HulpvormenEr zijn in Nederland veel verschillende hulpvormen. Maar welke past nou het beste bij jou? Heb je ervaring met een bepaalde hulpvorm waar je zelf wel het nodige over kan vertellen? Mail het ons! Info@proud2Bme.nl Lichttherapie
We hebben allemaal een biologische klok, die zorgt voor een slaap- & waakritme en allerlei lichamelijke processen, zoals hormoonregulatie, lichaamstemperatuur en orgaanfuncties. Licht heeft hier veel invloed op je bioritme. 's Avonds bijvoorbeeld, als er weinig daglicht is, maakt het lichaam automatisch melatonine aan, waardoor je slaperig wordt. Als de zon opkomt, de volgende morgen, wordt de aanmaak van melatonine weer gestopt. Een belangrijk gevolg van gebrek aan licht is seasonal affective disorder (SAD), oftewel een winterdepressie. Ook veel mensen met een eetstoornis zijn gevoelig voor SAD en ervaren in de winter meer last van eetstoornis- gerelateerde problemen. Bij lichttherapie word je blootgesteld aan een intensieve hoeveelheid licht via zogenaamde LED lampen. Het licht komt binnen via de ogen en komt vervolgens bij het deel van de hersenen waar de biologische klok zich bevindt. Hoe lang en hoe vaak je onder een lamp moet zitten, hangt af van de klacht. De therapie kan plaatsvinden in een therapiesetting, maar de lampen zijn ook verkrijgbaar voor thuisgebruik. Bijna alle ps Uit onderzoek blijkt dat mensen met anorexia en boulimia, die gevoelig zijn voor seizoenswisselingen, baat kunnen hebben bij lichttherapie. Het structureel toedienen van een bepaalde hoeveelheid licht werkt herstellend op het bioritme en heeft daarmee een positieve invloed op stemming, slaap en eetgedrag. Vrouwen met anorexia en boulimia kregen minder last van depressieve gevoelens wanneer ze, naast cognitieve gedragstherapie, ook lichttherapie kregen. Veel vrouwen met boulimia hebben in de wintermaanden meer last van eetbuien. Door lichttherapie was er een vermindering in eetbuien zichtbaar. Ben jij gevoelig voor gebrek aan licht? Bronnen: www.lichttherapie.nu en www.goodlite.nl SolutionS voor eetstoornissenSolutionS is een privé kliniek waar diverse verslavingen worden behandeld. SolutionS is er voor mensen met een alcohol-, drugs-, seks-, game-, gok- en medicijnverslaving. Maar ook eetstoornissen vallen bij de instelling onder een verslaving. Eetstoornissen en verslavingen hebben veel met elkaar gemeen en worden dan ook regelmatig met elkaar vergeleken. Ook is er regelmatig sprake van een verslaving náást een eetstoornis. Redenen genoeg dus voor Proud2Bme om een paar vragen te stellen aan SolutionS.
Solutions is in eerste instantie hulpverlening voor mensen met een verslaving. In welk opzicht zien jullie een eetstoornis ook als een verslaving? Paardentherapie bij de Rainbow Ranch
Bij de Rainbow Ranch worden paarden ingezet als onderdeel van een therapieproces. Hippische Focale Psychodynamische Psychotherapie (HFPP) is een behandelmethode, waarbij psychotherapeuten samenwerken met intern opgeleide paardentrainers: hippische therapeuten. Naast grote en kleine paarden spelen ook andere dieren op de Ranch een grote rol in de behandeling: er lopen honden, katten, ezels, zwijnen, geiten, kippen en ganzen rond. Het contact met de dieren kan er voor zorgen dat cliënten dichter bij hun gevoelens en emoties komen. Muziektherapie bij een eetstoornis
