Centrum voor Eetstoornissen - GGZ Oost Brabant

Ik ben hier in 2016 11 weken opgenomen geweest. Ik hoefde niet lang te wachten, enkele weken (geloof ik) voor het intakegesprek en toen 2 weken voor de opname. Het team is deskundig en zet zich met hart en ziel in. Aan sommige therapieën had ik minder dan aan andere. Je hebt best veel te zeggen over je behandeling en je doelen. Ik zit nu in de nazorg (houdt in dat je nog 3 dagen in de week meedraait met de therapieën). Ik ben tevreden over deze instelling.

Heb de behandeling en nazorg als heel waardevol ervaren.
Met hulp van dit team heb ik mijn eetstoornis achter me kunnen laten.

Goede ervaring gehad bij deze ggz-instelling. De aandacht voor de achterliggende problematiek zou nog verbeter kunnen worden, maar al met al heb ik veel gehad aan de behandeling voor boulimia.

Ik heb een hele goede ervaring bij deze instelling. Er word goed naar het probleem gekeken en er word altijd met je meegedacht

Het is niet altijd makkelijk om de voorwaarden te hanteren, maar het is beter om dat wel te doen want anders kan je niet beter worden. Ze hebben echt het beste met je voor, maar er moeten wel grenzen worden gesteld.

Hele professionele hulp en er word goede aandacht besteed aan het probleem. Echt een topteam!

Hoi ik ben een meisje van bijna 15, en zit sinds afgelopen jaar in het traject van het eetstoornissencentrum in Helmond.
Ik begon in de pre-groep, en ben niet lang daarna doorgestroomd naar de dagbehandeling jeugd. Hier hadden we een fijn dag programma, waarbij we op verschillende manieren met onze eetstoornis bezig waren. Creatief, Sociotherapie, drama en 'gym', samen met de eetmomenten. Het eetstoornissencentrum voelt voor mij als een hele warme plek waar ik áltijd goed opgevangen word. De mensen die er werken tonen zo veel begrip en steun. Als er iets was op de dagen dat ik niet daar was kon ik altijd bellen en er was altijd tijd voor meer hulp en contact. Je hebt een persoonlijke mentor die je nog extra begeleid door het traject. Als ik het even niet meer wist hadden ze altijd wel weer een oplossing of vingen ze me op. Ze hebben me nooit beoordeeld of gezegd dat ik iets fout deed, alleen maar aangemoedigd en ondersteund om iets wel te kunnen. Ik heb het erg fijn gehad daar en het heeft me geholpen om te komen waar ik nu ben. Op gewicht, weer terug naar school, zin om dingen te doen en ondernemen, een goed eetpatroon en beweegpatroon. Natuurlijk zijn er nog moeilijke momenten of terugvalletjes.. daarom ben ik nu in de nazorg waar je daarmee om leert te gaan. Ook nu ik zelf aangesterkt en helderder ben om mijn achterliggende problemen aan te pakken word ik hier helemaal in begeleid. Mensen zullen misschien de indruk krijgen ''Ik word pas geholpen als ik op gewicht ben, lekker dan''. Ik wil meegeven dat je als je nog niet sterk genoeg bent om achterliggende problemen aan te gaan je er echt niet komt. Eerst begeleid worden om stapje stapje omhoog te krabbelen en als alles een beetje op gang is en je terug op krachten bent dan pas kún je ook gaan uitzoeken wat er in je hoofd allemaal gebeurd. Nu ik weer beter ben besef ik me dat al dat vechten het me waard was ! Ook al dacht ik daar toen anders over (in de tijd dat het tegenzat, dan denk je dat je het nergens voor doet) maar dat is niet zo ! Hoe veel wolken er ook voor je zonnetje zitten, hij komt echt op een dag tevoorschijn.

Nog even over de groep...
Je leer zó veel van elkaar. In het begin als je in de groep komt zie je mensen die bijna klaar zijn, en leer je dus het vertrouwen te hebben dat het echt wel goed kan komen, het zijn je voorbeelden. Later als jij dat zelf bent zie je aan de nieuwelingen waar je zelf ooit bent geweest (en daar kun je ook veel van leren, want dat wil je nóóit meer). Ik zeg nu wel 'nieuwelingen'.... maar vanaf dag 1 ben ik super warm in de groep opgenomen, dus voel je je totaal niet vreemd. Je zit allemaal in hetzelfde schuitje en kunt elkaar aanmoedigen en steunen.

De mensen in Helmond ben ik heel erg dankbaar voor alles wat ze voor me hebben gedaan. Het voelde als een tweede familie. Zowel de groep, als de begeleiders.

