Chat voor ouders en omstanders

Hallo, mijn naam is Marjolijn. Ik ben de moeder van Milou. Zij is nu bijna 16 jaar. Twee en een half jaar geleden kreeg ze een eetstoornis. Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld als in die tijd. Waar moet je naar toe, bij wie moet je zijn voor hulp. Ik wist het echt niet. Je voelt je een zoekende in de woestijn. Wat je te horen krijgt is; het valt wel mee, zo'n vaart loopt het niet.

Zet een bord voor haar neus en ze mag niet opstaan voordat het bord leeg is. Het is een vraag om aandacht. Nou geloof me, het was niets van dit alles. Het zat veel dieper.

De computer was in die tijd mijn hulp. Voor zover je dit hulp kon noemen. Ik wist echt niet waar ik zoeken moest. Wat ik zo graag zou willen is, dat er meer steun komt voor ouders en omstanders (partner, zus, broer,...). Een luisterend oor. Iemand die je begrijpt. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat diegene jou ook daadwerkelijk van het probleem "eetstoornis" af kan helpen.

Nee, maar we kunnen wel naar elkaar luisteren, met elkaar meedenken, elkaar steunen. Dat is wat wij willen bereiken met de chatsessies. Een plekje waar we bij elkaar kunnen zijn.

Inmiddels is Milou de eetstoornis weer grotendeels de baas. Het was het gevecht waard!

Iedere zondag tussen 19:00 en 21:00 uur is er een chatsessie. Ik zal er zijn!

En natuurlijk kan je als ouder of omstander ook iedere dag terecht op het forum om met elkaar te praten, of om een vraag te stellen aan de psycholoog van proud2Bme.