hele erge buikpijn, wist ook niet echt waar het vandaan kwam. Daarna begon het overgeven al gelijk midden in de nacht en dat is nog doorgegaan tot in de middag, allles deed zo zeer! Ben nu wel blij dat ik beter ben, heb het voorlopig wel al weer gehad met het ziek zijn! Nu is het lekker weekend, ga een weekendje logeren bij een goede vriendin tevens ook een goede afleiding voor ons beiden om maar niet de hele tijd in je hoofd bezig te zijn. We gaaan waarschijnlijk ook nog naar een leuke creabeurs toe.. Kijk er ontzettend naar uit! Xxxxx Melanie Afwachten op de UrsulaZoals ik al eerder heb geschreven heb ik via Human Concern een verwijzing gekregen om doorgestuurd te worden naar de Ursula, de aanmeldformulieren en de verwijzing heb ik vandaag op de post gedaan. Eigenlijk heb ik ze nog een dag thuis laten liggen omdat me twijfels en nog wel waren, maar toch heb ik ze maar wel op de post gedaan.... Twijfelen heeft geen zin, moet het gewoon DOEN!
Hoe ik me nu voel, ik weet het niet zo goed.. Aan de ene kant voelt het alsof ik faal, omdat ik weer de intensievere hulp in moet omdat ik het zelf niet kan. Maar aan de andere kant, kies ik toch ook wel weer voor mezelf en me leven, oftewel me toekomst... En moet ik eraan geloven dat ik niet zonder hulp kan, teminste nu nog niet! Laat het maar weer op me af komen, en me niet te druk maken! Xxxx Having a hard time
Ondanks alle afspraken doe ik ook nog wel leuke dingen met vriendinnen, de ene keer gaan we ff lekker shoppen met koopavond, oja en heb van de week me haar paars geverfd... (er volgd een foto, voor degene die het wel leuk vinden) was me blonde haar wel meer dan zat ff, en dan heb ik echt een moment dat ik het opeens anders wil hebben... Gelukkig kan ik wel achteraf altijd zeggen dat ik er geen spijt van heb gehad, zover ik me kan herinneren! Maarja, wel grappig dat ik nu heel erg veel word aangekeken op straat maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer heel erg eng om zo aangekeken te worden, maar misschien beeld ik het zelf wel in.. en kijken mensen niet zoveel, zit me weer veel te druk te maken om helemaal niets eigenlijk!
Maaaaar we gaan gewoon weer verder met het leven want stilstaan bij alles heeft ook geen zin want daar schiet je helemaal nergens mee op, morgen heb ik weer een gesprek bij Human Concern. Als het goed is krijg ik dan ook gelijk een verwijzing zodat ik me aanmeldformulieren gelijk naar de Ursula toe kan sturen, tevens krijgen ze dan ook alles tegelijkertijd binnen. En dan maar hopen dat het snel verwerkt gaat worden, en zo snel mogelijk iets te horen krijg!! DAMN, het is echt zo spannend allemaal... zoveel keuzes/beslissingen die ik nu zelf moet gaan nemen voor me toekomst! Maar ik weet waarvoor ik het doe, dat wil ik ook voor ogen zien te houden! Heel belangrijk!!!!!!
Daarna lekker afleiding gaan zoeken dat is dan denk wel het belangrijkste wat ik moet gaan doen en niet stil blijven staan, schrijf het nog maar een keer op... Want ik weet van mezelf dat ik er wel bij stil ga blijven staan... Heb ook al veel leuke plannen voor het weekend, zoals het er nu uit gaat zien ga ik me dagen wel goed doorkomen. Kijk er ook wel naar uit, en we gaan er gewoon het beste van maken en alles eruit halen waaar ik kan van genieten en dat is SHOPPEN SHOPPEN SHOPPEN! Xxxx Goede Motivatie!