Ik ben tevreden over de deeltijdbehandeling!
In het begin had ik wel moeite met de "standaard aanpak" waar naar mijn idee erg strak aan werd vastgehouden, en waarin voor mijn gevoel geen verandering of alternatief mogelijk was. Ik vond het erg lastig me open te stellen in een groep, was bang en onzeker, mijn proces verliep moeizaam en ik had daardoor soms het gevoel niet te worden gehoord en begrepen en voelde me niet op mijn plek in de behandeling. Op die momenten zocht ik naar een andere manier om aan mijn doelen te werken (vb. naast deeltijd ook 1-op-1), omdat ik dacht dat de huidige aanpak bij mij weinig tot geen effect had. Dit was niet mogelijk en ze stimuleerden me keer op keer toch gewoon verder te gaan, me meer open te stellen en me meer te plaatsen in de groep en zo vertrouwen te krijgen in mijn herstel. Uiteindelijk kwam ik stukje bij beetje toch wel vooruit en daarna kon ik ook echt steeds meer uit de therapieën halen en begon ik stappen te zetten. Op het moment zelf baalde ik dat er geen 'andere manier' was, wou ik helemaal niet verder in een groep en voelde ik me aan de kant gezet door mijn vraag naar aanvullende 1-op-1. Achteraf (ik zit inmiddels in de nazorg) ben ik erg blij dat ze me steeds weer hebben gemotiveerd verder te blijven gaan in de groepsbehandeling. Ik heb er heel veel van geleerd, heb me uiteindelijk wél gehoord en begrepen gevoeld en het gaat nu weer een stuk beter, terwijl ik dacht dat ik er nooit meer uit zou kunnen komen. De therapieën en therapeuten zijn niet altijd prettig (het is confronterend en haalt je grootste pijn en verdriet naar boven), maar dit is wel nodig om echt te kunnen herstellen. Op het moment zelf voelde een "schop onder de kont" vreselijk en dacht ik te falen. Achteraf heeft juist ook dat mij verder geholpen. Er is een goede afwisseling van 'zachte' en 'confronterende' therapeuten, wat ik in het begin erg lastig en verwarrend vond, maar wat me uiteindelijk wel erg goed heeft geholpen! Er wordt veel eigen initiatief en verantwoordelijkheid verwacht van de cliënt, dat vond ik zelf erg lastig en voelde voor mij persoonlijk soms even alsof je ‘het zelf maar moet oplossen’, maar uiteindelijk heeft juist dát er voor gezorgd dat ik mijn leven nu weer langzaam in eigen handen krijg! En als jij zelf de grip hebt, zal je pas echt opknappen en herstellen!
Aandachtspunt is wel de communicatie, want die ontbrak of liep nog wel eens mis tijdens mijn behandeling.
Verder moet je voor deze behandeling bereid zijn om school/werk te onderbreken of op een laag pitje te zetten, want alleen dan kan deze behandeling écht effectief zijn voor je herstel.
In Helmond zijn ze streng tegen de eetstoornis, maar lief tegen de persoon die eronder schuilt, en dat heeft mij geholpen!

Ik ben in 2015 in behandeling gekomen, eerst via een pre-groep. Ik heb mij goed begrepen gevoeld door een warme groep en warme deskundige therapeuten. Als ik buiten de groep om moeilijke momenten had werd er tijd voor mij vrij gemaakt en ook mijn ouders werden erbij betrokken. Tijdens mijn behandeling kwam naar voren dat mijn trauma groter was dan dat ik in eerste instantie gedacht had. Hiervoor ben ik doorwezen naar een andere afdeling binnen de GGZ. Mijn eetstoornis heb ik inmiddels overwonnen. Het trauma gaat mij ook vast lukken te overwinnen.

Ik heb hier in het jeugd- en volwassenen deeltijdprogramma meegedraaid. Heb goede ervaringen met het GGZ. De medewerkers zijn erg betrokken en proberen ook mee te denken voor een oplossing. Ook is het fijn dat de behandeling in groepsverband wordt gegeven omdat je dan elkaar kan helpen en mee kan denken. Al met al vind ik de behandeling heel goed!