Een weinig gehoorde behandeling voor eetstoornissen is muziektherapie. Veel mensen haken al snel af, denken niets te kunnen bereiken via muziek, of durven niet omdat ze geen noten kunnen lezen of geen muziekinstrument kunnen bespelen. ‘Niet muzikaal genoeg', zijn ook woorden die vaak langskomen. Sommige mensen hebben er misschien zelfs nog nooit van gehoord. Zonde, er kan namelijk een hele nieuwe wereld voor je opengaan... In Nederland wordt muziektherapie ingezet als een vorm van gedragstherapie. Vaak wordt het gebruikt als behandeling voor psychische moeilijkheden bij verstandelijk gehandicapten, maar ook bij de behandeling voor eetstoornissen en persoonlijkheidsproblematiek komt het steeds vaker voor. Net als bij andere therapievormen, wordt er bij muziektherapie aan de hand van een doelenlijst gewerkt. Bij deze doelstellingen kun je bijvoorbeeld denken aan het verkrijgen van een positieve lichaamsbeleving, leren ontspannen, in contact komen met je gevoel, emoties uiten of verwerken, jezelf leren kennen, of het ontwikkelen van meer zelfvertrouwen. Begeleid en beschermd wonenVeel jongeren kunnen niet wachten tot het moment dat zij eindelijk de (financiële) middelen en leeftijd hebben om uit huis te gaan en zelfstandig te gaan wonen. Je eigen plekje, je eigen spullen, en geen ouders aan wie je verantwoording af hoeft te leggen. Er kunnen echter redenen zijn waardoor je niet in staat bent om volledig zelfstandig te wonen. Of je moet juist uit huis omdat je niet meer bij je ouders/verzorgers kunt wonen, maar je bent nog wat te jong om voor jezelf te zorgen. Verschillende woonvormen kunnen hiervoor een oplossing bieden. Zo leer je geleidelijk om zelfstandig te worden en word je erop voorbereid om zelfstandig te gaan wonen. Begeleid wonen Rechts zie je een foto van het (Christelijk) begeleid wonen bij De Wissel in Amersfoort. Oplossingsgerichte therapie
Door deze werkwijze onderscheidt deze therapievorm zich van de andere vormen van psychotherapie. Graven in problemen is niet nodig Oplossingsgerichte therapie ziet niks in deze fase en slaat deze veelal ingewikkelde en lastige fase dan ook over. Een uitgangspunt van therapeuten is dat het niet altijd nodig is om inzicht te hebben in het ontstaan van problemen om deze te kunnen oplossen. "De klasse van de problemen behoort niet tot de klasse van de oplossingen" Waarmee bedoeld wordt dat het classificeren van een probleem niet automatisch leidt tot de oplossing. Er zijn een heleboel mensen met de diagnose 'eetstoornis' maar wat voor de één wel werkt, werkt voor de ander absoluut niet. Geen enkel probleem is altijd aanwezig Niet de tekortkomingen maar de sterke kanten Hierbij staat vertrouwen, acceptatie en respect centraal. Door de focus te leggen op wat de cliënt al kan en in huis heeft, is het ‘opvullen' van een tekortkoming niet nodig. Door de focus te leggen op wat de cliënt al kan is er vaak een verbetering te zien op de levensgebieden waar deze kwaliteit invloed op heeft. Bijvoorbeeld, door het benadrukken van goede communicatieve vaardigheden gaat de cliënt vooruit op het gebied van sociaal contact. Deze vooruitgang heeft ook weer invloed op andere levensgebieden waardoor deze in de vooruitgang meer worden genomen. Bijvoorbeeld, door de vooruitgang op sociaal gebied krijgt de cliënt er nieuwe contacten bij waardoor haar zelfvertrouwen toeneemt en de eetstoornis minder nodig is.
Er is geen waarheid Hierdoor ontstaat er een mogelijkheid tot het veranderen van een ‘waarheid'. Jou ‘waarheid' dat jij als persoon een niets waard bent en geen eten verdiend is dus te veranderen in een constructievere ‘waarheid' zoals ‘ik ben goed genoeg'. Visie: (S. de Shazer, I. K. Berg 1985): De klasse van de problemen behoort niet tot de klasse van de De cliënt is de expert van zijn therapie. Hij is het die zijn doel bepaalt en deweg om dit te bereiken. De Shazer gaat ervan uit dat klachten of problemen een soort perronkaartjes zijn; ze helpen de cliënt door de ingang, maar ze bepalen niet welke trein de cliënt neemt of waar hij uitstapt. Waar iemand naartoe wil wordt dus niet bepaald door het vertrekpunt. Wat niet stuk is, moet je niet maken. Handen af van wat goed gaat in de beleving Als iets werkt, ga er mee door. Ook al is het iets totaal anders dan wat de therapeut Als iets niet werkt, doe dan iets anders. Meer van hetzelfde leidt tot niets. Oplossingsgerichte therapie kan in principe op elke cliënt worden toegepast en is veelal een kortdurende therapie.