Vorige week heb ik de Ursula gebeld dus, zoals jullie ook al misschien hebben gelezen. Me aanmeldformulieren die liggen nu klaaar. Ik ga zo pas van de week opsturen ook als ik weer een gesprek en verwijzing heb gehad bij Human Concern, helaas is het wel pas donderdag. Maar je kan beter alles in één keer opsturen dan in delen, je weet het maar nooit soms wordt er zo slordig gedaan met de post dat ik dat risico maar niet ga nemen! Ik hoop echt dat ik heel erg snel een intake kan krijgen en zo snel mogelijk in behandeling kan, want ik heb genoeg van die eeuwige strijd in me hoofd die ik maar niet kan overwinnen. Kan me eigen mening er niet meer naast zetten, soms maar dan ook heel soms lukt het me nog wel, maar dat gebeurd maar heel zelden. Ik ga gewoon keihard me best doen om niet verder te zakken, maar beloven doe ik het aan niemand niet. ANOREXIA = LEUGENAAR,BEDRIEGER!! Het enige wat ik nu kan hopen is dat ik zo snel mogelijk terecht kan, hoop echt op de 4-daagse deeltijd of eventueel de 3-daagse deeltijd. Sta ook wel open voor een klinische opname, maar die wil ik eigenlijk liever niet. Als ze dat advies wel geven, daar moet ik me daar dan maar aan over geven wil nu gewoon wat het beste voor mezelf is en niet voor de anorexia, want ik wil het echt wel los gaan laten. Of eigenlijk op zijn minst leefbaar maken. Dat het niet meer de controle heeft over me leven, want ik wil die controle zelf hebben alleen in het normale leven.. Waar ik zo naar verlang, zit het echt met tranen op te schrijven/typen. Wil het allemaal zo graag en heb er meer dan genoeg motivatie voor maar zelfs met die motivatie weet de anorexia het toch te winnen, heb alles wat me hartje begeerd.. Me eigen kamer, plekje en vrienden die ik nu ook weer heb, me familie die er voor me is...
''Het doet me heel erg veel pijn, dat het nog steeds niet goed gaat.'' Xxxxx Melanie Start aanmelding Ursula
Was vandaag best wel een rare dag, naar me nieuwe huisarts en daarna gelijk naar het ziekenhuis om me bloed te laten afnemen... opeens allemaaal zo heftig of hechtisch ofzo weet het niet? Heb vandaag (gisteren) de Ursula gebeld, en moet eerst een verwijzing ook nog hebben gelukkig kan ik die zo aanvragen en opsturen en dan gaan de aanmeldingsformulieren ook gelijk mee, zodat er zo snel mogelijk hopelijk een intake begonnen kan worden... Meer heb ik even niet te melden, hou het even kort en krachtig! Xxxx Gesprek HC ---> Ursula aanmelden
Morgen ga ik bellen om me aan te melden, vind het wel weer heel erg spannend om te doen.. Om opnieuw die beslissing te nemen, en de confrontatie met mezelf aan te gaan! Maar ik wil gewoon verder met me leven die ik al heel erg lang niet meer heb, ben het eigenlijk nu alleen maar meer aan het verpesten en dat wil ik ook niet meer.. Ooit moet er een einde aan zien te komen, op zijn minst wil ik me eetstoornis leefbaar gaan maken! Wil ook weer gewoon die ''Melanie'' zijn die van het leven kan genieten, en die niet de hele dag bezig is met bewegen, calorien verbranden, gezond, wel/niet eten... Blablabla, en dat hele verhaal wat je 1000000x keeer leest! WIL AAN ME TOEKOMST WERKEN, want alles word weer te negatief! Xxxxxxx Melanie Opnieuw moeten beslissen?
