|
| Dit dagboek is inmiddels gesloten (dagboek gaat van oud naar nieuw) Nederland Rond
Ik wil iets doen, ik kan niet stilzitten en verhalen lezen van meiden die geen uitweg meer zien in hun eetstoornis. Daarom ga ik 1200 Kilometer fietsen samen met mijn vader, om geld op te halen voor proud2bme!
We fietsen heel Nederland Rond in 11 dagen (Van 19 t/m 29 Augustus). We fietsen van plaats naar plaats, langs de grens van Nederland, en overnachten in o.a. trekkershutjes en op campings.
Door middel van deze fietstocht wil ik geld ophalen, zodat er zo veel mogelijk meiden (en jongens ) geholpen kunnen worden met een eetstoornis. En dat er hulp nodig is, is wel duidelijk, als je ziet hoeveel (soms jonge) mensen hiermee rondlopen, en ook met hun verhaal komen op proud2bme.
Zelf weet ik maar al te goed wat het is, om elke dag bezig te zijn met calorieen, bewegen, eten, en vooral NIET eten. En alles wat er bij komt kijken, zoals altijd koud zijn, futloos zijn, niet meer menstrueren, en een nietszeggende blik hebben.
Je raakt in een negatieve spiraal, waarin je zelfs de mensen van wie je het meeste houdt van je af slaat door zoveel leugens en uitwegen om maar niet te hoeven eten, en om de controle maar niet uit handen te verliezen.
Inmiddels ben ik weer op een gezond gewicht, en gaat het goed met me. Daarom wil ik me nu inzetten voor mensen die nog níét zo ver op de goede weg zijn, en die alle hulp heel erg kunnen gebruiken! Want een lange weg is het.
Ik heb nu weer de kracht en de energie om dit vol te kunnen houden, en ik kan bewijzen dat dit mogelijk is, dat er een leven is na de eetstoornis. Een leven waarin je vanalles kan presteren, organiseren, en ondernemen!
Ik en mijn vader zijn al druk bezig met de traininen. Bijna elke dag zitten we op de fiets, en als het even kan elke zondag de hele dag. De leukste dingen maken we samen mee op de fiets, en we kunnen dus ook niet wachten tot de fietstocht begint!
Ik wil dan ook zoveel mogelijk jullie op de hoogte houden van mijn trainingen, mn ondervindingen, vorderingen, struikelpunten, en positieve spirit!
Mocht je nou achter dit idee staan, en een klein beetje over hebben voor proud2bme, kijk dan op de website voor de fietstocht; www.nederlandrond.nl . Met een belletje van 1.30 draag je al je steentje bij!
Ook kan je op 22 Augustus een stukje meefietsen!
Meer informatie daarover staat op het forum van proud2bme, en voor info kan je altijd even mailen naar info@nederlandrond.nl
Vanaf 25 juli zal ik actief dit dagboek gaan bijhouden op deze site....over alle vorderingen...mijn voorbereiding...gedachtes...wensen... en ga zo maar door!
Onze actie staat vandaag in de krant!
Het slaat meestal in als een bom.
Heel veel mensen vragen mij, of ik nog vakantie krijg.
Ja.. zeg ik dan, soort van. Maar ik moet er wel wat voor doen. Elke dag 110 Kilometer fietsen!
''ZOVEEL?!?! '' Doe je dat ergens voor dan?
En als ik mijn verhaal dan uitleg, dat ik voor een goed doel fiets, om geld bij elkaar te halen. Zijn de mensen heel enthausiast, en vragen ze al snel wat dat doel dan nou eigenlijk precies is.
Anorexia! Hulpverlening voor mensen met anorexia en andere eetstoornissen..
En op de een of andere manier, wil het gesprek dan wel eens instorten. Oftewel, mensen kijken je aan met een blik van.. Ojeej.. Anorexia.. Wat moet ik hier nou op zeggen..
Mensen schrikken ervan als je het woord uitspreekt. Eetstoornis is nog tot daar aan toe, maar anorexia, lijkt wel een soort vloekwoord.
Misschien ook omdat ik mijn omgeving, mensen wel hebben gedacht van, het gaat niet goed met dat meisje, maar het nooit hebben uitgesproken, in ieder geval nooit tegen mij, en dan knal ik ze nu opeens dat '' enge '' woord voor hun hoofd.
Maar het maakt ook duidelijk, hoe onbekend dit probleem is. Hoe er altijd een soort van geheim van gemaakt wordt, dat er een taboe op rust, en dat mensen er niet bekend mee zijn.
Des te belangrijker vind ik het, dat ik dit doel heb gekozen. Alle goede doelen verdienen het, uiteraard, en ik kan achter zoveel goede doelen staan. Maar juist HIERVOOR wil ik fietsen.
Ik maak van dichtbij ook op proud2bme mee hoeveel meiden het moeilijk hebben, hoeveel meiden élke dag weer met eten en niet eten bezig zijn, zonder dat misschien iemand in hun omgeving het doorheeft.