Langdurige eetstoornis en LES groepEen LES-groep is een groep voor mensen met een langdurige eetstoornis (minimaal 8 jaar). De mensen in deze groep hebben al therapie gehad en het ziet er niet naar uit dat ze (volledig) van hun eetstoornis af zullen komen. Het doel van de groep is dan ook niet de genezing, maar meer het leren leven met de eetstoornis. Het is namelijk mogelijk om ondanks de eetstoornis tóch te kunnen genieten van het leven. Deelnemers aan deze groep willen nog wel kleine stapjes zetten, maar stuikelden in het verleden te vaak over de hoge verwachtingen van zichzelf of anderen. Deze vorm zorgt er juist voor dat er niet zozeer met een doel wordt gewerkt als wel dat je leert om te gaan met wat er is. Het wordt bewust geen therapie genoemd, want dan zou er ook een einddoel worden gesteld. Daardoor ontstaan er vaak weer verwachtingen en dat maakt dat sommige mensen weer blokkeren.
Het samen met anderen kijken naar oplossingen, elkaar steunen en tips uitwisselen is een belangrijke factor in deze groep. Je bepaalt zelf in welk tempo je werkt aan je plannen en bepaalt ook zelf wat jij wilt bereiken. Je leert als het ware een evenwicht te vinden tussen je dromen en wensen aan de ene kant en je eetstoornis aan de andere kant. Vragen die aan bod komen tijdens de bijeenkomsten zijn gericht op specifieke problemen. Denk bijvoorbeeld aan op welke vlakken verbetering mogelijk is (bijvoorbeeld op sociaalvlak of op gebied van werk), hoe ga je om met de gevolgen van een jarenlange eetstoornis (bijvoorbeeld dwangmatig gedrag of lichamelijke klachten), hoe ga je met jezelf om en met de reactie van je omgeving. Je kan als groep ook beslissen om bepaalde praktijksituaties met elkaar te oefenen als een soort rollenspel. Dit geeft je de kans om in een vertrouwde omgeving ervaring met elkaar op te doen die je goed kan gebruiken in je dagelijks leven. De LES-groepen worden door verschillende instellingen aangeboden: - Rintveld (Zeist) Bovenstaand aanbod is min of meer gelijk, maar er kunnen verschillen zijn in bijvoorbeeld hoe vaak de groep samenkomt, kosten en de manier waarop de groep zelf sturing kan geven aan de te behandelen onderwerpen. Voor meer informatie kun je bovenstaande links aanklikken en zelf bepalen wat je het meeste aanspreekt en wat qua bereikbaarheid haalbaar is. Als jij jezelf herkent in de behoefte om te leren leven met je eetstoornis en je bent hiervoor al wel in behandeling geweest, meldt je dan aan bij een van de bovenstaande centra. Voorkomen is beter dan genezen zeggen ze wel eens. En genezen is prachtig, maar als dat niet helemaal gaat lukken is een mooi leven hebben nog steeds mogelijk.... of niet? Laat je trouwens nooit te snel door een instantie een "langdurige eetstoornis" of LES groep aanpraten als jij je wél van je eetstoornis wilt afkomen! Voor jet het weet heb je een etiketje.... Wist jij van het bestaan van deze LES groepen en zou je hiervoor aanmelden? "Heb jij LES?" en zou jij jouw ervaringsverhaal willen opschrijven voor Proud2Bme? Mail ons dan! info@proud2bme.nl foto:weheartit.com Lichaamsbeleving
Omdat ik het altijd lastig vind en vond om me te focussen op mijn positieve punten kreeg ik met therapie eens de opdracht om te proberen alleen de positieve dingen te benoemen als ik voor de spiegel stond. Dus bijvoorbeeld 'ik vind mijn ogen best wel mooi' dan moet ik elke dag in de spiegel naar mn ogen kijken en daarbij zeggen waarom ik ze mooi vind, bijvoorbeeld de kleur enz... dit kan je doen om te beginnen. Ik weet het het klinkt heel dom maar op een gegeven moment lukt het wel om ook naar de positieve dingen te kijken en niet alleen naar de negatieve dingen. Het hoeft niet lang al is het maar 5 minuten. Als het lukt kom je elke keer een stapje verder. Een zelfhulpgroep, wat is dat nou precies?