Het is nu ook een jaar geleden dat ik me bij de Ursula ging aanmelden, toen was ik er ook slecht aan toe, maar nu gaat het lichamelijker ook veel slechter en zit ook onder me opname gewicht van vorig jaar. Dan zit er ook weer iets in me hoofd dat denkt, ik heb nog veel minder gewogen dus is het nu nog niet zo ernstig! of Zou ik toch weer die beslissing moeten nemen om mezelf weer op te laten nemen, voordat ik nog dieper de put inga, of moet ik het hierbij laten? Ik weet het niet zo goed, zit nu wel bij Human Concern maar ik heb het idee dat het me niet gaat helpen het is te weinig. Je hebt ook heel erg veel vrijheid, naja je raad het wel die anorexia pakt die vrijheid dan wel! Zit misschien ook nog wel te denken aan een deeltijdbehandeling, maar ook daar heb ik zo mijn twijfels over of dat me nog wel gaat helpen, en of ik er uberhaupt wel voor in aanmerking kan komen, weet niet hoe dat allemaal in zijn werking gaat! Er moet wel iets gebeuren, maar dan moet ik weer zo'n grote beslissing nemen! Vandaag had ik ook een gesprek met me begeleider die ik heb bij Begeleid Wonen, ze willen me controleren door me elke week te gaan wegen. Ze wilde het al gelijk vandaag gaan doen, maar ik heb nee gezegd dus heb ik me ook niet laten wegen, ik weiger het.. ''Ja, we maken ons zorgen over je en we willen ook weten hoe het met je gezondheid gaat'' zei ze tegen me. Dacht al bij mezelf zolang ik nog leef en looop is er niets aan de hand! Moet ook al zo nodig naar me huisarts toe om me te laten testen op een paar dingen, morgen gaan ze een afspraak voor mij maken. Kijk er heel erg tegenop omdat ik niet weet wat me dan te wachten staat! Morgen heb ik ook nog een gesprek bij Human Concern, en ook daar ga ik aankaarten van hoe het nu verder moet, of ik niet beter naar een intensievere kan/moet gaan... Zo verder heeft ook geen zin, was het maar zo makkelijk! Xxxxxx Anorexia wat moet je ermee?Dese tekst heb ik gehad van een vriendin, kan er verder niet veel meer aan toevoegen! Ze heeft zelf geen eetstoornis, maar ze probeert het wel te snappen.. Dat is al heel wat !!!
Xxxxxxxx |
Een kleine update van mij hoe het nu met me vergaat! De reden dat ik een kleine update wil doen is dat ik heel veel lieve reacties heb gehad op me laatste dagboek blog... en er ook vaak werd gezegd dat ik wel hun goede voorbeeld was!
Heb er heel lang overna zitten denken om te stoppen met bloggen, omdat ik heel erg merk dat ik de eetstoornis wereld wil loslaten. Er is helemaal niets mis met de jongens en meiden hier, het is gewoon dat ik heel erg graag verder wil met het normale leven... Soms is het ook nog wel confronterend, om te bloggen! Aaan de ene kant voel ik me wel heel slap en zwak om te stoppen, maar aan de andere kant is het ook wel beter en misschien ook wel gezond om te stoppen met me dagboek!
Lieve Lieve Scarlet heel erg bedankt voor je steun en toeverlaat in me dieptepunten, je wist me altijd op te vrolijken met die stomme plaatjes van dieren en andere dingen.. Whahaha, je verhalen en teksten die hebben me staande weten te houden, mijn besef is nu echt heel erg groot dat je misschien wel mijn leven hebt gered, want ook jij was diegene die achter me kont aan zat om me aan te melden bij de Ursula!
Alweer bijna een jaaar geleden op 30 maart 2009 werd ik opgenomen in de Ursula, jeetje wat gaat de tijd snel... En wat was het een verschrikkelijk jaar als ik er zo op terug kijk, maar heb wel heeeel erg veeel geleerd in dat jaaar, ben me nu heel erg bewust dat ik er al een paaar keer niet meer had kunnen zijn. Het ging echt zo slecht, wilde niet meeer zag het leven niet meer zitten. Een verschrikkelijke tijd, en tijd die ik niet snel meer zal vergeten.. Weet dat het geen zin heeft om weer terug naar het verleden te gaan, maar toch doet het altijd wel wat met je. Ik kan me gewoon echt niet meer voorstellen dat levensmoe was en er een einde wilde maken, vind het zo naar om op te schrijven maar het is nu geweest.. Wil aan iedereen laten zien dat het wel beter met je kan gaan en niet zomaar opgeven, want het leven is zoveeel meeer waaard dan die klote eetstoornis!