En voor die meiden, wil ik zó graag fietsen! Omdat ik weet hoe het is. En omdat ik weet hoe lang de weg is die je weer terug moet klimmen vanuit het dal.
Al die meiden zijn zo blij met hun plekje op proud2bme, daar moet ik echt iets voor doen, zodat proud2bme nog véél meer meiden laagdrempelig kan helpen, en nog veel béter kan helpen.
Dus ja... Ik fiets voor eetstoornissen, boulimia.. anorexia.. en al die enge woorden...!!  Naar Leeuwarden, zijn we al begonnen dan?!?! Nee hoor, gister was dé grote test voor de fietstocht van over 2 week en 2 dagen.
We hebben namelijk de route gefietst, die we op de eerste dag ook zullen gaan fietsen. Zo konden we kijken of de routes kloppen, de tijd, en de kilometers die we in gedachten hebben per route.
Wat natuurlijk hardstikke mooi is, is dat het zulks ongelovelijk mooi weer was gister! Dus we tuften lekker in de zon met wind mee naar Leeuwarden, en rond een uurtje of twee waren we daar!
Oke....... Niet helemaal misschien....
De eerste 15 Kilometer hebben we heerlijk weer gehad. Geen zon, maar wel droog. We zeiden nog tegen elkaar, dat dit pérfect weer was, en dat je dan ook geen zon nodig hebt....
Vanaf Oude Pekela begon het echter te regenen, we besloten eerst koppig om die vieze plakkerige poncho's niet aan te doen.. Maar na een minuut waren we al van gedachten veranderd en stonden we langs de weg onze hardstikke mooie blauwe en rode poncho aan te doen....
( Een poncho aandoen is helemaal niet zo makkelijk als het lijkt. Van groot belang is om het HOOFD door het HOOFDGAT te doen, en de ARMEN door de ARMGATEN... )
Met goede moed, en veel kabaal, ( Klapperend plastic.) vervolgden wij onze weg in de regen.
Onderweg ( ook in de regen. ) zijn we nog ergens gestrand bij een doodlopende weg, waardoor we ( ook in de regen ) weer het hele stuk terug konden fietsen. Maar toch kwamen we vrij positief aan in Groningen.
Af en toe een beetje vragen onderweg of we de goede richting op zaten, maar ja hoor, we gingen ( zo ongeveer ) de hele tijd goed.
 Vanaf Groningen begon echter een kleine dip, lees;
- Een brug die 2 keer open ging, we waren te langzaam.
- Lunch in de regen, omdat we in de prairie fietsen en geen keus hadden.
- Poncho die langzaam openscheurt en steeds minder goed zijn werk kan doen.
-Plaatsen die naar rechts én naar links staan aangegeven.
-Fietskaarten die beginnen te scheuren door de regen en op de (natte)grond vallen.
Nou goed, zo kan ik nog wel even doorgaan.
Maar toch, heeft het ook wel wat hoor.. die regen.. als je eenmaal nat bent, kan je d'r ook nog wel om lachen. ( Ik dan in ieder geval.. )
De laatste 40 Kilometer naar Leeuwarden viel ons heel erg mee, nou ja,toen we lazen dat op het bord stond dat het nog 40 Kilometer was.
Minder als 2 uurtjes fietsen nog, piece of a cake!
Helaas vond de wind schijnbaar dat het leuk was om onze training even écht goed te maken, en met een hoop kabaal ( klapperend plastic.. ) kropen we vooruit met een 15 Km per uur.. BAHHH... dan schiet het natuurlijk niet op!
Maar, zo'n 20 Km voor ons eindpunt troffen we onze bezemwagen aan, en die heeft ons er de laatste 20 Km doorgesleept, en moe maar voldaan kwamen we rond een uur of 17 aan bij de camping!
We kijken positief terug op deze proefrit, aangezien we het weer met de echte rit éigenlijk niet slechter kunnen treffen.
Het is een goede leer geweest, ( Tasjes niet waterdicht, routekaart toch écht in plastic doen.. 1 poncho is niet voldoende voor een rit.. ) dat soort dingen.
Dus wij kijken er naar uit om deze tocht over 2 week en 2 dagen helemaal water en alles proof nog een keer te doen, maar dan voor het echiee!  Moe maar ontzettend voldaan kijken wij op de braderie terug van vandaag! Er veel opruimen hoefden we niet, aangezien we ALLE ENVELOPPEN VERKOCHT HEBBEN!!!
Helemaal toppie dus. Het was een geweldige dag vandaag, mooi weer erbij! (Oke, misschien een beetje warm, maar we klagen er zeker niet om! )
En we hebben ontzéttend veel leuke reacties gehad.
Vol goede moed hebben we om 11 uur onze kraam ingericht, en tegen een uur of half 1 was medeverkoopster (tante) Bertha ook aanwezig om ons team te versterken. Alle prijsjes pasten niet eens in onze kraam(!!)
We vroegen ons van te voren af of we niet te veel enveloppen hadden, maar tegen een uur of 7 waren we door al onze enveloppen heen!!