http://www.proud2bme.nl/The_story_of.../Licht_aan_het_einde_van_de_tunnel

Zelf heb ik hier ook in behandeling gezeten, bij de GGZ in Helmond. Ik ben nog niet in de nazorg, daar begin ik maandag mee. Als je hier voor hulp komt hebben de meeste eerst pre-therapie, een voorbereiding op de behandeling. Zelf heb ik geen pre-gehad alleen maar individuele gesprekken. De behandeling heeft mij deels geholpen maar aan je achterliggende problemen wordt niet veel gedaan, terwijl dat juist altijd zo belangrijk is om je eetstoornis aan te pakken. De therapeuten waarom alleen wel heel aardig. Wel heb ik het gevoel dat als je weer een goed gewicht hebt en een goed eetpatroon dat je er dan meteen uit mag/moet, ookal ben je nog niet beter.
Uiteraard heb ik wel degelijk iets aan deze behandeling gehad!

ik kom er nu al enkele jaren maar nu pas maken ze plannen en ga ik kleine stapjes vooruit.
Ik vind de mensen die er werken niet met elkaar communiceren.
En de afspraken duren bij mij hooguit 10 minuten.
Zodra je zegt het gaat goed zeggen ze oké mooi zo en sta je zo weer buiten.
Echter schijn bedriegd.
Ze helpen je van de regen naar de drup. er word niks aan hè achterliggende problematiek gedaan.
Je kom voor een bepaald probleem en vervolgens helpen ze je daar niet mee maar verplichten je dingen die je niet wil Neee kom geen stap verder

Ben hier een jaar in behandeling geweest in de 3-daagse. Heb deze heel goed ervaren. Wat ik minder vond was dat ze er bij mij pas heel laat (na 7 maanden in de 3-daagse te zitten) achter kwamen dat er nog heel veel problematiek onder mijn eetstoornis lag. Ze zijn het pas gaan onderzoeken nadat het flink mis was gelopen. Verder zijn ze hier wel heel goed mee om gegaan en hebben ze me echt goed geholpen en keken ze echt naar wat mij kon helpen. Ook nadat het mis was gelopen en ze me niet meer verder konden helpen omdat duidelijk was geworden dat ik niet van mijn eetstoornis af kon komen zonder eerst hulp te krijgen voor de onderliggende problematiek hebben ze me nog goed begeleid en me heel erg betrokken bij het kijken wat ik nog nodig had kwa hulpverlening.

Ik ben hier 7 maanden in behandeling geweest in de 4-daagde deeltijd. Er is veel aandacht voor het eten en aankomen, en daarbuiten is er weinig plaats voor achterliggende problematiek. Het initiatief ligt wat betreft bijna alles bij de client en de verantwoordelijkheid wordt vaak grotendeels bij de groep gelegd. Er is weinig ruimte voor afwijking van het systeem dat ze hanteren, en als je er niet mee overweg kunt wordt je zonder pardon weggestuurd wegens een gebrek aan motivatie. Sommige therapeuten/therapieën heb ik als erg fijn ervaren, maar er waren er helaas ook met grote regelmaat tussen die zorgden dat ik me niet serieus genomen, onbegrepen, ongezien en onveilig voelde. De communicatie heb ik als erg slecht ervaren, er is vaak veel onduidelijkheid en het duurt bv. lang voor er een antwoord op een vraag komt. Uiteindelijk heb ik voor mijn gevoel wel dingen mee kunnen nemen uit de behandeling, met name dankzij de warmte van de groep en heb ik meer inzicht in de werking van mijn eetstoornis. Helaas zit ik nu middenin een terugval, met name ook doordat ik tegen een muur aan loop wat betreft achterliggende problematiek en een adequate omgang daarmee, en kan niet zeggen dat de behandeling me veel verder geholpen heeft. Ik zou GGZ Oost Brabant niet snel aan iemand aanraden.

De psychologen luisteren totaal niet naar wat iemand te vertellen heeft, en er word niets gedaan aan achterliggende problemen.

GGZ Oost Brabant in Helmond is gespecialiseerd in eetstoornissen. Het gebouw is makkelijk te bereiken te voet vanaf het station (20 minuten lopen) of met de bus.
Ik heb de therapie niet zo positief ervaren omdat ik al eerder hulpverlening had gehad en het was niet mogelijk om individueel te kijken wat het best aansloot. Er is één weg te bewandelen en deze dient iedereen te volgen, wanneer je behoefte naar hulp afwijkt, heb je volgens de therapeuten niet genoeg motivatie. Ook vind ik de communicatie geen sterk punt, het initiatief van contact moet écht vanuit de cliënt komen, anders kun je lang wachten.
+ positief wanneer je nog nooit eerder hulp hebt gehad en je therapie als prioriteit wil zien (school/werk wil laten vallen voor je therapie).
- negatief in de communicatie. De lange wachttijden. En wanneer je al eerder hulp hebt gehad en bepaalde stappen niet nogmaals wil doorlopen. Ook vinden zij dat therapie altijd voor je school/werk gaat.