Al een tijd ben ik een beetje aan het neuzen, wil echt zo graag wil naar school toe... Eindelijk zijn er ook Open dagen, en heb er al een paar op het oog, het was wel goed zoeken wat ik precies wil! Weet het nu denk wel, maargoed we zullen het eerst wel gaan zien op de open dagen of het echt wel iets voor me is om te gaan doen. Wil namelijk de fotografie in, dat is echt een vak waarin je lekker creatief ik kan zijn.. En als ik ergens wel van hoe, dan is het wel creatieven... Nu ben ik ook al heel erg vaak me foto's aan het werk, door ze te photoshoppen... Helaas is het nog niet heel erg mooi weer om foto's te gaan maken, maar kan echt niet langer wachten op de de lente, als al het nieuwe leven weer komt!
Voor de rest heb ik deze week alweer een paar gesprekken gehad, maar dan vooral met mensen van begeleidwonen... Je hebt er elke week wel een gesprek mee, maar nu vertelden ze me dat ze erg veel vooruitgang zien met alles, heb geen moeite meer met sociale contacten en het eten gaat goed... En ze vonden het erg leuk dat ik van de week voor de groep had gekookt, had namelijk boerenkool gemaakt 
Heeeeel vaak eigenlijk erger me ik aan sommige mensen, die me bijvoorbeeld op hyves gaan toevoegen omdat ik ''het meisje ben van tv met anorexia'' maar juist daarom daaarom kan ik boos worden ofzo, weet niet echt wat het is. Mensen voegen me toe, alleen omdat ze me zo kennen en niet de echte Melanie kennen... Snap het ook wel, maar toch ook weer niet?!?
achten verder gaan dat is echt wat ik wil, zonder verplichtingen en dingen! Tuurlijk heb ik nog wel me dingen waar ik me aan moet houden, maar daar kan ik het wel mee doen... En het zal wel moeten.... voor de stok achter de deur!
En nog steeds gaat het redelijk met me, eigenlijk kan ik alleen nog maar hetzelfde opschrijven zoals in de andere eerdere blogs... Tuurlijk blijft het nog steeds een moeilijke strijd, en die dagen heb ik ook nog wel... maar dat heeft iedereen toch, ook de mensen zonder een eetstoornis!
En nog steeds kan ik gelukkig zeggen dat het redelijk met me gaat, natuurlijk niet helemaal.. Maar voel me nog wel okee, het eten lukt me wel ook door de vrienden om me heen lukt het me om het vol te houden ookal voelt het nog steeds niet goed om te doen. Het moet van mezelf, en het is dat je moet eten... Deze gedachten maken me nog steeds wel heel erg bang, maar ook vooral de angst om terug te vallen in het oude ''veilige'' patroontje is sterk aanwezig... Misschien is het aan de ene kant wel goed om zo bang te zijn, weet het niet zo goed, het is nogal dubbel ?!?!?!?
Hoe hoog kan een berg wel niet zijn, ik wist niet dat er zoveel tijd erin kon zitten om die te bewandelen naar het normale leven waar ik al zo lang naartoe opweg ben... Maar steeds kleine stapjes vooruit en ook behoorlijke stappen achteruit, hebben het toch gemaakt dat ik toch weer de stappen vooruit kan maken.. Het is niet makkelijk, maar beetje bij beetje lukt het me wel !!!
Mensen vragen altijd of het goed met je gaat, tuurlijk snap ik het wel dat mensen nieuwsgierig zijn hoe het met je gaat... Maar toch elke keer als er aan me gevraagd wordt of het goed met me gaat, weet ik het eigenlijk niet zo heel erg goed? Het woord GOED, vind ik een te groot begrip om te gebruiken. Het kan ook nooit goed genoeg gaan, zit weer veel te moeilijk te doen!
Heb het de laatste tijd zo druk gehad met afspraken en nog veel meer dingen dat me dagboekje nog maar net kan bijhouden. Gelukkig is de drukte nu wel een beetje voorbij, maar het is het waard!