Helemaal top dus!!
Ook zijn Sirt en Marjolein gister bij radio westerwolde in de studio geweest, en dat is ook na te luisteren op de site, onder het kopje media!Nu zullen wij ons best doen om de tocht ook daadwerkelijk goed te volbrengen natuurlijk, want dat moet nog even gebeuren!! Oke, gisteren was het weer zondag, wat inhoudt;
TRAININGSDAG!
 We waren gisteren ochtend vertrokken, zonder ook maar enig idee te hebben waar we heen zouden gaan fietsen.Het wordt ook steeds moeilijker om plekjes te verzinnen waar we nog nooit zijn geweest.
Het zou een droge dag worden, met een heeeel enkel buitje, nou, dat wilden wij graag geloven! Toch hadden we voor de zekerheid onze mooie nieuwe DEGELIJKE soort van poncho's maar meegenomen!
Met ons goeie humeur gingen wij op stap, en ja hoor, het bleef droog! Af en toe dreigde de lucht wel een beetje, maar geen spatje regen gehad!!!
Toen besloten we om maar weer naar ons goeie ouwe viszaakje in Termunten te gaan, aangezien we op een gegeven moment 15 Km daar vandaan zaten. Daar hebben we even een visje gegeten op een bankie, en toen moest de terugrit in Meeden uitkomen!
Niet zo moeiijk zou je denken, maar toch konden we er alleen niet helemaal uit komen, en hebben we voor de zekerheid toch onze goede '' we staan stil voor de brug en we maken dus maar een praatje met de buurman '' vriend gevraagd! Die was zo aardig om het ons uit te leggen, een keer of 8! ( Het was een lange boot die erdoor moest... )
Onderweg hebben we heel wat fietsers ingehaald, waarschuwend met de groene knijptoeter, jaja! En daar kwamen we dan, een Kilometer of 3 voor Meeden.... Drup... Drup... Drup.... Wij doorfietsen!
Drup drupdrupdrupdrupdrup. Oke, toch maar stoppen.
Toen hadden we dus de ongelovelijk grote eer om onze superdeluxe poncho's uit te proberen.... en... WAT EEN GENOT ZEG ! Je zou haast gaan willen dat het gaat regenen tijdens de fietstocht!!!
(Oke, dat kloppen we maar snel weer af. )
Maar we zijn de laatste 3 Kilometer er goed mee overgekomen, droog welteverstaan! ( Dat is ook niet zo gek, want na 30 meter weer op de fiets met de pocho's aan, was het weer droog... )
Dus wij hebben niets te klagen, hebben DROOG weer gehad, en TOCH nog de poncho's uit kunnen testen, wat wil je nou nog meer!?!
En jaa...... over 10 dagen vertrekken we!!!!!!!!!!!!! Het is weer Zondag, dus daar waren we weer!
Ik kan wel met zekerheid zeggen dat dit de laatste update is voor de fietstocht. Nou ja, misschien komt er nog wel een update, maar niet met een fietsverhaal erin. Dan eerder met een; AAAAAAAAH HET IS BIJNA ZO VER verhaal erin.
Goed, nu dus nog wel een fietsverhaal.
Vandaag hadden wij maar één doel voor ogen. SUBWAAAY! We hebben deze tocht eerder gedaan, naar Papenburg! Daar heeft Sirt voor het eerst kennis gemaakt met de subway, en vandaag stond dat dus weer op het program.
De wind zat ons goed mee.. uiteraard.. op de heenweg! Er veel spannends valt er niet over te vertellen. Af en toe zon, af en toe een wolkje, lekker temperatuurtje, geen kapotte kaarten.. geen poncho's, het zou toch bijna saai worden als je dat zo hoort.
Aangekomen bij de subway hebben we even een halve meter brood naar binnen gewerkt,( bijna dan. ) en toen moesten we het stuk dus nog weer terug, tegen de wind in.
Maar onze mega kuiten hebben ons er prima doorheengeslagen(gefietst..)
En tegen een uur of 3 waren we al weer zu hause!
Aangezien deze update nog zo kort is, heb ik dus nog even de tijd voor wat huis tuin en keuken mededelingen;
Numero 1. Er kunnen nu reacties geplaatst worden bij een verslag. Mochten wij het dan niet meer zien zitten, kunnen deze reacties ons erdoor heen slepen. ( Ook als we het wel zien zitten is het leuk hoor!! ) Kortom; DOEN DUSSS!! :D
Numero 2. Mocht er nou iemand zijn, die denkt, hé, ik wil wel een mailtje krijgen als er een verslag is geplaatst, KAN OOK! Links in beeld op de home pagina, helemaal niet moeilijk.
Numero 3. Er mag nog heel wat sponsorgeld bij!!! Natuurlijk hopen wij dat er nog heel wat binnen stroomt tijdens de fietstocht! MAAARRRRRRRRR, we willen iedereen die een bijdrage heeft gedaan, hoeveel het dan ook moge zijn, van harte bedanken!!! Het is super om te zien dat mensen ons en natuurlijk het goede doel een warm hart toedragen!!