Zelfhulpgroepen bestaan er voor allerlei soorten problematiek; voor angsten, voor verwerking van een verlies, voor familieleden van mensen die een ziekte hebben maar misschien wel de bekendste; voor mensen die kampen met een verslaving. Zelfhulpgroepen zijn er voor mensen die een drugs- of alcoholverslaving hebben en zo ook voor mensen met een eetstoornis. In een zelfhulpgroep kom je als een groep van lotgenoten bij elkaar. Vrijwel altijd wordt zo'n groep begeleid door mensen die zelf hebben geworsteld (of nog bezig zijn) met dezelfde problematiek. Het doel van een zelfhulpgroep is vooral ook herkenning bij elkaar vinden, het delen van ervaringen om zo steun en/of tips te krijgen hoe om te gaan met de dingen waar je tegen aan loopt in je alledaagse situatie. EMDREMDR is een therapie die gericht is op het verwerken van trauma’s. Dit kunnen heftige trauma’s zijn als misbruik of een verkeersongeluk. De therapie zorgt er dan voor dat je minder herbelevingen en/of vermijdingsreacties krijgt, en beter om kunt gaan met wat er gebeurd is.
De therapie blijkt echter ook te werken bij problemen die je misschien minder snel een ‘trauma’ zou noemen, bijvoorbeeld als je gepest bent of vervelende dingen hebt meegemaakt in je jeugd. In dat geval ben je jezelf misschien wat minder bewust van de invloed die het nu nog op je heeft, omdat je bijvoorbeeld geen last van herbelevingen hebt.
Maar toch kan die invloed er zeker wel zijn! Als je vroeger op school bijvoorbeeld altijd gehoord hebt dat je stom en niet de moeite waard bent, kan dat er voor zorgen dat je ook nu nog steeds heel onzeker bent, en denkt dat niemand je de moeite waard vindt. Door te verwerken wat er in die tijd is gebeurd, kun je ontdekken dat het beeld dat je van jezelf hebt niet klopt, en zul je je beter gaan voelen! Zij werken niet bij een instelling, maar werken voor zichzelf. Meestal zitten ze wel met andere hulpverleners in één praktijk (om praktische redenen), maar die werken dan niet met elkaar samen. Wat zijn de voordelen van een zelfstandig therapeut? - Je weet van tevoren al welke therapeut je gaat krijgen, terwijl je bij instellingen een therapeut krijgt toegewezen. Je kunt dan bijvoorbeeld kiezen voor een therapeut waar iemand die je kent goede ervaringen mee heeft gehad, of iemand die je huisarts je heeft aangeraden. - Je hebt minder kans dat je behandelaar een baan bij een andere instelling vindt, en dus moet stoppen met de gesprekken. Veel mensen vinden dit voor ze beginnen een doooodenge therapie. Moet je dan zomaar toneelspelen? Voor de hele groep? Toch valt het vaak best mee als je er eenmaal aan begint! Sowieso verwacht er niemand dat je speelt als Carice van Houten of Brad Pitt. Net als bij andere non-verbale therapieën (als beeldende therapie en PMT), gaat het niet om het resultaat. En zeker in het begin verwacht niemand dat je even een hele show neerzet. Je kunt eerst rustig toekijken, en langzaamaan proberen om zelf ook een keer een rol te spelen. Je zult merken dat het op den duur steeds makkelijker gaat, wat dan weer je zelfvertrouwen kan vergroten. Bij een gezinsgesprek kom je samen met je ouders en eventueel broers en zussen voor een gesprek. Er is dan ook een therapeut bij, die ervaring heeft met gezinnen, die het gesprek leidt. Hij of zij zorgt ervoor dat het geen ruzie wordt en dat iedereen bij het gesprek aan bod komt. Doordat dit een andere setting is dan thuis, kunnen er vaak dingen besproken en bereikt worden die thuis niet zo goed lukken. Bovendien zorgt het dat je ouders beter leren wat jouw ziekte inhoudt, je beter begrijpen, en beter weten hoe ze er het beste mee om kunnen gaan. Bij deze training wordt je geholpen als je het lastig vindt om met andere mensen om te gaan. Dat kan op allerlei gebieden zijn. Bijvoorbeeld als je het moeilijk vindt om nieuwe contacten te leggen, gesprekjes aan te knopen, iemand op te bellen of nee te zeggen. Deze therapie staat bij sommige dagbehandelingen en klinieken op het programma, maar is ook los te volgen