Kan nu ook wel goed merken dat ik heel anders in het leven sta dan een jaar geleden, nu wil ik me toekomst opbouwen maar het lukt me gewoon niet door de eetstoornis. Wil heel erg graag weer werken en het liefste een opleiding beginnen, het is ook een goede motivatie om door te blijven zetten hoe moeilijk het ook wel niet is om het alleen nu te doen, maar het is wel 
En nog steeds ben ik wachtende op de formulieren van de Ursula, weet dat het wel een tijdje kan duren maar dit is het enigste wat ik nu heel erg belangrijk vind... !!! Het is wel allemaal erg spannend.
Gelukkig zijn we al halverwege de week, en bijna zo goed als alles zit erop. Heb best wel een drukke week met afspraken en al dat soort dingen. Aan de ene kant is het wel goed, de week gaat hierdoor ook echt super snel, maar aan de andere kant ligt er ook best wel een hele hoge druk op me dat me wel eens te veel kan worden... Het heeft ook een hele grote invloed op me nachtrust, kan nu ook wel heel erg goed merken, dat ik heel laat pas in slaap kan komen en daarbij word ik oook elk uur wakker, of dan lig je echt wakker en dat je het elk uur ziet worden... En dat kost zoveel energie, soms heb ik er ook echt niet meer de kracht voor om dan wat te gaan doen, het put me lichamelijk helemaal uit! Hoop dat er wel snel verandering in gaat komen, want er moet heel veel gaan veranderen en hoe moeilijk het ook wel niet allemaal is, uiteindelijk zal het wel moeten om je leven op te pakken!
Vandaag moest ik weer naar me huisarts toen, omdat ik vorige week me bloed moest laten prikken konden we de uitslagen even gaan bespreken. Echt was super zenuwachtig en één van de begeleiding die ging ook mee, anders weiger ik het echt om te gaan en dat is ook niet de bedoeling.. En ook omdat me nieuwe huisarts een man is, en ik hem nog niet echt ken vind ik het al helemaal super eng... Maaar de bloeduitslagen die waren wel goed, behalve me ijzer die was wel aan de lage kan maar niet zo heel erg zorgwekkend gelukkig... Dus daar hoef ik me dan ook geen zorgen meer over te maken, hoop dat het ook zo blijft! Doe er me best voor, maar je weet het maar nooit met die rot anorexia!!
Heerlijk weekend aan het vieren naja vieren is het niet echt, maar de afgelopen weken en eigelijk de komende weken heb ik het heel erg druk gehad. Dat ik eigenlijk wel heel erg moe ben van al dat reizen en gesprekken plus langs de dokter, de komende week heb ik letterlijk elke dag wel een afspraak. Aan de ene kant is het wel goed, maar aan de andere kant heb ik geen zin in! Woensdag moet ik weer naar me huisarts toe, ook denk om me weer opnieuw te gaaan wegen en voor me bloeduitslagen en waarschijnlijk krijg ik ook nog een lichamelijk onderzoek, maar dat weet ik nog niet helemaaal zeker. Het maakt me best wel bang, dat me lichaam er misschien slechter aan toe is dan dat ik zelf werkelijk denk.. En dat ik het het liefste allemaal wil ontlopen, maar dat kan niet!
Okeee, ten eerste je zal wel denken van wat een belachelijk tijdstip ik aan het bloggen ben, maar kan echt maar dan ook echt niet slapen, er spookt ook heel erg veel door me hoofd heen. Niet echt slechte dingen, weet het eigenlijk niet zo goed.. Het is teveel, maar niet dat ik er gek van word het is anders!
Vandaag had ik me gesprek bij HC, heb het aangegeven dat het niet zo langer gaat. Ik ga nu zelf op zoek naar een geschikte behandeling die ik kan gaan volgen, waar aan me eten en verleden wordt gewerkt. En aangezien mijn opname me wel goed heeft gedaan bij de Ursula, ga ik me opnieuw aanmelden alleen dan wel voor de deeltijd. Het is dan wel niet makkelijk, maar heb geen zin om langer alles zelf te doen, want bereik er niets mee. Niet dat HC me niet geholpen heeft, we zijn wel achter veel dingen gekomen in het verleden, waar echt nog wel iets aan gedaan moet worden.