Numero 4. Zegt het voort. Zit je in de trein, schrijf éven nederlandrond.nl in de kabine, Net zoals overal in de wc's, waar je dan ook bent. Ballonoplatingen met de site erop, flyer acties, alles is welkom hoor!! (Oke, doe toch maar niet, maar LEGAAL voortzetten mag natuurlijk altijd!! )
Numero 5. Wij zijn er klaar voor, wij hebben er zin in, vanaf Februari zijn we hier mee bezig, hebben we ernaar toegeleefd, en eindelijk is het dan bijna zo verrrrrrrr!!!! Een goedenavond! 
Vanuit mijn luie stoel, met de voeten op de picknickbank, ben ik er helemaal klaar voor om onze bevindingen van vandaag op te schrijven!
Vanochtend om 8 uur vertrokken wij vanuit Vlagtwedde.
Na zóóóóó veel voorbereidingen, en trainingen, is het dan écht begonnen!!!! We werden uitgezwaaid door de bezemwagen, Bas, en Buurman!
De tocht begon soepeltjes, en het kostte ons 28/29 Kilometer om in Meeden te komen. ( Normaal 20 á 22 )
In Meeden aangekomen werden wij verwelkomt door een groot bord aan de boom met VEEL SUCCES Sirtje en Marjolein....! Helemaal leuuuuuuuuk dus.
En ja hoor, daar zaten ze, de hele fam op stoeltjes langs de weg! Nou een mooier begin kan je je toch niet bedenken!
We vervolgden onze tocht, en kwamen aan in Zuidbroek, deze keer zónder om te rijden, en zónder doodlopende weggetjes in te slaan.
Vanuit Zuidbroek hadden we een andere route dit keer naar de stad, met meer groen! Onderweg nog een ree tegengekomen, en in de schaduw onder een kersenboom even pauze gehouden.
Het begon inmiddels al aardig warm te worden, maar gelukkig hadden we onze gave (?! ) petjes in de aanslag.
Ook het tweede gedeelte van de tocht verliep soepeltjes, maar wel WARM! Toch is het heel wat beter met een petje op je hoofd, dan met een poncho aan!! Dus ons hoor je niet klagen.
Bij Buitenpost werden we versterkt, door Auke, (was vanuit Leeuwarden naar ons toe komen fietsen. ) en met zn 3en hebben we de laatste waaaaaaarme Kilometers naar Leeuwarden afgelegd. Inmiddels was ook de bezemwagen gearriveerd, na heel wat zweetdruppeltjes.
Dat mag best even gezegd worden, want ik kan hier nu een verslag plaatsen, maar dat heeft wel even wat moeite gekost...
300 boze telefoontjes, valse beloftes, pakketjes die toch niet komen, en vodafonebezoekjes, maarrrrrrrrrrrrr we zijn online!
Waar dan ook in Nederland kan ik nu '' plop '' zo op internet!
Goed, tegen een uur of kwart voor 4/ 4 ur kwamen we hier aan, en stond de teller óver de 130!!!!
Nog even wat gedronken, met zn 4en ( Pap, Mam, Auke en ik.) en toen gingen mams en ik op weg naar de Appie Heijn.
Alle verloren bloed zweet tranen ( Eigenlijk gewoon zweet en calorieen. ) moesten natuurlijk weer aangevuld worden, en dat is goed gelukt!
Nu ga ik mn stoel achterover zetten, Jan Jans erbij, spelletjes erbij, en dan komen wij de avond wel weer door, om morgen weer met frisssssssse moed op de fiets te stappen!
Dat was deel 1. YEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH. Hitte, zon, warmte, hitte. 
Dat is de samenvatting voor de tocht van vandaag.
Owja, WIND, niet te vergeten.
Voor de klok van 7 stonden wij al naast ons bedje vanochtend.
Na een prikkerige (steekmugjes.) en hete nacht, waren we vastbesloten om vroeg te vertrekken vandaag, gezien de voorspelde hitte.
Het was best een kunst om Leeuwarden uit te komen. We moesten een paar keer vragen, maar uiteindelijk is het gelukt.
Het was nog heerlijk koel vanochtend, en de eerste Kilometers vielen mee, ondanks de tegenwind.
De zon begon echter steeds feller te worden, de lucht blauwer, dus de wolkjes minder. De wind zat ons nog steeds niet mee, dus de Kilometertjes begonden al zwaarder te voelen.
We waren dan ook blij dat we mams de bezemwagen zagen, voor een welverdiende lunch!!
Vanaf toen, wisten we dat de route nog zo'n 70/80 Kilometer was, waarvan 60 Kilometer aan één rechte weg. In het begin was dat wel fijn, want er stonden bomen naast die weg. Wel kwam er af en toe ( lees; elke 5 minuten.) vrachtwagens langs, die behoorlijk wat windmetzand met zich meenamen. Inmiddels hadden we maar besloten om een muziekje op te zetten allebei. Niet omdat we zo flauw van elkaar waren hoor, maar om de Kilometers iets minder lang aan te laten voelen.