bij de meeste GGZ-instellingen. Bij zo'n training krijg je veel praktische tips. Daarna ga je in groepjes oefenen met wat je net te horen hebt gekregen. Je doet bijvoorbeeld kleine toneelstukjes, waarbij je iemand tegenkomt op straat, of dat je ergens in een nieuwe groep terecht komt. Natuurlijk best wel eng om voor andere mensen te spelen. Maar bedenk maar: dat vinden zij allemaal! Na het oefenen kun je bespreken wat er goed en minder goed ging, en krijg je feedback van je groepsgenoten. Waar je dan weer wat aan hebt voor de volgende keer! Ik gok dat dat voor 99% van de jongens en meiden met een eetstoornis telt, of een ander probleem. Praten is lastig, praten is moeilijk en praten is gewoon een hel. En dan moet je al helemaal niet denken aan praten MET JE OUDERS erbij! Maar in veel klinieken en instanties is dat wel, de zogenaamde: gezinsgesprekken of oudergesprekken. Je kunt je gedachten niet stoppen, maar je kunt wel stoppen ze te geloven. Dat is eigenlijk de kern van ‘mindfulness' of aandachttraining. Het is een steeds meer gebruikte methode om in het hier en nu te zijn en je niet te laten beheersen door pijn, verdriet, boosheid en andere ondermijnende gevoelens. Mindful betekent in het Nederlands ‘opmerkzaam'. Mindfulness leert je dan ook om je bewust te zijn van alles wat zich in het hier en nu voordoet. Het is geen therapie-vorm, maar toch erg belangrijk in de strijd tegen je eetstoornis; de diëtist. Als je een eetstoornis hebt, heb je er vaak al een behoorlijk potje van gemaakt qua eten. Je hebt vaak geen idee meer wat een mens aan eten nodig heeft op een dag, want je hele honger-en-verzadigings-mechanisme is in de war. Gelukkig is er dan de diëtist om je te helpen! * Emotie--> Geirriteerd/onzeker/boos Mediteren wordt gebruikt om meer van het leven te genieten, het maakt je bewuster en relaxter. Bij meditatie streef je er naar om minder op de ‘automatische piloot' te leven, maar meer in het NU. In de maatschappij waarin we leven krijgen we enorm veel prikkels binnen. Onze hersenen zijn onophoudelijk bezig met het verwerken van deze prikkels. Denk maar eens aan de datgene wat bij het dagelijks leven hoort: tv kijken, luisteren naar de radio, reizen met het openbaar vervoer, fietsen naar school, het volgen van lessen, werken, etc. Soms kan een eetstoornis samenhangen met een trauma; een psychische letsel dat wordt opgelopen na een afschuwelijke gebeurtenis. Meestal is het nodig om dit trauma te behandelen om uit je eetstoornis te kunnen komen. Gelukkig bestaan er speciale behandelingen voor traumaverwerking. Ikzelf ging in dagbehandeling voor mijn PTSS (Posttraumatische Stress Stoornis) en mijn eetstoornis. Dat was 3 dagen in de week en dat 10 maanden lang. Omdat ik ondergewicht had en niet onder een bepaald gewicht mocht komen, moest ik keihard knokken om mijn gewicht stabiel te houden. Dat luktte mij. In het begin van de behandeling kon ik de traumaverwerking nog niet gelijk starten, wat ook wel een beetje logisch is, want daar moet je echt wel zelf aan toe zijn en ook aan kunnen. Na een maand of 6 was ik dan eindelijk zover. Ik ging beginnen met de traumaverwerking ik had onderhand al een hele hoop geleerd in de dagbehandeling. Mijn traumaverwerking heb ik individueel gedaan met mijn hoofdbehandelaar en nu ik er zo op terug kijk was dat wel heel fijn want sommige dingen kunnen echt niet in een groep. Ik vond het in t begin doodeng want ik zou dan het hele verhaal moeten vertellen en behalve ik kende niemand dat verhaal. Mijn hoofdbehandelaar heeft toen stap voor stap met mij gekeken naar wat haalbaar was voor mij. Zo heb ik eerst een stukje psycho-educatie gedaan over wat PTSS is, wat een trauma is en hoe dat soort dingen ontstaan. Met dat inzicht durfde ik fase 2 wel aan. Dat hield in dat ik globaal wat moest vertellen over thuis, over 't gezin waarin ik opgegroeid ben gewoon wat algemene dingen. Daarnam dat is iets wat ik nog heel goed weet, mocht ik opschrijven wat ik dacht. Dat voelde doodeng, maar wel heel goed. |