Helaas viel de muziek van pap na 2 nummers uit. Toen ben ik maar solidair geweest, en heb één dopje uitgedaan.
De temperatuur liep toen toch al wel tegen of óver de 30, midden op de dag, en toen kwamen we erachter dat we de weg moesten vervolgen over/langs de dijk. Lees; VOLLE zon. EXTRA dikke (tegen) wind.
Wel enorm gaaf om zo langs het water te fietsen!! Echt genieten!
( In het begin dan......... )
LET OP; DE KOMENDE WOORDEN KUNNEN ALS SCHOKKEND WORDEN OPGEVAT.
Al gauw drupte het zweet letterlijk van ons af. We konden nét aan de horizon zien, waar de weg een bocht zou gaan maken, een brug op. Oftewel, een eind, zonder eind!
Uiteindelijk, na héél veel letterlijke zweetdruppels, bereikten we die brug, en zagen we na de brug onze bezemwagen weer!
Daar werden we weer een beetje opgelapt.
Hierna nog de laatste Kilometers naar Lelystad, met 103 Kilometer op de teller, en HELEMAAL kapot.
Dit is zonder twijfel de zwáárste tocht van alle fietsavonturen die we tot nu toe samen hebben meegemaakt tijdens de tocht naar Warin, tijdens de trainingen, en deze fietstocht.
Nu zitten wij heerlijk in ons hutje na een warme maaltijd, en kletsen de hagelstenen voor ons op het gras. EERLIJK WAAR!!
Hopelijk dus een flinke afkoeling, zodat we morgen met FRISSE moed, richting Wieringerwerf kunnen gaan.
P.s, bedankt voor alle leuke reacties!!!!!!! Toppie om te lezen, na zo'n tocht!!!!!!! Hallo allemaal,
Even een kort verslag.
Vandaag zijn we van Lelystad naar Wieringerwerf gefietst.
De tocht is prima verlopen, lekker temperatuurtje.
Onderweg hebben we onder een aquaduct nog even moeten schuilen,
maar dat was ook alles. Foto's houden jullie nog te goed, en we hopen op korte termijn weer normaal (uitgebreid) verslag te doen.
Marjolein ligt helaas op dit moment namelijk ziek in bed.
Pech! Pech!
Dus we hebben geen idee hoe het morgen uitpakt.
Zijn jullie allemaal in ieder geval op hoogte.
Groetjes
Sirtje , Janny, en Marjolein Nou jongens, we hebben het gered!! 
Met een verkorte route zijn we tóch vandaag op de fiets in Delft aangekomen!!
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties!
Mede daardoor kon ik vanochtend weer op de fiets stappen!
Nog niet helemaal weer 100 %, vandaar de verkortte versie, maar allang blij dat we het niet op hebben hoeven geven!!
Gister moesten we van Lelystad naar Wieringerwerf. Die tocht beviel ons goed. Voor we het wisten waren we we er al, en we hadden dus ruim de tijd om even bij te komen smiddags.
Toen waren we even naar wat winkeltjes gegaan vlakbij het hotel, en toen ging het mis. Ik voelde me helemaal niet lekker worden. Misselijk, heel erg koud, beetje duizelig, en toen zijn we snel terug gegaan naar het hotel. Daar aangekomen ben ik ook niet meer van bed afgeweest, en een flinke nacht slaap gehad.
Vandaag was dus de tocht naar Delft! We hebben onderweg hele mooie plaatsjes gezien! Vooral het stuk van Katwijk naar Wassenaar was onze favoriet! Midden door de duinen, in de zon ( Dat is dan wat minder, kan je je bijna niet voorstellen. ) heuveltje op, heuveltje af.
Toen langs alle rijkelui's mensen in Wassenaarrrrr,( rollende r. )
waar we even gepauzeerd hebben.
Onse pauzes zijn voor andere mensen altijd heel vermakelijk.
Even een koekje eten in Wassenaar, trekt heel wat bekijks.
We zitten met onze proviandmand, thermoskan, en de hele boel langs de weg. Schijnbaar is dat niet heel gebruikelijk.
Toen vanaf Wassenaar via een bosachtig paadje, die uitkwam ergens midden in Den-Haag!!!! Ook heel erg gaaf om mee te maken, midden in zo'n grote stad!!
Een leuk stukje van de tocht was dat dus!!!!
Maar het állerleukste van de tocht van vandaag.... Wassss....
DE AANKOMST!!!!
Bij aankomst stond namelijk niet alleen onze bezemwagen,
ook niet de bezem wagen en oom en tante ( waar we van op de hoogte waren. )
Maarrrrrrrrrrrrrr
Bezemwagen( Janny, mag ook.. ) , Ome Henk, Tante Bertha, Opa, Oma, MARTIJN!!!, én Ome Bert en Tante Wil !!!
(We hoorden dat Tante Ginie en Uko ook nog wilden komen, maar dat dat helaas nog niet lukte...!!! Dus veel beterschap nog Tante Ginie!! )
Nouuuuuuuuu, als dát geen ultieme oppepper is!!!!!
Dus dat was nog eventjes genieten in de zon, lekker patat eten, met een ijsje na, en nu lekker in de slobberkleren in onze luxe (grapje.) blokhut!
Kortom,
* ik ben blij dat ik vandaag weer zelf het verslag kan plaatsen.
(Niets ten nadele van mij mede fietsert hoor. )
* Heb een léúke dag gehad.
* Ben heel blij met de 7en belletjes van vandaag, van wie ze ook moge zijn.
* Ben heel blij met mijn lieve familie die ons heeft verrast!
En we gaan er morgen weer voor, richting Zeeland!
P.s. We kijken er nu al naar uit om Nederland weer omhoog te gaan. Hopelijk draait de wind dan niet van Zuiderwind naar Noorderwind...... Hallooooooooo!!! 
Vanuit een nog héél erg zonnig Zeeland kan ik zeggen dat wij vandaag enorm hebben genoten van onze ( wederom warme ) route!
Wij stapten voor 8 uur op de fiets vanochtend, om zo vroeg mogelijk in de middag aan te komen hier in Zeeland. Aangezien er weer een zonnige 27 graden was voorspeld voor vandaag, leek ons dat een goed plan.
Dus vertrokken wij in de vroege vroegte vanuit Delft, op weg naar Zeeland! Via een hele leuke route, door plaatsjes afgewisseld met natuur, kwamen wij aan bij onze eerste oversteek. Die deden we met de veerpond! Hier ontmoetten we een héle fietsclub, ( 110 leden. ) die ook allemaal meemoesten met de veerpond. We hadden dus zo gratis over kunnen steken door te zeggen dat we er ook bij hoorden, maar zo zijn wij natuurlijk niet.
Tegen de tijd dat de zon fel begon te schijnen, hadden wij er al heel wat Kilometers op zitten, en dat was maar goed ook. Vanmiddag was het weer ZWETENNNNNNNN. Maar goed, lekker bruin wordt je d'r wel van.
Sirt zit inmiddels onder de zonnestippies, en mijn linkerarm is doof, we haten die rotzon, en hopen dat we snel weer in Vlagtwedde zijn.
Grapje hoor.
Nou ja, de zonnestippies, en de dove arm kloppen wel. Maar zolang wij door kunnen fietsen laten we ons daar niet door kisten!
We genieten enooooooorm van alle zon, en alhoewel we sóms op de fiets wel een beetje MINDER zon willen, toch hoor je ons niet klagen. Lekker vroeg weg, zodat je minder in die hete middag zon hoeft te fietsen.
Als we nu aankomen hebben we echt een vakantie idee, lekker voor de hut zitten in de zon. Met regen was dat natuurlijk allemaal een beetje anders geweest!!!
Onze bezemwagen houdt zich ook nog steeds taai. Parkeert overal langs de weg waar je NIET mag parkeren, en doet zich af en toe voor als een arriva bus. ( Die busuithammen zijn zo handig. )
Kortom; WE'RE BACK IN TRACK. ( ofzo. )
Wij hebben er weer héééééélemaal zin in. ( Hadden we ook nog wel hoor.. )
En genieten van elk straaltje zon. ( Bijna dan. )
Nu nog even lekker in de zon zitten. Of Schaduw.
En morgen weer vroeg op, op weg naar BRABANT!
Dat voelt eigenlijk al weer een beetje als de terug weg. Als we morgen op de helft van de route zitten... Zijn we namelijk al op de helft!!!!!!
Genieten van elk moment dus, van alle geweldige dingen die we te zien krijgen onderweg, en natuurlijk van alle superrrrrrrrrrrrleuke reacties!!
Zonnige ( grinnik) groetjes
Marjolein, en de rest! Nog 2 dagen fietsen en dan zit het erop! 
Vandaag hebben we op onze 2na laatste dag heel wat mooie plekjes gezien in Brabant en in Gelderland.
Maar één keer de weg hoeven vragen. We waren op de terugweg naar Heumen, en waren 2 Kilometer verwijderd van de camping, maar konden er niet komen. Er was een breed water, en een brug.
Wij wilden die brug over, maar dat leek de mevrouw waaraan we het vroegen niet zo'n goed plan. ( Spoorbrug. )
Toen dus met een grote boog alsnog terug gekomen bij de camping, dus wéér wat meer Kilometers gemaakt als op de planning stond. We knepen hem wel een beetje, want er hing ook een dreigende lucht boven Heumen, ongeveer ter hoogte van het Heumense bos dachten wij. ( De camping is het heumense bos. ) En we waren niet van plan om onze mini vlaaitjes gekocht bij de bakker nat te laten regenen... We hadden er immers zoveel moeite voor gedaan om ze in ons tasje te proppen.
Gelukkig zijn de taartjes ( en wij ) droog aangekomen bij de bezemwagen, die bij terugkomst de tafel vol lekkers had staan!
De droge maar wel enigsinds geplette mini vlaaitjes maakten het af, EEN WAAR FEEEEEEEST.
Smiddags kregen we ook nog een leuk telefoontje; Hart van Nederland.
Ene '' Bertha Bodewits '' HIHI. Had een mail gestuurd, dus hebben we morgen om 3 uur een afspraak, voor waarschijnlijk item in een uitzending dit weekend! TOPPIEEEEEEEEEE.
Al met al, een leuke dag dus!
Om de dag nog even éxtra leuk af te sluiten fietste ik net naar de campingsnackbar voor een ijsje. Nam de bocht te scherp. Remde te hard af ( met één hand en in de andere hand het ijsje. ), resultaat. BOEM.
Ik viel op de linkerkant, dus die elleboog is open, en knie/enkel/duim een beetje kneuzig. Teruggelopen naar ons huisje kreeg ik direct goede verzorging, dus hopelijk valt de schade morgen mee. En is het alleen wat schaaf en kneus voor mij & fiets.
( Het ijsje is er minder aan toe. Beetje zanderig & plat op het wegdek. 
Morgen op naar de laatste overnachting, ons mooiste pakkie aan voor de tv, en dan weer óp naar het HOOOOOOOOGE noorden.
Bijjjjjjna in het Noordn!
|
|
jaja, het is zover, DE LAATSTE AVOND IS AANGEBROKEN! 
Nou ja, de laatste avond van deze fietstocht.
Vanochtend zijn we op pad gegaan naar HENGELO, onze laatste overnachtingsplaats.
Wel stonden we een beetje op tijd, door onze afspraak om 3 uur met Hart van Nederland.
De hele rit was de lucht een beetje dreigend, maar we hebben zó door de druppen doorgefietst, de hele rit drooggehouden dus. Toch aardig fijn, ook als je zónder vlaai in je fietstasje fietst.
Wel een lastige combinatie, zoveel mogelijk de hobbels ontwijken, aangezien dat niet echt prettig voelt aan mn elleboog, en ondertussen het liefste de hele tijd stuiteren, van de zenuwen voor de opnames van HvN.
Maar dat is prima gelukt, dus al stuiterend maar toch niet te, kwamen we onder telefonische begeleiding van de bezemwagen zonder problemen aan bij Hotel Hengelo.
Toen hadden we nog een klein uurtje om ons op te frissen. Niet om om te kleden, want we moesten natuurlijk in fietskleren op de camera! Beetje het angst ( grapje.) en trapzweet wegdeppen. ( ook grapje.) En gaan met die.... fiets.
Na een klein kwartiertje beneden te hebben gewacht, kwam de camera, en even later de verslaggever eraan, en konden de opnames beginnen.
Ik kreeg een zendertje om, en we moesten beginnen met rondjes fietsen voor de camera over het terrein heen, daarna een intervieuw, en .. ach... DE REST ZIEN JULLIE MORGEN AVOND WEL NATUURLIJK!!!!
Want morgenavond wordt het uitgezonden in Hart van Nederland. Waarschijnlijk dus tussen half 11 en kwart over 11?!
We hopen maar dat we wakker kunnen blijven morgenavond om het resultaat te zien. 
We hadden er in ieder geval een goed gevoel over, en het is een hele leuke ervaring om mee te maken!
Nu zitten we op de hotelkamer, ons voor te bereiden op morgen; DE LAATSTE RIT!! Hopelijk houden we het een beetje droog, en anders maar niet ( Klopt af. ) want we gaan immers naar huis, naar de wasmachine, droger, en een kast vol kleren ipv een trekkershutje en koffertje.
We kunnen het haast niet geloven dat het nu écht bijna afgelopen is, en hebben GENOTEN van deze tocht, ondanks een paar tegenslagen af en toe.
Uiteraard laten we morgen weten hoe de laatste, en thuiskomst is verlopen! ( Dat houdt ons wakker, voor Hart van Nederland. )
In ieder geval BEDANKT voor alle leuke reacties die we de hele rit hebben mogen lezen, TOPPPPPPP.
Enneh... Kijken he, morgen!  Dat is in ieder geval duidelijk, we zijn weer thuis! In ieder geval is het duidelijk te horen geweest voor de Vlagtwedders, met alle sirenes!
Vanochtend vertrokken vanuit Hengelo, na een heerlijk ontbijt. De hele rit was het een beetje raar weer, af en toe regen.. af en toe zon, dreigende wolken, soms een donderslag.....
In Emmen was de lucht bijna ZWART, dus hebben we daar gelunched. We gingen namelijk ook te snel, want om de een of andere vage reden, mochten we pas rond een uur of 4 in Vlagtwedde aankomen...!!
Daar werden we eigenlijk een beetje onthaald, ookal was het dan niet de bedoeling..... DOOR ROBERT!!
Die was toevallig in Emmen aan het werk, en ook weer toevallig met Oma aan het bellen, jaja, de verbindingen vandaag waren goed geregeld.
In Ter-Apel hebben we even de schoenen leeggeschud, en de sokken uitgewrongen, ( Water.) je wilt natuurlijk wel goed voor de dag komen als je door de familie wordt onthaald!
We moesten noodgedwongen nóg wel een pauze houden in Sellingen, vanwege de tijd. Daar dus nog even kop koffie/thee gedronken, en toen was het dan echt tijd voor; DE LAATSTE KILOMETERSSSSSSSSSS.
Pap en ik waren druk aan het praten met elkaar, en met de bezemwagen die de hele weg ophield omdat ze met ons op aan het rijden was. ( Sorry mensen die vandaag op de Weenderstraat oponthoud hebben gehad van onze bezem. )
Toen hoorden we een sirene.... Jaaaa hoor, zijn we weer in de buurt van Vlagtwedde, is het direct wild west?!?!?! Maar nee hoor, het was geen uitruk. HET WAS VOOR ONSSSSSSSSSSSSSSSS.
Dus hebben we de laatste Kilometers tussen het brandweerbusje en de brandweerauto ingereden! ( met loeiende sirenes )
Het was nog steeds droog... met nadruk op wás.... Tijdens onze laatste Kilometers, kregen we op de valreep nog even een beste bui op de kop, en wat hebben ze gelachen.........
In het dorp zelf waren overal borden opgehangen, mensen stonden langs de weg ( was het nou voor ons.... of om de sirenes.. ), allemaal errrrug leuk dus!
Eenmaal op de Vledderkamp gekomen konden we in de verte al zien, JA HOOR, ook de Vledderkamp was geblokkeerd, door een bende mensen op de weg, WAAAAAAAAAAAAAAAAAH. Dat is toch wel enorrrrrrrrm gaaf, als je al die mensen ziet staan.
Bij aankomst stond ik te trillen op mn benen, iedereen die je feliciteerd, iedereen die trots op je is, dat is bijna te veel voor ons mensjes!
En bij het zien van de enorme bloemenzee ( niet overdreven. ) moest ik gewoon lachen van verbazing, ZO GAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAF.
Enorm leuk om alle mensen te zien, familie zelfs uit Hoogkerk, en vrienden, kennisen, en het brandweerkorps..... TOPPPPPPPPPPPP!!!!!!
Alle mensen die ons gevolgd hebben, die ons gesteund hebben, die reacties geplaatst hebben, en die in ons geloofd hebben,
BEDANKT!
Wij hebben enorm veel beleefd, GENOTEN, en hopelijk onze avonturen een klein beetje met jullie kunnen delen via de site!
Wij gaan nu op de bank zitten, in spanning wachten op de uitzending van Hart van Nederland, en bijkomen, EN nagenieten van alles... alle hitte, alle droogte, alle regen, alle huisjes, alle tochten, en natuurlijk... al het lekkere eten!.................................  Marjolein wilde iets doen. Marjolein wilde een positieve bijdrage leveren aan de preventie van eetstoornissen. En marjolein deed iets... en niet zomaar iets! Ze haalde ruim 1700 euro op voor Proud2Bme.
Marjolein Orsel en haar vader Sirtje Orsel startten op 19 augustus hun gesponsorde fietstocht vanaf Vlagtwedde, Groningen. Ze fietsen twee weken lang door regen, zon en wind iedere dag ruim 100 kilometer. Eén van de zwaarste dagen was nog wel de dag waarop de thermometer ruim 30 graden aangaf. Maar papa en dochter hielden vol!
Marjolein, die van haar 14de t/m haar 17de aan anorexia leed trapt zich nu met gemak en bergen aan fysieke kracht door deze enorme uitdaging. Haar moeder stond hen bij met de nodige voedzame broodjes en tussendoortjes. Marjolein fietst niet meer om af te vallen, maar om het afvallen te stoppen. Op 29 augustus komen ze uitgeput, maar voldaan thuis aan.
Woensdag 1 oktober verwelkomden we, samen met een groot deel van het proud2Bme team, Marjolein en haar ouders bij het Centrum Eetstoornissen Ursula in Leidschendam. Na een uitgebreide kennismaking en een gezellige lunch....was het moment daar. Marjolein overhandigde Scarlet, projectleider van Proud2Bme, een cheque a 1725,- euro! GEWELDIG! Vader en dochter werden hartelijk bedankt met bloemen en een speciale "Proud 2Know you oorkonde".
Het team van proud2Bme heeft genoten van deze ontmoeting en is Marjolein en haar vader enorm dankbaar voor deze financiële steun. Binnenkort zal in overleg met hen worden bepaald wat er zal worden gedaan met het geld. Het staat in ieder geval vast dat het goed besteed gaat worden ten behoeve van de preventie van eetstoornissen!
Wie volgt?! ;)
Zie ook DIT filmpje om Marjolein en haar vader in actie te zien bij Hart van Nederland!
. |